Wednesday, 27 December 2017

அஸ்ரத்தை, லோபம், கோபம், பொய் - இந்த 4ம் உன்னிடம் இருந்தால் ....


நமது உபநிஷதத்தில், "ஹே புத்தி உள்ளவனே" என்று நம்மை ஆசையாக, உயர்த்தி கூப்பிட்டு, பின் வருமாறு சொல்கிறது.

அஸ்ரத்தை, லோபம், கோபம், பொய் - இந்த 4ம் உன்னிடம் இருந்தால், அது உன்னை நரகத்திற்கு அழைத்து போகும்.

ஹே புத்தி உள்ளவனே ! ஈஸ்வரனை அடைய, மேலும் உலகத்திலும் சௌக்கியமாக வாழ, மேல் சொன்ன இந்த நான்கையும், உன் குணத்திலிருந்து துரத்தி விட்டு, ஸ்ரத்தை, தானம், பொறுமை, உண்மை என்ற இந்த நான்கை உன் வாழ்வில் பிடித்துக்கொள்" என்கிறது.

"புத்திசாலியே" என்று நம்மை வேதம் அழைப்பதற்கு காரணம், இந்த உண்மையை நீ புத்திசாலியாய் இருப்பதாலேயே, இப்பொழுது புரிந்து கொண்டிருப்பாய், என்பதால்.

"இனி நரக வழியை தேர்ந்தெடுக்காதே" என்று வைதீகமான வேதம் நம்மை, "ஈஸ்வரனை நோக்கி வா" என்று ஆசையுடன் அழைக்கிறது.

நீ ஸ்ரத்தை (முழு மனதுடன் ஈடுபாடு) இல்லாமல் எந்த காரியம் செய்தாலும் அது பலன் அளிக்காது. உலக விஷய காரியமானாலும், தெய்வ விஷய காரியமானாலும், ஸ்ரத்தை இல்லாமல் நீ செய்தால், பலன் இல்லை. பகவத் கீதையிலும் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இதையே சொல்கிறார்.

லோபம் என்றால் எது ?
உலகில் உள்ள அனைத்தும் எனக்கு மட்டும் வேண்டும் என்று சொல்வது லோபம்.
தன்னிடம் உள்ள எதுவும் (அறிவு, செல்வம்) மற்றவர்க்கு கிடைக்க கூடாது என்று வைத்துக் கொள்வதும் லோபம்.
இந்த இரண்டுமே லோபம் தான். இந்த லோபம் ஒருவனை நரகத்திற்கு தான் இட்டு செல்லும். அதனால் லோபத்தை விடு என்கிறது உபநிஷத்.

அதே போல பொய் பேசுதல், கோபப்படுதல். இதையும் விட்டு விடு என்கிறது உபநிஷத்.

பொதுவாக, ஒரு விஷயத்தை விடு என்றால், அது தீயது என்று தெரிந்தாலும், மனிதனால் விட முடிவதில்லை. நம் நிலையை அறிந்த ஸனாதன வைதீக வேதம், இன்னொரு நான்கை காட்டி, அதை பிடி என்கிறது.

"எப்பொழுதும் தானம் செய்யும் ஸ்வபாவம் வேண்டும்" என்று நாம் ஆசைபட ஆரம்பிக்கும் போது, தானாகவே, தனக்கு என்று சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும், அது வேண்டும், இது வேண்டும் என்கிற லோபம் தானாக நம்மை விட்டு அழியும்.
ஆக, புத்திசாலியான நீ
லோபத்தை, தானத்தால் நீக்க வேண்டும்.

வெறும் தானம் செய்தால், தான் செய்தோம் என்ற கர்வம் உண்டாகும். அதனால், தானம் செய்யும் போது, அந்த ப்ரம்மத்துக்கு (பரமாத்மா, பர வாசுதேவன்) தானம் செய்தோம் என்ற புத்தியுடனேயே தானம் செய்ய வேண்டும்.
தானம் செய்ய செய்ய லோபம் அழியும்.

அதேபோல,
நீ பொறுமையால், கோபத்தை நீக்க வேண்டும.

அதேபோல, நீ உண்மையால், பொய்யை நீக்க வேண்டும்.

அதேபோல,
அஸ்ரத்தையை, ஸ்ரத்தையால் நீக்க வேண்டும.
எந்த காரியத்தை எடுத்தாலும் ஸ்ரத்தை என்ற ஈடுபாடுடன் நீ செய்தால், எத்தனை முறை தோற்றாலும், ஸ்ரத்தை இருந்தால், முயற்சி செய்து கொண்டே இருப்பாய்.
ஈஸ்வரனை நேரில் காண வேண்டும் என்றால் கூட, உன் ஸ்ரத்தையே வழி கொடுக்கும். உன் ஈடுபாடு ஒன்றே வழி கொடுக்கும்.

ஆக, இந்த உபதேசத்தால், நாம் க்ரஹிக்க (மனதில் பதியவைக்க) வேண்டியது என்னவென்றால்,
"நமக்கு இன்னும் காலம் வாழ உள்ள, சிறிது கால ஜீவ வாழ்க்கையில்,
1. எப்போதும் தானம் செய்யும் ஸ்வபாவம் வேண்டும். வெறும் தானம் கர்வத்தை தரும் என்பதால், அந்த பரமாத்மாவுக்கு தானம் செய்தேன் என்று நினைப்புடன் எப்போதும் தானம் செய்யும் ஸ்வபாவம் வேண்டும்.
2. எப்பொழுதும் நம் சாஸ்திரத்திலேயும், குரு வாக்கியத்திலேயும் நமக்கு ஸ்ரத்தை வேண்டும்.
3. பொறுமை என்பது ரொம்பவும் வேண்டும்.
4. சத்யம் என்பது நமக்கு எப்பொழுதும் வேண்டும். சத்தியத்தை சொல்லனும். அஸத்யத்தை எப்பொழுதும் சொல்லக்கூடாது.அஸத்யம் என்றுமே இறுதியில் ஜெயிக்காது. சத்தியமே ஜெயிக்கும்.
உபநிஷத் வாக்கியம் "சத்யம் ஏவ ஜயதே" என்று உறுதியாக சொல்கிறது.

ஆக, அஸ்ரத்தை, லோபம், கோபம், பொய் - இந்த நான்கை, ஸ்ரத்தை, தானம், பொறுமை, உண்மை என்ற இந்த நான்கை கொண்டு நீ ஜெயித்து விட்டால், புத்திசாலியே !! நீ ஈஸ்வரனை எளிதில் கண்டு கொள்வாய்.

இது போன்ற பல உபதேசங்கள் பரமேச்வரன் அளித்த வேதத்தில் உள்ளது, உபநிஷதத்தில் உள்ளது.

இப்படிப்பட்ட பொக்கிஷங்கள் உள்ள வேதத்தை நாம் காக்க வேண்டும். வேதம் அறிந்த வேதியர்கள் நடமாடும் தெய்வங்கள் என்பதை நாம் உணர்ந்து, அவர்களை மதித்து, உபதேசங்கள் இவர்களிடம் கேட்டு, ஈஸ்வரன் நம்மிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார் என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உபன்யாசம் extract from சிருங்கேரி பெரியவர்.