Followers

Showing posts with label முகிலை. Show all posts
Showing posts with label முகிலை. Show all posts

Thursday, 9 January 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - முளைக்கதிரைக் குறுங்குடியுள் முகிலை - திருமங்கை ஆழ்வார் விளக்கொளி பெருமாளை பார்த்து பாடிய அழகான பாசுரம். தமிழன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

திருமங்கையாழ்வார், தன்னை ஒரு பெண்ணாக (பரகால நாயகியாக) பாவித்து, 'பெருமாளை' தன்னுடைய பிரியனாக (நாயகனாக) பார்க்கிறார். 






பாசுரம் (விளக்கொளி பெருமாளுக்கு மங்களாசாசனம்)

முளை கதிரை
குறுங்குடியுள் முகிலை
மூவா மூவுலகும் கடந்து அப்பால்
முதலாய் நின்ற அளப்பரிய ஆர் அமுதை
அரங்கம் மேய அந்தணனை
அந்தணர்தம் சிந்தையானை
விளக்கொளியை
மரகதத்தை
திருத்தண்காவில்
வெஃகாவில்
திருமாலை பாட கேட்டு
வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன் 
"வருக" என்று
மடக்கிளியை
கைகூப்பி வணங்கினாளே!
- திருநெடுந்தாண்டகம் (திருமங்கை ஆழ்வார்)

பரகால நாயகியின் தாயார், தன் பெண்ணுடைய நிலையை பார்த்து மேலும் வருந்துகிறாள்..
இந்த பரகால நாயகி, ஒரு கிளி ஒன்றை வளர்த்து வந்தாள்.

"தான் வளர்த்த கிளியிடம்,  
'அப்பொழுது உதித்த கதிரவனை (சூரியனை) போல பெருமாள் இருக்கிறார் (முளை கதிரை)
திருக்குறுங்குடி மலை மேலே நீருண்ட மேகம் போல நிற்கிறார் எம்பெருமான் (குறுங்குடியுள் முகிலை)
அழகில் சிறந்தவரல்லவா பெருமாள். சர்வ லோகங்களுக்கும் அப்பால், பரமபதத்தில், எப்பொழுதும் இளமை மாறாது இருக்கிறார் (மூவா மூவுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற)
இப்படி தான் இவர் அழகு என்று அளக்கவே முடியாதபடி ஆராவமுதனாய் இருக்கிறார் (அளப்பரிய ஆர் அமுதை)
பரம பவித்ரமான திருவரங்கத்தில் இருக்கிறார் (அரங்கம் மேய அந்தணனை)
அழகிய நற்குணங்கள் நிரம்பிய பாகவதர்கள் இதயத்தில் என்றும்  இருக்கிறார் (அந்தணர்தம் சிந்தையானை)
திருத்தண்கா (தூப்புல்) என்ற திவ்ய தேசத்தில் மரகதவல்லி தாயாரோடு விளக்கொளி பெருமாளாக வீற்று இருக்கிறார் (விளக்கொளியை மரகதத்தை திருத்தண்காவில்)
திருவெக்காவில் சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாளாக இருக்கிறார் (வெஃகாவில்)'
என்று என்னுடைய பெண் (பரகால நாயகி) திருமாலை பற்றி பாடுவதை கேட்டு விட்டு, அப்படியே திரும்ப சொல்லியது. 

தான் சொல்லிக்கொடுத்ததை அந்த கிளி திருப்பி சொல்கிறதா? என்று பார்க்க, 
"முளை கதிரை" என்று இவள் சொல்ல, உடனே அந்த கிளியும் "முளை கதிரை" என்று தன் கீச்சு குரலில் சொல்ல, 
"குறுங்குடியுள் முகிலை" என்று இவள் சொல்ல, உடனே அந்த கிளியும் "குறுங்குடியுள் முகிலை" என்று சொல்ல, பேரானந்தம் அடைந்து விட்டாள் பரகால நாயகி.

'தான் படும் விரகத்தினால், தனக்கு உயிரே போய் விடும்' என்ற நிலையில்,  இந்த கிளி செய்த நாம சங்கீர்த்தனத்தை கேட்டதே (பாடக் கேட்டு) இவளுக்கு அருமருந்தாக இருக்க, தனக்கு சிஷ்யை போல இருக்கும், தான் வளர்த்த கிளியை, பார்த்து "வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேனே" என்று பெருமை கொண்டு, "வருக" என்று மடக்கிளி என்று கூட பாராமல், கைகூப்பி வணங்கி நிற்கிறாளே என் குழந்தை"
என்று பரகால நாயகியின் தாயார், தன் குழந்தை படும் விரக வேதனையை நினைத்து வருந்துகிறாள்.

பரகால நாயகி சொல்லி தந்து தானே, அந்த கிளி பகவன் நாமத்தை சொல்லியது? 
சிஷ்யனாக உள்ள கிளியை போய், பரகால நாயகி கைகூப்பி வணங்கலாமா?
பகவன் நாமத்தை சொல்லிவிட்டால், சிஷ்யனானாலும் அவன் திருவடியில் விழுந்து விடலாம் என்று காட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

பகவன் நாமத்தை சொல்லிய பிறகு, குரு-சிஷ்ய உறவுக்கும் மேல், ஆத்ம உறவு ஏற்பட்டு விடுகிறது என்று காட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்..

இப்படி குரு ஸ்தானத்தில் இருந்த பரகால நாயகி, தான் வளர்த்த, தன் சிஷ்யையான கிளி, பகவன் நாமத்தை (திருமாலை) பாடக் கேட்டு, இந்த கிளியை "வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன்" என்று பூரிப்பு அடைந்தாளாம்.

ராமானுஜரின் சிஷ்யர், கூரத்தாழ்வாருக்கும், ஆண்டாள் அம்மையாருக்கும் பிறந்தவர் "பராசர பட்டர்".
இவரை ராமானுஜர், வைஷ்ணவ ஆச்சார்ய பீடத்தில் அமர்த்தினார்.
ஒரு சமயம் ஆண்டாள் அம்மையார், ஆச்சார்யனுக்கு பாத சேவை செய்து, அந்த பாத தீர்த்தத்தை எடுத்து கொண்டாள்.
தாயான ஆண்டாள், தன் மகன் பாத தீர்த்தத்தை எடுத்து கொள்ளலாமோ? என்று கேட்ட பொழுது,
"தாய் மகன் என்ற சரீர சம்பந்ததை பார்க்கும் போது, இது தகாது.
ஆனால், ஆச்சார்யன் என்ற ஆத்ம சம்பந்ததை பார்க்கும் போது, பாத தீர்த்தம் எடுத்து கொள்ளலாமே" என்றாள் அந்த அம்மையார்.

திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவத்தில் இருந்த உணர்வை, ஆண்டாள் அம்மையார் நமக்கு காட்டினாள்.
உத்தம குரு, தன் சிஷ்யனுக்கு சாதம் போட்டு,
அவ்வப்போது அவன் உடம்பையும் கவனித்து,
ஆத்மாவையும் கவனித்து,
வாக்கையும் கவனித்து,
ஆத்ம ஞானம் பூரணமாக கிடைக்க பெற்றவனாகவும் அவனை ஆக்கி,
உடம்பையும் பகவத் குணம் சொல்லும் அளவுக்கு தெம்பும் உண்டாக்கி,
பகவத் குணம் சொல்லும் அளவுக்கு வாக்கு திறனும் கொடுத்து,
"பகவத் குணம் சொல்" என்று கேட்க,
"இவன் என் சிஷ்யன்!!" என்று மார்பு தட்டிக்கொள்ள மாட்டாராம்.
மாறாக பகவத் குணம் சொல்லும் தன் சிஷ்யனை "வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன்" என்று குரு பூரிப்பு அடைந்து.
"அவன் ஒரு பாகவதன்" என்று நினைப்பாராம் உத்தம குரு. 



பகவத் குணத்தை சொல்லிவிட்டால்,
'குழந்தை' என்று பார்க்க மாட்டோம்,
'சிஷ்யன்' என்றும் பார்க்க மாட்டோம்,
'என் பிள்ளை' என்றும் பார்க்க மாட்டோம்
என்று சொல்கிறார்.

"பறவை ஏறும் பரம புருஷா" - பாசுரத்தின் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோமே.. திருமலை வெங்கடாத்ரி பெருமை சொல்லும் பாசுரமாயிற்றே

காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள விளக்கொளி பெருமாள் என்ற தீப ப்ராகாசரை அவசியம் நாம் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்.