Friday, 11 October 2019

மாமல்லபுரம் மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram Mamallapuram) - மலை போன்ற காரியங்களையும் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்...

பெருமாள், "திருபுல்லாணி" என்ற திவ்ய தேசத்தில் (ராமநாதபுரம்), ராமபிரானாக "தர்பை புல்லில் சயனித்து இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.



பெருமாள், "திருவரங்கம்" (ஸ்ரீரங்கம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், அருகில் மகாலட்சுமி கூட இல்லாமல், நாபியில் ப்ரம்ம தேவன் கூட இல்லாமல், அருகில் ரிஷிகளும் நிற்காமல், உலகம் படைக்கப்படும் முன், தான் ஒருவனே ஆதியில் இருந்த நிலையை காட்டும்படியாக "யோக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
கற்பக்ரஹத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதர் மட்டுமே தனித்து இருக்கிறார்.
பிரம்மாவை படைத்த பின், ப்ரம்ம தேவன் வழிபட, தானே அர்ச்ச அவதாரம் செய்து வந்தவர் தான் ஸ்ரீ ரங்கநாதர்.

ப்ரம்ம தேவன் உலக ஸ்ருஷ்டி செய்து, மனிதர்களை படைக்க ஸ்வாயம்பு மனுவை படைத்து, பூலோகத்துக்கு அனுப்ப, மனு வழிபட தான் வழிபட்ட ஸ்ரீ ரங்கநாதரை மனுவுக்கு தந்தார்.

"ஸ்வாயம்பு மனு" மூலம் மனிதர்கள் படைக்கப்பட, த்ரேதா யுகத்தில் இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசர்கள் வழிபட்டு, பின்னர் ஸ்ரீ ரங்கநாதரே (நாராயணன்) "ஸ்ரீ ராமராக" இதே குலத்தில் தோன்றி, தானே வழிபட்டு, விபீஷணனுக்கு கொடுக்க, இலங்கை கொண்டு செல்லும் வழியில், தமிழகத்தில் ஓடும் காவிரியை பார்த்ததும், இங்கேயே இருக்க சங்கல்பித்து தங்கி விட்டார் பெருமாள்.
விபீஷணனுக்காக தெற்கு முகமாக சயனித்து, இலங்கையை கடாக்ஷித்து கொண்டு இருக்கிறார்.
ப்ரம்ம தேவனும், ஸ்ரீ ராமரும் "குல தெய்வமாக வழிபட்ட ஆதி மூர்த்தி" இவர்.
அர்ச்ச அவதார மூர்த்திகளில், முதன்மையானவர்.
உலகம் ஸ்ருஷ்டி ஆகும் முன்பே, சத்ய லோகத்தில் ப்ரம்ம தேவனுக்காக தோன்றியவர்.
அனைவருக்கும் பெரியவர் என்பதால், ஸ்ரீரங்க பெருமாளுக்கு "பெரிய பெருமாள்" என்று தனித்த பெயர் உண்டு.
பெருமாள் "திருவனந்தபுரம்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், ஸ்ரீதேவி, பூதேவியுடன், 8 வசுக்கள், 11 ருத்ரர்கள், 12 ஆதித்யர்கள், சூரியன், சந்திரன், சமஸ்த தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள் எல்லோரும் கூடி இருந்து பார்த்து, மங்களாசாசனம் செய்து கொண்டு இருக்க, "போக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "வடபத்ர சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "திருக்குடந்தை" (கும்பகோணம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், "உத்தான சயனத்தில் சாரங்கபாணி பெருமாள் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
உலகம் பிரளய ஜலத்தில் அழிக்கப்பட்டு இருக்கும் நிலையில் "ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
க்ஷீராப்தி என்ற பாற்கடலில், ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள், ப்ரம்ம தேவன் மட்டுமே க்ஷீராப்தி சென்று பெருமாளை பார்க்க சக்தி உள்ளவர்கள்.



பெருமாள் "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "சல (தொட்டில்/ஊஞ்சல்) சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம். 
வ்யாக்ர பாதருக்கு குழந்தையாக தரிசனம் கொடுத்த பெருமாள் இவர்.
"தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் சிதம்பரத்தில், வ்யாக்ர பாதருக்கு சிவபெருமான் காட்சி கொடுத்தார்.
மோக்ஷத்திற்கான வழி கேட்க, சிவபெருமான் பெருமாளை குறித்து தவம் செய்ய சொல்ல,
இந்த "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், தொட்டிலில் இருக்கும் யசோதை மகன் கண்ணனாக பெருமாள் திவ்ய காட்சி கொடுத்தார்.

பெருமாள், இப்படி பலவித சயன கோலத்தில், பல திவ்ய தேசத்தில் காட்சி கொடுக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
உலக ஸ்ருஷ்டிக்கே காரணமான பரமாத்மா, ஒரு திவ்ய தேசத்தில் மட்டும் வெறும் தரையில் (ஸ்தல) சயனத்து இருக்கிறார்..
அந்த திவ்ய தேசத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?
ஹிந்துவாக பிறந்த நாம் அந்த திவ்ய தேசத்தை தரிசிக்க வேண்டாமா?..

"சிதம்பரம்" என்றும், "தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் புண்ணிய க்ஷேத்திரம்,
புராண காலத்தில் "புண்டரீகபுரம்" என்று பெயரில் பிரஸித்தியாக இருந்தது.
சிதம்பரம் சரித்திரம் அறிய இங்கு படிக்கவும்.
நாரதரின் அருளால் "புண்டரீகன்" என்ற ரிஷிக்கு, இங்கு கோவிந்தராஜ பெருமாள் ப்ரத்யக்ஷமானார்.
புண்டரீக ரிஷி சேவை சாதித்ததால், இந்த க்ஷேத்திரத்துக்கு "புண்டரீகபுரம்" என்ற பெயர் புராண காலத்தில் அமைந்தது. பிற்காலத்தில் திருசித்ரகூடமாக இருந்த இந்த ஸ்தலம், திருசிற்றம்பலம் என்றும் சிதம்பரம் என்றும் ஆனது.

புராண தமிழ் இலக்கியங்களில், "காவிரி பூம்பட்டினம்" (பூம்புகார்) என்ற ஒரு நகரம் கடலோரத்தில் இருந்தது என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது..
கரிகால சோழன், மனுநீதி சோழன் போன்ற அரசர்கள், பூம்புகாரை தலைநகராக கொண்டு சோழ ராஜ்யத்தை வழிநடத்தினார்கள் என்று வரலாறு காட்டுகிறது.
ஆனால்,
இன்று அந்த நகரமே இல்லை. கடல் ஒரு சமயம் பொங்கி அழித்து விட்டு இருக்கிறது.

"துவாரகை" என்ற நகரம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் முடிந்தவுடன், கடலில் மூழ்கி விட்டது..
இப்படி கடல் பொங்கி சில சமயங்களில் நகரங்கள் அழிவதும், திடீரென்று தீவுகள் உருவாவதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.
சிதம்பரத்தில், கோவிந்தராஜனாக பெருமாளை தரிசனம் செய்த அதே "புண்டரீக ரிஷி", மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram / Mamallapuram) என்று இன்று அழைக்கப்படும் கடல் மல்லை நகரில் உள்ள பெருமாளுக்கு ஆராதனை செய்து வந்தார்.



ஒரு சமயம் கடல் பொங்கி, இந்த நகரையே விழுங்கி விட்டது.
புண்டரீக ரிஷி வழிபட்ட பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார்.

திருவாராதனை செய்ய வந்த ரிஷி, கடல் பொங்கி பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார் என்றதும் பரிதவித்தார்.

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு இன்று செய்ய வேண்டுமே!!..
கோவிலையே கடல் கொண்டு போய் விட்டதே!!..  
பெருமாளை காணவில்லையே!!.."
என்று தவித்தார்...

"ஊரே அழிந்து விட்டது.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை அவசியமா?"
என்று தானே சாமானிய மக்கள் நினைப்பார்கள்..

சாமானிய மக்களும், பக்தனும் ஒன்றாகி விட முடியுமா?...

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி போவது?
திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி நாம் சாப்பிடுவது?"
என்று தானே பக்தனின் மனம் நினைக்கும்..

கடல் பொங்கி பெருமாள் எங்கு இருக்கிறார்? என்பதே தெரியாத நிலையில்,
"எப்படியாவது பெருமாளை வெளிப்படுத்தி அவருக்கு திருவாராதனை செய்து விட்டு தான் இன்று போவது" என்று தீர்மானித்தார் புண்டரீகரிஷி.

தான் கொண்டு வந்திருந்த கமண்டலத்தில், கடலில் உள்ள தண்ணீரை எடுத்து எடுத்து, கொஞ்ச தூரம் போய் கொட்ட ஆரம்பித்தார்....

யாரும் அங்கு இல்லாத நிலையில், தான் மட்டுமே, முழு முயற்சியுடன் கடலில் உள்ள ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து கொட்டி கொண்டு இருந்தார்..

"எப்படியாவது கடல் ஜலத்தை வடிக்க செய்து, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி, திருவாராதனை இன்று செய்து விடுவது"
என்று மனதில் உறுதி கொண்டு,  உத்வேகத்துடன் செய்து கொண்டிருந்தார்.

விடிகாலையில் ஆரம்பித்து, சூரியன் உதயமாகி விட்டது..

அப்பொழுது ஒரு வயதான ப்ராம்மணர் அங்கு வந்தார்..

புண்டரீகரிஷி தன் கமண்டலத்தில் கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எங்கோ சென்று கொட்டி விட்டு வருவதை பார்த்த அந்த பெரியவர்,
"என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்?..
இது என்ன அனுஷ்டானம்?.. கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எதற்காக இரைத்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்க,
புண்டரீக ரிஷி, அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"இது அனுஷ்டானம் இல்லை.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய வேண்டும்..
கடல் பொங்கி விட்டது..
அதனால் தான் தண்ணீரை இரைத்து கொண்டிருக்கிறேன்...
பெருமாள் உள்ளே இருக்கிறார்.. இன்று பூஜை எப்படியாவது நடந்தாக வேண்டும்"
என்று சொல்ல



"அதற்காக என்ன செய்ய போகிறீர்?.." என்று அந்த பெரியவர் கேட்க,

"இந்த கடல் ஜலத்தை வேறு இடத்தில் இரைத்து கொட்டி விட்டு, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி விட்டு, பூஜை நெய்வேத்யம் சமர்ப்பிக்க போகிறேன்" என்றார்.

உடனே அந்த பெரியவர்,
"என்ன ப்ராம்மணன் ஐயா நீர்?.. கடல் ஜலத்தை கையால் இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய போகிறீரா?..
உமக்கு புத்தி இருக்கிறதா?..."
என்று கேட்டு விட்டார்.

இப்படி அந்த பெரியவர் பேசியதும், கோபமடைந்தார் புண்டரீக ரிஷி.

அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"நீர் இந்த இடத்தை விட்டு போய் விடும்..
பெருமாள் திருவாராதனை இல்லாமல் இருக்கிறார் என்று சொல்கிறேன்.. என்ன பேசுகிறீர்?..
முடியும் என்று சொல்பவனுக்கு எதுவும் முடியும்...
முடியாது என்று சொல்பவனுக்கு எதுவுமே முடியாது...
உம்மை போன்ற சோம்பேறிகளால் முடியாது..
உற்சாகம் உள்ளவனுக்கு எந்த காரியமும் செய்வதற்கு கடினம் கிடையாது...
லட்சியவாதிக்கு எந்த காரியமும் சுலபம் தான்.
அலட்சியம் செய்பவனுக்கு எதுவுமே கடினம் தான்..
என்னுடைய லட்சியம் இன்று கைகூடியாக வேண்டும்.
ஒருநாள் கூட பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக கூடாது... இன்று பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக விட மாட்டேன்...
எப்படியாவது நானே இந்த கடலை இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு பூஜை செய்து விடுவேன்..
நீர் போகலாம்... "
என்று பதில் பேசினார்.

புண்டரீக ரிஷியின் பேச்சை கேட்டு விட்டு,
"பைத்தியக்கார ப்ராம்மணரே...கடலை யாராவது இரைக்க முடியுமா?.."
என்று கேட்க,
"அகத்தியர் ஒரு சமயம் சமுத்திர ஜலத்தை ஒரு சொட்டு மீளாமல் குடித்து விட்டார் தெரியுமா? 
ஜன்ஹு என்ற இன்னொரு ரிஷி கங்கை ஜலம் முழுவதையும் ஒரு சமயம் குடித்து விட்டார் தெரியுமா?
அந்த ரிஷிக்கு ஒன்றும் சளை இல்லை நான்"
என்றார் புண்டரீக ரிஷி..

இவர் பக்தியை பார்த்து, திட விசுவாசத்தை பார்த்து வந்த பெரியவர் ஆச்சரியப்பட்டார்...
"ஒய் ப்ராம்மணரே... உம்முடைய நம்பிக்கை எனக்கே உற்சாகம் கொடுக்கிறது...
நானும் உம்மோடு சேர்ந்து இரைக்கிறேன்.."
என்று சொல்ல,
இருவரும் சேர்ந்து கொண்டு, வேகவேகமாக கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து வேறு இடத்தில் கொட்டி கொண்டு இருந்தனர்..



உச்சி பொழுதாகி விட, உதவிக்கு வந்த அந்த பெரியவர், களைத்து போய், தலை கிறுகிறுக்க, சமுத்திர கரையிலேயே உட்கார்ந்து விட்டார்..

"வயதானவர் இவர். என்ன ஆனதோ?!" என்று பதறி அருகில் சென்று புண்டரீக ரிஷி பார்க்க,
அந்த பெரியவர்,
"ரொம்ப களைப்பாகி விட்டது.. தலை கிறுகிறுக்கிறது.. தாகத்துக்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் குடிக்கலாம் என்றால், இவ்வளவு ஜலம் இருந்தும், கடல் நீரை குடிக்க முடியவில்லை...
நீர் எனக்காக அருகில் உள்ள  அக்ரஹாரம் சென்று, அங்கு போய், கொஞ்சம் சாதம் வாங்கி கொண்டு வாரும்.."
என்று சொல்ல, புண்டரீக ரிஷி திகைத்தார்...

"இவராக உதவிக்கு வருகிறேன் என்று சொல்லி, இப்படி வந்து தொல்லை கொடுக்கிறாரே இந்த பெரியவர்!!..
சாப்பிட ஏதாவது கொடுக்காமல் போனால், உயிரை விட்டு தொலைத்து விடுவார் போல இருக்கிறதே!!..
நம்மால் உயிர் விட்டார் என்ற பாவத்தை வேறு சுமக்க வைத்து விடுவார் போல உள்ளதே!!..
இவர் இல்லாமல் இருந்து இருந்தால், இந்நேரத்துக்கு நான் ஜலத்தை இரைத்து, பெருமாளுக்கு திருவாராதனையே செய்து இருப்பேனே.."
என்று மனதில் நினைத்து கொண்டார்.

வேறு வழி இல்லாமல், கடல் ஜலத்தை இரைப்பதை நிறுத்தி விட்டு, இவருக்கு சாதம் ஏற்பாடு செய்ய கிளம்பினார்..

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, அருகில் இருந்த அக்ரஹாரத்தில் கொஞ்சம் சாதத்தை வாங்கி கொண்டு, அந்த பெரியவர் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி வந்தார்.

பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்யாமல் தான் சாப்பிடுவதில்லை என்பதால், அந்த பெரியவருக்கு அந்த சாதத்தை கொடுக்க அருகில் வர வர,
அந்த பெரியவரோ அந்த சமுத்திர கரையிலேயே கையை நீட்டி தரையிலேயே (ஸ்தல) படுத்து விட்டார்..

அந்த பெரியவர் தான் படுத்து இருக்கிறார் என்று புண்டரீக ரிஷி, அருகில் சென்று பார்த்தால்,
அந்த பிராம்மண பெரியவரே, அர்ச்ச அவதாரமாக, ஸ்தல சாயியாக, பீதாம்பரம் அணிந்து கொண்டு, ஸ்ரீவத்ச கௌஸ்துபம் அணிந்தவராக திவ்யமான காட்சி கொடுத்து,
புண்டரீக ரிஷியை பார்த்து,
"எனக்கு திருவாராதனை செய்" என்று சொல்ல,

சமுத்திரத்தில் மூழ்கி போன பெருமாள், இவர் பக்திக்கு வசப்பட்டு, கரைக்கு தானே வந்து விட்டாரே...!
புண்டரீக ரிஷி தான் கொண்டு வந்த சாதத்தை, பெருமாளுக்கு நெய்வேத்யம் செய்து திருவாராதனை தன் கையால் செய்தார்.

பெருமாளை பாரத்து கைக்குவித்து,
"நீர் நினைத்தால் அந்த சேஷ சயனம் இங்கு வராதா?..
இப்படி ஸ்தல (தரையில்) சயனமாக படுக்க வேண்டுமா?..
யாரோ ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணரை போல வந்து, 'எனக்கு பசி தானமாக இருக்கிறது' என்று சொல்லி, தன் அங்கவஸ்திரத்தையே விரிப்பாக போட்டு கொண்டு, இந்த மணலில் போய் படுத்து கொண்டு விட்டீர்களே.... ப்ரபோ !!
நானும் வந்திருப்பது ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணன் தான் என்று நினைத்து விட்டேன்.. 
ஆனால் இப்போது வந்து பார்த்தால், இப்படி ஆஜானுபாகுவாக பச்சைமா மலை போல் மேனி என்பது போல படுத்து கொண்டு இருக்கிறீர்களே!!
உங்களுடைய கருணையையும், திருவிளையாடலையும் என்ன சொல்வது?..
உங்கள் அடியார்களிடம் ஆசையாக திருவிளையாடல் செய்வதே உங்கள் பழக்கமாக உள்ளது." என்று சொல்ல,

பெருமாள்,
"உமக்கு அவ்வளவு பக்தி என் மீது இருப்பதால், அதற்கேற்ற திருவிளையாடல் செய்கிறேன்.
'நீர் சமுத்திரத்தை இரைத்து விட்டு, திருவாராதனை செய்தே தீருவேன்' என்று சொன்னதை விடவா, என் கருணை பெரிது?..

பகவான் பட்டினி கிடந்தால் கிடக்கட்டும்.. கடல் தண்ணீரை இரைப்பதாவது? பகவானை மீட்கவாவது? என்று தானே சாமானிய ஜனங்கள் நினைப்பார்கள்..


ஆனால் நீயோ, 'கடல் நீரை இரைத்து, எப்படியாவது பகவானை மீட்டு திருவாராதனை செய்வேன்' என்று திடநம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்ய ஆரம்பித்தாய் (உபக்ரமித்தாய்).
திடவிஸ்வாசத்துடன் நீ ஆரம்பித்த முயற்சிக்கு, நான் பலனை கொடுத்து விட்டேன்.

சாமானிய ஜனங்கள் பொதுவாக மலை போன்ற காரியங்களை கண்டால் ஆரம்பிக்கவே மாட்டார்கள்.
சாமானிய ஜனங்கள்.. 'அடடா.. வெள்ளமா?.. பெருமாள் கடலில் மூழ்கி விட்டாரா?.. இனி ஒன்றும் செய்ய முடியாது' என்று முடிவு கட்டி சென்று விடுவார்கள்..
கடலை பார்த்து பிரமித்து, பகவானை மீட்க முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள் சாமானிய ஜனங்கள்..

'கடலின் கம்பீரத்தை பார்ப்பதால்', சாமானிய ஜனங்கள் முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள்,
'கடலையும் இரைத்து விடுவேன்' என்று நம்பிக்கையுடன் நீர் செயல்பட்டதற்கு, 'நான் சமுத்திரத்தில் உள்ளேன்' என்ற 'ஆதங்கம்' தானே காரணம்.'
'ஐயோ பெருமாள் கடலில் போய் விட்டாரே.. அவரை மீட்க வேண்டுமே!!'... என்று மனதில் ஏற்படும் ஆதங்கமே உண்மையான பக்தி..

இந்த 'பக்தி' யாரிடம் இருக்கிறதோ, எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் நாம் பிரசன்னமாக இருப்பேன்.

இந்த இடத்தில் ஸ்தல சாயியாகவே இருந்து கொண்டு, என்னை காண வரும் பக்தர்களுக்கு அருள் செய்து கொண்டு இருப்பேன்"
என்று பரவாசுதேவன் நாராயணன் அருளினார்.
அன்று முதல், புண்டரீக ரிஷிக்கு தரிசனம் தந்த பெருமாள், அதே இடத்தில் ஸ்தல சயன பெருமாளாக,
அன்றும் இன்றும் என்றும் இருந்து கொண்டு, நம் அனைவருக்கும் அருள் செய்கிறார்.
இந்த திருக்கோவிலில்,

  • பெருமாள் - ஸ்தல சயனப்பெருமாள் என்ற பெயருடன்,
  • தாயார் - நிலமங்கை தாயார் என்ற பெயருடன் அருள் செய்கிறார்கள்.

பக்தன் பெருமாளுக்காக, முடியாத காரியத்தையும் திட நம்பிக்கையுடன் செய்து முடிப்பேன் என்று ஆரம்பிக்க,
கருணை கடலான எம்பெருமான், முடியாத காரியத்தையும் தானே முடித்து கொடுத்து விடுகிறார்.

ஸ்தல சயன பெருமாளை நம்பி, மலையான காரியத்தை கூட  நம்பிக்கையுடன் நாம் செய்தால்,
கருணை கடலாக இருக்கும் ஸ்தல சயன பெருமாள் நல்ல படியாக முடித்து கொடுப்பார்.

'எந்த முயற்சியும் இந்த பெருமாளை பிரார்த்தனை செய்தால் பலிக்கும்' என்று இருக்கும் போது,
'இந்த மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை நினைக்காதவர்களை, நான் ஒரு நொடி பொழுது கூட நினைக்க மாட்டேன்'
என்று பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத்
தலசயனத் துறைவாரை,
எண்ணாதே இருப்பாரை
இறைப்பொழுதும் எண்ணோமே
என்று ஆத்திரத்துடன் கூறுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.


அதே சமயத்தில், மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதால் நினைப்பவர்களை, நான் வணங்குவேன் என்று அதே பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத் தலசயனம்,
வணங்கு மனத்தார் அவரை
வணங்கு எந்தன் மடநெஞ்சே
என்று பாடி, மங்களாசாசனம் செய்கிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

"பூதத்தாழ்வார்" அவதார ஸ்தலம் என்ற பெருமையையும் இந்த மாமல்லபுரம் (கடல் மல்லை) பெற்றது.
ஸ்தல சயன பெருமாளை பூதத்தாழ்வாரும், திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாசனம் செய்தனர் என்பது மேலும் ஒரு சிறப்பு.

சென்னையை அடுத்துள்ள மாமல்லபுரம் பலமுறை சென்று இருப்போம்.. கடலையும், கல் யானையையும், பார்த்து இருப்போம்..

"நடக்காத காரியங்களையும் தன் அனுகிரஹத்தால் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்" என்பதே பலருக்கும் தெரியாது.
"மாமல்லபுரம்" சுற்றுலா ஸ்தலம் மட்டுமல்ல, இது ஒரு திவ்ய தேசம் என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும் ஹிந்துக்கள்.

முடிக்க முடியாத காரியமாக இருந்தாலும்,  மலை போன்ற காரியமாக இருந்தாலும், நம்பிக்கையுடன் செய்யப்படும் எந்த நல்ல முயற்சிக்கும், இந்த ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதில் நினைத்து வழிபட்டால், தரிசனம் செய்தால், முடியாத காரியங்களும், கைகூடும்.
முடியாத காரியத்தையும்,  இங்குள்ள "ஸ்தல சயன பெருமாள்" முடித்து கொடுப்பார். 
நம் முயற்சிகள் அனைத்தும் இனிதாக முடிய, 
ஸ்தல சயன பெருமாளை சென்று தரிசித்து வணங்குவோம். 
தெய்வ அருள் பெறுவோம்.

ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த, ரிஷியின் திடபக்திக்கு ப்ரத்யக்ஷமான, பெருமாளை வணங்குவோம்.

புண்டரீக ரிஷியின் திட பக்தியால், பெருமாள் நமக்கு கிடைத்தார்.
ரிஷியின் பக்தியை போற்றுவோம்.

ரிஷியின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் நாம் என்பதை மறவாமல் இருப்போம்.

1 comment:

Premkumar M said...

மாமல்லபுரம் மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram Mamallapuram) -

மலை போன்ற காரியங்களையும், இதெல்லாம் சாத்தியமா? என்று பிறர் நினைக்கும் காரியத்தையும், தன்னம்பிக்கையோடு செய்பவர்களுக்கு, நடக்காத காரியத்தையும், நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்...

மாமல்லபுரத்தில் உள்ள பெருமாளின் சரித்திரம் !!

தெரிந்து கொள்வோமே...

http://www.proudhindudharma.com/2019/10/Mahabalipuram-Mamallapuram.html