Wednesday, 16 October 2019

பஜ கோவிந்தம் - Bhajan Govindham (भज गोविन्दं with meaning) - ஆதி சங்கரர் அருளிய பாடலின் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோம்...

भज गोविन्दं भज गोविन्दं
गोविन्दं भज मूढमते ।

Worship Govinda, worship Govinda
Let govindan be the objective of your worship, Oh foolish mind |

கோவிந்தனை பாடிடு, கோவிந்தனை பாடிடு
கோவிந்தனை பாடிடு, மூட மதியே!!



सम्प्राप्ते सन्निहिते काले
नहि नहि रक्षति डुकृङ्करणे ॥

Regain real knowledge atleast at your end of death.
Your knowledge of grammar will not save you.

மரணம் உன்னை நெருங்கி வரும் முன்பே மெய் ஞானத்தை (உண்மையான அறிவை) பெற்று விடு.
நீ சம்பாதித்த உலக இலக்கண அறிவு எதுவும், உன்னை மரண காலத்தில் காப்பாற்றாது.

भज = Worship;
गोविन्दं = Govindan;
मूढमते = O, foolish mind;
सम्प्राप्ते = Regain real knowledge;
सन्निहिते = near
काले = Time (here: Death);
नहि = Not; never;
रक्षति = protects;
डुकृङ्करणे = the grammatical formula (knowledge)



मूढ जहीहि धनागम तृष्णां
कुरु सद्बुद्धिं मनसि वि तृष्णाम् ।

Oh foolish mind!
Give up your thirst to earn wealth.
Always Act With good thought without desirelessness in your heart.

செல்வம் சேர்க்க வேண்டும் என்ற தாகத்தை விட்டு விடு, மூட மதியே..
நல்ல எண்ணத்துடன், பலனில் ஆசை இல்லாமல் எந்த செயலையும் செய்.

यल्लभसे निज कर्मो पात्तं
वित्तं तेन विनोदय चित्तम् ॥ 

Whatever the wealth you obtained by your duty
Be content with that earning

நீ செய்த செயல்களுக்கு, பலனாக எத்தகைய செல்வம் (குறையோ, நிறையோ) கிடைத்து இருந்தாலும், அதை கொண்டே நிம்மதி/திருப்தி கொள்.

मूढ = Oh foolish mind
जहीहि = Give up
धन = Wealth;
आगम = earn;
तृष्णां = thirst;
कुरु = Do/act;
सद्बुद्धिं = good thought;
मनसि = in the mind;
वितृष्णां = desirelessness;
यल्लभसे = whatever you obtain;
निजकर्म = one's assigned duty
उपात्त = obtained;
वित्तं = wealth;
तेन = by that; with that;
विनोदय = divert/recreate(be happy);
चित्तं = mind;





नारी स्तन भरनाभी देशं
दृष्ट्वा मा गा मोहा वेशम् ।

Do not get infatuated in delusion by going wild with passions and lust by seeing a woman's navel and breast.

பெண்ணின் தொப்புளையும், மார்பையும் கண்டு மோஹித்து காமத்தில் விழாதே.

एतन्मांस वसा दिविकारं
मनसि विचिन्तय वारं वारम् ॥ 

These bodies are nothing but a appearance of flesh,fat, blood, skeleton etc. Fail not to remember this again and again in your mind.

இந்த உடல் அவயவங்கள் எல்லாம் உண்மையில் வெறும் மாமிச, ரத்த, எலும்பின் சேர்கை தானே... என்ற இந்த ஞானத்தை எப்பொழுதுமே உன் மனதில் திரும்ப திரும்ப ஞாபகப்படுத்தி கொண்டே இரு.

नारी = woman;
स्तनभर = breast
नाभीदेशं = navel part of body;
दृष्ट्वा = having seen;
मा गा = Don't go;
मोहावेशं = infatuated state
एतत् = this;
मांसवसादि = flesh, fat etc
विकारं = appearance
मनसि = in the mind;
विचिन्तय = think well;
वारं = again;
वारं = and again;



नलिनी दलगत जलमतितरलं
तद्वत् जीवितं अतिशय चपलम् ।

Just like a rain drop trembling on a lotus leaf, life is just an unstable wonder.

தாமரை இலையில் உள்ள நீர் துளி நிலைகொள்ளாமல் இருக்கும்.
மனித வாழ்க்கையும் தாமரை இலையில் உள்ள நீர் போன்ற நிலையில்லாத அதிசயமே..

विद्धि व्याधि अभिमान ग्रस्तं
लोकं शोकहतं च समस्तम् ॥ 

Know that the entire people in this world have been caught to disease, ego (self importance) and grief.

உலகத்தில் உள்ள அனைத்து மக்களும் நோயாலும், துக்கத்தாலும், அகங்காரத்தாலும் சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்கள் என்ற உண்மையை மறவாதே

नलिनीदलगत = lotus petal;
जलं = water(drop);
अतितरलं = trembling;
तद्वत् = like that;
जीवितं = life;
अतिशय = wonderful;
चपलं = unstable;
विद्धि = know for sure;
व्याधि = disease;
अभिमान = self-importance;
ग्रस्तं = having been caught/seized;
लोकं = world;people;
शोकहतं = grief;
च = and;
समस्तं = entire;





यावद्वित्तो पार्जन सक्त
स्तावन्निज परिवारो रक्तः ।

As long as one is earning and healthy
Till then realy, family will have attachment.

ஆரோக்கியத்தோடு,
எது நாள் வரை நீ பொருள் ஈட்டுகிறாயே,
அது நாள் வரை நிஜமாகவே சொந்தங்கள் உன்னிடம் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்.

पश्चाज्जीवति जर्जर देहे
वार्तां कोऽपि न पृच्छति गेहे ॥

But later when one became old, then there may be none at home to even enquire.

பிற்கால வாழ்க்கையில், உன் உடல் முதுமையை அடையும் போது, உன்னிடம் நலம் விசாரித்து பேசுவதற்கு கூட யாரும் வரப்போவதில்லை.

यावत् = so long as;
वित्त = wealth;
उपार्जन = earning/acquiring;
सक्तः = capable of;
तावन्निज = really till then;
परिवारः = family;
रक्तः = attached;
पश्चात् = later;
जीवति = while living(without earning);
जर्जर = old/digested (by disease etc);
देहे = in the body;
वार्तां = word (here enquiry/inquiry);
कोऽपि = even one;
न = not;
पृच्छति = inquire;
गेहे = in the house;



यावत्पवनो निवसति देहे
तावत्पृच्छति कुशलं गेहे ।

As long as your body breath (alive), others will enquire kindly about your welfare.

எது நாள் வரை உன் உடலில் சுவாசம் ஓடுகிறதோ, அது நாள் வரை மற்றவர்கள் உன் நலன் குறித்து விசாரிப்பார்கள்.

गतवति वायौ देहापाये
भार्या बिभ्यति तस्मिन्काये ॥

But when the soul departs from the body, even the wife will fear of the corpse (dead body).

எந்த நாளில் உன் உடலை விட்டு சுவாசம் பிரியுமோ, அன்று உன் மனைவி கூட உன் பிண தேகத்தை பார்த்து பயப்படுவாள்.

यावत् = so long as;
पवनः = air/breath;
निवसति = lives/dwells;
देहे = in the body;
तावत् = till then;
पृच्छति = asks/inquires;
कुशलं = welfare;
गेहे = in the house;
गतवति = while gone;
वायौ = air(life-breath/soul);
देहापाये = when life departs the body;
भार्या = wife;
बिभ्यति = is afraid/fears;
तस्मिन्काये = in that body;




बालस्तावत् क्रीडा सक्तः
तरुणस्तावत् तरुणी सक्तः ।

The childhood is lost by attachment to playfulness.
Youth is lost by attachment to woman.

பால்ய பருவத்தை விளையாட்டில் தொலைத்து விடுகிறாய்,
இளமை காலத்தை காமத்தில் தொலைத்து விடுகிறாய்.

वृद्धस्तावत् चिन्तासक्तः
परमे ब्रह्मणि कोऽपि न सक्तः ॥

Old age is lost by worries.
But there is hardly anyone who wants to be lost in parabrahman.

முதுமை காலத்தை மனதில் துக்கத்தை வளர்த்து கொண்டு தொலைத்து விடுகிறாய்.
பரப்ரம்மத்திடம் தன்னை தொலைத்து கொள்பவர்கள் இல்லையே!!

बालः = young boy;
तावत् = till then (till he is young);
क्रीडा = play;
सक्तः = attached/absorbed/lost;
तरुणः = young man;
तावत् = till then;
तरुणी = young woman;
सक्तः = attached/absorbed/lost;
वृद्धः = old man;
तावत् = till then;
चिन्ता = worry;
सक्तः = attached/absorbed/lost
परमे = in the high;supreme;
ब्रह्मणि = Brahman ;God;
कोऽपि = even one;
न = not;
सक्तः = attached/absorbed/lost


का ते कान्ता कस्ते पुत्रः
संसारोऽयमतीव विचित्रः ।

Who is your wife ?
Who is your son ?
This samsaara, the world life is just a great mystery.

மனைவி யார்? புத்ரன் யார்? பல விதமான விசித்திரங்கள் தானே இந்த உலக வாழ்க்கை.

कस्य त्वं कः कुत आयात:
तत्त्वं चिन्तय तदिह भ्रातः ॥

From where have you come ? Brother, think over that truth here.

நீ எங்கிருந்து இந்த உலகத்துக்கு வந்துள்ளாய்? சகோதரா.. கொஞ்சம் உண்மையை இங்கேயே உணர்ந்து பார்.

का ते = who is your;
कान्ता = wife;
कस्ते = who is your;
पुत्रः = son;
संसारः = world/family;
अयं = this;
अतीव = great/very much;
विचित्रः = mysterious;
कस्य = whose;
त्वं = you;
कः = who;
कुतः = from where;
आयातः = have come;
तत्त्वं = truth;
चिन्तय = think well/consider;
तदिह = that here;
भ्रातः = brother;




सत्सङ्गत्वे निस्सङ्गत्वं
निस्सङ्गत्वे निर्मोहत्वम् ।

From satsanga, company of spiritually inclined good people, comes non-attachment.
From non-attachment comes freedom from delusion.

மெய்ஞானத்தில் உயர்ந்த மகாத்மாக்களின் சத்சங்கம், உலக விஷயங்களில் உனக்கு உள்ள ஆசையை அழித்து தனிமையை நாட வைக்கும்.
அந்த ஆசை அழிந்த தனிமை, உன்னை உலக மாயையிலிருந்து விலக செய்யும்.

निर्मोहत्वे निश्चलतत्त्वं
निश्चलतत्त्वे जीवन्मुक्तिः ॥

From freedom from delusion, comes tranquillity/self-settledness.
From self-settledness comes Jeevan mukti (moksha).

உலக மாயை உன்னிடமிருந்து விலகும் போது, சத்தியமான சுத்தமான ப்ரம்ம தத்துவம் புரியும்.
சுத்தமான ப்ரம்ம தத்துவம் புரிந்தவன், மோக்ஷத்தை பெற்று மீண்டும் பிறவா நிலையை அடைந்து விடுகிறான்.

सत्सङ्गत्वे = in good company;
निस्सङ्गत्वं = aloneness/non-attachment/detachment;
निर्मोहत्वं = freedom from delusion;
निश्चलतत्त्वं = tranquillity/self-settledness
जीवन्मुक्तिः = salvation from bondage of birth;



वयसि गते कः कामविकारः
शुष्के नीरे कः कासारः ।

What good is lust when youth has fled ?
What use is a lake which has no water ?

இளமை காலம் போன பின், காமம் இருந்தும் பயனில்லையே.
தண்ணீர் இல்லாது போன பின், ஏரி இருந்து பயனில்லையே.

क्षीणे वित्ते कः परिवारः
ज्ञाते तत्त्वे कः संसारः ॥

Where are the relatives when wealth is gone ?
Where is samsAra, the world, when the Truth is known ?

செல்வத்தை செலவழித்தவனுக்கு சொந்தங்கள் இருந்தும் பயனில்லையே..
ப்ரம்ம தத்துவத்தை அறிந்தவனுக்கு இந்த சம்சார உலகம் இருந்தும் அவனுக்கு  பயனில்லையே..

वयसि गते = when age has gone;
कः = what( use) is the;
कामविकारः = sensual/sexual attraction;
शुष्के = in the drying up of;
नीरे = water;
कः = what( use) is the;
कासारः = lake;
क्षीणे = spent-up;
वित्ते = wealth;
कः = what( use) for;
परिवारः = family(is there?);
ज्ञाते = in the realised state;
तत्त्वे = truth;
कः = what (use) is;
संसारः = world/family bond;



मा कुरु धन जन यौवन गर्वं
हरति निमेषात्कालः सर्वम् ।

Do not boast of wealth, friends, and youth.
Each one of these are destroyed within a minute by time.

உன்னிடம் உள்ள செல்வத்தையும், சொந்தங்களையும், இளமையையும் கண்டு எப்பொழுதும் கர்வம் கொள்ளாதே..
இவை அனைத்தும் கால வெள்ளத்தில் நொடியில் அழிந்து போகும்.


माया मयमिदमखिलं हित्वा
ब्रह्मपदं त्वं प्रविश विदित्वा ॥

Free yourself from the illusion of the world of Maya (filled with delusion)
You have the prime duty to enter the place of paramabrahma.

மாயையால் நிரம்பி இருக்கும் இந்த உலகத்தை தள்ளி விடு.
நீ பரமாத்மாவின் வைகுண்டத்திற்கு செல்ல வேண்டியவனல்லவா

मा = do not;
कुरु = do/act;
धन = wealth;
जन = people;
यौवन = youth;
गर्वं = arrogance/haughtiness;
हरति = takes away/steals away;
निमेषात् = in the twinkling of the eye;
कालः = Master Time;
सर्वं = all;
माया = delusion;
मयं = completely filled;
इदं = this;
अखिलं = whole/entire;
हित्वा = free/Give up/abandoned;
ब्रह्मपदं = god-place (vaikunda);
त्वं = you;
प्रविश = enter;
विदित्वा = as a duty;


दिनयामिन्यौ सायं प्रातः
शिशिरवसन्तौ पुनरायातः ।

Daylight and darkness, dusk and dawn, winter and springtime come and go.

இரவும், பகலும்; காலையும், மாலையும்; குளிரும், வசந்தமும் போனாலும் மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது.


कालः क्रीडति गच्छत्यायु:
तदपि न मुञ्चत्याशावायुः ॥

Time plays and life goes away. But the smell of desire never leaves us (and come again in next birth if you don't give up now)

காலத்தின் விளையாட்டில் ஆயுசு கரைகிறது..
உன் ஆயுசு கரைந்தாலும், உலகத்தின் மீது உனக்கு உள்ள வாசனைகள் (ஆசை) உன்னை விட்டு விலகுவதில்லை. மீண்டும் மீண்டும் வருகிறது, மறுபிறவி ஏற்படுகிறது.

दिनयामिन्यौ = day night;
सायं = evening;
प्रातः = morning;
शिशिर = frosty season;
वसन्तौ = Spring season;
पुनः = again;
आयातः = have arrived;
कालः = Master Time;
क्रीडति = plays;
गच्छति = goes (away);
आयुः = life/age;
तदपि = even then;
न = not;
मुञ्चति = releases;
आशा = desire;
वायुः = smell of sense (the wind of desire does not let off its hold);




का ते कान्ता धनगतचिन्ता
वातुल किं तव नास्ति नियन्ता ।

Oh mad man ! Why are you spending your thoughts of wealth and woman ? Is there no one to guide you ?

எதற்காக பெண்ணை பற்றியும், செல்வத்தை பற்றியுமே, சிந்தித்து கொண்டிருக்கிறாய்?
ஓ மூட மதியே!! உனக்கு வழி காட்ட யாரும் இல்லையோ?

त्रिजगति सज्जन सङ्गतिरेका
भवति भवार्णवतरणे नौका ॥

There is only one thing in three worlds that can save you from the ocean of samsAra.
Get into the boat of satsanga, company of good people, quickly who can help you cross the ocean of birth and rebirth (samsaara)

மூவுலகிலும் உன்னை சம்சார (பிறவி) கடலில் இருந்து மீட்கவல்லது 'சத்சங்கம்' ஒன்றே.
சாதுக்கள் மகான்கள் இருக்கும் சத்சங்கம் என்ற படகில் ஏறி சம்சார (பிறவி) கடலை கடந்து விடு.

का ते = why you
कान्ता = wife;
धन = wealth;
गतचिन्ता = thinking of;
वातुल = O mad one!;
किं = what?;
तव = your;
नास्ति = is not there;
नियन्ता = guide;
त्रिजगति = in the three worlds;
सज्जन = good people;
संगतिरेका = company only way;
भवति = becomes;
भवार्णव = birth and death ocean;
तरणे = in crossing;
नौका = boat/ship;



अङ्गं गलितं पलितं मुण्डं
दशनविहीनं जातं तुण्डम् ।

Body gets weakened, head gets grey hair. Mouth loses all its teeth.

வயது ஆக ஆக, உடல் தன் பலத்தை இழக்கிறது. தலை நரை ஆகிறது. பற்கள் விழுந்து பொக்கை வாய் ஆகிறது.

वृद्धो याति गृहीत्वा दण्डं
तदपि न मुञ्चत्याशापिण्डम् ॥

With such state, old man holds a walking stick. Yet, not interested to give up his worldly desires.

நடக்க முடியாமல் குச்சி வைத்து நடக்கும் நிலை வந்தும், உள்ளிருக்கும் ஆசைகள் விடவில்லையே!!

अङ्गं = body;
गलितं = weakened;
पलितं = ripened(grey);
मुण्डं = head;
दशनविहीनं = teeth+bereft;
जातं = having become;
तुण्डं = jaws/mouth;
वृद्धः = the old man;
याति = goes;
गृहीत्वा = holding the;
दण्डं = stick(walking);
तदपि = then even;
न = not;
मुञ्चति = lets go/releases/gives up;
आशापिण्डं = desire




कुरुते गङ्गासागर गमनं
व्रत परिपालनं अथवा दानम् ।

One may go to Gangasagar, observe fasts, and give away riches in charity !

கங்கை கரையிலேயே வசிக்கலாம். அங்கே விரதம் இருக்கலாம்.. தன் செல்வத்தை எல்லாம் கூட தானம் செய்து விடலாம்..


ज्ञान विहीनः सर्वमतेन
मुक्तिं न भजति जन्मशतेन ॥

Yet, devoid of jnana, nothing can give mukti even if they born hundred times.

என்ன செய்தாலும், மெய்ஞானம் ஏற்படாதவரை நூறு ஜன்மமானாலும் மோக்ஷம் கிடைக்காது..

कुरुते = one takes resort to;
गङ्गासागर = the sea of Ganga (banks of the Ganges);
गमनं = going;
व्रत = austerities;
परिपालनं = observance/governance;
अथवा = or/else;
दानं = charity;
ज्ञानविहीनः = (but)bereft of knowledge of the Self;
सर्वमतेन = according to all schools of thought/unanimously;
मुक्तिं = salvation/freedom;
न = not;
भजति = attains;
जन्म = birth(s);
शतेन = hundred;

सुरमंदिर तरु मूल निवासः
शय्या भूतलं अजिनं वासः ।

You can have a residence in a temple or below a tree and sleep on mother earth as your bed.

நீ கோவில் வாசலிலேயே கூட குடி இருக்கலாம். மரத்தின் அடியிலேயே கூட வாழலாம். எதுவும் தேவை இல்லை என்று தாய் மண்ணையே படுக்கையாக கூட நினைத்து படுக்கலாம்.

सर्व परिग्रह भोगत्यागः
कस्य सुखं न करोति विरागः ॥

You can also Give up all attachments and comforts.
But still, only those Blessed souls will get that real happiness who has  such vairgya, in his heart.

உன்னுடைய பற்றுதலை சுகங்களை கூட விட்டு விடலாம். 
எது செய்தாலும், மனதில் வைராக்யம் இல்லாமல் எது செய்தாலும் சுகம் தராது. 
உண்மையான வைராக்யம் உள்ளவர்களை தவிர யாருக்கு உண்மையான சுகம் கிடைக்கப்போகிறது?


सुरमन्दिर = temple of god;
तरु = tree;
मूल = root;
निवासः = living;
शय्या = bed;
भूतलं = on the surface of the earth;
अजिनं = skin (of Antelope);
वासः = living;
सर्वपरिग्रह = all attachments;
भोगत्यागः = sacrificing/abandonment of enjoyable things/worldly pleasures;
कस्य = whose;
सुखं = happiness;
न = not;
करोति = does;
विरागः = Non-attachment/desirelessness;



योगरतो वा भोगरतो वा
सङ्गरतो वा सङ्गविहीनः ।

One may take delight in yoga or bhoga.
One may have attachment to worldly things or detachment to worldly things.

சிலர் யோகத்தில் ரமிக்கிறார்கள்.
சிலர் போகத்தில் ரமிக்கிறார்கள்.
சிலர் உலக ஆசையுடன் இருக்கிறார்கள்.
சிலர் உலக ஆசையில்லாமல் இருக்கிறார்கள்.


यस्य ब्रह्मणि रमते चित्तं
नन्दति नन्दति नन्दत्येव ॥

But only he whose mind steadily gets immersed in Brahman enjoys bliss, only him, no one else.

ஆனால், யாருடைய சித்தம் பரப்ரம்மத்தை பற்றியே நினைத்து ரமிக்கிறதோ, அவர்களே ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கிறார்கள். அவர்கள் மட்டுமே உண்மையான ஆனந்தம் அனுபவிக்கிறார்கள்.

योगरतः = indulging in yoga;
वा = or;
भोगरतः = indulging in worldly pleasures;
वा = or;
सङ्गरतः = indulging in good company;
वा = or;
सङ्गविहीनः = bereft of company;
यस्य = whose;
ब्रह्मणि = in Brahman(God);
रमते = gets immersed;
चित्तं = mind (here soul);
नन्दति = bliss;
नन्दत्येव = bliss alone;


भगवद्गीता किञ्चिद धीता
गङ्गा जललव कणिका पीता ।

Study a portion of bhagavath gita at least.
Drink atleast a drop of water.

உன்னுடைய வாழ்க்கையில், பகவத் கீதையில் உள்ள ஒரு சில ஸ்லோகங்களையாவது நீ படித்து இருந்தால்,
கங்கை ஜலத்தில் ஒரு துளியாவது நீ குடித்து இருந்தால்,

सकृदपि येन मुरारिसमर्चा
क्रियते तस्य यमेन न चर्चा ॥

Worship atleast once lord krishna who holds his flute
then yama will not have  any discussion about you.

கையில் புல்லாங்குழலுடன் இருக்கும் பரப்ரம்மமான கண்ணனை ஒரு முறையேனும் நீ வழிபட்டு இருந்தால்,
யம தர்மன், உன்னை பற்றி விஜாரிக்க கூட மாட்டாரே.

भगवद् = god's;
गीता = song (here the scripture `bhagavatgItA');
किञ्चित् = a little;
अधीता = studied;
गङ्गा = river Ganga;
जललव = water drop;
कणिका पीता = a little droplet, drunk;
गङ्गाजललव कणिका पीता = Even a little drop of Ganga water;
सकृदपि = once even;
येन = by whom;
मुरारि = the enemy of `MurA' (Lord Krishna);
समर्चा = well worshipped;
क्रियते = is done;
तस्य = his;
यमेन = by Yama, the lord of Death;
न = not;
चर्चा = discussion;


पुनरपि जननं पुनरपि मरणं
पुनरपि जननीजठरे शयनम् ।

There is birth again and again.
There is death again and again.
One has to lay in mother's womb every time again and again.

பல முறை பிறந்து ஆயிற்று..
பல முறை இறந்து ஆயிற்று..
பல முறை தாயின் கருவில் இருந்து ஆயிற்று..

इह संसारे बहुदुस्तारे
कृपयाऽपारे पाहि मुरारे ॥

It is indeed hard to cross this boundless ocean of samsAra. Oh Murari ! Save me through your ocean of mercy.

இந்த சம்சாரம் என்ற பிறவி கடலை கடப்பது என்பது கடினமானது. ஓ முராரி (கண்ணா), உன் கருணையால் என்னை இந்த சம்சார கடலில் இருந்து கரை ஏற்று. 


पुनरपि = again again;
जननं = birth;
पुनरपि = again again;
मरणं = death;
पुनरपि = again again;
जननी = mother;
जठरे = in the stomach;
शयनं = sleep;
इह = in this world/here;
संसारे = family/world;
बहुदुस्तारे = fordable with great difficulty;
कृपयाऽपारे = out of boundless compassion;
पाहि = protect;
मुरारे = Oh MurA's enemy!(KriShNa);




कस्त्वं कोऽहं कुत आयातः
का मे जननी को मे तातः ।

Who are you ? Who am I ? From where do I come ? Who is my mother, who is my father ?

நீ யார்? நான் யார்? நாம் எங்கிருந்து வந்தோம்? நமக்கு யார் தாய்? யார் தந்தை?


इति परिभावय सर्वमसारम्
विश्वं त्यक्त्वा स्वप्नविचारम् ॥

Thus, look at everything as essence-less and give up the world which is just as an  dream imagination.

உண்மையை உன் மனோபாவத்தால் புரிந்து கொண்டு, இங்குள்ள அனைத்துமே ரசிக்கத்தக்கதல்ல, இது ஒரு மாய உலகம் என்பதை அறிந்து கொள்.


कः = who (are);
त्वं = you;
कः = who(am);
अहं = I;
कुतः = whence;
आयातः = has come;
का = who;
मे = my;
जननी = mother;
कः = who;
मे = my;
तातः = father;
इति = thus;
परिभावय = visualize;
सर्वं = the entire;
असारं = worthless/without essence;
विश्वं = world;
त्यक्त्वा = give up/sacrifice;
स्वप्न = dream;
विचारं = thinking/imagination;


त्वयि मयि चान्यत्रैको विष्णु:
र्व्यर्थं कुप्यसि मय्यसहिष्णुः ।

In me, in you and in everything, none but the same Vishnu dwells. Your anger and impatience is meaningless.

உன்னிடத்திலும், என்னிடத்திலும், எங்கும் விஷ்ணுவே இருக்கிறார். 
நீயும், உலகமும் விஷ்ணுவின் அங்கம் என்ற போது, உனக்கு (உன் மீதோ, பிறர் மீதோ) ஏற்படும் கோபமும், பொறுமையின்மையும் அர்த்தமில்லாதது.

भव समचित्तः सर्वत्र त्वं
वाञ्छस्यचिराद्यदि विष्णुत्वम् ॥

Keep inform your mind and thought that vishnu only is everywhere including you.
If you wish to the presence of Vishnu everywhere including you, start seeing everything as you by now, without any difference.

நீ அந்த விஷ்ணுவை உன் அனுபவத்தில் கொண்டு வர ஆசைப்பட்டால், நீயும், பிறரும், உலகமும் 'விஷ்ணுவே' என்ற சம நோக்கு பார்வையை இன்றிலிருந்தே கடைபிடி.

त्वयि = in yourself;
मयि = in myself;
चान्यत्रैक = and+everywhere+only one;
विष्णुः = the Lord MahAviShNu;
व्यर्थं = in vain ; for nothing;purposeless;
कुप्यसि = you get angry;
मय्यसहिष्णु = in me+intolerant;
भव = become;
समचित्तः = equal-minded/equanimity;
सर्वत्र = everywhere;
त्वं = you;
वाञ्छसि = you desire;
अचिराद् = without delay/in no time;
यदि = if;
विष्णुत्वं = the quality/state of Brahman/god-realisation;


शत्रौ मित्रे पुत्रे बन्धौ
मा कुरु यत्नं विग्रहसन्धौ ।

Do not waste your efforts to expand your existence by hating someone to create enemy and winning love over friend, children and relatives.

நீ இருப்பதை மற்றவர்களுக்கு காட்டுவதாக நினைத்து கொண்டு, எதிரிகளை எதிர்த்து கொண்டும், நண்பர்கள், பிள்ளைகள், உறவினர்களுக்காக நேரத்தை செலவு செய்தும் கொண்டும், உன் காலத்தை (ஆயுளை) வீண் செய்யாதே.

सर्वस्मिन्नपि पश्यात्मानं
सर्वत्रोत्सृज भेदाज्ञानम् ||

See yourself in everyone and give up all all feelings of duality completely.

மற்றவர்கள் வேறு, நீ வேறு என்று நீ பேதமாக பார்ப்பதால் தானே இந்த வீண் முயற்சிகள் செய்கிறாய். 
அனைத்தும் விஷ்ணுமயம் என்று நீ உணர, வேறுபாடுகளை உன் மனதிலிருந்து களைந்து விடு.

शत्रौ = in (towards)the enemy;
मित्रे = in (towards) the friend;
पुत्रे = in(towards) the son;
बन्धौ = in (towards) relatives;
मा = don't;
कुरु = do;
यत्नं = effort;
विग्रहसन्धौ = expanding existence;
सर्वस्मिन्नपि = in all beings;
पश्यात्मानं = see your own self;
सर्वत्र = everywhere;
उत्सृज = give up;
भेदाज्ञानं = difference/otherness/duality;



कामं क्रोधं लोभं मोहं
त्यक्त्वाऽऽत्मानं भावय कोऽहम् ।

Give up lust, anger, infatuation, and greed. Ponder over your real nature.

காமத்தை (ஆசை), கோபத்தை, லோபத்தை (பண பேராசை), மோகத்தை (விருப்பம்) விடு. நீ யார் என்ற ஆத்ம சிந்தனை செய்.

आत्मज्ञान विहीना मूढा
स्ते पच्यन्ते नरकनिगूढाः ॥

Fools are those who don't have awareness of who they are (self knowledge of Athma). These fools will get cooked in the hell (and return back to Samsara to reborn).

தான் யார் என்று ஆத்ம சிந்தனை கூட செய்யாதவன் மூடன். ஆத்ம சிந்தனை செய்யாமல் வாழ்பவன் நரகத்தில் கஷ்டங்களை அனுபவித்து விட்டு மீண்டும் பிறப்பான்.

कामं = desire;
क्रोधं = anger;
लोभं = greed;
मोहं = infatuation;
त्यक्त्वाऽत्मानं = having abandoned see as one's own self;
भावय = deem/consider/visualise/imagine;
कोऽहं = who am I;
आत्मज्ञान = knowledge of self;
विहीना = bereft;
मूढा = fools;
ते = they;
पच्यन्ते = are cooked?;
नरक = in the hell;
निगूढा = cast in;


गेयं गीता नाम सहस्रं
ध्येयं श्रीपति रूपम जस्रम् ।

Read Bhagavath Gita and chant Lord Krishna name 1000 times.
Meditate the image of Mahalakshmi's Husband Vishnu who is unborn and forever exist in your heart.

பகவத்கீதையை படித்து கொண்டு, ஹரியின் நாமத்தை 1000 முறை சொல்லிக்கொண்டு இரு.
உன் இதயத்தில் யாருக்கும் பிறக்காத சுயம் பிரகாசமான விஷ்ணுவை (மஹாலக்ஷ்மியின் கணவரை) எப்பொழுதும் தியானித்து கொண்டே இரு.

नेयं सज्जन सङ्गे चित्तं
देयं दीनजनाय च वित्तम् ॥

Take steps to accompany yourself to be with good people. 
Distribute your wealth in charity to the poor and the needy.

உன் மனதை சாதுக்கள் இருக்கும் சங்கத்துடனேயே சேர்த்துக்கொள்.
உன் செல்வத்தை தர்ம வழியில் ஏழைகளுக்கு தர்மம் செய்.

गेयं = is to be sung;
गीता = bhagavatgItA;
नाम = name of the lord;
सहस्रं = 1000 times;
ध्येयं = is to be meditated;
श्रीपति = LakShmi's consort MahAviShNu's;
रूपं = form/image;
अजस्रं = the unborn one;
नेयं = is to be lead/taken;
सज्जन = good people;
सङ्गे = in the company;
चित्तं = mind;
देयं = is to be given;
दीनजनाय = to the poor people;
च = and;
वित्तं = wealth;

सुखतः क्रियते रामाभोगः
पश्चाद्धन्त शरीरे रोगः ।

He who yields to lust for pleasure, leaves his body a prey to disease.

யார் ஒருவன் தன் உடலை காமத்தை அனுபவிக்க செலவழிக்கிறானோ, அவன் கடைசி காலத்தை நோயில் அனுபவிக்கிறான்.

यद्यपि लोके मरणं शरणं
तदपि न मुञ्चति पापाचरणम् ॥

Though death brings an end to everything, man does not give-up the smell of doing sin (which results in rebirth).

அப்படிப்பட்டவனுக்கு மரணம் இந்த பிறவிக்கு ஒரு முடிவை தந்தாலும், அந்த பாப ஜீவன் தன்னுடன் இந்த பாப வாசனையை தன்கூடவே எடுத்து செல்கிறான். (இதனால் மறுஜென்மம் ஏற்படுகிறது)

सुखतः = for happiness;
क्रियते = is done;
रामाभोग = sexual pleasures?;
पश्चाद्धन्त = later on in the end;
शरीरे = in the body;
रोग = disease;
यद्यपि = even though;
लोके = in the world;
मरण = death;
शरणं = resort/surrender;
तदपि = even then;
न = not;
मुञ्चति = releases/gives up;
पापाचरणं = sin-practicing;




अर्थमनर्थं भावय नित्यं
नास्तिततः सुखलेशः सत्यम् ।

Remember everyday that wealth is always meaningless.
The truth is that one cannot get sustained happiness from the wealth alone.

செல்வம் என்பது அர்த்தமில்லாத விஷயம் என்று எப்பொழுதும் மனதில் நினைவில் கொள். 
செல்வத்தால் சத்யமாக ஒரு துளி கூட சுகம் கிடைக்காது. 

पुत्रादपि धनभाजां भीतिः
सर्वत्रैषा विहिता रीतिः ॥

Those who are after money even fear their own son 
That is the way of wealth always.

செல்வம் வைத்து இருப்பவன், தன் பிள்ளைகள் பிடுங்கி கொள்வார்களோ என்று கூட பயப்படுவான்..
இப்படி தான் செல்வத்தின் இயல்பு எப்பொழுதுமே உள்ளது.

अर्थं = wealth;
अनर्थं = purposeless/in vain/danger
भावय = deem/consider/visualise;
नित्यं = daily/always;
न = not;
अस्ति = is;
ततः = from that;
सुखलेशः = (even a little) happiness;
सत्यं = Truth;
पुत्रादपि = even from the the son;
धन = wealth;
भाजां = acquiring people;
भीतिः = fear;
सर्वत्र = everywhere;
एषा = this;
विहिता = understood;
रीतिः = procedure/practice/custom;


प्राणायामं प्रत्याहारं
नित्यानित्य विवेकविचारम् ।

Regulate the Prana (breathing),
Regulate the food intake,
Use your mind to distinguish permanent and temporary things to remain unaffected.

பிராணனின் (மூச்சு) போக்கை சீர்படுத்து.
உணவில் கட்டுப்பாடு கொள்.
அறிவை கொண்டு எது நிலையானது, எது நிரந்தரமற்றது என்று பார்.

जाप्यसमेत समाधिविधानं
कुर्ववधानं महदवधानम् ॥

Chant the holy name of God with peaceful mind. Perform these with care, with extreme care.

பரப்ரம்மான கோவிந்தனின் நாமத்தை சொல்லி கொண்டே இரு. இந்த பயிற்சியை கவனுத்துடன், மனதை அலையவிடாமல் மிக கவனுத்துடன் செய்து கொண்டே இரு.

प्राणायाम = breath-control;
प्रत्याहार = diet-control;
नित्यं = always/daily/certain;
अनित्य = uncertain/temporary/ephemeral/transient;
विवेक = awareness after reasoning;
विचार = thought/considered conclusion/opinion;
जाप्यसमेत = with chanting of the names of the lord;
समाधिविधान = in the state of silence;
कुर्ववधानं = pay attention;
महदवधानं = great care attention;



गुरुचरणाम्बुज निर्भरभक्तः
संसारा दचिराद्भव मुक्तः ।

One who is a devotee of the lotus feet of the Guru ! May be soon free from Samsara.

மகாத்மாவான குருவின் சரணத்தை நீ பற்றினால் மட்டுமே, உன்னால் இந்த சம்சார பிறவி கடலை கடக்க முடியும்.

सेन्द्रिय मानस नियमादेवं
द्रक्ष्यसि निज हृदयस्थं देवम् ॥

Through disciplined senses and controlled mind, you will experience the indwelling Lord in your heart !

குருவின் சரணத்தை பற்றி, எண்ணங்களை உலக விஷயங்களில் சிதறவிடாமல், புலன்களை அடக்கி வாழ ஆரம்பிக்கும் போது, பரப்ரம்மமாகிய கோவிந்தன் இதயத்தில் இருப்பதை நீ உணருவாய்.


गुरुचरणाम्बुज = the lotus feet of the teacher/guru;
निर्भर = dependent;
भक्तः = devotee;
संसारात् = from the world;
अचिराद्भव = in no time from the cycle of birth and death;
मुक्तः = released;
सेन्द्रियमानस = sa+indriya+mAnasa, with senses and mind;
नियमादेव = control alone(niyamAt eva);
द्रक्ष्यसि = you will see;
निज = one's own;
हृदयस्थं = heart-stationed;
देवं = God;

भज गोविन्दं भज गोविन्दं
गोविन्दं भज मूढमते ।

Worship Govinda, worship Govinda, worship Govinda, Oh fool !

கோவிந்தனை பாடிடு, கோவிந்தனை பாடிடு
கோவிந்தனை பாடிடு, மூட மதியே!!


नामस्मरणात् अन्य उपाय
नहि पश्यामो भवाब्धितरणे ॥

Other than chanting the Lord's names, there is no other way to cross the life's ocean.

சம்சார பிறவி கடலை கடக்க, கோவிந்தனின் நாமத்தை பாடுவதை தவிர, வேறு வழியே இல்லை..


भज = worship;
गोविन्दं = lord Govinda;
मूढमते = Oh foolish mind!;
नामस्मरणात् = (except) through/from remembrance of the Lord's name; अन्य = other;
उपाय = plan/method/means;
नहि = not;
पश्याम = we see;
भवतरणे = for crossing the ocean of births deaths;


श्री भगवत्पाद शंकराचार्य
Shankara Bhagavatpaada
சங்கர பகவத்பாதர்

Friday, 11 October 2019

மாமல்லபுரம் மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram Mamallapuram) - மலை போன்ற காரியங்களையும் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்...

பெருமாள், "திருபுல்லாணி" என்ற திவ்ய தேசத்தில் (ராமநாதபுரம்), ராமபிரானாக "தர்பை புல்லில் சயனித்து இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.



பெருமாள், "திருவரங்கம்" (ஸ்ரீரங்கம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், அருகில் மகாலட்சுமி கூட இல்லாமல், நாபியில் ப்ரம்ம தேவன் கூட இல்லாமல், அருகில் ரிஷிகளும் நிற்காமல், உலகம் படைக்கப்படும் முன், தான் ஒருவனே ஆதியில் இருந்த நிலையை காட்டும்படியாக "யோக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
கற்பக்ரஹத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதர் மட்டுமே தனித்து இருக்கிறார்.
பிரம்மாவை படைத்த பின், ப்ரம்ம தேவன் வழிபட, தானே அர்ச்ச அவதாரம் செய்து வந்தவர் தான் ஸ்ரீ ரங்கநாதர்.

ப்ரம்ம தேவன் உலக ஸ்ருஷ்டி செய்து, மனிதர்களை படைக்க ஸ்வாயம்பு மனுவை படைத்து, பூலோகத்துக்கு அனுப்ப, மனு வழிபட தான் வழிபட்ட ஸ்ரீ ரங்கநாதரை மனுவுக்கு தந்தார்.

"ஸ்வாயம்பு மனு" மூலம் மனிதர்கள் படைக்கப்பட, த்ரேதா யுகத்தில் இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசர்கள் வழிபட்டு, பின்னர் ஸ்ரீ ரங்கநாதரே (நாராயணன்) "ஸ்ரீ ராமராக" இதே குலத்தில் தோன்றி, தானே வழிபட்டு, விபீஷணனுக்கு கொடுக்க, இலங்கை கொண்டு செல்லும் வழியில், தமிழகத்தில் ஓடும் காவிரியை பார்த்ததும், இங்கேயே இருக்க சங்கல்பித்து தங்கி விட்டார் பெருமாள்.
விபீஷணனுக்காக தெற்கு முகமாக சயனித்து, இலங்கையை கடாக்ஷித்து கொண்டு இருக்கிறார்.
ப்ரம்ம தேவனும், ஸ்ரீ ராமரும் "குல தெய்வமாக வழிபட்ட ஆதி மூர்த்தி" இவர்.
அர்ச்ச அவதார மூர்த்திகளில், முதன்மையானவர்.
உலகம் ஸ்ருஷ்டி ஆகும் முன்பே, சத்ய லோகத்தில் ப்ரம்ம தேவனுக்காக தோன்றியவர்.
அனைவருக்கும் பெரியவர் என்பதால், ஸ்ரீரங்க பெருமாளுக்கு "பெரிய பெருமாள்" என்று தனித்த பெயர் உண்டு.
பெருமாள் "திருவனந்தபுரம்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், ஸ்ரீதேவி, பூதேவியுடன், 8 வசுக்கள், 11 ருத்ரர்கள், 12 ஆதித்யர்கள், சூரியன், சந்திரன், சமஸ்த தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள் எல்லோரும் கூடி இருந்து பார்த்து, மங்களாசாசனம் செய்து கொண்டு இருக்க, "போக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "வடபத்ர சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "திருக்குடந்தை" (கும்பகோணம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், "உத்தான சயனத்தில் சாரங்கபாணி பெருமாள் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
உலகம் பிரளய ஜலத்தில் அழிக்கப்பட்டு இருக்கும் நிலையில் "ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
க்ஷீராப்தி என்ற பாற்கடலில், ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள், ப்ரம்ம தேவன் மட்டுமே க்ஷீராப்தி சென்று பெருமாளை பார்க்க சக்தி உள்ளவர்கள்.



பெருமாள் "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "சல (தொட்டில்/ஊஞ்சல்) சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம். 
வ்யாக்ர பாதருக்கு குழந்தையாக தரிசனம் கொடுத்த பெருமாள் இவர்.
"தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் சிதம்பரத்தில், வ்யாக்ர பாதருக்கு சிவபெருமான் காட்சி கொடுத்தார்.
மோக்ஷத்திற்கான வழி கேட்க, சிவபெருமான் பெருமாளை குறித்து தவம் செய்ய சொல்ல,
இந்த "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், தொட்டிலில் இருக்கும் யசோதை மகன் கண்ணனாக பெருமாள் திவ்ய காட்சி கொடுத்தார்.

பெருமாள், இப்படி பலவித சயன கோலத்தில், பல திவ்ய தேசத்தில் காட்சி கொடுக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
உலக ஸ்ருஷ்டிக்கே காரணமான பரமாத்மா, ஒரு திவ்ய தேசத்தில் மட்டும் வெறும் தரையில் (ஸ்தல) சயனத்து இருக்கிறார்..
அந்த திவ்ய தேசத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?
ஹிந்துவாக பிறந்த நாம் அந்த திவ்ய தேசத்தை தரிசிக்க வேண்டாமா?..

"சிதம்பரம்" என்றும், "தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் புண்ணிய க்ஷேத்திரம்,
புராண காலத்தில் "புண்டரீகபுரம்" என்று பெயரில் பிரஸித்தியாக இருந்தது.
சிதம்பரம் சரித்திரம் அறிய இங்கு படிக்கவும்.
நாரதரின் அருளால் "புண்டரீகன்" என்ற ரிஷிக்கு, இங்கு கோவிந்தராஜ பெருமாள் ப்ரத்யக்ஷமானார்.
புண்டரீக ரிஷி சேவை சாதித்ததால், இந்த க்ஷேத்திரத்துக்கு "புண்டரீகபுரம்" என்ற பெயர் புராண காலத்தில் அமைந்தது. பிற்காலத்தில் திருசித்ரகூடமாக இருந்த இந்த ஸ்தலம், திருசிற்றம்பலம் என்றும் சிதம்பரம் என்றும் ஆனது.

புராண தமிழ் இலக்கியங்களில், "காவிரி பூம்பட்டினம்" (பூம்புகார்) என்ற ஒரு நகரம் கடலோரத்தில் இருந்தது என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது..
கரிகால சோழன், மனுநீதி சோழன் போன்ற அரசர்கள், பூம்புகாரை தலைநகராக கொண்டு சோழ ராஜ்யத்தை வழிநடத்தினார்கள் என்று வரலாறு காட்டுகிறது.
ஆனால்,
இன்று அந்த நகரமே இல்லை. கடல் ஒரு சமயம் பொங்கி அழித்து விட்டு இருக்கிறது.

"துவாரகை" என்ற நகரம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் முடிந்தவுடன், கடலில் மூழ்கி விட்டது..
இப்படி கடல் பொங்கி சில சமயங்களில் நகரங்கள் அழிவதும், திடீரென்று தீவுகள் உருவாவதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.
சிதம்பரத்தில், கோவிந்தராஜனாக பெருமாளை தரிசனம் செய்த அதே "புண்டரீக ரிஷி", மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram / Mamallapuram) என்று இன்று அழைக்கப்படும் கடல் மல்லை நகரில் உள்ள பெருமாளுக்கு ஆராதனை செய்து வந்தார்.



ஒரு சமயம் கடல் பொங்கி, இந்த நகரையே விழுங்கி விட்டது.
புண்டரீக ரிஷி வழிபட்ட பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார்.

திருவாராதனை செய்ய வந்த ரிஷி, கடல் பொங்கி பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார் என்றதும் பரிதவித்தார்.

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு இன்று செய்ய வேண்டுமே!!..
கோவிலையே கடல் கொண்டு போய் விட்டதே!!..  
பெருமாளை காணவில்லையே!!.."
என்று தவித்தார்...

"ஊரே அழிந்து விட்டது.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை அவசியமா?"
என்று தானே சாமானிய மக்கள் நினைப்பார்கள்..

சாமானிய மக்களும், பக்தனும் ஒன்றாகி விட முடியுமா?...

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி போவது?
திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி நாம் சாப்பிடுவது?"
என்று தானே பக்தனின் மனம் நினைக்கும்..

கடல் பொங்கி பெருமாள் எங்கு இருக்கிறார்? என்பதே தெரியாத நிலையில்,
"எப்படியாவது பெருமாளை வெளிப்படுத்தி அவருக்கு திருவாராதனை செய்து விட்டு தான் இன்று போவது" என்று தீர்மானித்தார் புண்டரீகரிஷி.

தான் கொண்டு வந்திருந்த கமண்டலத்தில், கடலில் உள்ள தண்ணீரை எடுத்து எடுத்து, கொஞ்ச தூரம் போய் கொட்ட ஆரம்பித்தார்....

யாரும் அங்கு இல்லாத நிலையில், தான் மட்டுமே, முழு முயற்சியுடன் கடலில் உள்ள ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து கொட்டி கொண்டு இருந்தார்..

"எப்படியாவது கடல் ஜலத்தை வடிக்க செய்து, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி, திருவாராதனை இன்று செய்து விடுவது"
என்று மனதில் உறுதி கொண்டு,  உத்வேகத்துடன் செய்து கொண்டிருந்தார்.

விடிகாலையில் ஆரம்பித்து, சூரியன் உதயமாகி விட்டது..

அப்பொழுது ஒரு வயதான ப்ராம்மணர் அங்கு வந்தார்..

புண்டரீகரிஷி தன் கமண்டலத்தில் கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எங்கோ சென்று கொட்டி விட்டு வருவதை பார்த்த அந்த பெரியவர்,
"என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்?..
இது என்ன அனுஷ்டானம்?.. கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எதற்காக இரைத்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்க,
புண்டரீக ரிஷி, அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"இது அனுஷ்டானம் இல்லை.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய வேண்டும்..
கடல் பொங்கி விட்டது..
அதனால் தான் தண்ணீரை இரைத்து கொண்டிருக்கிறேன்...
பெருமாள் உள்ளே இருக்கிறார்.. இன்று பூஜை எப்படியாவது நடந்தாக வேண்டும்"
என்று சொல்ல



"அதற்காக என்ன செய்ய போகிறீர்?.." என்று அந்த பெரியவர் கேட்க,

"இந்த கடல் ஜலத்தை வேறு இடத்தில் இரைத்து கொட்டி விட்டு, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி விட்டு, பூஜை நெய்வேத்யம் சமர்ப்பிக்க போகிறேன்" என்றார்.

உடனே அந்த பெரியவர்,
"என்ன ப்ராம்மணன் ஐயா நீர்?.. கடல் ஜலத்தை கையால் இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய போகிறீரா?..
உமக்கு புத்தி இருக்கிறதா?..."
என்று கேட்டு விட்டார்.

இப்படி அந்த பெரியவர் பேசியதும், கோபமடைந்தார் புண்டரீக ரிஷி.

அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"நீர் இந்த இடத்தை விட்டு போய் விடும்..
பெருமாள் திருவாராதனை இல்லாமல் இருக்கிறார் என்று சொல்கிறேன்.. என்ன பேசுகிறீர்?..
முடியும் என்று சொல்பவனுக்கு எதுவும் முடியும்...
முடியாது என்று சொல்பவனுக்கு எதுவுமே முடியாது...
உம்மை போன்ற சோம்பேறிகளால் முடியாது..
உற்சாகம் உள்ளவனுக்கு எந்த காரியமும் செய்வதற்கு கடினம் கிடையாது...
லட்சியவாதிக்கு எந்த காரியமும் சுலபம் தான்.
அலட்சியம் செய்பவனுக்கு எதுவுமே கடினம் தான்..
என்னுடைய லட்சியம் இன்று கைகூடியாக வேண்டும்.
ஒருநாள் கூட பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக கூடாது... இன்று பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக விட மாட்டேன்...
எப்படியாவது நானே இந்த கடலை இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு பூஜை செய்து விடுவேன்..
நீர் போகலாம்... "
என்று பதில் பேசினார்.

புண்டரீக ரிஷியின் பேச்சை கேட்டு விட்டு,
"பைத்தியக்கார ப்ராம்மணரே...கடலை யாராவது இரைக்க முடியுமா?.."
என்று கேட்க,
"அகத்தியர் ஒரு சமயம் சமுத்திர ஜலத்தை ஒரு சொட்டு மீளாமல் குடித்து விட்டார் தெரியுமா? 
ஜன்ஹு என்ற இன்னொரு ரிஷி கங்கை ஜலம் முழுவதையும் ஒரு சமயம் குடித்து விட்டார் தெரியுமா?
அந்த ரிஷிக்கு ஒன்றும் சளை இல்லை நான்"
என்றார் புண்டரீக ரிஷி..

இவர் பக்தியை பார்த்து, திட விசுவாசத்தை பார்த்து வந்த பெரியவர் ஆச்சரியப்பட்டார்...
"ஒய் ப்ராம்மணரே... உம்முடைய நம்பிக்கை எனக்கே உற்சாகம் கொடுக்கிறது...
நானும் உம்மோடு சேர்ந்து இரைக்கிறேன்.."
என்று சொல்ல,
இருவரும் சேர்ந்து கொண்டு, வேகவேகமாக கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து வேறு இடத்தில் கொட்டி கொண்டு இருந்தனர்..



உச்சி பொழுதாகி விட, உதவிக்கு வந்த அந்த பெரியவர், களைத்து போய், தலை கிறுகிறுக்க, சமுத்திர கரையிலேயே உட்கார்ந்து விட்டார்..

"வயதானவர் இவர். என்ன ஆனதோ?!" என்று பதறி அருகில் சென்று புண்டரீக ரிஷி பார்க்க,
அந்த பெரியவர்,
"ரொம்ப களைப்பாகி விட்டது.. தலை கிறுகிறுக்கிறது.. தாகத்துக்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் குடிக்கலாம் என்றால், இவ்வளவு ஜலம் இருந்தும், கடல் நீரை குடிக்க முடியவில்லை...
நீர் எனக்காக அருகில் உள்ள  அக்ரஹாரம் சென்று, அங்கு போய், கொஞ்சம் சாதம் வாங்கி கொண்டு வாரும்.."
என்று சொல்ல, புண்டரீக ரிஷி திகைத்தார்...

"இவராக உதவிக்கு வருகிறேன் என்று சொல்லி, இப்படி வந்து தொல்லை கொடுக்கிறாரே இந்த பெரியவர்!!..
சாப்பிட ஏதாவது கொடுக்காமல் போனால், உயிரை விட்டு தொலைத்து விடுவார் போல இருக்கிறதே!!..
நம்மால் உயிர் விட்டார் என்ற பாவத்தை வேறு சுமக்க வைத்து விடுவார் போல உள்ளதே!!..
இவர் இல்லாமல் இருந்து இருந்தால், இந்நேரத்துக்கு நான் ஜலத்தை இரைத்து, பெருமாளுக்கு திருவாராதனையே செய்து இருப்பேனே.."
என்று மனதில் நினைத்து கொண்டார்.

வேறு வழி இல்லாமல், கடல் ஜலத்தை இரைப்பதை நிறுத்தி விட்டு, இவருக்கு சாதம் ஏற்பாடு செய்ய கிளம்பினார்..

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, அருகில் இருந்த அக்ரஹாரத்தில் கொஞ்சம் சாதத்தை வாங்கி கொண்டு, அந்த பெரியவர் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி வந்தார்.

பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்யாமல் தான் சாப்பிடுவதில்லை என்பதால், அந்த பெரியவருக்கு அந்த சாதத்தை கொடுக்க அருகில் வர வர,
அந்த பெரியவரோ அந்த சமுத்திர கரையிலேயே கையை நீட்டி தரையிலேயே (ஸ்தல) படுத்து விட்டார்..

அந்த பெரியவர் தான் படுத்து இருக்கிறார் என்று புண்டரீக ரிஷி, அருகில் சென்று பார்த்தால்,
அந்த பிராம்மண பெரியவரே, அர்ச்ச அவதாரமாக, ஸ்தல சாயியாக, பீதாம்பரம் அணிந்து கொண்டு, ஸ்ரீவத்ச கௌஸ்துபம் அணிந்தவராக திவ்யமான காட்சி கொடுத்து,
புண்டரீக ரிஷியை பார்த்து,
"எனக்கு திருவாராதனை செய்" என்று சொல்ல,

சமுத்திரத்தில் மூழ்கி போன பெருமாள், இவர் பக்திக்கு வசப்பட்டு, கரைக்கு தானே வந்து விட்டாரே...!
புண்டரீக ரிஷி தான் கொண்டு வந்த சாதத்தை, பெருமாளுக்கு நெய்வேத்யம் செய்து திருவாராதனை தன் கையால் செய்தார்.

பெருமாளை பாரத்து கைக்குவித்து,
"நீர் நினைத்தால் அந்த சேஷ சயனம் இங்கு வராதா?..
இப்படி ஸ்தல (தரையில்) சயனமாக படுக்க வேண்டுமா?..
யாரோ ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணரை போல வந்து, 'எனக்கு பசி தானமாக இருக்கிறது' என்று சொல்லி, தன் அங்கவஸ்திரத்தையே விரிப்பாக போட்டு கொண்டு, இந்த மணலில் போய் படுத்து கொண்டு விட்டீர்களே.... ப்ரபோ !!
நானும் வந்திருப்பது ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணன் தான் என்று நினைத்து விட்டேன்.. 
ஆனால் இப்போது வந்து பார்த்தால், இப்படி ஆஜானுபாகுவாக பச்சைமா மலை போல் மேனி என்பது போல படுத்து கொண்டு இருக்கிறீர்களே!!
உங்களுடைய கருணையையும், திருவிளையாடலையும் என்ன சொல்வது?..
உங்கள் அடியார்களிடம் ஆசையாக திருவிளையாடல் செய்வதே உங்கள் பழக்கமாக உள்ளது." என்று சொல்ல,

பெருமாள்,
"உமக்கு அவ்வளவு பக்தி என் மீது இருப்பதால், அதற்கேற்ற திருவிளையாடல் செய்கிறேன்.
'நீர் சமுத்திரத்தை இரைத்து விட்டு, திருவாராதனை செய்தே தீருவேன்' என்று சொன்னதை விடவா, என் கருணை பெரிது?..

பகவான் பட்டினி கிடந்தால் கிடக்கட்டும்.. கடல் தண்ணீரை இரைப்பதாவது? பகவானை மீட்கவாவது? என்று தானே சாமானிய ஜனங்கள் நினைப்பார்கள்..


ஆனால் நீயோ, 'கடல் நீரை இரைத்து, எப்படியாவது பகவானை மீட்டு திருவாராதனை செய்வேன்' என்று திடநம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்ய ஆரம்பித்தாய் (உபக்ரமித்தாய்).
திடவிஸ்வாசத்துடன் நீ ஆரம்பித்த முயற்சிக்கு, நான் பலனை கொடுத்து விட்டேன்.

சாமானிய ஜனங்கள் பொதுவாக மலை போன்ற காரியங்களை கண்டால் ஆரம்பிக்கவே மாட்டார்கள்.
சாமானிய ஜனங்கள்.. 'அடடா.. வெள்ளமா?.. பெருமாள் கடலில் மூழ்கி விட்டாரா?.. இனி ஒன்றும் செய்ய முடியாது' என்று முடிவு கட்டி சென்று விடுவார்கள்..
கடலை பார்த்து பிரமித்து, பகவானை மீட்க முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள் சாமானிய ஜனங்கள்..

'கடலின் கம்பீரத்தை பார்ப்பதால்', சாமானிய ஜனங்கள் முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள்,
'கடலையும் இரைத்து விடுவேன்' என்று நம்பிக்கையுடன் நீர் செயல்பட்டதற்கு, 'நான் சமுத்திரத்தில் உள்ளேன்' என்ற 'ஆதங்கம்' தானே காரணம்.'
'ஐயோ பெருமாள் கடலில் போய் விட்டாரே.. அவரை மீட்க வேண்டுமே!!'... என்று மனதில் ஏற்படும் ஆதங்கமே உண்மையான பக்தி..

இந்த 'பக்தி' யாரிடம் இருக்கிறதோ, எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் நாம் பிரசன்னமாக இருப்பேன்.

இந்த இடத்தில் ஸ்தல சாயியாகவே இருந்து கொண்டு, என்னை காண வரும் பக்தர்களுக்கு அருள் செய்து கொண்டு இருப்பேன்"
என்று பரவாசுதேவன் நாராயணன் அருளினார்.
அன்று முதல், புண்டரீக ரிஷிக்கு தரிசனம் தந்த பெருமாள், அதே இடத்தில் ஸ்தல சயன பெருமாளாக,
அன்றும் இன்றும் என்றும் இருந்து கொண்டு, நம் அனைவருக்கும் அருள் செய்கிறார்.
இந்த திருக்கோவிலில்,

  • பெருமாள் - ஸ்தல சயனப்பெருமாள் என்ற பெயருடன்,
  • தாயார் - நிலமங்கை தாயார் என்ற பெயருடன் அருள் செய்கிறார்கள்.

பக்தன் பெருமாளுக்காக, முடியாத காரியத்தையும் திட நம்பிக்கையுடன் செய்து முடிப்பேன் என்று ஆரம்பிக்க,
கருணை கடலான எம்பெருமான், முடியாத காரியத்தையும் தானே முடித்து கொடுத்து விடுகிறார்.

ஸ்தல சயன பெருமாளை நம்பி, மலையான காரியத்தை கூட  நம்பிக்கையுடன் நாம் செய்தால்,
கருணை கடலாக இருக்கும் ஸ்தல சயன பெருமாள் நல்ல படியாக முடித்து கொடுப்பார்.

'எந்த முயற்சியும் இந்த பெருமாளை பிரார்த்தனை செய்தால் பலிக்கும்' என்று இருக்கும் போது,
'இந்த மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை நினைக்காதவர்களை, நான் ஒரு நொடி பொழுது கூட நினைக்க மாட்டேன்'
என்று பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத்
தலசயனத் துறைவாரை,
எண்ணாதே இருப்பாரை
இறைப்பொழுதும் எண்ணோமே
என்று ஆத்திரத்துடன் கூறுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.


அதே சமயத்தில், மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதால் நினைப்பவர்களை, நான் வணங்குவேன் என்று அதே பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத் தலசயனம்,
வணங்கு மனத்தார் அவரை
வணங்கு எந்தன் மடநெஞ்சே
என்று பாடி, மங்களாசாசனம் செய்கிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

"பூதத்தாழ்வார்" அவதார ஸ்தலம் என்ற பெருமையையும் இந்த மாமல்லபுரம் (கடல் மல்லை) பெற்றது.
ஸ்தல சயன பெருமாளை பூதத்தாழ்வாரும், திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாசனம் செய்தனர் என்பது மேலும் ஒரு சிறப்பு.

சென்னையை அடுத்துள்ள மாமல்லபுரம் பலமுறை சென்று இருப்போம்.. கடலையும், கல் யானையையும், பார்த்து இருப்போம்..

"நடக்காத காரியங்களையும் தன் அனுகிரஹத்தால் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்" என்பதே பலருக்கும் தெரியாது.
"மாமல்லபுரம்" சுற்றுலா ஸ்தலம் மட்டுமல்ல, இது ஒரு திவ்ய தேசம் என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும் ஹிந்துக்கள்.

முடிக்க முடியாத காரியமாக இருந்தாலும்,  மலை போன்ற காரியமாக இருந்தாலும், நம்பிக்கையுடன் செய்யப்படும் எந்த நல்ல முயற்சிக்கும், இந்த ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதில் நினைத்து வழிபட்டால், தரிசனம் செய்தால், முடியாத காரியங்களும், கைகூடும்.
முடியாத காரியத்தையும்,  இங்குள்ள "ஸ்தல சயன பெருமாள்" முடித்து கொடுப்பார். 
நம் முயற்சிகள் அனைத்தும் இனிதாக முடிய, 
ஸ்தல சயன பெருமாளை சென்று தரிசித்து வணங்குவோம். 
தெய்வ அருள் பெறுவோம்.

ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த, ரிஷியின் திடபக்திக்கு ப்ரத்யக்ஷமான, பெருமாளை வணங்குவோம்.

புண்டரீக ரிஷியின் திட பக்தியால், பெருமாள் நமக்கு கிடைத்தார்.
ரிஷியின் பக்தியை போற்றுவோம்.

ரிஷியின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் நாம் என்பதை மறவாமல் இருப்போம்.

Wednesday, 9 October 2019

ரிஷிகளின் பரம்பரை என்று சொல்லி கொள்ளும் நாம், ரிஷிகளை பற்றி தெரிந்து கொள்வோமே..மஹ ரிஷி யார்? ப்ரம்ம ரிஷி யார்? சூத ரிஷி யார்?..

ரிஷிகள் மனிதர்கள் அல்ல, தேவர்களும் அல்ல.
தேவர்களுக்கும் மேலானவர்கள் ரிஷிகள்.

ரிஷிகள் தேவர்களையும், அசுரர்களையும், ராஷசர்களையும், மனிதர்களையும் படைத்தவர்கள்.



பரப்ரம்மான வாசுதேவனே ரிஷி தான்.
அவரே மும்மூர்த்திகளாக வ்யூஹ அவதாரம் செய்தார்.
மும்மூர்த்திகளும் ரிஷிகள் தான்.

பரவாசுதேவன் மனித அவதாரம் செய்த போது கூட, தன்னை ரிஷியின் பரம்பரையை சேர்ந்தவன் என்று சொல்லிக்கொள்ள பெருமைப்பட்டார்.
ஸ்ரீ ராமர் - வசிஷ்ட கோத்திரம் (பரம்பரை)
சீதை - அவதரித்தது கௌதம கோத்திரம், ஸ்ரீ ராமரை மணம் செய்து கொண்ட பின், வசிஷ்ட கோத்திரம் (பரம்பரை)
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா - கர்க கோத்திரம் (பரம்பரை)
தர்மபுத்திரர் - வியாக்ரபாதர் கோத்திரம் (பரம்பரை)

கௌதம கோத்திரம் (பரம்பரை) கௌதம ரிஷியால் உருவானது.
ஜாபாலி என்ற சிறுவன் தன் கோத்திரம் (பரம்பரை) தெரியாமல் இருந்தான்.  கௌதம ரிஷி அவனை ஏற்றுக்கொண்டு, தனது கோத்திரத்தை (பரம்பரை) கொடுத்து, உபநயனம் செய்து, "ஸத்யகாம ஜாபாலி" என்று பெயர் கொடுத்தார்.
கௌதம ரிஷியின் ஆசியால், பெரும் தபோதனராக ஆகி விட்டார் ஜாபாலி.
பிற்காலத்தில், ஜாபாலி கோத்திரம் (பரம்பரை) உருவாகி, இந்த பரம்பரையில் வருபவர்களுக்கு ஜாபாலியே ரிஷியாக ஆனார்.
கௌதம ரிஷியை குருவாக ஏற்ற ஜாபாலி, பெரும்பேர் பெற்றார்.



காஷ்யப கோத்திரம் (பரம்பரை) காஷ்யப ரிஷியால் ஏற்பட்டது.
ப்ரம்மாவின் மானஸ புத்திரர் காஷ்யபர். சப்த ரிஷிகளில் ஒருவர்.
பெரும்பாலான உலக ஸ்ருஷ்டி காஷ்யபரால் தான் உண்டானது.
ஜாம்பவான் அவதரித்த இடம் இன்று 'ஜம்மு' (Jammu) என்று அழைக்கப்படுவது போல,
காஷ்யப ரிஷி பூலோகத்தில் தவம் செய்த இடம் இன்று காஷ்மீர் (kashmir) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

வேதம் தழைத்த தேசம் காஷ்மீரம். ஆதி சங்கரர் காஷ்மீரம் வந்து மண்டல மிஸ்ரரிடம் வேதத்தை பற்றி விவாதித்தார் என்று பார்க்கிறோம்.

ஒருவேளை யாருக்காவது தான் எந்த கோத்திரத்தை (பரம்பரை) சேர்ந்தவன்?
என்று தெரியாத பட்சத்தில், தாங்கள் காஷ்யப கோத்திரம் என்று சொல்லி கொள்ள சாஸ்திரம் இடம் கொடுக்கிறது.

அதேபோல,
தர்மத்தை சொல்லும் "சூத்ரம்" (Formula to lead life) பல உண்டு. ரிஷிகள் பலர் தர்ம சூத்ரங்கள் இயற்றி உள்ளனர்.

'ஆபஸ்தம்ப சூத்ரம், போதாயன சூத்ரம், வசிஷ்ட சூத்ரம், விஷ்ணு சூத்ரம், கௌதம சூத்ரம்' என்று பல தர்ம சூத்ரங்கள்,
அந்தந்த ரிஷிகளின் பெயராலேயே உள்ளது.

மற்ற சூத்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட அனைத்து தர்மங்களும் 'போதாயன' சூத்திரத்தில் அடக்கம்.
அதனால்,
ஒருவேளை யாருக்காவது தான் எந்த சூத்ரத்தை (formula) சேர்ந்தவன்? 
என்று தெரியாத பட்சத்தில், 'போதாயன சூத்திர' படி வாழ்க்கை முறைகளை கடைபிடிக்கலாம் என்று சாஸ்திரம் இடம் கொடுக்கிறது.
ரிஷிகள் அனைவரும் ஒரே தகுதி உள்ளவர்கள் அல்ல.
ரிஷிகள் ஞானிகள் (மெய் அறிவு கொண்டவர்கள்).
ரிஷிகள் தவவலிமையால் வேத மந்திரங்களை கண்டுபிடிப்பதால் இவர்களுக்கு ரிஷி என்று பெயர்.



ரிஷிகள் பலவிதமாக உள்ளனர். ரிஷிகள் அனைவரும் ஒரே பலம் கொண்டவர்கள் என்று நினைக்க கூடாது.
  • மஹ ரிஷி
  • ப்ரம்ம ரிஷி
  • ராஜ ரிஷி
  • வைஸ்ய ரிஷி
  • ஜன ரிஷி
  • தப ரிஷி
  • ஸத்ய  ரிஷி
  • காண்ட ரிஷி
  • தேவ ரிஷி
  • சூத ரிஷி

ரிஷிகளின் மனைவிகள் "ரிஷிகை" என்று சொல்வோம்.

பொதுவாக அனைத்து ரிஷிகளும் தவவலிமையால், சப்த பிரபஞ்சத்தில் (sound energy) மறைந்து இருக்கும் "வேத மந்திரங்களை" கண்டுபிடிக்கும் சக்தி உள்ளவர்கள்..

பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் வேதத்தை கண்டுபிடிக்கும் திறன் கொண்டவர்கள், "ரிஷி" என்று போற்றப்பட்டனர்.
வேதத்திற்கே "சப்த ப்ரம்மம்" என்று தான் பெயர்.
மறைந்து இருக்கும் இந்த சப்த பிரம்மத்தை, தியானத்தால் கண்டுபிடித்து நமக்கு தந்து விட்டனர் ரிஷிகள்.
மறைந்து இருப்பதால், தமிழில் வேதத்தை "மறை" என்ற சொல் கொண்டு பொருத்தமாக அழைக்கின்றனர்.
சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான அகத்தியரே "தமிழ் முனி"யாக தானே போற்றப்படுகிறார்.
ரிஷியை விட உயர்ந்தவர்கள் முனிகள்.
ரிஷியான நாரதர் முனியாகவும் போற்றப்படுகிறார். தெரிந்து கொள்ள இங்கே படிக்கவும்..
தவவலிமை அதிகமாக உள்ள ரிஷிகளுக்கு,
8 மஹா ஸித்திகளும் கைகூடி, 
அனுகிரஹமும் செய்ய முடியும், 
நிக்ராஹமும் (அழிக்கவும்) முடியும் 
என்ற சக்தி பெரும் போது,
அந்த ரிஷிகள் "மஹ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்த்தை பெறுகிறார்.
துர்வாசரை மஹ ரிஷி என்று சொல்வார்கள்.



அழிக்கும் சக்தியும் உள்ளதால், "மஹ ரிஷிகளை" கண்டு க்ஷத்ரியனும், தேவர்கள் கூட, அவர்கள் சாபத்துக்கு பயப்படுவார்கள்.

ப்ராம்மண (Spiritual) பரம்பரையில் பிறந்து, பேராசை கோபம் அற்று, தவவலிமையால், "வேத மந்திரங்களை" கண்டுபிடித்தவர்கள் "ப்ரம்ம ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
பிராம்மண குணம் உள்ளவன் ரிஷியாக உயரும் போது "ப்ரம்ம ரிஷி" ஆகிறான்.
க்ஷத்ரிய குணம் கொண்ட கௌசிகன் என்ற அரசன், ப்ரம்ம ரிஷியான "வசிஷ்டரிடம்" உள்ள காமதேனுவை கைப்பற்ற நினைத்தான்.
தன் படைவீரர்களை கொண்டு காமதேனுவை இழுத்து வர   சொன்னான்.
"ப்ரம்ம ரிஷி" வசிஷ்டர், தன் தவவலிமையால் ஆயிரக்கணக்கான படைவீரர்களை மாயையால் உருவாக்கி, அனைவரையும் ஒழித்தார். 

இத்தனை பலம் ஒரு ப்ரம்ம ரிஷிக்கு இருக்குமானால், க்ஷத்ரிய அரசனாக இருப்பதை விட, ப்ரம்ம ரிஷியாகலாம் என்று நினைத்தார் கௌசிகன்.
அரச பதவியை தன் மகன்களிடம், மந்திரிகளிடம் கொடுத்து விட்டு, தவம் செய்ய புறப்பட்டு விட்டார்.
கோபத்தை விட்டு, காமத்தை விட்டு, பொருள் ஆசையை விட்டு, பிராம்மண குணங்களை கடும் தடைகளுக்கு பிறகு பெற்று, க்ஷத்ரியனாக பிறந்தும், ப்ரம்ம ரிஷியாக ஆசைப்பட்ட கௌசிகன், வசிஷ்டர் வாயால் "ப்ரம்ம ரிஷி" என்று பெயர் பெற்றார். விஸ்வாமித்திரர் என்று உலக புகழ் பெற்றார் என்று பார்க்கிறோம்.

க்ஷத்ரியனாக (Protector) பிறந்து, தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "ராஜ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
ஸ்வாயம்பு மனுவே "ராஜ ரிஷி". 
தசரதர் ஒரு ராஜ ரிஷி. 
ஜனகன் ஒரு ராஜ ரிஷி.
பொதுவாக ராஜரிஷிகள், தன் மகன்கள் ஆட்சிக்கு அமர்த்திய பின், வயோதிக காலத்தை வனத்தில் தவம் செய்து கழிக்க சென்று விடுவார்கள்.



வைஸ்யனாக (Business) பிறந்து, தவவலிமையால்,  சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "வைஸ்ய ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
துலாதரன் என்ற ரிஷி - வைஸ்ய ரிஷி.

"ஜாதி பேதம்" பார்ப்பது காமம், க்ரோதம் உள்ள நமக்கு தான் உண்டு.
ரிஷிகளுக்கு இல்லை.
யார் மெய் அறிவில் (ஞானத்தில்) உயர்ந்து இருக்கிறார்களோ, அவர்களே பெரியவர்.
மஹாபாரதத்தில், ப்ரம்ம ரிஷியான "ஜாஜலி" என்பவர், துலாதரன் என்ற வைஸ்ய ரிஷியிடம் தர்ம உபதேசங்கள் கேட்டதாக உள்ளது.

சூத்ர குலத்தில் பிறந்து இருந்தாலும்,  தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "சூத ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
சூத ரிஷியை, சௌனகாதி ப்ரம்ம ரிஷிகள் பூஜை செய்து, அவரை வ்யாஸ பீடத்தில் அமர்த்தி, அவரிடம் புராணங்களை சொல்ல சொல்லி கேட்டனர்.
ரோம ஹர்ஷனர் என்ற ரிஷியும் சூத ரிஷி.

தேவனாக பிறந்து, தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "தேவ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
நாரதர் - தேவ ரிஷி
தேவலர் - தேவ ரிஷி
தேவர்கள் திவ்யமான சரீரம் உடையவர்கள்.
அக்னி ஸ்வரூபமானவர்கள்.
இவர்கள் எந்த லோகத்துக்கும் சஞ்சரிக்க இயலும். 
மண்ணால் ஆனா மனிதர்கள் அல்ல இவர்கள்.
பொதுவாக இவர்கள் பூலோகத்து மேல் உள்ள சொர்க்க லோகத்திலோ, ஜன  லோகத்திலோ, தப லோகத்திலோ, ப்ரம்மா இருக்கும் சத்ய லோகத்திலோ வசிக்க கூடியவர்கள்.


ப்ரம்ம (ஸத்ய) லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "ஸத்ய ரிஷி" என்றும்  அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ப்ரம்மாவின் முதல் படைப்பான சனத்குமாரர்கள் - ப்ரம்ம ரிஷிகள். 
எப்பொழுதுமே 5 வயது பாலகனாகவே இருப்பவர்கள்.
ப்ரம்ம லோகம் அழியும் வரை, ப்ரம்மா அழியும் வரை இருப்பவர்கள்.

ப்ரம்ம இருக்கும் ஸத்ய லோகத்துக்கு கீழே உள்ள தப லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "தப ரிஷிகள்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தப லோகத்துக்கு கீழே உள்ள ஜன லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "ஜன ரிஷிகள்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

வேதத்தில் 4 காண்டங்கள் உள்ளன.
  1. ஆக்னேயம்
  2. ஸோமம்
  3. வைச்வ தைவத்யம்
  4. ப்ராஜா பத்யம்
வேதத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு காண்டத்துக்கும் (Chapter) அதற்கான ரிஷிகள் உள்ளனர்.  "காண்ட ரிஷிகள்" என்று இவர்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
பெண்களில் கூட ரிஷிகள் உண்டு.
"கார்கி"  என்ற பெண் ரிஷி உண்டு.

ரிஷிகளால் மனிதர்கள் படைக்கப்பட்டனர். 
தேவர்களும் வழிபடும் ரிஷிகளின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் நாம்.


வாழ்க ரிஷிகள்.
வாழ்க ஹிந்துக்கள்.