Followers

Tuesday, 15 September 2020

உயிர்த்தெழுந்தார்கள் !! வானரர்கள் எத்தனை முறை உயிர்த்து எழுந்தார்கள்? தெரியுமா? தெரிந்து கொள்வோம் வால்மீகி ராமாயணம்..

வானரர்கள் எத்தனை முறை உயிர்த்து எழுந்தார்கள்?


1.

மாயையால் தன் ரூபத்தை மறைத்து கொண்ட இந்திரஜித், ப்ரம்மாஸ்திரம் (nuclear bombக்கு நிகர் என்று இன்று சொல்லலாம்) கணக்கில்லாமல் செலுத்தினான்.

ஹனுமான், விபீஷணன், ஜாம்பவான் மூவரை தவிர, அனைவரையும் சாய்த்து விட்டான்.




எங்கிருந்து அம்புகள் பாய்கிறது? என்றே தெரியாமல், அனைவரும் விழுந்தனர்.

ஜாம்பவான் ஹனுமானை சஞ்சீவினி மூலிகையை ஹிமாலயத்தில் இருந்து எடுத்து வர சொன்னார். 

இலங்கையில் இருந்து காற்றாக கிளம்பி, ஹிமாலயம் சென்று, சஞ்சீவினி இருக்கும் மலையையே பெயர்த்து தூக்கி வந்து விட்டார்

அந்த மூலிகையின் வாசம் பட்டவுடனேயே இறந்து கிடந்த வானரர்கள், தூங்கி எழுந்தது போல, எழுந்தனர். 

அவர்கள் உடம்பில் ஏற்பட்ட காயங்கள் உடனே சரியானது. 

ராம லக்ஷ்மணர் இருவரும் எழுந்து விட்டனர்.

(கந்தேன தாசாம் ப்ரவர ஒளஷதீனாம் சுப்தா நிஷான்தேஷ்வ சம்ப்ரபுத்தா ! - வால்மீகி ராமாயணம்)

இலங்கை போரில் பல வானரர்களும்,  பல ராக்ஷஸர்களும் மடிந்தனர். 

ராக்ஷஸர்கள் 'இறப்பை மறைக்க', உடனுக்குடன் ராக்ஷஸர்களை மட்டுமே அகற்றி, கடலில் எரிந்து விட்டனர் பிற ராக்ஷஸர்கள்.

(யதா ப்ரப்ருதி லங்காயம் யுத்யந்தே கபி ராக்ஷஸா! ததா ஹதாஸ்து ஷிப்யந்தே சர்வ ஏவ து சாகரே! - வால்மீகி ராமாயணம்)

சஞ்சீவினியால், ஒட்டு மொத்த வானரர்களும் மீண்டும் உயிர்த்து எழுந்தனர்.

2.

இந்திரஜித் கொல்லப்பட்டு, ராவணன் ராமபிரானால் சாய்க்கப்பட்டான்.




சீதா தேவியை பாரத்து, "உன் இஷ்டப்பட்ட இடத்தில் நீ வாழலாம்." என்று ராமர் சொல்லிவிட, சீதாதேவி தன் கற்பை நிரூபிக்க லக்ஷ்மணனை சிதை மூட்ட சொன்னாள். 

"என் இதயம் ராமபிரானை விட்டு ஒருபோதும் விலகியதில்லை என்ற உண்மையை, அனைவரும் இங்கு பார்க்கட்டும். இந்த அக்னி என்னை பாதுகாக்கட்டும்." என்று அக்னியில் இறங்கிவிட்டாள் சீதா தேவி. 

ராமபிரான் அமைதியாக இருக்க தேவர்கள், ப்ரம்ம தேவன், சிவபெருமான் அனைவரும் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகி விட்டனர்.

தெய்வங்கள் தனக்கு முன்னே தானாக வந்து நிற்க, கை குவித்து நின்றார் ராமபிரான்.

"ஏன் இப்படி செய்தீர்கள்? மூன்று உலகங்களையும் படைத்தவர் நீங்கள். நீங்கள் யார் என்று உங்களுக்கு தெரியவில்லையா? எப்படி நீங்கள் சீதா தேவியை அக்னியில் செல்ல அனுமதித்தீர்கள்?" 

என்று ப்ரம்ம தேவன் பதறிப்போய் கேட்க, 

(த்ரயானாம் த்வம் ஹி லோகானாம் ஆதிகர்தா ஸ்வயம் ப்ரபு: - வால்மீகி ராமாயணம்)

இப்படி ப்ரம்ம தேவன் ப்ரத்யஷமாகி "நீங்களே ஆதிகர்தா! நீங்களே பரமாத்மா!" என்று பேச ஆரம்பிக்க, மனித அவதாரம் செய்து இதுநாள் வரை தன் சரித்திரத்தை மனிதனை போலவே நடத்தி கொண்டு வந்த ராமபிரானுக்கு நிலைமையை சமாளிக்கும் படியாக ஆகி விட்டது.

ப்ரம்ம தேவனை பார்த்து, ராமபிரான், 

"நான் இதுநாள் வரை, என்னை மனிதன் என்று தான் நினைக்கிறேன் (மன்யே). 

தசரத மஹாராஜனின் புத்திரன் என்று தான் நினைக்கிறேன். அது இல்லையென்றால், சொல்லுங்கள்.. நான் யார் என்று?" 

என்று கேட்க, 

(ஆத்மானாம் மானுஷம் மன்யே! ராமம் தசரத ஆத்மஜம்! யோயம் யஸ்ய யதஸ்சாஹம் பகவாம்ஸ்தத அப்ரவீத் மே!! - வால்மீகி ராமாயணம்)

ப்ரம்ம தேவன் "ராமபிரானே நாராயணன். வேதம் உங்களை தான் பேசுகிறது. அனைவருக்கும் அடைக்கலம் தருபவர் நீங்கள் தான்.." என்று பெரிய ஸ்தோத்திரம் செய்கிறார்.

ப்ரம்ம தேவனே தைரியமாக ராமபிரான் முன் வந்து பேசி விட, 

அக்னி தேவன் ப்ரத்யஷமாகி, அக்னியில் இருந்து சீதா தேவியோடு வெளி வந்து விட்டார்.

(ஏத ஸ்ருத்வா சுபம் வாக்யம் பிதாமஹ சமீரிதம்! அங்கேநாதாய வைதேஹீம் உத்பபாத விபாவசு!! - வால்மீகி ராமாயணம்)

"சீதை களங்கம் அற்றவள் என்பதற்கு நானே சாட்சி. இதோ சீதை. ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்

என்று கொடுத்து விட்டு அமைதியாக நின்றார் அக்னி தேவன்.

'சீதா தேவி அக்னியில் இறங்குகிறேன்' என்று சொல்லியும், ராமபிரான் ஏன் அமைதியாக இருந்தார்? 

அவர் என்ன எதிர்பார்த்தார்? 

என்பது ராமபிரான் இங்கு பேசும்போது தெரிகிறது.


"உத்தமியான சீதை, ராவணனால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட பின், மூவுலகும் சேர்ந்து கொண்டு, தந்த துன்பத்தை இவள் அனுபவித்தது நியாயமே இல்லை.

(அவஸ்யம் த்ரிஷு லோகேஷு ந சீதா பாபம் அர்ஹதி! தீர்க காலோஷிதா ஹீயம் ராவணான்த: பூரே சுபா:! - வால்மீகி ராமாயணம்)

ராவணனிடம் இருந்து மீட்கப்பட்ட சீதையை நான் அமைதியாக ஏற்று இருந்தால், உலகம் என்னை சிறுபிள்ளை தனமாக ஏற்று கொண்டு விட்டான் என்றும், காமம் உடையவன் என்று தான் சொல்லி இருக்கும். 

(பாலிச: கலு காமாத்மா ராமோ தசரத ஆத்மஜ: - வால்மீகி ராமாயணம்)

சீதை கற்புக்கரசி என்பதை நான் அறிவேன். அவள் என் இதயத்தில் எப்பொழுதும் வாழ்பவள்."

என்றார்.


சீதையை தொலைத்த போது, தான் சர்வேஸ்வரனாக இருந்தும், தர்மத்தின் ரூபமாக மனித அவதாரம் எடுத்த பரமாத்மா "சீதை எங்கே? சீதை எங்கே?" என்று தேடுவது போல தேட, 'மனிதன் தானே!' என்று அமைதியாக இருந்தனர் தேவர்கள். 




ராமபிரான், உண்மையில் மரத்தையும் செடியையும் கேட்கவில்லை. அனைத்துக்கும் ஆதாரமாக இருக்கும் தேவர்களையும், ப்ரம்ம தேவனையும், சிவபெருமானையும் தான் கேட்டார்.

தனக்கு இவர்கள் யாரும் பதில் சொல்லாத நிலையில், ராமபிரான் அப்போது கோபப்பட்டார். 

"சத்யத்தில் இருக்கும் மனிதனுக்கு, இந்த தெய்வங்கள் உதவி செய்வதில்லையா?" என்று நினைத்தார். 

"சத்யத்தில் இருப்பவர்கள் கஷ்டப்படும் போது, தெய்வங்கள் உதவி செய்யாது போனால், இந்த மூவுலகும் இனி தேவையில்லை. மூவுலகையும் அழித்து விடுகிறேன்" என்று கோபப்பட்டார்.  

அப்போது லக்ஷ்மணன் சமாதானம் செய்தார்.


சீதை இன்று அக்னியில் இறங்கும் போதும், இந்த தெய்வ பரிவாரங்கள் வராவிட்டால், உலகை அழிப்பது என்று நினைத்து இருந்தாராம். 

'இப்போது அனைவரும் ப்ரத்யஷமானதால் என் கோபத்தில் இருந்து தப்பித்தீர்கள்' என்பது போல பேசுகிறார் ராமபிரான்,

ராமபிரான் சொன்னார், 

"இந்த மூவுலகும் சத்யத்தில் இருக்க நினைக்கிறதா? என்று பார்க்கவே, சீதை அக்னியில் பிரவேசம் செய்த போதும் நான் பாராமுகமாக இருப்பது போல இருந்தேன்.

(ப்ரத்யார்தம் து லோகானாம் த்ரயானாம் சத்ய சம்ஸ்ரய:! உபேக்ஷே சாபி வைதேஹீம் ப்ரவிசந்தீம் ஹதாசனம்! - வால்மீகி ராமாயணம்)

எப்படி கடல் தன் எல்லையை கடக்காமல் இருக்கிறதோ! அது போல, சீதை என்றுமே தன் எல்லையை கடக்காதவள். ராவணன் இவளை நெருங்கவே முடியாது என்று அறிவேன்.

ராவணன் அவள் மனதில் கூட சஞ்சலம் செய்ய முடியாது. கொழுந்து விட்டு எரியும் அக்னியை யார் தொட முடியும்?

ராவணனின் பெரும் செல்வத்தை கண்டு மயங்காதவள் சீதை.

ஒளி எப்படி சூரியனை விட்டு என்றுமே பிரியாததோ, அது போல, சீதை என்னை விட்டு என்றுமே பிரியாதவள். 

மூன்று உலகிலும் உத்தமியானவள் சீதை. 

என் புகழ் எப்படி என்னை விட்டு என்றுமே பிரியாததோ, அது போல, சீதை என்னை விட்டு என்றுமே பிரியாதவள். 

(விசுத்தா த்ரிஷு லோகேஷு மைதிலீ ஜனகாத்மஜா! ந ஹி ஹாதுமியம் சக்யா கீர்த்திர் ஆத்மவதா யதா! - வால்மீகி ராமாயணம்)

உலகில் மதிப்பு மிக்க ஸ்தானத்தில் இருக்கும் நீங்கள் அனைவரும் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நீங்கள் என் நலத்தில் அக்கறை உடையவர்கள் என்றும் அறிவேன்"

என்றார்.


"ராமபிரானின் புகழ்" இன்று வரை ஓங்கி இருக்கிறது. 

ராமபிரானின் புகழை யாருமே அழிக்க முடியாது...என்று ராமபிரானே சொல்கிறார்... 

கவனித்தீர்களா?

ராமபிரானின் புகழ் அழியாத தன்மையுடன் இருப்பதில் ஆச்சர்யமில்லையே...


இப்படி ராமபிரான் பேசி, சாதாரண மனிதன் போல, கை குவித்து நிற்க, உடனே சிவபெருமான் பேசலானார்..

"தாமரை கண்களுடைய, நீண்ட கைகள் உடைய, உறுதியான நெஞ்சம் கொண்ட, வில்வித்தையில் பராக்கிரமம் கொண்ட, புனிதனே! நீங்கள் வந்த காரியத்தை செய்து முடித்தீர்கள்.

உலகம் முழுவதும் இருளை பரப்பி இருந்த ராவணன் உங்களால் அகற்றப்பட்டு விட்டான்.

பரதனை, கௌசல்யா மாதாவை, கைகேயி மற்றும் லக்ஷ்மணன் தாயை கண்டு சமாதானம் செய்ய, உடனே செல்லுங்கள்.

அயோத்திக்கு அரசனாகுங்கள்.

உங்கள் இக்ஷ்வாகு குலத்தை மீண்டும் நிலைநாட்டுங்கள்.

அஸ்வமேத யாகம் செய்யுங்கள்.

உலகில் உங்களை யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாது என்று பறைசாற்றுங்கள்.

வேத ப்ராம்மணர்களுக்கு தானம் கொடுங்கள்.

கடைசியாக விண்ணுலகம் வாருங்கள்.

அதோ அந்த திவ்ய ரதத்தில் இருக்கிறார் பாருங்கள்.. உங்கள் தந்தை தசரதர்.

உலகத்தில் நீங்கள் அவதாரம் செய்ய காரணமானவர்.  இப்பொழுது இந்திர லோகத்தில் இருக்கிறார்.

நீங்களும், லக்ஷ்மணரும் இவரை சேவியுங்கள்!" 

என்று சிவபெருமான் சொல்ல, 

ராமரும் லக்ஷ்மணரும் திவ்ய ரதத்தில் இருக்கும் தன் தந்தை தசரதரை நமஸ்கரித்தனர்.

பிறகு, தசரதர் இருவரையும் கட்டி கொண்டு மகிழ்கிறார்.

தன் சத்தியத்தை காக்க, வனவாசம் சென்ற ராமபிரானை கட்டி கொண்டு, அயோத்தியை அரசாள ஆசிர்வதித்தார்.

மேலும் கைகேயியை மன்னித்ததாகவும் ராமபிரானிடம் சொன்னார்.

சீதா தேவியிடம், "ராமபிரானை பற்றி தவறாக நினைக்க வேண்டாம். உன் பெருமையை உலகுக்கு காட்டவே இப்படி செய்தார்" என்று சமாதானம் செய்தார்.

லக்ஷ்மணனின் மகத்தான சேவையை சொல்லி மகிழ்ந்தார்.




இப்படி தசரதர் சொன்ன பிறகு, இந்திர தேவன் ராமபிரான் அருகில் வந்தார்..

"ராமா! உங்கள் தரிசனம் அமோகமானது. நாங்கள் பெரிதும் மகிழ்ந்தோம். உங்களுக்கு என்ன வேண்டுமோ கேளுங்கள்"

(அமோகம் தர்சனம் ராம தவ அஸ்மாகம் பரன்தப! ப்ரீதி யுக்தா ஸ்ம தேன த்வம் ப்ரூஹி யன்மனஸ் இச்சஸி! - வால்மீகி ராமாயணம்)

என்றார்.

அப்பொழுது ராமபிரான், இந்திர தேவனை பார்த்து, வானரர்களுக்காக வரம் கேட்கிறார்.

ராமபிரான் சொல்கிறார்,

"தேவர்களுக்கு தலைவனே! நீங்கள் என்னை கண்டு மகிழ்ந்து இருக்கிறீர்கள் என்றால், நான் உங்களிடம் என் ஆசையை சொல்கிறேன். அதை உண்மை ஆக்குங்கள்.

வாக்கு மீறாதவரே! இந்த போரில் எனக்காக சண்டையிட்டு உயிர் விட்ட வானரர்கள் பலர், யமலோகம் சென்று விட்டார்கள். 

அவர்கள் அனைவரையும் மீண்டும் உடல் கொடுத்து எழுப்பி விடுங்கள். 

(மம ஹதோ பராக்ராந்தா யே கதா எம சாதனம்! தே சர்வே ஜீவிதம் ப்ராப்ய சமுதிஷ்டந்து வானரா:! - வால்மீகி ராமாயணம்)

எனக்காக இத்தனை காலம் கடுமையாக உழைத்து, தன் மனைவி குழந்தைகளை விட்டு விட்டு, என் நலனுக்காக உயிரையே கொடுக்கவும் துணிந்தார்கள் இவர்கள்.

இவர்கள் அனைவரும் உங்கள் ஆசிர்வாதத்தால் மீண்டும் உயிர் பெறட்டும்.

இந்த வரத்தையே எனக்கு தாருங்கள்.

நான் அனைத்து வானரர்களையும், கோலாங்குலர்களையும், ருக்ஷர்களையும் ஒரு காயமும் இல்லாமல், அதே பலத்துடன், ஆரோக்கியத்துடன் காண ஆசைப்படுகிறேன்.

அவர்கள் வசிக்கும் இடங்களில், நதியும், தேவையான பூக்களும், கனிகளும், கிழங்குகளும் எப்பொழுதும் கிடைக்கட்டும்."

என்றார் ராமபிரான்.


அதை கேட்ட இந்திர தேவன், "நான் பொய் பேசுவதில்லை. கொடுத்த வரத்தின் படியே, அனைத்து வானரர்களையும், கோலாங்குலர்களையும், ருக்ஷர்களையும் ஒரு காயமும் இல்லாமல், அதே பலத்துடன், ஆரோக்கியத்துடன் தூக்கத்தில் எழுந்தவர்களை போல எழுப்பி விடுகிறேன்" என்று சொல்ல, 

அனைத்து வானர சேனையும் எழுந்து விட்டனர்.

ராமபிரான் நிற்பதை கண்டு, அனைத்து வானரர்களும் அவர் பாதத்தில் விழுந்து நமஸ்கரித்தனர்.

"அயோத்தி செல்லுங்கள். ராம ராஜ்யம் செய்யுங்கள்" என்று வாழ்த்து கூறி, தேவர்கள், ப்ரம்ம தேவன், சிவபெருமான் அனைவரும் மறைந்தனர்.

இவ்வாறு, வானரர்கள் இரண்டு முறை, மீண்டும் உயிர்த்து எழுந்தார்கள்.

"யாரோ ஒருவர், இறந்த பிறகு சிலநாடகளுக்கு பின் உயிர்த்தெழுந்தார்!!" 

என்று பிற மதங்களில் ஆச்சர்யமாக சொல்லிக்கொள்கிறார்கள்.

இதுவா ஆச்சர்யம்?....

போரில் இறந்து போன "ஆயிரக்கணக்கான வானரர்கள், காயம் ஆறி, ஆரோக்கியத்துடன், அதே பலத்துடன், இரண்டு முறை மீண்டும் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்தார்கள்" என்று இங்கு பார்க்கிறோம்.

இதுவல்லவா ஆச்சர்யம்!

ராமரை வழிபடுபவர்கள், 'மரணத்தை கூட வென்று விடுவார்கள்' என்று தெரிகிறது.

ஜெய் ஸ்ரீ ராம்.




Sunday, 13 September 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - "மலைமுகடு மேல்வைத்து". ஸ்ரீகூர்மத்தில் உள்ள ஆதி கூர்ம பெருமாளுக்கு பேயாழ்வார் இங்கு மங்களாசாசனம் செய்கிறார். அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோமே !

மலைமுகடு மேல்வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி,
தலைமுகடு தான் ஒருகை பற்றி, 
அலைமுகட்டு அண்டம் போய் நீர் தெறிப்ப 
அன்று கடல்கடைந்தான்
பிண்டமாய் நின்ற பிரான்
- பேயாழ்வார் (மூன்றாம் திருவந்தாதி)



ஆந்திர பிரதேசத்தில், ஸ்ரீகூர்மத்தில் உள்ள பெருமாளுக்கு  பேயாழ்வார் இங்கு மங்களாசாசனம் செய்கிறார்.

தேவர்களுக்கு அம்ருதம் கிடைக்க "வாசுகி" என்ற பாம்பை அழைத்து, மந்திர மலையை தான் இருக்கும் பாற்கடலில் போட்டு, கடைய சொன்னார்.

தேவர்கள், அசுரர்களுக்கும் ஏதாவது கொடுக்கிறோம் என்று சொல்லி, அவர்களோடு சேர்ந்து கொண்டு, கடைய ஆரம்பித்தனர்

மலை அப்படியே இறங்கி அமர்ந்துவிட்டது. 
மேலும் கடைய முடியாமல், மலையை தூக்க முடியாமல் தேவ-அசுரர்கள் தவிக்க, 
அம்ருதம் கிடைக்க வழியையும் சொல்லி, அதற்கு தன் இடத்தையே கொடுத்த பெருமாள், தானே ஒரு கூர்ம வடிவம் எடுத்து, 
மலையை தாங்கிக்கொண்டு, அதுவும் போதாதென்று, இவர்களுக்காக தானே மலையின் உச்சியையும் பிடித்துக்கொண்டு, தானே வாசுகியின் இருபக்கமும் பிடித்துக்கொண்டு, கடைய ஆரம்பித்தாராம்.

இவர் ஒருவரே தனி ஒருவனாக பாற்கடலை வேகமாக கடைய
அப்பொழுது அந்த பாற்கடலில் இருந்து தெறித்த நீர், அண்டத்தின் எல்லையில் உள்ள ப்ரம்ம லோகம் வரை தெறித்ததாம்
ப்ரம்ம லோகத்தில் உள்ள ப்ரம்ம தேவன் பாற்கடலில் கூர்ம அவதாரம் செய்த பெருமாளை பார்த்து, "அன்று ஆதி கூர்மமாக வந்த பெருமாள் ஆயிற்றே இவர்!" என்று துதித்தாராம்.

பிறகு, தைரியம் பெற்ற தேவர்களும் அசுரர்களும், மேலும் கடைய ஆரம்பித்தனர்.
அன்று, ப்ரம்ம தேவனுக்கு காட்சி கொடுத்த ஆதி கூர்ம பெருமாள் தான், இன்றும் 'ஸ்ரீகூர்மத்தில்' நின்று கொண்டு (நின்ற பிரான்) இருக்கிறார்" 
என்று பேயாழ்வார் நினைவுக்கு வர, உடனே..

மலைமுகடு மேல் வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி,
தலைமுகடு தான் ஒரு கை பற்றி, 
அலைமுகட்டு அண்டம் போய் நீர் தெறிப்ப 
அன்று கடல்கடைந்தான்
பிண்டமாய் நின்ற பிரான்
என்று பாடுகிறார்.

தேவர்களுக்கு அம்ருதம் கிடைக்க. பாற்கடலில் கூர்ம அவதாரம் செய்தார் பெருமாள். இது அனைவரும் அறிந்த சரித்திரம்.
ஆனால், 
பெருமாள், இதற்கு முன்பேயே "ப்ரம்ம தேவனுக்கு கூர்மமாக காட்சி தந்தார்" என்று வேதம் உலக சிருஷ்டியை சொல்லும் போது காட்டுகிறது.

அன்று ப்ரம்ம தேவன், தான் கண்ட (அன்று பிண்டமாய்) ஆதி கூர்ம அவதாரத்தை மீண்டும்  பாற்கடலை கடையும் போது கண்டார். 

அதே "ஆதி கூர்ம பெருமாளே இங்கு ஸ்ரீகூர்மத்தில் நின்று கொண்டு இருக்கிறார்" 
என்று பேயாழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்கிறார்.

ப்ரம்ம தேவன் எப்பொழுது கூர்ம அவதாரம் பார்த்தார்? 
உலக சிருஷ்டியை பற்றி சொல்லும் போது, வேதம் சொல்கிறது.

உலகம் ஸ்ருஷ்டி ஆரம்பிக்கும் முன்னர், பிரளய ஜலத்தில், தாமரையில் ப்ரம்ம தேவன் முதன்முதலில் தோன்றினார்.



தோன்றிய ப்ரம்ம தேவன், "தனக்கு மூலகாரணம் யார்? தன்னை படைத்தவர் யார்?" என்று தனக்குள் சிந்தனை செய்ய ஆரம்பித்தார். 

(ஆபோ வா இதமக்ர ஆஸன் சலில மேவ தஸ்மின் நேஹ புஷ்கர பர்ண சம்பவத் --- வேத வாக்கியம்)   

உடனே பதில் கிடைக்கவில்லை என்றதும், "தன்னை யாரும் படைக்கவில்லை போலும். நானே தான் மூலகாரணம் போல. நான் தான் சர்வேஸ்வரன் போல" என்று நினைத்தார்.

இப்படி நினைத்து கொண்டிருக்க, அந்த பிரளய ஜலத்தில், சிறிய ஆமைக்குஞ்சு நீந்திக்கொண்டே இவர் அருகில் வந்து நின்றது.
(அந்தரத கூர்மகம் பூதகம் சர்ப்பம் தம் --- வேத வாக்கியம்
ப்ரம்ம தேவன் "நீ யார்?" என்று கேட்டார்.
உடனே அந்த ஆமைக்குஞ்சு ப்ரம்மதேவனை பார்த்து "உன்னை படைத்தவன் நான்" என்றது.

பிரம்மதேவன் ஆச்சர்யப்பட்டு 
"என்னிடம் விளையாடாதே! எனக்கு நான்கு தலை, எட்டு கைகள் இருக்கிறது. நீ பார்க்க இத்தனை சிறியதாக இருக்கிறாய்..  என் எதிரில் வந்து பயப்படாமல், 'நான் உன்னை படைத்தேன்' என்று சொல்கிறாயே!" என்று ப்ரம்ம தேவன் கேட்க,

"நான் என் சுய ரூபத்தை காட்டினால் பயப்படுவாயோ! என்று தான் இந்த ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டேன். !
இதோ பார் என் ரூபத்தை" 
என்று சொல்லி ஆயிரக்கணக்கான தலைகளுடன், ஆயிரக்கணக்கான ரூபத்துடன் விஸ்வரூபம் கொடுக்க, 
" சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷ:" என்று புருஷ சூக்தம் வெளிப்பட்டது.
ப்ரம்ம தேவன் கை குவித்து "நமோ நம: ! நமோ நம:! நீங்களே உலகை படைக்கும் சர்வேஸ்வரன்." என்று ஸ்தோத்திரம் செய்கிறார்.

"மந்திர மலையை மட்டும் தாங்கும் கூர்மம் அல்ல, உலகத்தையே தாங்கும் ஆதி கூர்மம் இவரல்லவா" 
என்று பேயாழ்வார் பாடுகிறார்.
பாஞ்சராத்ர பூஜை வீதியில், ஆசன பூஜை செய்யும் போது, "ஆதி கூர்மாய நம:" என்று ப்ரம்ம தேவனுக்கு காட்சி கொடுத்த ஆதி கூர்ம அவதாரத்தை நமஸ்கரிக்கிறோம்.

இவரை ஆதாரமாக கொண்டு தான், உலக சிருஷ்டியை ஆரம்பித்தார் ப்ரம்ம தேவன்.




Saturday, 12 September 2020

வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமக்கிறவர்களே! உங்கள் துக்கம் அழிய.. படியுங்கள் அத்தியாயம் 2

சோகமாக இருக்கும் போது, நம்மால் "தர்ம உபதேசங்களை" திறந்த மனத்துடன் கேட்கவே முடியாது.



ஆனால்,
"ஞான உபதேசங்களை" மனது அந்த சோகமான நிலையிலும் ஏற்கும். 

கிருஷ்ண பரமாத்மா, இதனை பாரத போர் சமயத்தில் நமக்கு  காட்டுகிறார்.



பகவத் கீதையின் அற்புதம் என்ன?

"தன் உறவினர்கள் அனைவரையும், தன் பிள்ளைகள் உட்பட இன்னும் சிறிது நாளில் இழக்க போகிறேன். 

கேவலம் சொத்துக்காக, எனக்கு பிரியமான அனைவரையும் இழக்க போகிறேன். 

பலர் விதவைகள் ஆக போகிறார்கள்."

என்ற உண்மை புரிந்ததும், தாங்க முடியாத சோகத்தை அடைந்து விட்டான், பாசமுள்ள அர்ஜுனன்.


பகவத் கீதை, முதல் அத்தியாயம் முழுவதும், அர்ஜுனனின் இந்த சோகத்தை தான் சொல்கிறது. 


ஒருவனுக்கு மெய் ஞானம் உண்டாக, சோகம் அவசியமாகிறது


அதனால், அர்ஜுனனின் சோகமே ஒரு யோகமாக சொல்கிறார் வியாச பகவான்.


கவனித்து பாருங்கள்...

ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மா, உடனேயே, தர்ம உபதேசங்கள் அர்ஜுனனுக்கு சொல்லவில்லை. 


"நீ க்ஷத்ரியன். தர்மத்துக்காக போர் செய்வது தான் உன் வேலை."

என்று தர்ம உபதேசம் உடனேயே செய்து இருந்தால், அர்ஜுனன் கேட்டு இருக்கவே மாட்டான். 

"இனி நான் க்ஷத்ரியன் அல்ல.. சந்நியாசி ஆகிறேன்" என்று சொல்லி இருப்பான்.


அர்ஜுனனின் சோகத்தை போக்க,  2வது அத்தியாயம் முழுக்க முதலில் "ஞான உபதேசம்" செய்கிறார்.


2வது அத்தியாய முடிவிலேயே, அர்ஜுனன் சோகத்தை விட்டு வெளி வருகிறான்

சோகம் அற்று இருக்கும் அர்ஜுனனுக்கு பிறகு, "கர்ம யோகம், சந்யாஸ யோகம், பக்தி யோகம்" என்று பல 'தர்ம உபதேசங்களை' சொல்கிறார், பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.


நம் அனைவருக்குமே சோகம் ஒரு விதத்தில் கட்டாயம் இருக்கும்.

பகவத் கீதையில், 18 அத்தியாயமும் நாம் படிக்க முடியாவிட்டாலும், சோகத்தை விரட்டும் 2வது அத்தியாயம் மட்டுமாவது அர்த்தம் புரிந்து படிக்க வேண்டும்.


வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமக்கிறவர்களே! 

போலி மத புத்தகங்களில், ஆவியாக அலையும் போலி தெய்வங்களை விட்டு விட்டு, 

அனைவரும் பகவத் கீதையில், 2வது அத்தியாயம் மட்டுமாவது அர்த்தம் புரிந்து மனப்பாடம் செய்து விடுங்கள்.





கிருஷ்ண பரமாத்மா நமக்காக கொடுத்த பொக்கிஷம் இது.. 


வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமக்கிறவர்களே! ஞானத்தை கொடுக்கும், சோகத்தை, பயத்தை அகற்றும், 2வது அத்தியாயம் கட்டாயம் படியுங்கள்.


வெளிநாடுகளில் கிருஷ்ண பரமாத்மாவை வழிபடுகிறார்கள். 

இந்திய நாட்டில் இருந்தும், வெளிநாடுகளில் இறந்த, போலியான ஆவிகளை வணங்குவது அவமானம்.

உங்கள் சோகம் அழிக்கப்பட, அனைவரும் கீதையில் 2வது அத்தியாயம் படியுங்கள்.

Narayana Kavacha (With meaning in ENGLISH) - Srimad Bhagavatam (A Shield - To cure all disease and guard from enemies)

Narayana Kavacham

(Srimad Bhagavatam) Canto 6: Chapter 8

Bruhaspati is the 'Guru of deva' (demi gods in Heaven - Swarg Lok).
One day, when Bruhaspati went to see Indradeva in his Court, Indra was enjoying watching the dance of Apsaras (demi goddess with extreme beauty and dancing skills).

Knowing that his guru was coming to see him, he thought, "Why is he coming at this odd time?"

Knowing Indradeva's intention, Bruhaspati felt disrespected and returned quietly.



After the dance was over and the royal court had disbanded, Devendra went to the ashram to see his Guru Bruhaspati. 
But, Bruhaspati disappeared and stayed out of his vision.

The asuras learnt that "Bruhaspati is angry with the Devas. This is the right time" they said, attacking the Devas and beaten them out of heaven. 

Devas (Demi Gods who control the 5 Nature space, air, fire, water and earth) were thrown out of the Swarga Loka and wandered in earth like human beings and begging for their good time.

"Is there no redemption for this?" They regretted about their situation and appealed to Lord Brahma.

"Once without a Guru, anyone bound to struggle always. Don't be without a guru. Until Bruhaspati repents, keep Tvashta's son Viswaroopan as deva guru. Listen to him. He will tell you the way to deal with the asuras.", Brahma replied.
Vishwaroopan, a three-headed Brahman, agreed to be a guru to the demi gods (30 crore Devas).

To Heal incurable diseases and to conquer enemies, Vishwaroopa recited "Narayana Kavacham (shield)" to the demi gods (devas).

Indra diligently recited this Mantra Shield with dedication and understanding.

With this Power of Mantra, he defeated the demons (Asuras) and achieved a great victory. He recaptured the heavenly world.

Rajo Uvaacha - श्रीराजोवाच
(King Parikshit asks Suka Brahma Rishi)

यया गुप्त: सहस्राक्ष: सवाहान् रिपु सैनिकान् ।
क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥

yayaa guptaḥ sahasraakṣaḥ
savaahaan ripu-sainikaan 
kreeḍan niva vinir jithya
tri-lokyaa bubhuje śriyam  

The Indra God with a thousand eyes (sahasraakṣaḥ), protected (guptaḥ) by which (yayaa) magical mantra, defeated all (savaahaan) the forces of the enemy (ripu-sainikaan) just like a game (kreeḍan niva) and attained (bubhuje) all the wealth (śriyam) by achieving the victory (vinir jithya) to become the leader of the three worlds (tri-lokyaa) back again!
भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् ।
यथाततायिन: शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥

bhagavas tan mama akhyaahi
varma naaraayaṇa aatmakam  
yathaa tataa yinaḥ shatrūn
yena gupto ajayan mṛdhe  

Bhagavan! You (bhagavaṁs tan) should teach (akhyaahi) me (mama) the art of Narayana Kavacham (naaraayaṇa aatmakam) which gives a great protection (varma).
No matter how (yathaa) the enemies (shatrūn) try to defeat him (tataa yinaḥ), by (yena) chanting the Narayana Armor Mantra, Indra Deva was protected (gupto) and undefeated (ajayan) in battle (mṛdhe).
SriSuka Uvaacha - श्रीशुक उवाच
(SriSuka BrahmaRishi Says)

वृत: पुरोहितस्त्वाष्ट्रो महेन्द्रायानुपृच्छते ।
नारायणाख्यं वर्माह तदिहैकमना: श‍ृणु ॥

vṛtaḥ purohitas tvaaṣṭro
mahendraa yaanu pṛcchate
naaraayaṇaakhya varmaaha
tad iha yeka-manaḥ śṛṇu

Indra Deva (mahendraa) asked “What is the trick to defeat enemies?” (yaanu pṛcchate) to Viswaroopa, son of tvaastro (tvaaṣṭro) appointed priest of the demi gods (vṛtaḥ purohita).
Hence, Viswaroopa preached the Narayana Kavacham (naaraayaṇaakhya varmaaha) to Lord Indra.
Sri Sukabramma Rishi said Parikshit “I preach that (tad) same here (iha). Parikshit Manna! Listen (śṛṇu) with one mind (yeka manah) what Viswaroopa said”
Viswaroopa Uvaacha - श्रीविश्‍वरूप उवाच
(Viswaroopa says to Indra Deva)

धौताङ्‌घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्‍मुख: ।
कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥

Dhauta aghri-paaṇir aacamya
sapavitra udhang mukhaḥ
kṛta-svaaga-kara-nyaaso
mantraabhyaa vaag-yataḥ śuciḥ

1st clean (Dhauta) your feet (aṅghri) and hands (paaṇir) with fresh water. Looking at the north direction (udhang mukhaḥ), Do achamanan (aacamya) by drinking (taking) little water three times by saying achyuthaaya namah, ananthaaya namah,govindaaaya namah.
Then Wear a pure dharpa grass (sapavitra) as a ring on the ring finger. With pure mindet (śuciḥ), Then touch the 8 limbs of the body (kṛta-svaaṅga-kara-nyaaso) by reciting name of God (mantraabhyaaṁ) from heart, without reciting openly (vaag-yataḥ).



नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते ।
पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥
मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् ।
ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ 

naaraayaṇa-param varma
sannahyed bhaya aagate
paadayor jaanunor oorvo
udare hṛdyath urasi
mukhe śirasy aanupoorvyaad
okaara aadeeni vinya set
o namo naaraayaṇaa yeti
viparyaya mathaapi vaa

To overcome the fear (bhaya) that comes (aagate) to us physically and mentally and by the 5 divine Natural powers (Space, Air, Fire, Water, Sand) and from animals,
Let us tie (sannahyed) ourself with Narayana as shield (nārāyaṇa-paraṁ varma) who is present everywhere as Vishnu.
Touch the 8 limbs of your body starting from feet (paadayor), knees (jaanunor), thighs (oorvo), abdomen (udare), heart (hṛdyath), chest (urasi), face (mukhe), and head (śirasy) in sequence one by one (aanupoorvyaad).
While touching (vinya set) your feet, begin by chanting “Om” (oṁkaara aadeeni), followed by chanting “na” (knees), “mo” (thighs) “naa” (abdomen) “raa” (heart) “ya” (chest) “naa” (face) “ya” (head). Thus by saying “oṁ namo naaraayaṇaa”, tell yourself Narayana alone is Supreme and able protector (oṁ namo naaraayaṇaa yeti)
Repeat the Mantra by reciting again (mathaapi vaa) by touching in reverse order (viparyaya) by touching head, face,chest,heart,abdomen, thigh,knee,feet as well.
करन्यासं तत: कुर्याद् द्वादशाक्षरविद्यया ।
प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यङ्गुष्ठपर्वसु ॥ 

kara-nyaasa tataḥ kuryaad
dvaada śaakṣara-vidyayaa
praṇavaadi-yakaara antam
aṅguly-aguṣṭa-parvasu

Then, purify (nyaasaṁ) your hands (kara) by chanting that (tataḥ kuryaad) 12-letter DwathaSaakshara Mantra (dvaada śaakṣara-vidyayaa) which starts with Om (praṇavaadi) and ends with Ya (Yakaara antam).
Om Na Mo Ba Ga Va they Vaa Su dhey vaa ya (Om Namo Bhagavathey Vaasudheyvaaya) is DwathaSaakshara Mantra.
With your right thumb, touch the bottom of index, middle,ring,little finger by chanting Om Na Mo Ba.
Then,
With your left thumb, touch the bottom of little, ring,middle,index finger by chanting Ga Va they Vaa.
With your Index finger touch bottom of your thumb on both hands by chanting Su de vaa ya.
न्यसेद्‌धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि ।
षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥
वेकारं नेत्रयोर्युञ्‍ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु ।
मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥

nyased hṛdaya okaara
vi-kaaram anu moordhani
ṣa-kaara tu bhruvor madhye
ṇa-kaara śikhayaa nyaset
ve-kaara netrayor yuñjyaan
na-kaara sarva-sandhiṣu
ma-kaaram astram uddiśya
mantra-moortir bhaved budhaḥ

Then, you (tu) Meditate Vishnu Shatakshari (om vishnave nama) by Holding (nyased) the sound of "Om" (oṁkaaraṁ) in the heart (hṛdaya), 'Vi' (vi-kaaram) on the top head (anu moordhani), 'sh' (ṣa-kaaraṁ) in the middle of the eyebrows (bhruvor madhye), 'Na' (ṇa-kaaraṁ) in the tuft (shikha) (śikhayaa nyaset),
“Ve” (ve-kaaraṁ) in both eyes (netrayor yuñjyaan), “Na” (na-kaaraṁ) in all joints, “Ma” as Weapon of protection. The one who makes himself (bhaved) in this Mantra form (mantra-moortir) is the wise and intelligent (budhaḥ)

सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् ।
ॐ विष्णवे नम इति ॥

Sa visargaṁ phat anta
tat sarva-dikṣu vinir diśet
o viṣṇave nama iti

After chanting “Om Vishnave Nama” by the end (antaṁ), say “Phat” in addition (Sa visargaṁ phat) and turn around yourself 360* starting from east in all 4 direction (tat sarva-dikṣu). Fix your mind (vinir diśet) that Vishnu prevails everywhere while saying “Om vishnave nama”.
आत्मानं परमं ध्यायेद् ध्येयं षट्‍‌शक्तिभिर्युतम् ।
विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ 

aatmaana parama dhyaayed
dhyeya ṣaṭ-śaktibhir yutam
vidyaa-tejas-tapo-moortim
ima mantram udaaharet

Medidate (dhyaayed) that Supreme god (paramam) in your heart (aatmaanaṁ) who is worth to be medidated (dhyeyaṁ) who completely holds (yutam) 6 greatest asset (ṣaṭ-śaktibhir)
Supreme Narayana alone who is Param (above all), alone holds all 6 assets together - Absolute Wealth, Absolute Dharma, Absolute Fame, Absolute Sri (Nature), Absolute Determination, Absolute Moksha (Liberation)
Lets chant (imaṁ udaaharet) that Knowledgable, glorious, affirmed deity (vidyaa-tejas-tapo-moortim) with the Narayana Mantra (mantram).



ॐ हरिर्विदध्यान्मम सर्वरक्षां
न्यस्ताङ्‌घ्रिपद्म: पतगेन्द्रपृष्ठे ।
दरारिचर्मासिगदेषुचाप-
पाशान् दधानोऽष्टगुणोऽष्टबाहु: ॥

om harir vidadhyaan
mama sarva-rakṣaa
nyasta aghri-padmaḥ
patagendra-pṛṣṭhe
dara ari-charma asi-
gada iṣu-chaapa-paaśaan
dadhaana aṣṭa-guna aṣṭa-baahuḥ
 
May the Supreme God Hari (destroyer of all sins) and Creator of Om, bless (vidadhyaan) and protect (rakṣaaṁ) me (mama) all around (sarva). I medidate that Supreme Hari who is sitting on back (pṛṣṭhe) of Garuda (Eagle) (patagendra), who is a representation of Veda, touching (nyasta) him with his lotus feet, holding (dadhaana) 8 different weapons like the conchshell (dara), disc (ari), shield (charma), sword (asi), club (gada), arrows (isu), bow (chaapa) and ropes (paasaan) in his 8 arms (aṣṭa-baahuḥ) who fully possesses 8 siddhi (aṣṭa-guna).
8 Siddhi are animaa, laghimaa, Garimaa, Laghimaa, Praapti, Praakaamya, Iṣiṭvaa, Vaśitvaa

 
जलेषु मां रक्षतु मत्स्यमूर्ति-
र्यादोगणेभ्यो वरुणस्य पाशात् ।

jaleṣu maa rakṣatu matsya-moorti:
yaado-gaṇebhyo varuṇasya paaśaat

May God (moorti) incarnate as a fish (matsya) protect (rakṣatu) me (maaṁ) from the danger or disease that comes thru’ water (jaleṣu). Let him protect me from those living beings (yaado-gaṇebhyo) who are affectionate of aquatic life (varuṇasya paaśaat).
स्थलेषु मायावटुवामनोऽव्यात्
त्रिविक्रम: खेऽवतु विश्वरूप: ॥ 

sthaleṣu maayaa vadu-vaamana avyaat
trivikramaḥ khe avatu viśvaroopaḥ

May supreme God, guard (avyaat) me from the danger or disease that comes thru’ ground (sthaleṣu) who incarnate disguising (maayaa) himself as 7-year-old short (vaamana) Brahmin boy (vadu).
May supreme God, guard (avatu) me from the danger or disease that comes thru’ sky/air (khe) who took the vishwaroopa (viśvaroopaḥ) and re-captured all 3 worlds (trivikramaḥ) from Bali Chakravarthi and gave back life to all living being from earth till satya loka.
दुर्गेष्वटव्याजिमुखादिषु प्रभु:
पायान्नृसिंहोऽसुरयूथपारि: ।
विमुञ्चतो यस्य महाट्टहासं
दिशो विनेदुर्न्यपतंश्च गर्भा: ॥ 

durgeṣu aṭavy-aaji-mukha aadiṣu prabhuḥ
paayaan nṛsiho asura-yoothapa ariḥ
vimuñchato yasya mahaa aṭṭahaasa
dhiśo vinedur nyapataś cha garbhaaḥ

May Supreme God guard me (paayaan) me from the danger or disease that comes thru’ dangerous places (durgeṣu), dense forests (aṭavy) and battlefields (aaji-mukha aadiṣu) who incarnated himself as narasimha (nṛsiṁho) and killed (arih) the most dangerous asura king (asura-yoothapa) Hiranyakasipu.
May the roaring sound (mahaa aṭṭahaasaṁ) of Lion faced Narasimha, spread across all direction (dhiśo vinedur) which (yasya) can Shook (vimuñchato) and make even an asura natured child growing inside any womb (garbhaaḥ) to fell down (nyapataś cha).
रक्षत्वसौ माध्वनि यज्ञकल्प:
स्वदंष्ट्रयोन्नीतधरो वराह: ।

rakṣatu asau maa adhvani yajña-kalpaḥ
sva-daṣṭrayaa unneeta-dharo varaahaḥ

May that (asau) Supreme God protect (rakṣatu) me (maa) from the danger or disease that comes thru’ pathways (adhvani) who incarnated himself as yagya form (yajña-kalpaḥ) Boar (varaha) and pulled up (unneeta) the earth (dharo) with his horns (sva-daṁṣṭrayaa)
रामोऽद्रिकूटेष्वथ विप्रवासे
सलक्ष्मणोऽव्याद् भरताग्रजोऽस्मान् ॥

raama adri-kooṭeṣa atha vipravaase
sa lakṣmaṇa avyaad bharata agraja asmaan

May that Supreme God protect (avyaad) me (asmaan) from the danger or disease that comes thru’ peaks of mountains (adri-kooṭeṣa) and (atha) in foreign lands (vipravaase) who incarnated himself as rama with Lakshman (sa lakṣmaṇa), and who is the elder brother of Bharat (bharata agraja).



मामुग्रधर्मादखिलात्प्रमादा-
न्नारायण: पातु नरश्च हासात् । 

maam ugra-dharmaad akhilaat pramaadaan
naaraayaṇaḥ paatu naraś cha haasaat

May supreme God “Narayana” (naaraayaṇaḥ) protect (paatu) me (maam), from practices which are extremely cruel (ugra-dharmaad) and from all (akhilaat) mad actions (pramaadaan), who protector of all human (Naras cha) from their useless pride (haasaat).
दत्तस्त्वयोगादथ योगनाथ:
पायाद्गुणेश: कपिल: कर्मबन्धात् ॥

dat tastv a-yogaad atha yoga-naathaḥ
paayaad guṇeyśaḥ kapilaḥ karma-bandhaat

May that (atha) Supreme God who incarnated himself as Yoga Guru (yoga-naathaḥ) Dattaatreya (dat tastv) (single avatar of brahma, Vishnu, rudra) protect (paayaad) me, from those who guides me against the spiritual path (a-yogaad).
Let Supreme God who incarnated himself as Kapila Rishi (kapilaḥ) who possesses great divine qualities (guṇeyśaḥ), protect (paayaad) me, from bondage of my actions (karma-bandhaa)
सनत्कुमारोऽवतु कामदेवा-
द्धयशीर्षा मां पथि देवहेलनात् । 

sanat-kumaaro avatu kaama devaad
haya śeerṣaa maa pathi deva-helanaat

May Sanat Kumaara (sanat-kumaaro) who had interested on liberation and spiritual growth, protect (avatu) me from the lusty desires (kaama devaad).
May the Supreme God who is the protector (pathi) of Veda, who incarnated himself as Divine horse (Haya seershaa) to protect Veda, also protect me (maam) from those who insults and disrespect Vedic Scholars and Vedic Gods.
देवर्षिवर्य: पुरुषार्चनान्तरात्
कूर्मो हरिर्मां निरयादशेषात् ॥

devarṣi-varyaḥ puruṣa archana antaraath
koormo harir maa nirayaad asheṣhaat

May Naradha Muni, the best of the Deva Rishis (devarsi varyah), protect me from the sins (andaraath) for not worshiping (archana) Purushothamana (purusa).
May the Lord (Hrir), who incarnated himself in tortoise form (Koormo) and carried the magical mountain and gave nectar to the gods, protect me (Mam) from falling into irreversible (asheshaat) Hells (nirayaad)


धन्वन्तरिर्भगवान् पात्वपथ्याद्
द्वन्द्वाद् भयाद‍ृषभो निर्जितात्मा ।

dhanvantarir bhagavaan paatu apathyaad
dvand vaad bhayaad ṛṣabho nirjita atmaa

May Lord Dhanvantri (dhanvantarir bhagavaan), who is doctor in the name of Vaidhya Narayana, protect me (paatu) from all diseases of the body (apadhyaad)
May Rishabha Rishi (ṛṣabho), who has conquered the senses (nirjita atmaa), protect me from fear (bhayaad), from the sorrow caused by twins (dvand vaad) such as heat-cold, pleasure-sorrow, honor-shame.
यज्ञश्च लोकादवताज्जनान्ताद्
बलो गणात् क्रोधवशादहीन्द्र: ॥ 

yagyaś cha lokaat avataanj janaa antaad
balo gaṇaat krodha-vaśaad aheendraḥ

May Spiritual fire (yagyaś cha) form Narayanaa himself protect me and end (antaad) the insults (Avadaanj) thrown at me by the people (janaa) of the world (Lokaat).
May Balarama (balo), the incarnation of Adisesha (Aheendra:), protect me from the venomous beasts (Ganaat krodha Vasaad) like snakes.

 
द्वैपायनो भगवानप्रबोधाद्
बुद्धस्तु पाषण्डगणप्रमादात् ।

dvaipaayano bhagavaan apra bodhaad
buddhas thu paaṣaṇḍa-gaṇa-pramaadaat

May the Vedic deity Vyasa Bhagavan (dvaipaayano bhagavaan) save me from the ignorance of the Vedic scriptures (Apra Bodhaad).
May the wise (buddhas thu) Paramatma Narayanan protect me from leaving the pure (pramaadaat) Vedic religion and join the non-vedic principle/dharma (paaṣaṇḍa-gaṇa).
कल्कि: कले: कालमलात् प्रपातु
धर्मावनायोरुकृतावतार: ॥ 

kalki kaleḥ kaala-malaat prapaatu
dharma avanaaya uru-kṛuta avataaraḥ

In order to protect Dharma (dharma avanaa) who is going to incarnate (kṛta avataaraḥ) in the form of Kalki, that great (uru) Bhagavan will leave Dharma and
May the Supreme God, protector of the Vedic Dharma (dharma avanaaya) incarnate (avataaraha) himself as Great (uru kruta) Kalki (kalki) and protect (prapaatu) me from the misery which smells like feces (malaat) in kali period (after 3102BCE) (kaleḥ kaala).

Morning
Pratha (6 AM - 8 AM) – Kesava protect me,
Sangava (8 AM - 10 AM) - Govindan protects me,
Praahwa (10 AM -12 Noon) Narayanan proects me
Madhyan (12 Noon - 2 PM) Vishnu protects me,
Aparaanna (2 PM - 4 PM) Madhusoodhan protects me,
Saayam (4 PM - 6 PM) Madhavan protects me,
 
Night
Pradhosa (6 PM - 8 PM) Hrishikesha protects me,
Artha-Raathri (8 PM - 10 PM) Padmanabhan protects me,
Niseetha (10 PM - 12 Mid Night) Padmanabhan protects me,
Apara-Raathri (12 Mid Night - 2 AM) Sreedharan protects me,
Pratyusha (2 AM - 4 AM) Janarthana protects me,
Prabhatey (4 AM - 6 AM) Visvesvara protects me.

Brahma Muhurt :  It the time between 4AM and 6AM. Prabhatey is also referred as Brahma Muhurt, best time for Yogic Meditation on Supreme God.
From Sunset (6PM) till SunRise (6AM), it has 30 Muhurta.
Each Muhurta covers 24 minutes.
Last 5 Muhurta (5*24=120 minutes) before sunrise, covers the Brahma Muhurt period.

 
मां केशवो गदया प्रातरव्याद्
गोविन्द आसङ्गवमात्तवेणु: ।

maa keśavo gadayaa praata avyaad
govinda aasagavam aatta-veṇuḥu

Let the club-bearer (gadayaa) Kesavan (Kesavo) protect (avyaad) me (maam) in the morning (praata) (6 AM-8AM).
Let the Govinda (govinda), who holds the flute (venuhu) in his hand (aatta), keep me safe on the second morning (aa saṅgavam) (8AM - 10AM).
नारायण: प्राह्ण उदात्तशक्ति-
र्मध्यन्दिने विष्णुररीन्द्रपाणि: ॥

naaraayaṇaḥ praahṇa udaatta-śakti:
madhyan-dhiney viṣhṇur areendra-paaṇi

Let the Sriman Narayanaa (naaraayaṇaḥ) armed with majestic power weapon (udaatta-śakti:), protect me in the 3rd part of day (praahṇa) (10AM - 12 Noon).
May Lord Vishnu (viṣhṇur) Holding the wheel of time in hand (areendra-paaṇiḥ), protect me during noon period (12 Noon - 2 PM) (madhyan-dhiney).

देवोऽपराह्णे मधुहोग्रधन्वा
सायं त्रिधामावतु माधवो माम् ।

devo aparaahṇe madhu-hu ugra dhanvaa
saaya tri-dhaamaa avatu maadhavo maam

Let the glorious God (devo) as Madhusudhanan (madhu-hu), holding the deadly (Ugra) Dhanush (bow) (dhanvaa) named Saaranga, guard me at 5th part of the day (aparaahṇe) (2PM - 4PM).


Let the Supreme God as Madhavan (maadhavo), who is present in all the three places (tri-dhaamaa) (creation, protection, destruction), protect(avatu) me (maam) in the 6th part of the day or evening (saayam) (4PM - 6PM).
दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रे
निशीथ एकोऽवतु पद्मनाभ: ॥
 
doṣeh hṛṣeekeśa uta ardha-raatre
niśeetha eko avatu padmanaabhaḥ

Let the supreme god as Hrishikesh who is the conqueror of senses protect me during the time of Pradosha (doṣeh) (6PM - 8PM).
Let the supreme one and only (eko) god “Padmanabha” guard (avatu) me both in 2nd part of night (ardha-raatre) (8PM-10PM) and 3rd part of the night (niseetha) (10PM - 12 Mid Night).
श्रीवत्सधामापररात्र ईश:
प्रत्यूष ईशोऽसिधरो जनार्दन: ।

śreevatsa-dhaama apara-raatra eeśaḥ
pratyooṣa eeśo asi-dharo janaardanaḥ

Let supreme god (Eesaha) Srinivasa who hold mahalakshmi in his chest (śreevatsa-dhaama), guard me during 4th part of night (apara-raatra) (12 Mid Night - 2 AM).
Let supreme god (Eeso) protector of human beings (janaardanaḥ) who carries the sword (asi-dharo) guard me during 5th part of night (pratyooṣa) (2 AM - 4 AM).
दामोदरोऽव्यादनुसन्ध्यं प्रभाते
विश्वेश्वरो भगवान् कालमूर्ति: ॥ 

daamodaro avyaad anusandhya
prabhaate viśveśvaro bhagavaan kaala-moortiḥ

May Damodar (daamodaro ) protect (avyaad) me at every junction (anu sandhyaṁ) (@ 6AM, @ 12 Noon, @ 6PM) (Avyad).
May the God of Universe (viśveśvaro bhagavaan), the timekeeper and ruler of the world (kaala moortih), protect me at dawn (Prabhaate) (4 AM - 6 AM).



चक्रं युगान्तानलतिग्मनेमि
भ्रमत् समन्ताद् भगवत्प्रयुक्तम् ।
दन्दग्धि दन्दग्ध्यरिसैन्यमाशु
कक्षं यथा वातसखो हुताश: ॥

chakra yugaanta anala-tigma-nemi
bhramat samantaad bhagavat-prayuktam |
dandagdhi dandagdhi ari-sainyam aaśu
kakṣa yathaa vaata-sakha hutaaśaḥ ||

Let the supreme Vishnu (bhagavat) fire (prayuktam) the sharp edged (tigma nemi) Wheel (chakra) which spins (bhramat) in all directions (samantaad) like a fireball (anala), which denotes the destroyer the time (Yugaanta).
Let this fireball destroy, destroy (dandagdhi dandagdhi) the army of enemies (ari-sainyam) immediately (aasu), like (yathaa) blazing fire (hutaasah) burns dry grass (kaksam) with the friend of the wind (vaata-sakha) to ashes

गदेऽशनिस्पर्शनविस्फुलिङ्गे
निष्पिण्ढि निष्पिण्ढ्यजितप्रियासि ।
कुष्माण्डवैनायकयक्षरक्षो-
भूतग्रहांश्चूर्णय चूर्णयारीन् ॥ 

gadey aśani-sparśana-visphuliṅge
niṣpiṇḍhi niṣpiṇḍhy ajita-priyaasi
kuṣmāṇḍa-vainaayaka-yakṣa-rakṣo-
bhoota-grahaaś choorṇaya choorṇaya arīn

Hey Club (gadey) in the hand of Vishnu! Just by your touch (sparsana) like a thunderbolt (asani), the fire sparks (visphuliṅge) into pieces, into pieces (nispindi nispindi). Hey undefeated (ajita), you are dearer (priya asi) to me and hence destroy, destroy (choornaya choornaya) all my enemies (arīn) amond kusmandas, ghost named vainaayaka, ghost named yaksa, ghost named raksasaas, ghost named bhootas, evil demon like grahaas
त्वं यातुधानप्रमथप्रेतमातृ-
पिशाचविप्रग्रहघोरद‍ृष्टीन् ।
दरेन्द्र विद्रावय कृष्णपूरितो
भीमस्वनोऽरेर्हृदयानि कम्पयन् ॥ 

tva yaathudhaana-pramatha-preta-maatṛu
piśaaca-vipra graha-ghora-dṛṣteen
dharendra vidraavaya kṛṣṇa-poorito
bhīma-svano arer hṛdayaani kampayan

O Krishna, holder of Pāñcajanya conchshell (dharendra), you (tvam) blow the air from your mouth (kṛṣṇa-poorito) and drive away (vidraavaya) the enemies (arer) like Rākṣasas (yaathudhaana), pramatha ghosts, Pretas, Maatru ganaas, Piśaacas and brahma raakshas (vipra graha) with fearful eyes (ghora-dṛṣteen), feel the extreme fear and heart tremble (hṛdayaani kampayan) due to the extreme sound (bhīma-svano) from conch.

त्वं तिग्मधारासिवरारिसैन्य-
मीशप्रयुक्तो मम छिन्धि छिन्धि ।
चक्षूंषि चर्मञ्छतचन्द्र छादय
द्विषामघोनां हर पापचक्षुषाम् ॥

tva tigma-dhaara asi-vara ari-sainyam
eeśa-prayukto mama chindhi chindhi
chakṣhuṣi charmañ chadha-chandra chaadaya
dviṣaam aghonaa hara paapa-chakṣhuṣhaam

O Nandakam, the Best of sword with very sharp blades (tigma-dhaara asi-vara), You (tvaṁ) are engaged (Prayukto) by the supreme God Vishnu (Isa) who created the world. You (Dvam), must chop to pieces, chop to pieces (chindhi chindhi), the army (sainyam) of my (mama) enemies (ari).
O Shield (charmañ) with hundreds of moon (chadha-chandra) like eyes (chakṣhuṁṣi), please cover (chaadaya) me from those who are envious of me (dviṣaam), those who are completely sinful (aghonaaṁ) and take away (hara) those eyes (chakṣhuṣhaam) who are sinful (paaapa)
यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत् केतुभ्यो नृभ्य एव च ।
सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंहोभ्य एव च ॥ २७ ॥
सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपानुकीर्तनात् ।
प्रयान्तु सङ्‌क्षयं सद्यो ये न: श्रेय:प्रतीपका: ॥

yanno bhaya grahebhyo bhoot
ketubhyo nṛbhya eva cha
sareesṛpebhyo daṣṭribhyo
bhootebhyo ahobhya eva cha

sarvaaṇ yetaani bhagavan-
naama-roopa anukeertanaat
prayaantu sagkṣaya sadyo
ye naḥ śreyaḥ-prateepakaaḥ

Fear (bhayam) which comes (yanno) from the planet ill effects (grahebhyo bhoot), and from meteors (falling stars)(ketubhyo), from envious human beings (nṛbhya) and also (eva cha), and also (eva cha) from snakes or scorpions (sareesṛpebhyo), from animals with fierce teeth like tigers, wolves and boars (daṁṣṭribhyo), from ghosts or the material elements (earth, water, fire, etc.) (bhootebhyo), from sinful activities (aṁhobhya), all these fear (sarvaaṇ yetaani) which (ye) can hinder (prateepakaaḥ) our (naḥ) happiness (śreyaḥ), will get immediately (sadyo) raided (prayaantu) and completely destroyed (saṅgkṣayaṁ) by repeated chanting (anukeertanaat) of name of Narayana (bhagavan naama) and his different forms of krishna, rama, narasimha, Vamana etc., (roopa).



गरुडो भगवान् स्तोत्रस्तोभश्छन्दोमय: प्रभु: ।
रक्षत्वशेषकृच्छ्रेभ्यो विष्वक्सेन: स्वनामभि: ॥

garuḍo bhagavaan stotra-
stobhaś chando mayaḥ prabhuḥ
rakṣatu aśeṣa-kṛchchrebhyo
viṣvaksenaḥ sva-naamabhiḥ

Oh Garuda Bhagavan (garuḍo bhagavaan), carrier of Vishnu, who is glorified in vedic verses (stotra stobhaś), who himself is a vedic personified (chando mayaḥ), who himself is vedic god (prabhuḥ), may protect (rakṣatu) me unlimited miseries (aśeṣa-kṛchchrebhyo) who holds the title name (sva-naamabhiḥ) as army chief ‘visvaksena’.
सर्वापद्‌भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि न: ।
बुद्धीन्द्रियमन:प्राणान् पान्तु पार्षदभूषणा: ॥

Sarva aapadbhyo harer naama-
roopa-yaana aayudhaani naḥ
buddhi indriya-manaḥ-praaṇaan
paantu paarṣadha-bhooṣaṇaaḥ

May the different Names (naama) of supreme God (harer) and his different form (roopa) and the weapons (aayudhaani) he carry (yaana), protect (paantu) my (nah) intelligence (buddhi), senses (indriya), mind (manah), breathing air (praanaan), from all kind of dangers (Sarva aapadbhyo) like the ornaments (bhoosanaah) wore by liberated souls (paarsadha) in Vaikunda (vishnu’s abode).
यथा हि भगवानेव वस्तुत: सदसच्च यत् ।
सत्येनानेन न: सर्वे यान्तु नाशमुपद्रवा: ॥ 

yathaa hi bhagavaan eva vastutaḥ
sath asachcha yath
satyena anena naḥ sarve
yaantu naaśam upadravaaḥ

whatever (yath) manifested (sath), unmanifested (asachcha) things that exist in this world, are all just the one and only supreme god (yathaa hi bhagavaan eva
vastutaḥ). This (anena) is the absolute truth (satyena). May the troubles that befall on me (naaśam upadravaaḥ) be wiped out (yaantu).


यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहित: स्वयम् ।
भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्ती: स्वमायया ॥

Yathaa ikaatmya anubhaavaanaaṁ
vikalpa-rahitaḥ svayam
bhooṣaṇa aayudha-liga aakhyaa
dhatte śaktīḥ sva-maayayaa

Just as how (yathaa) Supreme God himself (svayam) is very well aware (anubhaavaanaaṁ) that “All are one” (ikaatmya) and there is no difference (vikalpa-rahitaḥ), with His own illusion (sva maayayaa), with his own power (dhatte śaktīḥi), he takes (bhooṣaṇa) different weapons (ayudha) like conch, wheel, sword etc, and takes different form (linga) and different names (aakhyaa)
तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरि: ।
पातु सर्वै: स्वरूपैर्न: सदा सर्वत्र सर्वग: ॥ 

teynaiva satya-maanena
sarvangyo bhagavaan hariḥ
paatu sarvaiḥ svaroopair
naḥ sadaa sarvatra sarvagaḥa

That (teynaiva) Bhagavan Hari, the symbol of truth (satya maanena), the All-Knowing (sarvangyo), with all His avatar forms (sarvaiḥ svaroopair) protect (paatu) me (nah) who is present (sarvagaha) everywhere (sarvatra) and always (sadaa).
विदिक्षु दिक्षूर्ध्वमध: समन्ता-
दन्तर्बहिर्भगवान्नारसिंह: ।
प्रहापयँल्लोकभयं स्वनेन
स्वतेजसा ग्रस्तसमस्ततेजा: ॥

vidikṣhu dikṣu oordhva-madhaḥ samantaad
antarbahir bhagavaan naarasihaḥ
prahaapayan loka-bhaya svanena
sva-tejasaa grastha-samasta-tejaaḥ

May Lord Narasimha protect me in all corners (vidikṣhu), in all directions (dikṣu), up and down (oordhva-madhaḥ), on all sides (samantaad), and inwards and outwards (antar bahir).
May Lord Narasimha with the divine glow (sva-tejasaa) gives (grastha) us all health (samasta-tejaaḥ) and by his majestic roar (Svanena) completely destroy (prahaa payan) the fear created (loka bhayam) by any animals, poison, weapons, water, air, fire etc.
मघवन्निदमाख्यातं वर्म नारायणात्मकम् ।
विजेष्यसेऽञ्जसा येन दंशितोऽसुरयूथपान् ॥

maghavann idham aakhyaata
varma naaraayaṇa aatmakam
vijeṣ-yase añjasaa yena
daśito asura-yoothapaan

Indra Deva (maghavann)! by chanting (yena) Narayana protection mantra (varma naaraayaṇa) now mentioned (idham aakyaatam) by me (aatmakam) you will be protected (daṁśito), defeat the Asura forces (asura-yoothapaan) and easily (anjasaa yena) attain victory (vijeṣ) fame (yase).



एतद् धारयमाणस्तु यं यं पश्यति चक्षुषा ।
पदा वा संस्पृशेत् सद्य: साध्वसात् स विमुच्यते ॥

etad dhaaraya maaṇasthu
ya ya paśyati chakṣuṣhaa
padaa vaa sa-spṛśet sadyaḥ
saadhvasaat sa vimuchyate

Those great souls, who always meditate this Narayana kavach (shield) (etad dhaaraya maaṇasthu), to whomever (yam yam) they see with their eye (paśyati chakṣuṣhaa), whomever touches (saṁ-spṛśet) their feet (padaa vaa), will immediately (sadyaḥ) get freed (sa vimuchyate) from all fears (saadhvasaat).

न कुतश्चिद्भ‍यं तस्य विद्यां धारयतो भवेत् ।
राजदस्युग्रहादिभ्यो व्याध्यादिभ्यश्च कर्हिचित् ॥

na kutaścid bhaya tasya
vidyaa dhaarayato bhavet
raaja-dasyu-grahaadibhyo
vyaadhy-aadibhyaś cha karhicit

Those who always meditate and always recite (dhaarayato bhavet) this Narayana kavacha (vidyaam) will be protected by Mahavishnu in all occasions (karhicit) and never need to worry even a bit (na kutaścid bhayaṁ tasy) about sufferings caused by kings (raaja), thieves (dasyu), planets (grahaadibhyo), diseases (vyaadhy-) etc (aadibhyaś).


इमां विद्यां पुरा कश्चित्कौशिको धारयन् द्विज: ।
योगधारणया स्वाङ्गं जहौ स मरुधन्वनि ॥

imaa vidyaa puraa kaścit
kauśiko dhaarayan dvijaḥ
yoga-dhaaraṇayaa sva aga
jahau sa marudhan vani

Once upon a time (puraa) there was a brahmachari Brahman (dvijaḥ) who was born in Kausika lineage (Vishwamitra), was taught (kaścit) this Narayana Kavacham (imaaṁ vidyaaṁ) and recited daily in his heart (dhaarayan).
This brave Brahmin, by his yogic strength (yoga dhaaraṇayaa), renounced (jahau) his body (sva aṅgaṁ) in a desert land (Thar Desert, Rajasthan) (sa marudhan vani) and went to the divine heaven world.

तस्योपरि विमानेन गन्धर्वपतिरेकदा ।
ययौ चित्ररथ: स्त्रीभिर्वृतो यत्र द्विजक्षय: ॥

tasyopari vimaanena
gandharva-patir ekadaa
yayau citrarathaḥ sthreebhir
vṛto yatra dvija-kṣayaḥ

The leader (patir) of the Gandharva (demi gods who have great musical skills) named Chitraratha (Gandharva), was once (ekadaa) flying high (tasyopari) in an airplane (vimaanena),
When he went (yayau) along (vrto) with other Gandharva Women (sthreebhir), he flyover the same desert land where (yatra) the body (kṣayaḥ) of this Brahmin (dvija) is lying.
गगनान्न्यपतत् सद्य: सविमानो ह्यवाक् शिरा: ।
स वालिखिल्यवचनादस्थीन्यादाय विस्मित: ।
प्रास्य प्राचीसरस्वत्यां स्‍नात्वा धाम स्वमन्वगात् ॥

gaganaan nyapatat satyaḥ
savimaano hyavaak-śiraaḥ
sa vaalikhilya-vachanaad
astheeny aadaaya vismitaḥ
praasya praacee-sarasvatyaa
snaatvaa dhaama svam anvagaat

Truly (satyaḥ) he fall down along with the plane (savimaano) with his head upside down (hyavaak-śiraaḥ) fall from the sky (gaganaan nyapatat).
Gandarva Leader Chitraratha, through Valikilya Rishi words (sa vaalikhilya-vachanaad) came to knew the reason. He took (aadaaya) the bone (astheeny) that was lying in that desert which belong to that Kausika brahmin and wondered (vismitaḥ) the power it had even after the soul left the body.
According to the advice of Valikilya Rishi, that Brahmin's bone was left (praasya) in the river Saraswati (sarasvatyaaṁ) flowing east (praacee), Then, bathed (snaatvaa) in the holy river Saraswati and went to his abode in the heavens (dhaama svam anvagaat).
SriSuka Uvaacha - श्रीशुक उवाच
(SriSuka BrahmaRishi Says)

य इदं श‍ृणुयात्काले यो धारयति चाद‍ृत: ।
तं नमस्यन्ति भूतानि मुच्यते सर्वतो भयात् ॥

ya ida śhṛṇuyaat kaale
yo dhaarayati cha adṛtaḥ
ta namasyanti bhootaani
muchyate sarvato bhayaat

In times of fear (kaale), who (yo) just listen this Narayana shield (ya idaṁ śhṛṇuyaat) and keep reciting this in their mind (yo dhaarayat) with faith (cha adṛtaḥ), those worship able mahatmas (taṁ namasyanti bhootaani) will be free (muchyate) from all kinds of fear (sarvato bhayaat) Important).



एतां विद्यामधिगतो विश्वरूपाच्छतक्रतु: ।
त्रैलोक्यलक्ष्मीं बुभुजे विनिर्जित्य मृधेऽसुरान् ॥

etaa vidyaam adhigato
viśvaroopaac chatakratuḥ
trailokya-lakṣmee bubhuje
vinir jitya mṛdhe asuraan

Thousand-eyed (chatakratuḥ) devendra received (adhigato) this (etaaṁ) magical Narayana shield (vidyaam), from Vishwaroopa who is the Priest of the DemiGods  *devas.
Devendra was able to defeat the asuras (mṛdhe asuraan) in battle and achieved once again great victory (vinir jitya) and enjoyed (bubhuje) all the three worldly luxuries (trailokya-lakṣmeeṁ)