Showing posts with label மஹாபாரத. Show all posts
Showing posts with label மஹாபாரத. Show all posts

Wednesday, 27 December 2017

மஹாபாரத சமயத்தில் நேபால் : Nepal எப்படி இருந்தது? தெரிந்து கொள்வோமே.. சீதை பிறந்த ஊர் அல்லவா

மஹாபாரத சமயத்தில் நேபால் : Nepal எப்படி இருந்தது?




"விராட தேசம், மல்ல தேசம், விதேஹ (மிதிலா) தேசம்" 
ஆகிய தேசங்கள், இன்று "நேபால்" என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ராமாயண காலத்தில், 
மிதிலை நகரில், சீதை அவதரித்தாள். 
"ஜனக மன்னர்" ஆட்சி புரிந்தார்.
மஹாபாரத சமயத்தில்,
"விராட தேசம், மல்ல தேசம், விதேஹ (மிதிலா) தேசம்" 
பாண்டவர்கள் பக்கம் நின்று போர் புரிந்தனர்.
"துருபதனை" படைதலைவனாக தொடர்ந்து இவர்கள் படையை செலுத்தினர்.

"மல்ல தேசம்" கங்கை நதி ஓரம் அமையப்பட்ட ஒரு நகரம். 
இது விராட தேசத்துக்கு, விதேஹ தேசத்துக்கு நடுவே இருந்தது.

பாண்டவர்கள் 13 வருட வனவாசத்தில், கடைசி 1 வருடம் அஃயாத வாசம் விராட தேசத்தில் இருந்தனர்.



"யுதிஷ்டிரர்" விராட ராஜாவுக்கு உதவியாளனாக, 
"பீமன்" சமையல்காரனாக, 
"அர்ஜுனன்" நர்த்தனம் சொல்லிக்கொடுக்கும் பேடியாக, 
"திரௌபதி" விராட ராணிக்கு 'மாலினி' என்ற பெயரில் வேலைக்காரியாகவும், 
"நகுலன் மற்றும் சகாதேவன்" குதிரை லாயத்தை பார்க்கும் பணியிலும் 
மறைந்து வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர்.


விராட அரசனின் தளபதி "கீசகன்", திரௌபதியிடம் தவறாக நெருங்க எண்ணினான். 
இதனை திரௌபதி பீமனிடம் சொல்ல,
கீசகன் தலையை ஓங்கி அடித்து, அவன் தலையை வயிற்றுக்குள் தள்ளி, 
ஒரு பந்து போல ஆக்கி கொன்று விட்டான்.

விராட தேச படை தலைவன் கீசகன், த்ரிகர்த தேச (பஞ்சாப்) அரசன் "சுசர்மனை" பலமுறை தோற்கடித்து இருக்கிறான்.

கீசகன் கொடூரமாக இறந்ததை கேள்விப்பட்டு, சந்தேகம் கொண்டான் த்ரிகர்த தேச அரசன் "சுசர்மன்".

இப்படி ஒரு பலம், பீமன் போன்றவர்களுக்கு தான் உண்டு, என்று உணர்ந்த சுசர்மன், துரியோதனனை உடனே விராட தேசத்தை நோக்கி படை எடுக்குமாறு கூறினான்.




குரு தேச "இளவரசன் துரியோதனன்", "கர்ணன்", த்ரிகர்த தேச அரசன் "சுசர்மன்" அனைவரும் விராட தேசத்தை முற்றுகை இட்டனர்.

விராட அரசன், தன் மகன் "உத்தர" குமாரனை தலைமை ஏற்று, துரியோதனின் படையை எதிர்க்க சொன்னார். 

பயந்து போன உத்தர குமாரன், செய்வதறியாது திகைத்தான். 
'அர்ஜுனன்' சமாதானம் செய்து, தான் துணை வருவதாக தைரியம் சொல்லி, போருக்கு தயாரானான்.
விராட தேச படையுடன், அர்ஜுனன் ஒருவனாக சென்று அனைவரையும் தோற்கடித்தான்.

ஒரு வருடம் தங்கி இருந்தது பாண்டவர்கள் என்று அறிந்து பயந்தான் விராட அரசன்.
தன் தவறுக்கு மன்னிப்பு கேட்டான்.
யுதிஷ்டிரர் நட்பு கரம் நீட்டினார். 
விராட அரசன் தன் மகள் 'உத்தரா'வை அர்ஜுனன் மகன் அபிமன்யுவுக்கு மணம் செய்து வைத்தார்.

விராட தேச (Nepal) படைகள், பாண்டவர்கள் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.

மஹா பாரத போரில், முதல் நாள் போரில், 
விராட அரசன் புதல்வன் "உத்தர" குமாரன் வீரமாக போரிட்டான்.
மாத்ர தேச (Pakistan) அரசர் "சல்யனால்" அதே நாளில் கொல்லப்பட்டான்.



உயிரை பற்றி கவலைப்படாமல் "உத்தர" குமாரன் வீரமாக போரிட்ட வீரத்திற்கு தலை வணங்கினார்சல்லியன்.

உத்தர குமாரன் இறந்ததை கண்டு ஆத்திரத்துடன் சல்லியனை நோக்கி பாய்ந்தான், அவன் சகோதரன் "ஸ்வேத" குமாரன். 
இதனை கண்ட பீஷ்மர், "ஸ்வேத" குமாரனை போருக்கு அழைத்தார். பீஷ்மருடன் போர் செய்து வீர மரணம் எய்தான்..

முதல் நாள் போரிலேயே இத்தனை உயிர் இழப்பு, யுதிஷ்டிரரை கலங்க செய்தது.
"வெற்றி துரியோதனன் பக்கம் நிச்சயம்" என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தைரியம் ஊட்டி, மனம் தளரவிடாமல் தைரியம் சொன்னார்.

விராட அரசனை, 15ஆம் நாள் போரில் "துரோணர்" கொன்றார்.

பாண்டவர்கள் பக்கம் நின்று போர் செய்த அரசர்கள், பாண்டவர்கள் வெற்றிக்கு துணை நினறனர்.  பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்றனர். தர்மத்தை நிலை நிறுத்தினர்.

உலக க்ஷத்ரியர்கள் அனைவரும் பாண்டவர் பக்கமும், துரியோதனன் பக்கமும் நின்று போரிட்டு உயிரை விட்டனர்.


யுதிஷ்டிரர் உலகத்துக்கே சக்ரவர்த்தியானார்.


மஹாபாரத போர் முடிந்து, 
3000 வருடங்களுக்கு பிறகு "சித்தார்த்தன்" என்ற பெயரில் நேபாள தேசத்தின் இளவரசனாக"கௌதம புத்தர்", லும்பினி (Lumbini) என்ற நகரில் நேபாள தேசத்தில் பிறந்தார்.
மகத தேசத்தில் (பீஹார் (bihar)) உள்ள "போத் கயா" என்ற ஊரில், புத்தர் ஞானம் அடைந்தார் என்று அவரின் சரித்திரம் சொல்கிறது.

மஹாபாரத சமயத்தில் குஜராத் : Gujarat எப்படி இருந்தது? தெரிந்து கொள்வோமே.

மஹாபாரத சமயத்தில் குஜராத் : Gujarat


ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அரசாட்சி புரிந்த "துவாரகை" என்ற த்வாரவதி தேசம், குஜராத்தில் உள்ளது.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் ஆத்ம நண்பனான சுதாமா என்ற குசேலன், குஜராத் மாநிலம் போர்பந்தரில் இருந்து, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கடலில் அமைத்திருந்த துவாரகை நகருக்கு நடந்தே சென்றார்.
ஏழையாக இருந்த குசேலனை தன் அனுக்ரஹித்தினால் கோடீஸ்வரன் ஆக்கினார் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.

கம்சன் கொல்லப்பட்டான் என்ற ஆத்திரத்தில், மகத அரசன் 'ஜராசந்தன்' (Jamshedpur, Jarkhand near Bihar), ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இருக்கும் மதுராவை (உத்திர பிரதேசம்) தாக்கினான்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் 'ஜராசந்தன்' மற்றும் அவன் படையை அடித்து துரத்தினார்.

இதே போல, ஜராசந்தன் 17 முறை தொடர்ந்து படை எடுத்துக்கொண்டே இருந்தான். 
ஜராசந்தனை கொலை செய்ய எண்ணமில்லாத ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், மதுரா நகர 5 லட்சம் யாதவ மக்களை மாய ஸ்ருஷ்டி மூலம், துவாரகை என்ற நகரை கடலில் அமைத்து, அனைத்து மக்களையும் ஒரே ராத்திரியில் இடம் மாற்றினார்.

இந்த மாயை புரியாத ஜராசந்தன், மீண்டும் படை எடுக்க வந்த போது மதுரா நகரமே காலி ஆகி போயிருந்ததை கண்டு தேடி கொண்டே இருந்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஆணைப்படி, தேவலோகத்தில் இருக்கும் விஸ்வகர்மா ஒரே நாளில், துவாரகை என்ற நகரை கடலில் அமைத்து கொடுத்தார்.




துவாரகை நகரம் சுற்றியும் பெரிய மதில் சுவருடன், நான்கு வாசல் கொண்டும் அமைக்கப்பட்டது.

நகரத்தின் வீடுகள் வரிசையாக அமைக்கப்பட்டு, நகரத்தின் வீடுகள் அனைத்தும் தங்கத்தால் இழைக்கப்பட்டு, வான் உயர இருந்தது.
ஒன்பது லட்சம் மாளிகைகள் அமைக்கப்பட்டன.

நகரின் தெருக்கள் வெயிலில் சூடாமல் இருக்க, தண்ணீர் தானாக தெளித்துக் கொள்ளும் விதமாக அமைக்கப்பட்டு இருந்தன.

பெரிய பெரிய பாய்கள் கொண்டு, வெயிலில் மக்கள் பாதிக்காதவாறு நகர வீதிகளில் நிழலுக்கு கட்டப்பட்டு இருந்தன.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மாளிகை தனியாக, மிக பிரம்மாண்டமாக இருந்தது.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பத்தினிகளுக்கு அதி ஆச்சர்யமாக 60,000 மாளிகைகள் கட்டப்பட்டு இருந்தன.

நகரம் முழுவதும் பொன்னால், ரத்தினங்களால் ஜொலித்தது.
நகரம் தோட்டம், ஓடை, பறவைகள் என்று இயற்கை வளத்துடன் நிறைந்து இருந்தது.

ஒரு சமயம், அசுரன் ஒருவன் தேவர்களையும் அடக்கி, இவர்கள் யாராலும் வெல்ல முடியாதபடி வரம்பெற்று, பூமியில் பிறந்து அட்டகாசம் செய்து வந்தான்.
இவன் ப்ரக்ஜ்யோதிஸம் என்ற தேசத்தில் இருந்து கொண்டு அசுரர் குலத்தை மனித அவதாரம் செய்து பெரும் அட்டகாசம் செய்து வந்தான்.

ப்ரக்ஜ்யோதிஸம் என்ற தேசம் இன்றைய 'அஸ்ஸாம்' தேசம்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் உதவியை சொர்க்கத்தில் உள்ள தேவர்கள் வந்து நாட, நரகாசுரனை அழிக்க துவாரகையில் இருந்து ப்ரக்ஜ்யோதிஸம் சென்றார்.

இந்த சமயத்தில், சேடி தேச (மத்யபிரதேச) அரசன் சிசுபாலன், தன் படையுடன் துவாரகை சென்று, துவாரகை நகரை தீ வைத்து கொளுத்தினான்.

நரகாசுரனை கொன்று திரும்பிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், சிசுபாலனின் இந்த குற்றத்தையும் பொறுத்தார்.


நரகாசுரனின் வேண்டுதல் ஏற்று, அவன் இறந்த நாள், அதர்மம் அழிந்து தர்மம் நிலைநாட்ட பட்டதால், தேவர்களும் மகிழ்ந்ததால், அந்த நாள், தீபாவளி என்று இன்றுவரை கொண்டாடப்படுகிறது.

விதர்ப தேசத்தில் (மகாராஷ்டிரா) ருக்மிணி வளர்ந்து வந்தாள். 
ருக்மிணி, குழந்தை முதல் இன்று துவாரகை வரை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் என்ன செய்தார், எப்படி இருப்பார் என்று, அவரைப்பற்றி அறிந்து இருந்தாள்.

'மணந்தால், இவரை தான் மணக்க வேண்டும்' என்று நினைத்தாள். ருக்மிணியின் தந்தை சம்மதித்தார்.

ருக்மிணியின் சகோதரன் பெயர் 'ருக்மி'.
இவன், தன் தங்கையை சேடி அரசன் சிசுபாலனுக்கு கொடுப்பது என்று முடிவு கட்டி, திருமணத்திற்கும் ஏற்பாடு செய்தான்.

மனம் வெதும்பிய ருக்மினி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு கடிதம் ஒன்றை ஒரு யோகியிடம் கொடுத்து, 'எப்படியாவது வந்து, தன்னை ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும்' என்று எழுதி அனுப்பினாள்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், விதர்ப தேசம் வந்து, ஜராசந்தன், ருக்மி போன்றோர் பார்க்க, ருக்மிணியை தூக்கி சென்றார்.

ருக்மி கோபத்துடன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை துரத்த, சண்டையில் தோற்றான் ருக்மி.

இவனை கொல்வதா? என்று நினைத்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், ருக்மிணியின் அண்ணன் என்பதால், உயிரோடு விட தீர்மானித்தார்.

ருக்மிணிக்கும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும் வெகு விமரிசையாக திருமணம் துவாரகையில் நடந்தது.

மஹா பாரத சமயத்தில், 13 வருடம் பாண்டவர்கள் நாட்டை விட்டு வனவாசம் இருந்த போது, இந்த தேசங்களில் சில காலம் இருந்தனர்.

'துர்வாசர்' இந்த குஜராத் தேசத்தில் பல வருடங்கள் இருந்தார்.
இந்த சமயத்தில், பாண்டவர்களை பார்க்க வந்தார்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அணுகிரஹத்தினால், இவரால் வர இருந்த இடையுறை சமாளித்தனர்.

வனவாச சமயத்தில், 13 வருடமும், பாண்டவர்களின் பணியாளர்கள் துவாரகையில் தங்கி இருந்தனர்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், பலராமர் தன் அவதாரத்தை முடித்த பின், துவாரகை தேசத்தை கடல் உள்வாங்கிக் கொண்டது.

அர்ஜுனன் தன் இறுதி யாத்திரையாக புறப்பட்ட போது, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இருந்த துவாரகை கடலில் மூழ்கி இருக்கும் இடத்தை பார்த்து விட்டு, இமாலய பர்வதம் நோக்கி புறப்பட்டார்.


ஸ்யமந்தக மணி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் சத்யபாமாவை மணம் செய்து கொண்ட சரித்திரம் தெரிந்து கொள்ள... Click  படிக்கவும்

மஹாபாரத சமயத்தில் ஒரிசா (ஒடிசா) : Odisha (Orissa) எப்படி இருந்தது? தெரிந்து கொள்வோமே

மஹாபாரத சமயத்தில் ஒரிசா (ஒடிசா) : Odisha (Orissa) எப்படி இருந்தது?



கலிங்க தேசம், ஓட்ற (odra) தேசம், உத்கல (Uthkala) தேசம் ஆகிய தேசங்கள், இன்று "ஒரிசா" என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உத்கல தேசத்தில் தான் "புரி" என்ற ஊர் உள்ளது.
உத்கல என்றால் "உயர்ந்த (உத்) நாதம் (கல)" என்று பொருள்.
உயர்ந்த நாதமான 'சாம வேதம்' இந்த தேசம் முழுவதும் ப்ராம்மணர்களால் ஓதப்பட்டு, இந்த பூமியே வேத சம்பத்ததால் நிரம்பி இருந்தது இந்த சமயத்தில்.

இங்கு தான் புரி ஜெகந்நாதராக "ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்", தன் தங்கை "சுபத்திரை, தன் அண்ணன் பலராமருடன்" இருக்கிறார். 
வசுதேவரின் தங்கை "ஸ்ருதகீர்த்தி" இந்த நாட்டில் உள்ள அரசனை மணம் செய்து இருந்தாள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு, ஸ்ருதகீர்த்தி அத்தை முறை.
ஒரு சமயம், ஸ்ருதகீர்த்திக்கு, தன் அண்ணன் குழந்தைகளை பார்க்க வேண்டும். கொஞ்ச நாள் தன் தேசத்துக்கு வரவழைத்து, உபசாரம் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை ஏற்பட்டது.

தன் அத்தையின் ஆசைக்காக, தான் மட்டுமில்லாமல், தன்னுடன், தன் மனைவிகள், தன் அண்ணன் பலராமர், தங்கை சுபத்ரையுடன் குடும்பத்தோடு, குஜராத்தில் உள்ள 'துவாரகை'யில் இருந்து கிளம்பி, உத்கல தேசம் (Puri, Orissa) வந்தார் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.

இந்த சமயம், துவாரகை சென்று ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை பார்க்கலாம் என்று, ப்ரம்ம லோகத்திலிருந்து வந்தார் நாரதர். 


துவாரகையில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இல்லாமல் இருக்க, அவர் கலிங்க தேசம் சென்று இருக்கிறார் என்று அறிந்து, அங்கிருந்து கிளம்பினார்.

போகும் வழியில் ஒரு ப்ராம்மணர் (யோகி) நாரதரை பார்த்து விட்டார். விஷ்ணு பக்தனை பார்த்த ஆனந்தம் அடைந்தார்.
"இந்த உலகத்திலேயே சிறந்த விஷ்ணு பக்தன், உங்களை தவிர யார் இருக்க முடியும்? 
'நாராயாணா நாராயாணா...' என்று விஷ்ணு பக்தியில் எப்பொழுதும் நீங்கள் மட்டும் தான் இருக்கிறீர்கள்" என்று நாரதரை பார்த்து ஆனந்தப்பட்டார்..
நாரதர், "என் பக்தி அப்படி ஒன்றும் பெரிதல்ல. துக்கமே இல்லாமல் இருக்கும் போது, பக்தி செய்வது சுலபம். 
எனக்கு எந்த துக்கமும் இல்லை. அதனால் நான் செய்யும் விஷ்ணு பக்தி பெரிதல்ல.
என் பக்தியை விட, பல இன்னல்கள் வந்தாலும் திடபக்தி செய்த பிரகலாதனே சிறந்த பக்தன்" என்றார்.

புண்ய லோகத்தில் இருக்கும் பிரகலாதனை பார்க்க யோகியான அந்த பிராம்மணர் நாரதருடன் கிளம்பி விட்டார்.
பிரகலாதனை சந்தித்து, "தாங்களே சிறந்த பக்தன்" என்றார்.
பிரகலாதன், "நான் செய்த பக்தி 'ஞான' விஷயமானது. 'எங்கும் நாராயணனே இருக்கிறான்' என்ற ஞானம் உயர்ந்தது என்றாலும், அது சிறந்த பக்தி ஆகாது. 
பக்தியில் உருக்கம் வேண்டும். 
'தான் பக்தன், அவர் பகவான்' என்ற நிலையில் தான் பக்தி வளரும். 
தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஸ்ரீ ராமருக்கு கைங்கர்யம் செய்து, ஸ்ரீ ராமருக்காகவே தாசனாக வாழ்ந்த ஹனுமனே சிறந்த பக்தர். 


நீங்கள் அவரை சென்று பாரும்" என்றார்.

சரி என்று யோகியான அந்த ப்ராம்மணர், ஹனுமனை சந்தித்து, "தாங்களே சிறந்த பக்தன்" என்றார்.

ஹனுமன், "நான் ஸ்ரீ ராமருக்கு தொண்டு செய்தேன், கைங்கர்யமே லட்சியமாக இருந்தேன், அவரிடம் எல்லையில்லா அன்பு வைத்துள்ளேன் என்பதெல்லாம் உண்மை தான். 
ஸ்ரீ ராமரும் என் மீது அளவில்லா அன்பு வைத்துள்ளார் என்பதையும் நான் அறிவேன். 
ஸ்ரீ ராமரும் உன் கைங்கர்யத்துக்கு பதில் சொல்ல முடியவில்லை என்று பல முறை சொல்லியிருக்கிறார். என்னை ஆலிங்கனம் கூட செய்திருக்கிறார். 
இருந்தாலும் இதுவே சிறந்த பக்தி என்று சொல்ல முடியாது.
பெருமாள் என்னிடம் எத்தனை பிரியமாக இருந்தாலும், அவருடைய காம்பீர்யம், அவருடைய தெய்வ குணங்கள், என்னை ஏதோ செய்து விடுகிறது. 
என்ன தான் அவர் அன்பாக இருந்தாலும், அவரிடம் சகஜமாக பேசி நெருங்க முடிவதில்லை. 
ஒரு வித பயம் எனக்கு எப்பொழுதும் உண்டு. அவரை நெருங்கி செல்லும் போதே, அவரிடம் பேச முடியாமல், அவர் பாதத்தை தொடும் அளவிற்கு தான் என் பக்தி நிற்கிறது. 
என்னை போல கைங்கர்யமே லட்சியமாக இருந்து, அதே சமயம், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் நெருங்கி பேசி, சகஜமாக பழகும் உத்தவரை போய் பாருங்கள். அவரே சிறந்த பக்தர்" என்றார்.

இதை கேட்ட அந்த ப்ராம்மணர், துவாரகையில் இருந்த உத்தவரை சென்று வணங்கி, "நீங்களே சிறந்த பக்தர்" என்றார்.
உத்தவர், "நீங்கள் என்னை சிறந்த பக்தன் என்று சொல்கிறீர்கள். ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் பக்தி எப்படி செய்ய வேண்டும்? என்பதை, பிருந்தாவனம் சென்ற பின் தான் நானே கற்றுக்கொண்டேன். 
அங்கு உள்ள கோபியர்கள், ஸ்ரீ கிருஷ்ணனிடம் செய்யும் பக்தியை கண்ட பின்பு தான், எனக்கு பக்தி என்றால் என்ன? என்பதே புரிந்தது. 


அதுவரை நான் படித்த கல்வியினால் எனக்கு கர்வம் மட்டுமே இருந்தது. ஆதலால், நீங்கள் உண்மையான பக்தியை காண வேண்டுமென்றால், பிருந்தாவனத்தில் உள்ள கோபியர்களை சென்று பாருங்கள்" என்றார்.

அந்த ப்ராம்மணர் அலுக்காமல், சரி என்று பிருந்தாவனமும் வந்து விட்டார். அங்குள்ள கோபியர்களை வணங்கி, "நாரதர், பிரகலாதன், ஹனுமான், உத்தவர் அனைவரும், நீங்களே சிறந்த பக்தர்கள் என்று கூறி விட்டார்கள். உங்களை தரிசித்தது என் பாக்கியம்" என்றார்.
அங்கு இருந்த ஒரு கோபிகை, "எங்கள் கிருஷ்ண பக்திக்கு காரணம், நாங்கள் இல்லை. இந்த பிருந்தாவனத்தில் உள்ள ஸ்ரீ ராதையின் பக்தியே மிகவும் சிறந்தது. அந்த பக்தியே, எங்கள் பக்திக்கும் காரணம்" என்றாள்.

அந்த ப்ராம்மணர், "அப்படியானால், அந்த ஸ்ரீ ராதையை பார்க்க முடியுமா?" என்றார்.

கோபிகைகள், "ஸ்ரீ ராதையை பார்ப்பது சுலபமல்ல. உத்தவர், நாரதர் போன்ற பக்தர்கள் கூட பார்க்க முடிவதில்லை. 
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அனுமதி இல்லாமல், ஸ்ரீ ராதையை யாராலும் தரிசனம் செய்ய இயலாது. ஆதலால், நீங்கள் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம், ஸ்ரீ ராதையை பற்றி கேளும்" என்றனர்.

கூடவே வந்த நாரதர், அந்த ப்ராம்மணரிடம், "நான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை பார்க்க தான் துவாரகை வந்தேன். அவர் கிழக்கு கடல் ஓரத்தில் இருக்கும் உத்கல தேச (Orissa) போய் இருக்கிறார். நானும் அங்கே தான் போய் கொண்டு இருக்கிறேன், நீங்களும் வாரும்" என்று அழைத்து கொண்டு சென்றார்.
உத்கல தேசம் சென்ற இவர்கள், அங்கு ஏதோ விழா ஏற்பாடு ஆகி, அதை பார்க்க, அலங்கார மேடைகள் அமைக்கப்பட்டு, அங்கு பலராமரும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும் அமர்ந்திருக்க, இவர்கள் இருவருக்கும் நடுவே, தங்கை சுபத்ரையும் அமர்ந்து இருப்பதை பார்த்தார்கள்..



அவர்கள் அருகில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பத்னி "ருக்மிணி"யும் நின்று இருந்தாள்.

நாரதரும், கூட ஒரு ப்ராம்மணரும் வந்து இருப்பதை கண்ட ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கம்பீரமாக எழுந்து முக மலர்ச்சியுடன் வரவேற்றார்.

அந்த ப்ராம்மணர், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை பார்த்து, ஸ்ரீ ராதையை பற்றி விஜாரிப்பதற்காக "ராதை.." என்று வாயெடுக்க, அந்த ஒரு சொல்லை கேட்டதும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தன்னையே மறந்து மூர்ச்சையானார். 
'ராதை' என்ற சொல் காதில் விழுந்ததுமே, ஸ்ரீ ராதையின் பக்தி நினைவில் வர, ராதையின் நினைவில் மூழ்கி, இரண்டு கைகளும் மரத்துப்போய் ஒரு கட்டை போல உணர்ச்சி அற்று போக, கண்கள் விரிந்து அகல, பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், ஸ்ரீ ராதையின் பக்தியை நினைத்த மாத்திரத்தில் மூர்ச்சையானார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நிலையை கண்ட பலராமரும், சுபத்ரையும் ஸ்ரீ ராதையின் பக்தியையும், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நிலையையும் கண்டு, தாங்களும் மூர்ச்சை ஆனார்கள்.
பகவானின் கருணையை நினைத்து, தன்னையே மறப்பவன் பக்தன்.(ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள், கிருஷ்ணா சைதன்யர், துக்காராம் என்று ஆயிரக்கணக்கான மகாத்மாக்கள் இந்த பாரத தேசத்தில் வாழ்ந்தனர். உலக நினைவே இல்லாமல், பக்தி செய்தனர்.)

பக்தனின் பக்தியை நினைத்து, இறைவனும் தன்னை மறந்து இருப்பானா? பக்தனுக்கு ஏற்பட்ட நிலை போல, இறைவனுக்கும் ஏற்படுமா? 
ஒரு பக்தனை நினைத்து, 'பகவானே தன்னையே மறப்பார் என்றால், அவரே சிறந்த பக்தன்'
"ஸ்ரீ ராதையே சிறந்த பக்தை" என்று அறிந்தார், அந்த ப்ராம்மணர்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நிலையை அறிந்த 'ருக்மிணி',

ராதை போன்று அலங்காரம் செய்து கொண்டு, மற்றவர்கள் கோபிகைகள் போன்றும் வந்து ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் முன் நிற்க, "ஸ்ரீ ராதை வந்து விட்டாள்", என்று சொல்லி, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை மூர்ச்சையிலிருந்து எழுப்பி, சமாதானம் செய்தனர். தன் நிலைக்கு திரும்பினார் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.
இப்படி கைகள் இழந்தது போன்ற நிலையில், கண்கள் அகன்று, 'தன் பக்தனின் நினைவில், பகவான் மூர்ச்சை ஆன நிலையே', இன்று "புருஷோத்தம புரி" என்ற "புரி" என்று அழைக்கப்படும் புண்ணிய தேசத்தில் பார்க்கிறோம்.

இங்கு கோவிலுக்கு சென்று பார்த்தால், கைகள் இல்லாது, பார்க்க கட்டை போல, கண்கள் பெரிதாக, 'ஸ்ரீ கிருஷ்ண, பலராம, சுபத்ரை' மூவரும் விக்ரஹ ரூபத்தில் இருப்பதை பார்க்கிறோம்..
எந்த கோவிலுக்கு சென்று, ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை பார்த்தாலும் மிகவும் அழகாக காட்சி தருவார்.
ஓவியம் வரைபவன் கூட ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை சிரித்த முகத்துடன் தான் வரைவான். 

இவரை பார்த்தாலேயே ஆனந்தம் நமக்கு பற்றி கொள்ளும்.

"புரி ஜகன்நாத்" வந்து பார்க்கும் போது, கண்கள் விரிந்து, கை கால் இல்லாமல் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இருப்பது மட்டுமில்லாமல், கூடவே பலராமரும், சுபத்ரையும் அப்படியே இருப்பதற்கு மூல காரணம், இந்த சம்பவமே.

பிற்காலத்தில் இந்த தேச அரசனாக இருந்த "இந்த்ரத்யும்னன்" இங்கு ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கும், பலராமருக்கும், சுபத்ரைக்கும் கோவில் கட்டலாம் என்று நினைத்த போது, ஒரு மரத்தில் விக்ரஹமாக மூவரையும் செதுக்கும் போது, பாதியிலேயே இந்த காரியம் தடைபட, "இது விஷ்ணு சங்கல்பம்" என்று உணர்ந்தான்.
அன்று முதல், புரி என்ற இந்த தேசத்தில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரும், பலராமரும், சுபத்ரையும் கட்டையில் செய்யப்பட்ட கை கால் இல்லாத, கண்கள் அகன்ற நிலையிலேயே இருக்க சங்கல்பித்தார்.


இப்படி அமைந்ததற்கு மூல காரணம், என்ன? ஏன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இப்படி தன்னை காட்டி கொள்கிறார்? என்பது, அவர் சரித்திரத்தில் என்ன நடந்தது என்று பார்க்கும் போது, இது தெய்வ சங்கல்பம் என்று நமக்கு புரியும்.

பிற் காலத்தில் "புரி"க்கு வந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண சைதன்யர், 
பக்தனை நினைத்து, பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தன் நிலை மறந்து, கட்டை போல ஆகி, கைகள் போனது போல ஆகி, கண்கள் அகன்று விரிந்து இருக்கும் காட்சியை பார்த்து, பரவசம் அடைந்தார்.

பகவானுடைய கருணையை நினைத்து உருகும் பக்தன் உலகில் உண்டு.
தன் பக்தனின் பக்தியை கண்டு, பகவான் உருகும் நிலையை புரி ஜகன்னாத்தில், சைதன்யர் பார்த்ததும், பலராமனும், சுபத்ரையும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நிலையை கண்டு, தாங்களும் உலக நினைவின்றி கட்டை போல ஆனது போல, தானும் ஆகி விட்டார்.


இனி இந்த உயிர் உடலில் தரிக்காது என்ற நிலையில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் அருகில் சென்று,  ஊர் மக்கள் பார்க்க, தேகத்துடன் மறைந்து விட்டார் கிருஷ்ணா சைதன்யர்.

இனி,
யுதிஷ்டிரரின் ராஜசுய யாகத்திற்காக, திக்விஜயம் புறப்பட்ட சகாதேவன், கலிங்க மற்றும் ஓட்ற தேச அரசர்களை தோற்கடித்தார்.
இந்த இரு தேச அரசர்களும், யுதிஷ்டிரரின் ராஜசுய யாகத்த்தில் பங்கு கொண்டனர்.

துரியோதனன் மனைவி கலிங்க தேசத்து பெண்.
கலிங்க தேச அரசர்கள், கௌரவர்கள் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.

மஹாபாரத போருக்கு முன்னர், கர்ணன் உத்கல தேசத்தை வென்று, இந்த தேசத்தை கௌரவர்கள் பக்கம் நின்று போரிட வைத்தான்.

மஹா பாரத போரில், இந்த இரு தேச அரசர்களும் துரியோதனன் பக்கம் நின்று போர் புரிந்தனர்.

போரின் 2ஆம் நாளில், துரியோதனன், கலிங்க படையை பீமனை கொல்ல அனுப்பினான். 

பீமன் கலிங்க அரசனை தன் கைகளால் அடித்தே கொன்றான். ஒருவனே தனித்து போரிட்டு கொன்றான்.
மேலும் கலிங்க படைகளை தனி ஒருவனாக அடித்து நொறுக்கினான்.

இந்த சமயம், கலிங்க படையை காக்க பீஷ்மர் முயற்சி செய்தார். 
இதனை கவனித்த சாத்யகி (ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் சேனாதிபதி) பீஷ்மர் ஒட்டி வந்த தேரோட்டியை வதம் செய்தார். 
தேரோட்டி இல்லாமல், குதிரைகள் தாறுமாறாக ஓட ஆரம்பிக்க, தேர் பீஷ்மரை போர் களத்தை விட்டு வெகு தூரம் ஒட்டிச்சென்றது. 
2ஆம் நாள் போர், பாண்டவர்களுக்கு வெற்றியாக அமைந்தது.

நகுலனை கொல்ல பாரத போரில், உத்கல தேச படை, முயற்சி செய்து தோல்வி கண்டனர். 

ஏறத்தாழ 3127BC சமயத்தில் நடந்த மஹா பாரத போருக்கு பின்னர், 3000 வருடங்கள் கழித்து, இந்த கலிங்க தேசம் மிகவும் பலம் கொண்ட தேசமாக ஆனது.
கிரேக்க மன்னன் அலெக்சாண்டர் இந்தியாவில் நுழைய முயற்சி செய்து, "போரஸ்" என்ற சிற்றரசனிடம் கடுமையாக போராடி வென்றான். 
இன்னும் இந்தியாவில் கால்பதிக்க தயங்கிய அலெக்சாண்டர் நாடு திரும்பினான். 
அப்போது கைப்பற்றிய சிந்து நதி எல்லையை தன் தளபதி "செலுகஸ் நிகேடர்" என்பவனிடம் நியமித்தான். 
போகும் வழியில் ஈரான் தேசத்தில் உள்ள பாபிலோன் என்ற நகரில் உயிர் நீத்தான்.

305 BCல், மௌரிய மன்னன் "சந்திர குப்த மௌரியன்" பாரத தேசத்தின் வட, கிழக்கு, மேற்கு பகுதி முழுவதும் ஆண்டு வந்தான்.
சந்திர குப்த மௌரியன், கிரேக்க தளபதி 'செலுகஸ் நிகேடரை' போரில் தோற்கடித்து, மீண்டும் சிந்து நதியை காப்பாற்றினான்.


சந்திர குப்த மௌரியன் வீரத்தை கண்டு ஆச்சர்யம் கொண்ட செலுகஸ் நிகேடர், தன் மகளை மணமுடித்தான். 
இது மௌரியர்களுக்கும், கிரேக்கர்களும் ஒரு உறவு உண்டாக்கியது. வர்த்தகங்கள் கிரேக்க நாடுகளில் பரவ ஆரம்பித்தது. 
இந்த சமயத்தில், கிரேக்க நாட்டில் இருந்து "மெகஸ்தனிஸ்" போன்றோர், பீகாரில் உள்ள பாடலிபுத்ரா என்ற நகரில் வந்து தங்கினார். பின், கலிங்கா தேசம் (ஒரிசா) சென்று பார்த்தார்.
சந்திர குப்த மௌரியனின் ஆட்சிக்கு பிறகு, மௌரிய அரசன் "அசோகன்" சக்கரவர்த்தி ஆனார்.
அசோக சக்கரவர்த்தி, கலிங்க தேசத்தை கைப்பற்ற எண்ணி, சுமார் 265 BCல் கலிங்க அரசன் "அனந்தபத்மநாபனை" எதிர்த்து போரிட்டான். 
கலிங்க போரில் ரத்த ஆறு ஓடியது. 
இந்த சமயத்தில் வந்த ஒரு புத்த பிக்ஷுவின் அறிவுரையை ஏற்று, போரை கை விட்டு திரும்பினார் அசோக சக்கரவர்த்தி.

பின் புத்த மதத்தை தழுவினார். 
இதனால்,  பௌத்த மதத்தை தழுவி இருந்த பின் வந்த அரசர்கள் கோழைகளாகவும், போரில் பயிற்சி இல்லாமல் தோற்று போகும் நிலைக்கு வித்திட்டது. 
இதுவே 1300 வருடங்கள் இந்திய தேசம் வெளி நாட்டினர் கையில் சிக்கி திண்டாடவும் வழி செய்தது.

பௌத்த மதத்தை காலப்போக்கில் பாரத மக்கள் தூக்கி எரிந்து, மீண்டும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் சொன்ன வேத மார்க்கத்தை கடைபிடிக்க ஆரம்பித்தனர்.

Hare Rama Hare Krishna -  Listed to Bhajan
Sandhya Vandanam - With meaning (Morning)

Sandhya Vandanam - With meaning (Afternoon)
Sandhya Vandanam - With meaning (Evening)



Tuesday, 26 December 2017

மஹா பாரத சமயத்தில், ஆப்கானிஸ்தான், உஸ்பேகிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான், கஜாகிஸ்தான் (Iran, Afghanistan, Uzbekistan and Tajikistan, Kazakhstan)

மஹா பாரத சமயத்தில்,
ஆப்கானிஸ்தான், உஸ்பேகிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான், கஜாகிஸ்தான்
(Iran, Afghanistan, Uzbekistan and Tajikistan, Kazakhstan)


இந்த தேசங்கள் அனைத்தும் பாரத தேசமாக இருந்தது.

Afghanistan, Uzbekistan and Tajikistan போன்ற தேசங்கள் அனைத்தும் "காந்தார தேசம்" என்று அழைக்கப்பட்டது. 


அனைவரும் துரியோதனனின் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.
ராமாயண காலத்தில்,
பரதனின் தாயார் "கைகேயி" கேகேய நாட்டின் இளவரசி. 
கேகேய நாடு இன்றைய பாகிஸ்தான் தேசம்.

கேகேய நாடும், காந்தார நாடும் அருகருகே உள்ள தேசங்கள்.

ராமரின் தம்பி பரதன், "காந்தார தேசம்" என்ற பெரிய தேசத்தை அமைத்தார். மக்கள் வாழும்படி நகரை அழகாக அமைத்தார்.

மஹாபாரத சமயத்தில், இந்த தேசங்களில், பெரும்பாலானோர் "வாலிகா அல்லது பாலிகா" என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
யார் வாலிகர்கள்? யார் மிலேச்சர்கள்? 
https://www.proudhindudharma.com/2018/04/MlechaVahlika.html படிக்கவும்

அன்றைய பாரத தேசத்தில், இந்த தேசங்களும் அடக்கம்.

அனைவரும் சனாதன தர்ம வழியில் வேத கலாச்சாரத்தின் படி வாழும் பரம்பரையில் வந்தவர்கள்.

வேத கலாச்சாரம் உள்ள இந்த பாரதத்தில் பிறந்தும், தன் முன்னோர்கள் வேத கலாச்சார படி வாழ்ந்தவர்கள் என்று தெரிந்தும், வேத கலாச்சாரத்திற்கு எதிராக எண்ணம் கொண்டு நடப்பவர்கள், குடி பழக்கம், மாட்டு மாமிசம் உண்ணும் பழக்கம், பச்சை அரிசியாக வாங்காமல், புழுங்கல் அரிசியை வாங்கி உண்பவர்களும், பொதுவாக வாலிகர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர்.
அனைத்து தேசமும் பாரத நாடாக இருந்த சமயம் அது.




ஆப்கான் (Afghan) நாட்டில் உள்ள காந்தகார் (Gandahar) என்ற நாட்டின் பெண், த்ரிதராஷ்டிரனுக்கு மனைவி ஆனாள். இவளே "காந்தாரி".
இவள் வேத கலாச்சாரத்தில் உள்ளவள்.
இவள் மூத்த சகோதரன் "சகுனி".
ஒரு சமயம், திக் விஜயமாக சென்ற கர்ணன், "காந்தார" தேசத்தை கண்டு, இவர்கள் வாழும் முறையை கண்டு, "இவர்கள் யாவரும் வாலிகர்கள்" என்றான்.
இதன் காரணமாகவே, சகுனிக்கும், கர்ணனுக்கும் ஒரு வித கசப்பு உணர்வு கடைசி வரை இருந்தது.

பாகிஸ்தான் பகுதியில், சிந்து நதி ஓரம் உள்ள பஞ்சாப் தேசம், அன்று மாத்ர தேசம் என்ற பெயருடன் இருந்தது.

இங்கு உள்ள மக்கள், பல சமயம் வேத கலாச்சாரத்திற்கு எதிராக செயல்கள் செய்தனர். 
இந்த தேசத்தை ஆண்டு வந்தார் "சல்லியன்" என்ற அரசர். 
வேத கலாச்சாசரத்திற்கு எதிராக பல சமயம் இந்த தேச மக்கள் நடப்பதால், இவர்களையும் பல சமயம் வாலிகர்கள் என்று அழைத்தனர்.

பொதுவாக, வேத மார்க்கத்தை இகழ்பவர்கள், வாலிகர்கள் என்று கூறப்பட்டனர். (Convert)

வேத மார்க்க வழியில் நடப்பவனை, "நீ ஒரு வாலிகன்" என்று சொன்னால், அது ஒரு பெருத்த அவமானம்.

ஆப்கானிஸ்தான், உஸ்பேகிஸ்தான், தஜிகிஸ்தான் போன்ற தேசத்து அரசர்கள், குதிரைபடை கொண்டு போர் புரிவதில் வல்லவர்கள். 
இந்த தேசத்தில் உள்ள குதிரைகள் மிகவும் மதிப்பு உடையவையாக இருந்தன.




பீஷ்மரின் தந்தை சந்தனுவுக்கு ஒரு அண்ணன் இருந்தார். 
அவரின் செயல்கள் யாவும், வேத கலாச்சாரத்திற்கு எதிராகவும், மேலும் அரசாட்சி செய்யும் திறன் குறைந்தும் இருக்க, சந்தனு அரசனாக முடி சூட்டப்பட்டார். 
சந்தனு மகாராஜாவின், அண்ணனை பொதுவாக 'வாலிக அரசன்' என்று அழைத்தனர்.
இன்றைய பொழுதில், நாத்தீகன், ஆத்தீகன் என்று சொல்லி, இவன் கடவுள் மறுப்பாளியா, ஒத்துக்கொள்பவனா என்று அறிவது போல, வாலிகா என்பது "வேத கலாச்சாரத்தை" மீறி செயல் செய்பவர்களை குறிக்கும் ஒரு சொல்.

மஹாபாரத சமயத்தில், வியாச பகவானை பார்க்க நாரதர் வந்து பேசும் போது, வாலிகர்களை பற்றி சொல்லும்போது, 
"வாலிகர்கள் (convert) இந்த பூமிக்கு ஒரு கறை போன்றவர்கள்" என்று சொல்கிறார்.
இவர்களால் நல்லவர்கள் நிம்மதியாக தர்மத்தில் வாழ முடியாது. தானும் கெட்டு, மற்றவர்களையும் கெடுப்பவர்கள் என்கிறார்.

துரியோதனனும் அவன் சகோதரர்களும், தன் குரு 'துரோணர்' மற்றும் 'க்ருபர்' முன்னிலையில் தாங்கள் கற்ற வித்தைகளை செய்து காட்டி கொண்டு இருந்தனர். 
அந்த சமயத்தில் இந்த வாலிக அரசரும் (சந்தனுவின் சகோதரர்), உடன் இருந்து பார்த்தார்.

யுதிஷ்டிரரின் ராஜசுய யாகம் நடத்த மற்ற தேச அரசர்கள் ஒத்துக்கொள்ள வேண்டும். 
தன் சகோதரர்களை பல தேசங்கள் அனுப்பி சம்மதமோ, அல்லது போரில் ஜெயித்தோ வர சொல்லி அனுப்பினார்.

யுதிஷ்டிரரின் தம்பி "நகுலன்" இந்த வாலிக அரசரிடம் 'போர் புரிய வேண்டுமா? அல்லது உங்களுக்கு யுதிஷ்டிரரின் ராஜசுய யாகம் நடக்க ஆட்சேபனை ஏதும் இல்லையா?' என்றார்.
வாலிகா அரசர், 'போர் தேவையில்லை, யுதிஷ்டிரரின் ராஜா சுய யாகம் சிறப்பாக நடக்கட்டும்' என்று கூறி, முழுவதும் தங்கத்தில் ஆன தேரை பரிசாக தந்தார். 
யுதிஷ்டிரரின் ராஜசுய யாகத்தில் கலந்து கொண்டார்.

கர்ணனும், துரியோதனனும் அவன் தம்பி துச்சாதனனும், குல பெண் "திரௌபதி"யை சபையில் அவமானப்படுத்த முயற்சி செய்தபோது, எதிர்க்காமல், அமைதியாக உட்கார்ந்து இருந்தார், வாலிகா அரசர்.

மஹா பாரத போரில், பெரும்பாலான வாலிகா அரசர்கள், துரியோதனன் பக்கம் நின்று போர் புரிந்தனர்.

காந்தார தேச படைகள், "சகுனி"யின் பின்னால் நின்று போர் புரிந்தனர்.




13ஆம் நாள், போரில் பலரும் சேர்ந்து அர்ஜுனனின் மகன் 'அபிமன்யு'வை கொன்றனர். 
இந்த சமயமும் துரியோதனன் செயலை எதிர்க்காமல், அமைதியாக இருந்தார் வாலிகா அரசர்.

15ஆம் நாள் போரில், பீமன் தன் கதையால் ஓங்கி அடித்து, வாலிக அரசர் தலையை பிளந்தார்.

வாலிகா அரசரின் இரு புதல்வர்கள் 'சோமதத்தன், புரிச்ரவஸ்' இருவரும் 'சாத்யகி'யினால் கொல்லப்பட்டனர்.

மஹா பாரத போரில், பீஷ்மர், துரோணர் வீழ்ந்த பின், அங்க அரசன் கர்ணன் தலைமை ஏற்றான். 
கர்ணனுக்கு, தேர் ஓட்ட மாத்ர அரசர் - சல்லியன் (punjab in today's pakistan) நியமிக்கப்பட்டார். இது சல்லியனை அவமானம் படுத்துவதாக இருந்தது.

போர் புரியும் சமயத்தில், இருவருக்கும் பல வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது.
ஆத்திரம் கொண்ட கர்ணன், ஓரு சமயம், த்ரிதராஷ்டிரன் சபையில், வேதம் கற்ற ப்ராம்மணர்கள், 'எந்த ஒரு காலத்திலும் வாலிகர்களுடனும், அதே போன்ற செயல்களில் ஈடுபடும் மாத்ர தேசத்தவர்களுடனும் சகவாசம் வைத்துக் கொள்ள கூடாது' என்று கூறியதை நினைவு கூறி, 'நீ அந்த தேச அரசன் தானே!' என்றான்.

வேத மார்க்க வழியில் நடப்பவனை, நீ ஒரு வாலிகன் என்று சொன்னால், அது ஒரு பெருத்த அவமானம். சல்லியன் பெரும் அவமானம் கொண்டார். இப்படிப்பட்ட வாக்குவாதங்களின் காரணமாக, இக்கட்டான சமயத்தில், தேர் குழியில் சிக்கி கொண்ட சமயத்தில், சல்லிய அரசர், தேரை விட்டு இறங்கி சென்று விட்டார். 
கர்ணன் அர்ஜுனன் பொழிந்த அம்பு மழையில் மடிந்தான்.




18ஆம் நாள் யுத்தத்தில், காந்தார அரசன் சகுனி, கடைசியில், சகாதேவனால் அடித்து விழ்த்தப்பட்டான். 
சகுனியின் மகன் "உலுகன்" என்பவனும் சகாதேவனால் மரணத்தை தழுவினான்.

போர் முடிந்து, அஸ்வமேத யாகத்திற்காக திக்விஜயம் புறப்பட்ட அர்ஜுனன், காந்தார தேசம் செல்லும் போது, சகுனியின் இன்னொரு மகனுடன் சண்டையிட்டான். 
இறுதியில் தோற்கடித்து, காந்தார தேசத்தை, யுதிஷ்டிரரின் அரசாட்சியின் கீழ் கொண்டு வந்தான்.

Sunday, 3 December 2017

மஹாபாரத சமயத்தில் ராஜஸ்தான் : Rajasthan எப்படி இருந்தது?

மஹாபாரத சமயத்தில் ராஜஸ்தான் : Rajasthan

"நிஷாத தேசம்", "மத்ஸ்ய தேசம்", "சால்வ தேசம்", "மால்வ தேசம்" ஆகிய தேசங்கள், இன்று ராஜஸ்தானில் உள்ளது.


மஹா பாரத காலத்துக்கும் முன் வாழ்ந்த சத்யவான்-சாவித்ரி தம்பதிகள் ராஜஸ்தானை சேர்ந்தவர்கள்.
சத்யவான் "சால்வ தேச" அரசன்.
சாவித்ரி "மால்வ தேச" இளவரசி.
சத்யவான் உயிரை பறித்த யமனை காணும் சக்தி பெற்றவளாக இருந்தாள்.

யமனிடம் தர்க்கம் செய்து, போன உயிரை திரும்பப்பெற்றாள்.
எம தர்மராஜன், இன்னும் "நூறாண்டுகள் வாழ்க" என்று ஆசிர்வதித்து விட்டு சென்றான்.
இது ஹிந்துக்களான அனைவருக்கும் தெரிந்த சரித்திரம்.

மத்ஸ்ய தேசம் என்பது யமுனை நதி ஓரத்தில், மீன் பிடித்து வாழும் ஒரு சமூகம்.
குரு அரசன் (உத்திரபிரதேசம்) சந்தனு, இந்த தேசத்தின் மீன் பிடிக்கும் தலைவனின் மகள் "சத்யவதி"யை பார்த்து திருமணம் செய்ய நினைத்தார்.

பீஷ்மர் தன் தந்தைக்காக, சபதம் செய்து, சத்யவதியின் குழந்தைகளே சந்தனுவுக்கு அடுத்து அரசனாகட்டும் என்று சபதம் செய்து, சத்யவதிக்கும், சந்தனு மகாராஜாவுக்கும் மணம் செய்து கொண்டனர்.
இந்த தியாகத்தால், "விரும்பிய பொழுது மரணம்" என்ற வரத்தை பெற்றார் பீஷ்மர்.
இதே தேசத்தில் மகா பாரத காலத்தில் இருந்து, எழுதிய வியாச பகவானும் அவதரித்தார்.

சால்வ அரசன், காசி தேசத்து இளவரசி "அம்பா"வை விரும்பினான்.

காசி அரசன், தன் 3 மகள்களுக்கு சுயம்வரம் ஏற்பாடு செய்து இருந்தார்.
சாலவ அரசனும் இந்த  சுயம்வரத்திற்காக வந்தான்.

காசி ராஜன், குரு அரசன் 'விசித்ரவீர்யனுக்கு' அழைப்பு விடவில்லை. இதனால், பீஷ்மர் கோபத்துடன், காசி தேசத்துக்கு படையெடுத்தார்.

அங்கிருந்த அனைத்து அரசர்களையும், சால்வ அரசன் உட்பட, தன் பராக்ரமத்தால் வென்று, 3 இளவரசிகளையும் குரு தேசத்திற்கு கொண்டு சென்றார்.
"அம்பா" சால்வ அரசனை மணக்க இருந்ததாக சொல்ல, அம்பாவை சால்வ அரசனிடம் விட்டு சென்றார்.

காசியில் அம்பாவை காப்பாற்ற முடியாமல், பீஷ்மரிடம் தோற்றதால் அவமானம் அடைந்த சால்வ அரசன், ஒரு க்ஷத்ரியனாக இருப்பதால், அம்பாவை மணக்க முடியாது என்று மறுத்து விட்டான்.



இதனால் வேதனையும், பீஷ்மரிடம் கோபமும் கொண்டாள் அம்பா.

வாழ வழி இல்லாததால், தீ மூட்டி தன் உயிரை மாய்த்துக் கொண்டாள்.
பின்னர், சிகண்டியாக துரௌபதிக்கு சகோதரனாக பிறந்தாள்.

நிஷாத தேச அரசன் பெயர் "நலன்".

நிஷாத அரசனும், கோசல அரசனும் (உத்திரபிரதேசம்) நண்பர்கள்.

இந்த நிஷாத தேசம், காடுகளும், மலைகளும் நிரம்பி இருந்தன.

பாண்டவர்களும், கௌரவர்களும் துரோணரிடம் பாடம் கற்று கொண்டிருந்த சமயம் அது.
இந்த காட்டு பகுதியில் சில நாள் தங்கி போருக்கான சஸ்திர பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர்.

ஏகலைவன் என்ற வேடுவன், துரோணரின் குருகுலத்தில் வில் வித்தை கற்று கொள்ள ஆசைப்பட்டான்.
துரோணர் க்ஷத்ரியனுக்கு மட்டுமே "இந்த சஸ்த்ர வித்தைகள் கற்று தர முடியும்" என்று மறுத்து விட்டார்.

ஏகலைவன், மறைந்து நின்று பல நாள் இவர்கள் செய்யும் பயிற்சியினை பார்த்தான்.
பின்னர், துரோணரின் பாத மண்ணை எடுத்துக்கொண்டு, அதை ஒரு இடத்தில் வைத்து அவரை போலவே ஒரு சிலை வடித்து, பல வருடங்கள் பார்த்த வில் வித்தையை பயிற்சி செய்ய ஆரம்பித்தான்.

அவன் கொண்ட குருவின் பக்தி, வில் வித்தையில் அர்ஜுனனுக்கு நிகராக நிற்கும் அளவிற்கு திறமை தந்துவிட்டது.

ஒரு நாள், துரோணர் பாண்டவர்களுடன் காட்டில் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது, ஒரு நாய் குறைக்க முடியாத படி, அதன் வாயை சுற்றியும், அதனை சுற்றியும் அம்புகள் தெய்க்கப்பட்டு இருந்தன. ஆச்சர்யமாக, அந்த நாய் ஒரு காயமும் அடையாதவாறு அமைக்கப்பட்டு இருந்தது.

இதை கண்டு அர்ஜுனனே ஆச்சர்யப்பபட்டான்.
தேடிப்பார்த்த போது, ஏகலைவன் எதிர் வந்தான். தன் குரு தன் முன் இருப்பதை கண்டு ஆனந்தத்தில் மகிழ்ந்தான். அவரை வணங்கி "உங்கள் மூலமே இதனை கற்றேன்" என்றான்.

துரோணர் இது உடனே கண்டிக்கப் பட வேண்டியது என்று நினைத்து, இது பேராபத்து என்றும் உணர்ந்து, "எனக்கு குரு தக்ஷிணையாக உன் கட்டை விரலை கொடு" என்றார்.

ஏகலைவன் ஒரு வேடுவன்.
அம்பு விடுவதில் ஏற்கனவே வல்லவன்.
இவன் மறைமுகமாக கற்றுக் கொண்டது அஸ்திர, சஸ்திர ப்ரயோகம். அதாவது அணுகுண்டு போன்றவை உபயோகப்படுத்தும் முறை.
இவன் க்ஷத்ரியன் (army person) அல்ல. இவன் ஒரு சாதாரண பிரஜை (citizen). சாதாரண பிரஜை அணுகுண்டு தயாரிப்பது, உபயோகிப்பது ஆகியவை சட்ட விரோதமானது.


துரோணர் நினைத்தது போலவே, இவன் துரியோதனனின் பக்கம் போய், அதர்மத்தின் வழியில் சண்டை போட்டான்.

ஏகலைவன் தந்தை, மகத நாட்டின் (பீஹார்) அரசன் "ஜராசந்தனுக்கு" படை தளபதியாக இருந்தான்.
17 முறை ஜராசந்தன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் இருக்கும் மதுராவை தாக்கினான்.
17 முறையும் தோற்றான். இதில் போரிட்ட ஏகலைவனின் தந்தை மாண்டு போனான்.

ஜாராசந்தனும் பீமனால் பின்னர் இரண்டாக கிழிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டான்.

ஏகலைவன், துரியோதனிடம் நட்பு கொண்டான்.
இதனால் சமயம் எதிர்ப்பார்த்து பகைமை கொண்ட ஏகலைவன், பாண்டவர்களின் தாய் குந்தியின் ஊரான "குந்தி போஜ" (மத்யபிரதேசம்) அரசன் குந்திபோஜன் மீதும், மதுராவின் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் மீதும் யாதவர்களுக்கு எதிராக போரிட தயாரானான்.

"யாதவர்கள் அனைவரும் அழிய வேண்டும்" என்ற எண்ணத்துடன் குந்திபோஜ தேசத்தை தாக்க வந்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் துவாரகையில் இருந்து வந்து, யாதவர்களுக்காக போரிட்டார்.

துரியோதனின் யோசனை பேரில், ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மகன் "சம்பா"வை போரில் கொலை செய்ய ஏகலைவன் முயற்சி செய்தான்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தக்க சமயத்தில் வந்து, யாதவர்களை கொல்லும் எண்ணம் கொண்ட  ஏகலைவன் தலையை அங்கிருந்த பாறையில் மோத, தலை பிளந்தது.

யுதிஷ்டிரரின் ராஜா சுய யாகத்திற்கு திக்விஜயமாக புறப்பட்ட நகுலன், மால்வ தேசத்து அரசர்களை தோற்கடித்தான்.
மால்வ அரசர்கள், யுதிஷ்டிரரின் ராஜா சுய யாகத்தில் கலந்து கொண்டனர்.

மஹாபாரத போர் நிச்சயம் என்ற நிலையில், கர்ணன் மால்வ தேசத்து அரசர்களிடம் போர் புரிந்து வெற்றி பெற்றான்.

மஹாபாரத போரில், சில மால்வ அரசர்கள் துரியோதனன் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.
சில மால்வ அரசர்கள் பாண்டவர்கள் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.

மகத அரசன் (பீகார்) ஜராசந்தனுக்கு பயந்து, சால்வ தேச (ராஜஸ்தான்) அரசர்கள் பல சமயம் குந்தி தேசத்திற்கு (மத்யபிரதேசம்) ஓடி விடுவர்.

இன்னும் சில சால்வ அரசர்கள் சிசுபாலன் இருக்கும் சேடி தேசம் (மத்யபிரதேசம்) வரை சென்று தஞ்சம் புகுவர்.

இன்னும் சில சால்வ அரசர்கள், ஜராசந்தனுக்கு பயந்து, ருக்மி இருக்கும் விதர்ப தேசம் (மஹாராஷ்டிரா) வரை சென்று தஞ்சம் புகுவர்.


மஹா பாரத போரில், ஒரு சில சால்வ அரசர்கள், துரியோதனன் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.
சில சால்வ அரசர்கள், பாண்டவர்கள்  பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.

மஹாபாரத போரில், சில நிஷாத சிற்றரசர்கள், பாண்டவர்கள் பக்கம் போரிட்டனர்.
மற்றும் சிலர் துரியோதனன் பக்கம் போரிட்டனர்.
துரியோதனன் பக்கம் நின்ற நிஷாத அரசர்கள் அனைவரையும், பீமன் ஒருவனே கொன்றான்.

மஹா பாரத போரில், இந்த மத்ஸ்ய தேச படைகள், துரியோதனின் பக்கம் நின்று போரிட்டனர்.

sandhyavandanam Evening - Yajur - Hear and understand meaning of each sloka

sandhyavandanam Afternoon - Yajur - Hear and understand meaning of each sloka





sandhyavandanam Morning - Yajur - Hear and understand meaning of each sloka