Friday, 11 October 2019

மாமல்லபுரம் மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram Mamallapuram) - மலை போன்ற காரியங்களையும் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்...

பெருமாள், "திருபுல்லாணி" என்ற திவ்ய தேசத்தில் (ராமநாதபுரம்), ராமபிரானாக "தர்பை புல்லில் சயனித்து இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.



பெருமாள், "திருவரங்கம்" (ஸ்ரீரங்கம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், அருகில் மகாலட்சுமி கூட இல்லாமல், நாபியில் ப்ரம்ம தேவன் கூட இல்லாமல், அருகில் ரிஷிகளும் நிற்காமல், உலகம் படைக்கப்படும் முன், தான் ஒருவனே ஆதியில் இருந்த நிலையை காட்டும்படியாக "யோக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
கற்பக்ரஹத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதர் மட்டுமே தனித்து இருக்கிறார்.
பிரம்மாவை படைத்த பின், ப்ரம்ம தேவன் வழிபட, தானே அர்ச்ச அவதாரம் செய்து வந்தவர் தான் ஸ்ரீ ரங்கநாதர்.

ப்ரம்ம தேவன் உலக ஸ்ருஷ்டி செய்து, மனிதர்களை படைக்க ஸ்வாயம்பு மனுவை படைத்து, பூலோகத்துக்கு அனுப்ப, மனு வழிபட தான் வழிபட்ட ஸ்ரீ ரங்கநாதரை மனுவுக்கு தந்தார்.

"ஸ்வாயம்பு மனு" மூலம் மனிதர்கள் படைக்கப்பட, த்ரேதா யுகத்தில் இக்ஷ்வாகு வம்ச அரசர்கள் வழிபட்டு, பின்னர் ஸ்ரீ ரங்கநாதரே (நாராயணன்) "ஸ்ரீ ராமராக" இதே குலத்தில் தோன்றி, தானே வழிபட்டு, விபீஷணனுக்கு கொடுக்க, இலங்கை கொண்டு செல்லும் வழியில், தமிழகத்தில் ஓடும் காவிரியை பார்த்ததும், இங்கேயே இருக்க சங்கல்பித்து தங்கி விட்டார் பெருமாள்.
விபீஷணனுக்காக தெற்கு முகமாக சயனித்து, இலங்கையை கடாக்ஷித்து கொண்டு இருக்கிறார்.
ப்ரம்ம தேவனும், ஸ்ரீ ராமரும் "குல தெய்வமாக வழிபட்ட ஆதி மூர்த்தி" இவர்.
அர்ச்ச அவதார மூர்த்திகளில், முதன்மையானவர்.
உலகம் ஸ்ருஷ்டி ஆகும் முன்பே, சத்ய லோகத்தில் ப்ரம்ம தேவனுக்காக தோன்றியவர்.
அனைவருக்கும் பெரியவர் என்பதால், ஸ்ரீரங்க பெருமாளுக்கு "பெரிய பெருமாள்" என்று தனித்த பெயர் உண்டு.
பெருமாள் "திருவனந்தபுரம்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், ஸ்ரீதேவி, பூதேவியுடன், 8 வசுக்கள், 11 ருத்ரர்கள், 12 ஆதித்யர்கள், சூரியன், சந்திரன், சமஸ்த தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள் எல்லோரும் கூடி இருந்து பார்த்து, மங்களாசாசனம் செய்து கொண்டு இருக்க, "போக சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "வடபத்ர சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.

பெருமாள் "திருக்குடந்தை" (கும்பகோணம்) என்ற திவ்ய தேசத்தில், "உத்தான சயனத்தில் சாரங்கபாணி பெருமாள் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
உலகம் பிரளய ஜலத்தில் அழிக்கப்பட்டு இருக்கும் நிலையில் "ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம்.
க்ஷீராப்தி என்ற பாற்கடலில், ஜல சயனத்தில் இருக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
தேவர்கள், ரிஷிகள், சனகாதிகள், ப்ரம்ம தேவன் மட்டுமே க்ஷீராப்தி சென்று பெருமாளை பார்க்க சக்தி உள்ளவர்கள்.



பெருமாள் "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், "சல (தொட்டில்/ஊஞ்சல்) சயனத்தில் இருக்கிறார்" என்று பார்க்கிறோம். 
வ்யாக்ர பாதருக்கு குழந்தையாக தரிசனம் கொடுத்த பெருமாள் இவர்.
"தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் சிதம்பரத்தில், வ்யாக்ர பாதருக்கு சிவபெருமான் காட்சி கொடுத்தார்.
மோக்ஷத்திற்கான வழி கேட்க, சிவபெருமான் பெருமாளை குறித்து தவம் செய்ய சொல்ல,
இந்த "சிறுப்புலியூர்" என்ற திவ்ய தேசத்தில், தொட்டிலில் இருக்கும் யசோதை மகன் கண்ணனாக பெருமாள் திவ்ய காட்சி கொடுத்தார்.

பெருமாள், இப்படி பலவித சயன கோலத்தில், பல திவ்ய தேசத்தில் காட்சி கொடுக்கிறார் என்று பார்க்கிறோம்.
உலக ஸ்ருஷ்டிக்கே காரணமான பரமாத்மா, ஒரு திவ்ய தேசத்தில் மட்டும் வெறும் தரையில் (ஸ்தல) சயனத்து இருக்கிறார்..
அந்த திவ்ய தேசத்தை தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?
ஹிந்துவாக பிறந்த நாம் அந்த திவ்ய தேசத்தை தரிசிக்க வேண்டாமா?..

"சிதம்பரம்" என்றும், "தில்லை" என்றும், "திருசித்ரகூடம்" என்றும் பல்வேறு பெயர்களில், இன்று அழைக்கப்படும் புண்ணிய க்ஷேத்திரம்,
புராண காலத்தில் "புண்டரீகபுரம்" என்று பெயரில் பிரஸித்தியாக இருந்தது.
சிதம்பரம் சரித்திரம் அறிய இங்கு படிக்கவும்.
நாரதரின் அருளால் "புண்டரீகன்" என்ற ரிஷிக்கு, இங்கு கோவிந்தராஜ பெருமாள் ப்ரத்யக்ஷமானார்.
புண்டரீக ரிஷி சேவை சாதித்ததால், இந்த க்ஷேத்திரத்துக்கு "புண்டரீகபுரம்" என்ற பெயர் புராண காலத்தில் அமைந்தது. பிற்காலத்தில் திருசித்ரகூடமாக இருந்த இந்த ஸ்தலம், திருசிற்றம்பலம் என்றும் சிதம்பரம் என்றும் ஆனது.

புராண தமிழ் இலக்கியங்களில், "காவிரி பூம்பட்டினம்" (பூம்புகார்) என்ற ஒரு நகரம் கடலோரத்தில் இருந்தது என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது..
கரிகால சோழன், மனுநீதி சோழன் போன்ற அரசர்கள், பூம்புகாரை தலைநகராக கொண்டு சோழ ராஜ்யத்தை வழிநடத்தினார்கள் என்று வரலாறு காட்டுகிறது.
ஆனால்,
இன்று அந்த நகரமே இல்லை. கடல் ஒரு சமயம் பொங்கி அழித்து விட்டு இருக்கிறது.

"துவாரகை" என்ற நகரம் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் முடிந்தவுடன், கடலில் மூழ்கி விட்டது..
இப்படி கடல் பொங்கி சில சமயங்களில் நகரங்கள் அழிவதும், திடீரென்று தீவுகள் உருவாவதும் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.
சிதம்பரத்தில், கோவிந்தராஜனாக பெருமாளை தரிசனம் செய்த அதே "புண்டரீக ரிஷி", மகாபலிபுரம் (Mahabalipuram / Mamallapuram) என்று இன்று அழைக்கப்படும் கடல் மல்லை நகரில் உள்ள பெருமாளுக்கு ஆராதனை செய்து வந்தார்.



ஒரு சமயம் கடல் பொங்கி, இந்த நகரையே விழுங்கி விட்டது.
புண்டரீக ரிஷி வழிபட்ட பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார்.

திருவாராதனை செய்ய வந்த ரிஷி, கடல் பொங்கி பெருமாளும் கடலில் மூழ்கி விட்டார் என்றதும் பரிதவித்தார்.

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு இன்று செய்ய வேண்டுமே!!..
கோவிலையே கடல் கொண்டு போய் விட்டதே!!..  
பெருமாளை காணவில்லையே!!.."
என்று தவித்தார்...

"ஊரே அழிந்து விட்டது.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை அவசியமா?"
என்று தானே சாமானிய மக்கள் நினைப்பார்கள்..

சாமானிய மக்களும், பக்தனும் ஒன்றாகி விட முடியுமா?...

"திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி போவது?
திருவாராதனை பெருமாளுக்கு செய்யாமல் எப்படி நாம் சாப்பிடுவது?"
என்று தானே பக்தனின் மனம் நினைக்கும்..

கடல் பொங்கி பெருமாள் எங்கு இருக்கிறார்? என்பதே தெரியாத நிலையில்,
"எப்படியாவது பெருமாளை வெளிப்படுத்தி அவருக்கு திருவாராதனை செய்து விட்டு தான் இன்று போவது" என்று தீர்மானித்தார் புண்டரீகரிஷி.

தான் கொண்டு வந்திருந்த கமண்டலத்தில், கடலில் உள்ள தண்ணீரை எடுத்து எடுத்து, கொஞ்ச தூரம் போய் கொட்ட ஆரம்பித்தார்....

யாரும் அங்கு இல்லாத நிலையில், தான் மட்டுமே, முழு முயற்சியுடன் கடலில் உள்ள ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து கொட்டி கொண்டு இருந்தார்..

"எப்படியாவது கடல் ஜலத்தை வடிக்க செய்து, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி, திருவாராதனை இன்று செய்து விடுவது"
என்று மனதில் உறுதி கொண்டு,  உத்வேகத்துடன் செய்து கொண்டிருந்தார்.

விடிகாலையில் ஆரம்பித்து, சூரியன் உதயமாகி விட்டது..

அப்பொழுது ஒரு வயதான ப்ராம்மணர் அங்கு வந்தார்..

புண்டரீகரிஷி தன் கமண்டலத்தில் கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எங்கோ சென்று கொட்டி விட்டு வருவதை பார்த்த அந்த பெரியவர்,
"என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்?..
இது என்ன அனுஷ்டானம்?.. கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து எதற்காக இரைத்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்க,
புண்டரீக ரிஷி, அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"இது அனுஷ்டானம் இல்லை.. பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய வேண்டும்..
கடல் பொங்கி விட்டது..
அதனால் தான் தண்ணீரை இரைத்து கொண்டிருக்கிறேன்...
பெருமாள் உள்ளே இருக்கிறார்.. இன்று பூஜை எப்படியாவது நடந்தாக வேண்டும்"
என்று சொல்ல



"அதற்காக என்ன செய்ய போகிறீர்?.." என்று அந்த பெரியவர் கேட்க,

"இந்த கடல் ஜலத்தை வேறு இடத்தில் இரைத்து கொட்டி விட்டு, பெருமாளை வெளிப்படுத்தி விட்டு, பூஜை நெய்வேத்யம் சமர்ப்பிக்க போகிறேன்" என்றார்.

உடனே அந்த பெரியவர்,
"என்ன ப்ராம்மணன் ஐயா நீர்?.. கடல் ஜலத்தை கையால் இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்ய போகிறீரா?..
உமக்கு புத்தி இருக்கிறதா?..."
என்று கேட்டு விட்டார்.

இப்படி அந்த பெரியவர் பேசியதும், கோபமடைந்தார் புண்டரீக ரிஷி.

அந்த பெரியவரை பார்த்து,
"நீர் இந்த இடத்தை விட்டு போய் விடும்..
பெருமாள் திருவாராதனை இல்லாமல் இருக்கிறார் என்று சொல்கிறேன்.. என்ன பேசுகிறீர்?..
முடியும் என்று சொல்பவனுக்கு எதுவும் முடியும்...
முடியாது என்று சொல்பவனுக்கு எதுவுமே முடியாது...
உம்மை போன்ற சோம்பேறிகளால் முடியாது..
உற்சாகம் உள்ளவனுக்கு எந்த காரியமும் செய்வதற்கு கடினம் கிடையாது...
லட்சியவாதிக்கு எந்த காரியமும் சுலபம் தான்.
அலட்சியம் செய்பவனுக்கு எதுவுமே கடினம் தான்..
என்னுடைய லட்சியம் இன்று கைகூடியாக வேண்டும்.
ஒருநாள் கூட பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக கூடாது... இன்று பெருமாளுக்கு பூஜை நின்று போக விட மாட்டேன்...
எப்படியாவது நானே இந்த கடலை இரைத்து விட்டு, பெருமாளுக்கு பூஜை செய்து விடுவேன்..
நீர் போகலாம்... "
என்று பதில் பேசினார்.

புண்டரீக ரிஷியின் பேச்சை கேட்டு விட்டு,
"பைத்தியக்கார ப்ராம்மணரே...கடலை யாராவது இரைக்க முடியுமா?.."
என்று கேட்க,
"அகத்தியர் ஒரு சமயம் சமுத்திர ஜலத்தை ஒரு சொட்டு மீளாமல் குடித்து விட்டார் தெரியுமா? 
ஜன்ஹு என்ற இன்னொரு ரிஷி கங்கை ஜலம் முழுவதையும் ஒரு சமயம் குடித்து விட்டார் தெரியுமா?
அந்த ரிஷிக்கு ஒன்றும் சளை இல்லை நான்"
என்றார் புண்டரீக ரிஷி..

இவர் பக்தியை பார்த்து, திட விசுவாசத்தை பார்த்து வந்த பெரியவர் ஆச்சரியப்பட்டார்...
"ஒய் ப்ராம்மணரே... உம்முடைய நம்பிக்கை எனக்கே உற்சாகம் கொடுக்கிறது...
நானும் உம்மோடு சேர்ந்து இரைக்கிறேன்.."
என்று சொல்ல,
இருவரும் சேர்ந்து கொண்டு, வேகவேகமாக கடல் ஜலத்தை எடுத்து எடுத்து வேறு இடத்தில் கொட்டி கொண்டு இருந்தனர்..



உச்சி பொழுதாகி விட, உதவிக்கு வந்த அந்த பெரியவர், களைத்து போய், தலை கிறுகிறுக்க, சமுத்திர கரையிலேயே உட்கார்ந்து விட்டார்..

"வயதானவர் இவர். என்ன ஆனதோ?!" என்று பதறி அருகில் சென்று புண்டரீக ரிஷி பார்க்க,
அந்த பெரியவர்,
"ரொம்ப களைப்பாகி விட்டது.. தலை கிறுகிறுக்கிறது.. தாகத்துக்கு கொஞ்சம் தண்ணீர் குடிக்கலாம் என்றால், இவ்வளவு ஜலம் இருந்தும், கடல் நீரை குடிக்க முடியவில்லை...
நீர் எனக்காக அருகில் உள்ள  அக்ரஹாரம் சென்று, அங்கு போய், கொஞ்சம் சாதம் வாங்கி கொண்டு வாரும்.."
என்று சொல்ல, புண்டரீக ரிஷி திகைத்தார்...

"இவராக உதவிக்கு வருகிறேன் என்று சொல்லி, இப்படி வந்து தொல்லை கொடுக்கிறாரே இந்த பெரியவர்!!..
சாப்பிட ஏதாவது கொடுக்காமல் போனால், உயிரை விட்டு தொலைத்து விடுவார் போல இருக்கிறதே!!..
நம்மால் உயிர் விட்டார் என்ற பாவத்தை வேறு சுமக்க வைத்து விடுவார் போல உள்ளதே!!..
இவர் இல்லாமல் இருந்து இருந்தால், இந்நேரத்துக்கு நான் ஜலத்தை இரைத்து, பெருமாளுக்கு திருவாராதனையே செய்து இருப்பேனே.."
என்று மனதில் நினைத்து கொண்டார்.

வேறு வழி இல்லாமல், கடல் ஜலத்தை இரைப்பதை நிறுத்தி விட்டு, இவருக்கு சாதம் ஏற்பாடு செய்ய கிளம்பினார்..

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, அருகில் இருந்த அக்ரஹாரத்தில் கொஞ்சம் சாதத்தை வாங்கி கொண்டு, அந்த பெரியவர் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி வந்தார்.

பெருமாளுக்கு திருவாராதனை செய்யாமல் தான் சாப்பிடுவதில்லை என்பதால், அந்த பெரியவருக்கு அந்த சாதத்தை கொடுக்க அருகில் வர வர,
அந்த பெரியவரோ அந்த சமுத்திர கரையிலேயே கையை நீட்டி தரையிலேயே (ஸ்தல) படுத்து விட்டார்..

அந்த பெரியவர் தான் படுத்து இருக்கிறார் என்று புண்டரீக ரிஷி, அருகில் சென்று பார்த்தால்,
அந்த பிராம்மண பெரியவரே, அர்ச்ச அவதாரமாக, ஸ்தல சாயியாக, பீதாம்பரம் அணிந்து கொண்டு, ஸ்ரீவத்ச கௌஸ்துபம் அணிந்தவராக திவ்யமான காட்சி கொடுத்து,
புண்டரீக ரிஷியை பார்த்து,
"எனக்கு திருவாராதனை செய்" என்று சொல்ல,

சமுத்திரத்தில் மூழ்கி போன பெருமாள், இவர் பக்திக்கு வசப்பட்டு, கரைக்கு தானே வந்து விட்டாரே...!
புண்டரீக ரிஷி தான் கொண்டு வந்த சாதத்தை, பெருமாளுக்கு நெய்வேத்யம் செய்து திருவாராதனை தன் கையால் செய்தார்.

பெருமாளை பாரத்து கைக்குவித்து,
"நீர் நினைத்தால் அந்த சேஷ சயனம் இங்கு வராதா?..
இப்படி ஸ்தல (தரையில்) சயனமாக படுக்க வேண்டுமா?..
யாரோ ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணரை போல வந்து, 'எனக்கு பசி தானமாக இருக்கிறது' என்று சொல்லி, தன் அங்கவஸ்திரத்தையே விரிப்பாக போட்டு கொண்டு, இந்த மணலில் போய் படுத்து கொண்டு விட்டீர்களே.... ப்ரபோ !!
நானும் வந்திருப்பது ஒரு வயோதிக ப்ராம்மணன் தான் என்று நினைத்து விட்டேன்.. 
ஆனால் இப்போது வந்து பார்த்தால், இப்படி ஆஜானுபாகுவாக பச்சைமா மலை போல் மேனி என்பது போல படுத்து கொண்டு இருக்கிறீர்களே!!
உங்களுடைய கருணையையும், திருவிளையாடலையும் என்ன சொல்வது?..
உங்கள் அடியார்களிடம் ஆசையாக திருவிளையாடல் செய்வதே உங்கள் பழக்கமாக உள்ளது." என்று சொல்ல,

பெருமாள்,
"உமக்கு அவ்வளவு பக்தி என் மீது இருப்பதால், அதற்கேற்ற திருவிளையாடல் செய்கிறேன்.
'நீர் சமுத்திரத்தை இரைத்து விட்டு, திருவாராதனை செய்தே தீருவேன்' என்று சொன்னதை விடவா, என் கருணை பெரிது?..

பகவான் பட்டினி கிடந்தால் கிடக்கட்டும்.. கடல் தண்ணீரை இரைப்பதாவது? பகவானை மீட்கவாவது? என்று தானே சாமானிய ஜனங்கள் நினைப்பார்கள்..


ஆனால் நீயோ, 'கடல் நீரை இரைத்து, எப்படியாவது பகவானை மீட்டு திருவாராதனை செய்வேன்' என்று திடநம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்ய ஆரம்பித்தாய் (உபக்ரமித்தாய்).
திடவிஸ்வாசத்துடன் நீ ஆரம்பித்த முயற்சிக்கு, நான் பலனை கொடுத்து விட்டேன்.

சாமானிய ஜனங்கள் பொதுவாக மலை போன்ற காரியங்களை கண்டால் ஆரம்பிக்கவே மாட்டார்கள்.
சாமானிய ஜனங்கள்.. 'அடடா.. வெள்ளமா?.. பெருமாள் கடலில் மூழ்கி விட்டாரா?.. இனி ஒன்றும் செய்ய முடியாது' என்று முடிவு கட்டி சென்று விடுவார்கள்..
கடலை பார்த்து பிரமித்து, பகவானை மீட்க முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள் சாமானிய ஜனங்கள்..

'கடலின் கம்பீரத்தை பார்ப்பதால்', சாமானிய ஜனங்கள் முயற்சி கூட செய்ய மாட்டார்கள்,
'கடலையும் இரைத்து விடுவேன்' என்று நம்பிக்கையுடன் நீர் செயல்பட்டதற்கு, 'நான் சமுத்திரத்தில் உள்ளேன்' என்ற 'ஆதங்கம்' தானே காரணம்.'
'ஐயோ பெருமாள் கடலில் போய் விட்டாரே.. அவரை மீட்க வேண்டுமே!!'... என்று மனதில் ஏற்படும் ஆதங்கமே உண்மையான பக்தி..

இந்த 'பக்தி' யாரிடம் இருக்கிறதோ, எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் நாம் பிரசன்னமாக இருப்பேன்.

இந்த இடத்தில் ஸ்தல சாயியாகவே இருந்து கொண்டு, என்னை காண வரும் பக்தர்களுக்கு அருள் செய்து கொண்டு இருப்பேன்"
என்று பரவாசுதேவன் நாராயணன் அருளினார்.
அன்று முதல், புண்டரீக ரிஷிக்கு தரிசனம் தந்த பெருமாள், அதே இடத்தில் ஸ்தல சயன பெருமாளாக,
அன்றும் இன்றும் என்றும் இருந்து கொண்டு, நம் அனைவருக்கும் அருள் செய்கிறார்.
இந்த திருக்கோவிலில்,

  • பெருமாள் - ஸ்தல சயனப்பெருமாள் என்ற பெயருடன்,
  • தாயார் - நிலமங்கை தாயார் என்ற பெயருடன் அருள் செய்கிறார்கள்.

பக்தன் பெருமாளுக்காக, முடியாத காரியத்தையும் திட நம்பிக்கையுடன் செய்து முடிப்பேன் என்று ஆரம்பிக்க,
கருணை கடலான எம்பெருமான், முடியாத காரியத்தையும் தானே முடித்து கொடுத்து விடுகிறார்.

ஸ்தல சயன பெருமாளை நம்பி, மலையான காரியத்தை கூட  நம்பிக்கையுடன் நாம் செய்தால்,
கருணை கடலாக இருக்கும் ஸ்தல சயன பெருமாள் நல்ல படியாக முடித்து கொடுப்பார்.

'எந்த முயற்சியும் இந்த பெருமாளை பிரார்த்தனை செய்தால் பலிக்கும்' என்று இருக்கும் போது,
'இந்த மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை நினைக்காதவர்களை, நான் ஒரு நொடி பொழுது கூட நினைக்க மாட்டேன்'
என்று பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத்
தலசயனத் துறைவாரை,
எண்ணாதே இருப்பாரை
இறைப்பொழுதும் எண்ணோமே
என்று ஆத்திரத்துடன் கூறுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.


அதே சமயத்தில், மாமல்லபுரத்தில் உள்ள ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதால் நினைப்பவர்களை, நான் வணங்குவேன் என்று அதே பெரிய திருமொழியில்
கடன் மல்லைத் தலசயனம்,
வணங்கு மனத்தார் அவரை
வணங்கு எந்தன் மடநெஞ்சே
என்று பாடி, மங்களாசாசனம் செய்கிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

"பூதத்தாழ்வார்" அவதார ஸ்தலம் என்ற பெருமையையும் இந்த மாமல்லபுரம் (கடல் மல்லை) பெற்றது.
ஸ்தல சயன பெருமாளை பூதத்தாழ்வாரும், திருமங்கை ஆழ்வாரும் மங்களாசாசனம் செய்தனர் என்பது மேலும் ஒரு சிறப்பு.

சென்னையை அடுத்துள்ள மாமல்லபுரம் பலமுறை சென்று இருப்போம்.. கடலையும், கல் யானையையும், பார்த்து இருப்போம்..

"நடக்காத காரியங்களையும் தன் அனுகிரஹத்தால் நடத்தி கொடுக்கும் பெருமாள் இங்கு இருக்கிறார்" என்பதே பலருக்கும் தெரியாது.
"மாமல்லபுரம்" சுற்றுலா ஸ்தலம் மட்டுமல்ல, இது ஒரு திவ்ய தேசம் என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும் ஹிந்துக்கள்.

முடிக்க முடியாத காரியமாக இருந்தாலும்,  மலை போன்ற காரியமாக இருந்தாலும், நம்பிக்கையுடன் செய்யப்படும் எந்த நல்ல முயற்சிக்கும், இந்த ஸ்தல சயன பெருமாளை மனதில் நினைத்து வழிபட்டால், தரிசனம் செய்தால், முடியாத காரியங்களும், கைகூடும்.
முடியாத காரியத்தையும்,  இங்குள்ள "ஸ்தல சயன பெருமாள்" முடித்து கொடுப்பார். 
நம் முயற்சிகள் அனைத்தும் இனிதாக முடிய, 
ஸ்தல சயன பெருமாளை சென்று தரிசித்து வணங்குவோம். 
தெய்வ அருள் பெறுவோம்.

ஆழ்வார் மங்களாசாசனம் செய்த, ரிஷியின் திடபக்திக்கு ப்ரத்யக்ஷமான, பெருமாளை வணங்குவோம்.

புண்டரீக ரிஷியின் திட பக்தியால், பெருமாள் நமக்கு கிடைத்தார்.
ரிஷியின் பக்தியை போற்றுவோம்.

ரிஷியின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் நாம் என்பதை மறவாமல் இருப்போம்.

Wednesday, 9 October 2019

ரிஷிகளின் பரம்பரை என்று சொல்லி கொள்ளும் நாம், ரிஷிகளை பற்றி தெரிந்து கொள்வோமே..மஹ ரிஷி யார்? ப்ரம்ம ரிஷி யார்? சூத ரிஷி யார்?..

ரிஷிகள் மனிதர்கள் அல்ல, தேவர்களும் அல்ல.
தேவர்களுக்கும் மேலானவர்கள் ரிஷிகள்.

ரிஷிகள் தேவர்களையும், அசுரர்களையும், ராஷசர்களையும், மனிதர்களையும் படைத்தவர்கள்.



பரப்ரம்மான வாசுதேவனே ரிஷி தான்.
அவரே மும்மூர்த்திகளாக வ்யூஹ அவதாரம் செய்தார்.
மும்மூர்த்திகளும் ரிஷிகள் தான்.

பரவாசுதேவன் மனித அவதாரம் செய்த போது கூட, தன்னை ரிஷியின் பரம்பரையை சேர்ந்தவன் என்று சொல்லிக்கொள்ள பெருமைப்பட்டார்.
ஸ்ரீ ராமர் - வசிஷ்ட கோத்திரம் (பரம்பரை)
சீதை - அவதரித்தது கௌதம கோத்திரம், ஸ்ரீ ராமரை மணம் செய்து கொண்ட பின், வசிஷ்ட கோத்திரம் (பரம்பரை)
ஸ்ரீ கிருஷ்ணா - கர்க கோத்திரம் (பரம்பரை)
தர்மபுத்திரர் - வியாக்ரபாதர் கோத்திரம் (பரம்பரை)

கௌதம கோத்திரம் (பரம்பரை) கௌதம ரிஷியால் உருவானது.
ஜாபாலி என்ற சிறுவன் தன் கோத்திரம் (பரம்பரை) தெரியாமல் இருந்தான்.  கௌதம ரிஷி அவனை ஏற்றுக்கொண்டு, தனது கோத்திரத்தை (பரம்பரை) கொடுத்து, உபநயனம் செய்து, "ஸத்யகாம ஜாபாலி" என்று பெயர் கொடுத்தார்.
கௌதம ரிஷியின் ஆசியால், பெரும் தபோதனராக ஆகி விட்டார் ஜாபாலி.
பிற்காலத்தில், ஜாபாலி கோத்திரம் (பரம்பரை) உருவாகி, இந்த பரம்பரையில் வருபவர்களுக்கு ஜாபாலியே ரிஷியாக ஆனார்.
கௌதம ரிஷியை குருவாக ஏற்ற ஜாபாலி, பெரும்பேர் பெற்றார்.



காஷ்யப கோத்திரம் (பரம்பரை) காஷ்யப ரிஷியால் ஏற்பட்டது.
ப்ரம்மாவின் மானஸ புத்திரர் காஷ்யபர். சப்த ரிஷிகளில் ஒருவர்.
பெரும்பாலான உலக ஸ்ருஷ்டி காஷ்யபரால் தான் உண்டானது.
ஜாம்பவான் அவதரித்த இடம் இன்று 'ஜம்மு' (Jammu) என்று அழைக்கப்படுவது போல,
காஷ்யப ரிஷி பூலோகத்தில் தவம் செய்த இடம் இன்று காஷ்மீர் (kashmir) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

வேதம் தழைத்த தேசம் காஷ்மீரம். ஆதி சங்கரர் காஷ்மீரம் வந்து மண்டல மிஸ்ரரிடம் வேதத்தை பற்றி விவாதித்தார் என்று பார்க்கிறோம்.

ஒருவேளை யாருக்காவது தான் எந்த கோத்திரத்தை (பரம்பரை) சேர்ந்தவன்?
என்று தெரியாத பட்சத்தில், தாங்கள் காஷ்யப கோத்திரம் என்று சொல்லி கொள்ள சாஸ்திரம் இடம் கொடுக்கிறது.

அதேபோல,
தர்மத்தை சொல்லும் "சூத்ரம்" (Formula to lead life) பல உண்டு. ரிஷிகள் பலர் தர்ம சூத்ரங்கள் இயற்றி உள்ளனர்.

'ஆபஸ்தம்ப சூத்ரம், போதாயன சூத்ரம், வசிஷ்ட சூத்ரம், விஷ்ணு சூத்ரம், கௌதம சூத்ரம்' என்று பல தர்ம சூத்ரங்கள்,
அந்தந்த ரிஷிகளின் பெயராலேயே உள்ளது.

மற்ற சூத்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட அனைத்து தர்மங்களும் 'போதாயன' சூத்திரத்தில் அடக்கம்.
அதனால்,
ஒருவேளை யாருக்காவது தான் எந்த சூத்ரத்தை (formula) சேர்ந்தவன்? 
என்று தெரியாத பட்சத்தில், 'போதாயன சூத்திர' படி வாழ்க்கை முறைகளை கடைபிடிக்கலாம் என்று சாஸ்திரம் இடம் கொடுக்கிறது.
ரிஷிகள் அனைவரும் ஒரே தகுதி உள்ளவர்கள் அல்ல.
ரிஷிகள் ஞானிகள் (மெய் அறிவு கொண்டவர்கள்).
ரிஷிகள் தவவலிமையால் வேத மந்திரங்களை கண்டுபிடிப்பதால் இவர்களுக்கு ரிஷி என்று பெயர்.



ரிஷிகள் பலவிதமாக உள்ளனர். ரிஷிகள் அனைவரும் ஒரே பலம் கொண்டவர்கள் என்று நினைக்க கூடாது.
  • மஹ ரிஷி
  • ப்ரம்ம ரிஷி
  • ராஜ ரிஷி
  • வைஸ்ய ரிஷி
  • ஜன ரிஷி
  • தப ரிஷி
  • ஸத்ய  ரிஷி
  • காண்ட ரிஷி
  • தேவ ரிஷி
  • சூத ரிஷி

ரிஷிகளின் மனைவிகள் "ரிஷிகை" என்று சொல்வோம்.

பொதுவாக அனைத்து ரிஷிகளும் தவவலிமையால், சப்த பிரபஞ்சத்தில் (sound energy) மறைந்து இருக்கும் "வேத மந்திரங்களை" கண்டுபிடிக்கும் சக்தி உள்ளவர்கள்..

பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் வேதத்தை கண்டுபிடிக்கும் திறன் கொண்டவர்கள், "ரிஷி" என்று போற்றப்பட்டனர்.
வேதத்திற்கே "சப்த ப்ரம்மம்" என்று தான் பெயர்.
மறைந்து இருக்கும் இந்த சப்த பிரம்மத்தை, தியானத்தால் கண்டுபிடித்து நமக்கு தந்து விட்டனர் ரிஷிகள்.
மறைந்து இருப்பதால், தமிழில் வேதத்தை "மறை" என்ற சொல் கொண்டு பொருத்தமாக அழைக்கின்றனர்.
சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான அகத்தியரே "தமிழ் முனி"யாக தானே போற்றப்படுகிறார்.
ரிஷியை விட உயர்ந்தவர்கள் முனிகள்.
ரிஷியான நாரதர் முனியாகவும் போற்றப்படுகிறார். தெரிந்து கொள்ள இங்கே படிக்கவும்..
தவவலிமை அதிகமாக உள்ள ரிஷிகளுக்கு,
8 மஹா ஸித்திகளும் கைகூடி, 
அனுகிரஹமும் செய்ய முடியும், 
நிக்ராஹமும் (அழிக்கவும்) முடியும் 
என்ற சக்தி பெரும் போது,
அந்த ரிஷிகள் "மஹ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்த்தை பெறுகிறார்.
துர்வாசரை மஹ ரிஷி என்று சொல்வார்கள்.



அழிக்கும் சக்தியும் உள்ளதால், "மஹ ரிஷிகளை" கண்டு க்ஷத்ரியனும், தேவர்கள் கூட, அவர்கள் சாபத்துக்கு பயப்படுவார்கள்.

ப்ராம்மண (Spiritual) பரம்பரையில் பிறந்து, பேராசை கோபம் அற்று, தவவலிமையால், "வேத மந்திரங்களை" கண்டுபிடித்தவர்கள் "ப்ரம்ம ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
பிராம்மண குணம் உள்ளவன் ரிஷியாக உயரும் போது "ப்ரம்ம ரிஷி" ஆகிறான்.
க்ஷத்ரிய குணம் கொண்ட கௌசிகன் என்ற அரசன், ப்ரம்ம ரிஷியான "வசிஷ்டரிடம்" உள்ள காமதேனுவை கைப்பற்ற நினைத்தான்.
தன் படைவீரர்களை கொண்டு காமதேனுவை இழுத்து வர   சொன்னான்.
"ப்ரம்ம ரிஷி" வசிஷ்டர், தன் தவவலிமையால் ஆயிரக்கணக்கான படைவீரர்களை மாயையால் உருவாக்கி, அனைவரையும் ஒழித்தார். 

இத்தனை பலம் ஒரு ப்ரம்ம ரிஷிக்கு இருக்குமானால், க்ஷத்ரிய அரசனாக இருப்பதை விட, ப்ரம்ம ரிஷியாகலாம் என்று நினைத்தார் கௌசிகன்.
அரச பதவியை தன் மகன்களிடம், மந்திரிகளிடம் கொடுத்து விட்டு, தவம் செய்ய புறப்பட்டு விட்டார்.
கோபத்தை விட்டு, காமத்தை விட்டு, பொருள் ஆசையை விட்டு, பிராம்மண குணங்களை கடும் தடைகளுக்கு பிறகு பெற்று, க்ஷத்ரியனாக பிறந்தும், ப்ரம்ம ரிஷியாக ஆசைப்பட்ட கௌசிகன், வசிஷ்டர் வாயால் "ப்ரம்ம ரிஷி" என்று பெயர் பெற்றார். விஸ்வாமித்திரர் என்று உலக புகழ் பெற்றார் என்று பார்க்கிறோம்.

க்ஷத்ரியனாக (Protector) பிறந்து, தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "ராஜ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
ஸ்வாயம்பு மனுவே "ராஜ ரிஷி". 
தசரதர் ஒரு ராஜ ரிஷி. 
ஜனகன் ஒரு ராஜ ரிஷி.
பொதுவாக ராஜரிஷிகள், தன் மகன்கள் ஆட்சிக்கு அமர்த்திய பின், வயோதிக காலத்தை வனத்தில் தவம் செய்து கழிக்க சென்று விடுவார்கள்.



வைஸ்யனாக (Business) பிறந்து, தவவலிமையால்,  சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "வைஸ்ய ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
துலாதரன் என்ற ரிஷி - வைஸ்ய ரிஷி.

"ஜாதி பேதம்" பார்ப்பது காமம், க்ரோதம் உள்ள நமக்கு தான் உண்டு.
ரிஷிகளுக்கு இல்லை.
யார் மெய் அறிவில் (ஞானத்தில்) உயர்ந்து இருக்கிறார்களோ, அவர்களே பெரியவர்.
மஹாபாரதத்தில், ப்ரம்ம ரிஷியான "ஜாஜலி" என்பவர், துலாதரன் என்ற வைஸ்ய ரிஷியிடம் தர்ம உபதேசங்கள் கேட்டதாக உள்ளது.

சூத்ர குலத்தில் பிறந்து இருந்தாலும்,  தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "சூத ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
சூத ரிஷியை, சௌனகாதி ப்ரம்ம ரிஷிகள் பூஜை செய்து, அவரை வ்யாஸ பீடத்தில் அமர்த்தி, அவரிடம் புராணங்களை சொல்ல சொல்லி கேட்டனர்.
ரோம ஹர்ஷனர் என்ற ரிஷியும் சூத ரிஷி.

தேவனாக பிறந்து, தவவலிமையால், சப்த பிரம்மத்தில் உள்ள வேதத்தை அறியும் சக்தி உள்ளவர்கள் "தேவ ரிஷி" என்ற அந்தஸ்தை பெறுகிறார்.
நாரதர் - தேவ ரிஷி
தேவலர் - தேவ ரிஷி
தேவர்கள் திவ்யமான சரீரம் உடையவர்கள்.
அக்னி ஸ்வரூபமானவர்கள்.
இவர்கள் எந்த லோகத்துக்கும் சஞ்சரிக்க இயலும். 
மண்ணால் ஆனா மனிதர்கள் அல்ல இவர்கள்.
பொதுவாக இவர்கள் பூலோகத்து மேல் உள்ள சொர்க்க லோகத்திலோ, ஜன  லோகத்திலோ, தப லோகத்திலோ, ப்ரம்மா இருக்கும் சத்ய லோகத்திலோ வசிக்க கூடியவர்கள்.


ப்ரம்ம (ஸத்ய) லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "ஸத்ய ரிஷி" என்றும்  அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

ப்ரம்மாவின் முதல் படைப்பான சனத்குமாரர்கள் - ப்ரம்ம ரிஷிகள். 
எப்பொழுதுமே 5 வயது பாலகனாகவே இருப்பவர்கள்.
ப்ரம்ம லோகம் அழியும் வரை, ப்ரம்மா அழியும் வரை இருப்பவர்கள்.

ப்ரம்ம இருக்கும் ஸத்ய லோகத்துக்கு கீழே உள்ள தப லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "தப ரிஷிகள்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

தப லோகத்துக்கு கீழே உள்ள ஜன லோகத்தில் வசிக்கும் தேவ ரிஷிகள், "ஜன ரிஷிகள்" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

வேதத்தில் 4 காண்டங்கள் உள்ளன.
  1. ஆக்னேயம்
  2. ஸோமம்
  3. வைச்வ தைவத்யம்
  4. ப்ராஜா பத்யம்
வேதத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு காண்டத்துக்கும் (Chapter) அதற்கான ரிஷிகள் உள்ளனர்.  "காண்ட ரிஷிகள்" என்று இவர்கள் அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
பெண்களில் கூட ரிஷிகள் உண்டு.
"கார்கி"  என்ற பெண் ரிஷி உண்டு.

ரிஷிகளால் மனிதர்கள் படைக்கப்பட்டனர். 
தேவர்களும் வழிபடும் ரிஷிகளின் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் நாம்.


வாழ்க ரிஷிகள்.
வாழ்க ஹிந்துக்கள். 

Monday, 7 October 2019

"பிராணன் போய் விட்டது" என்று சொல்வதற்கு காரணம் என்ன? நம் உடம்பில் உள்ள 5 வாயுவின் பெயர் என்ன?

பிராணன்
பரப்பிரம்மமாகிய வாசுதேவன்,
"ராவணனை அழித்து, மனிதர்களுக்கு தர்மத்தை வழிகாட்ட, தானே மனித அவதாரம் செய்வேன்" என்று ப்ரம்மதேவனிடம் சொன்னதும், முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களும், வாசுதேவன் அவதரிப்பதற்கு முன், அவருக்கு தொண்டு செய்ய பூலோகத்தில் அவதாரங்கள் செய்தனர்.



இந்திரனே வாலியாக அவதரித்தார்.
சூரிய தேவனே சுக்ரீவனாக அவதரித்தார்.
வாயு தேவனின் அம்சமாக ஹனுமான் அவதரித்தார் என்று பார்க்கிறோம்.

உலகத்தில் ஏற்படும் அனைத்து அசைவுக்கும், வாயுவே காரணம்.
"வாயு தேவன்" காற்றுக்கு அதிபதி.
இந்த காற்று(வாயு) வெளியில் மட்டும் இருக்கிறது என்று நாம் நினைத்து விட கூடாது. 
இந்த காற்று(வாயு) 5 விதமான காரியங்கள் செய்ய, நம் ஒவ்வொருவரின் உடலிலும் இருக்க செய்து, நம் உடலை இயங்க செய்கிறார் வாயு தேவன்..
இந்த 5 வித காற்றுக்கும் நம் வேத சாஸ்திரம் (ஹிந்து தர்மம்) பெயர் கொடுத்து இருக்கிறது..

1. பிராணன்
2. அபானன்
3. வியானன்
4. உதானன்
5. சமானன்
என்று இந்த 5 வித காற்றுக்கும் நம் வேத சாஸ்திரம் (ஹிந்து தர்மம்) பெயர் கொடுத்து இருக்கிறது.



நம் உடம்பில் இருக்கும் 5 விதமான வாயுவில் (காற்றில்), மிகவும் முக்கியமான இடமான இதயத்தில் இருக்கும் காற்றுக்கு தான் "பிராணன்" என்று பெயர்.

இந்த "பிராணன்" என்ற வாயுவின் அசைவினால் தான், இதயத்தில் ரத்த நாளங்கள் ஒரே இடைவெளியில் ஆயுசு முழுக்க அசைந்து அசைந்து வேலை செய்து கொண்டே இருக்கிறது..
நமக்கு மிகவும் முக்கியமான இடம் இதயம்.
இதயம் நின்றுவிட்டால் ஜீவன் பிரிந்து விடும்.

பிராணன் என்ற இந்த வாயு தடைபடும் போது, இதய கோளாறு ஏற்படுகிறது.
பொதுவாக, ஜீவன் பிரிந்து விட்டால், கூடவே இந்த ஐந்து வாயுவும் உடலை விட்டு கிளம்பி விடும்.

"பிராணன் போய் விட்டது" என்று சொல்வதற்கு காரணம் இது தான்.

ஜீவாத்மா (நாம்) இந்த 5 வாயுவிலும் பயணித்து கொண்டே இருக்கும் வரை, உடலில் ஜீவன் இருக்கிறது என்று வேதம் சொல்கிறது.

வாயுவை வாகனமாக கொண்டு ஜீவனாகிய நாம் சஞ்சரிக்கிறோம் என்று வேதம் சொல்கிறது.
ஆத்மா 'வாயுவை வாகனமாக கொண்டு சஞ்சரிப்பதால், ஆத்மா (உயிர்) பிரிந்து விட்டால், ப்ராண வாயுவும் கூடவே வெளியே சென்று விடுகிறது என்று புரிகிறது.

இதனால் தான், "உயிர் போய் விட்டது" என்று சொல்வதை சில சமயம் "பிராணன் போய் விட்டது" என்றும் சொல்கிறோம்.

ஜீவனோடு எப்பொழுதும் பரமாத்மாவும் அந்தர்யாமியாக பல அவதாரங்கள் எடுத்து கொண்டு ஒவ்வொரு ஜீவனோடும் கூடவே பயணிக்கிறார்.
ஜீவன் அழிவற்றவன்.
ஜீவன் பரமாத்மாவின் அம்சமே என்றாலும், ஜீவன் பரமாத்மாவுக்கு பணிந்தவன்..
அந்த பரமாத்மாவை சேர நினைக்காதவரை உலகில் மனித, மிருக, பறவை உடல்களில் புகுந்து பிறந்து, இறந்து கொண்டே இருக்கிறான்.



உடலில் உள்ளிருக்கும் கெட்ட காற்றை, உள்ளிருக்கும் மலம், மூத்திரம் போன்ற கெட்டதை வெளியே உந்தி தள்ள வைப்பது, ஒரு அளவுக்கு சேரும்வரை வெளியே விட்டு விடாமல் தடுப்பது "அபானன்" என்ற வாயு.
இந்த அபானன் வேலை செய்யாது போனால், மலம் மூத்திரம் உடலிலேயே தங்கி விடும்..அல்லது தானாக வெளியேறி கொண்டே இருக்கும்.

உடலில் தொப்புள் வழியாக வயிற்றில் உள்ள உறுப்புகள் சரியான அசைவுகளுடன் வேலை செய்ய உதவும் காற்றுக்கு "சமானன்" என்று பெயர்.
உடலில் தொண்டை பகுதியில் மிகவும் முக்கியமான காற்று உள்ளது.. இதற்கு "உதானன்" என்று பெயர்.
நாம் சாப்பிடும் எந்த உணவையும், நீரையும் வயிற்றுக்குள் உள்ளே தள்ள வைப்பது இந்த "உதானன்" என்று காற்று தான்.

மூக்கின் வழியாக நாம் இழுக்கும் வெளி காற்றில் பல அசுத்தங்கள் இருந்தாலும், இந்த கழுத்தில் உள்ள உதானன் என்ற வாயு அசுத்தங்களை சளியாக தள்ளி, சுத்தமான காற்றை நுரைஈரலுக்கு  தள்ளுகிறது..

இந்த உதானன் என்ற வாயு தான், மரண சமயத்தில் உள்ளே வெளி காற்றையும் அனுப்பாமல், வாய் வழியாக உள்ளே தள்ளும் ஜலம், உணவு எதையும் உள்ளே போக விடாமல் தடுத்து விடும்.

இந்த உடலில் வசிக்கும் காலம் முடிந்தவுடன், ஜீவனோடு பயணிக்கும் பரமாத்மா (நாராயணன்) வெளியே கிளம்ப தீர்மானிக்க, ஜீவனும் கிளம்புகிறான்.

உடலில் உள்ள வாயுவில் சஞ்சரிக்கும் பரமாத்மா, ஜீவனோடு கிளம்ப தயார் ஆனதும், உதானன் என்ற வாயு இவர்கள் வெளியே கிளம்ப இடம் கொடுக்க, தன் வேலையை நிறுத்துகிறது..

மரண நிலையில் இருக்கும் ஒருவருக்கு, பால், கங்கை ஜலத்தை வாயில் விட்டு பார்ப்பார்கள்..
கழுத்தை தாண்டி உள்ளே போகாமல் இருந்தால், ஜீவன் பிரியபோகிறான் என்று வேதம் மரண அவஸ்த்தையை காட்டுகிறது.



ஜீவன் உடலை விட்டு கிளம்ப தயார் ஆனதும்,
சமானன் என்ற வாயுவும் தன் வேலையை நிறுத்தி விடும்.
வயிறு உப்பி, வயிற்றில் உள்ள உறுப்புகள் வேலை செய்ய முடியாமல் ஸ்தம்பித்து விடும்.
அபானன் என்ற வாயுவும் தன் வேலையை நிறுத்த மலம் மூத்திரம் தானாக வெளியேறி விடும்.

மற்ற உறுப்புகளில் அனைத்திலும் வியாபித்து இருக்கும் வாயுவுக்கு வியானன் என்று பெயர்.

இப்படி ஐந்து வாயுக்கள் நம் உடலில் இருந்து, மண்ணால் ஆன இந்த சரீரத்தை இயக்குகிறது..

இந்த வாயுவில் சஞ்சரிக்கும் ஜீவாத்மா, கூடவே இருக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் ஆராதனை செய்து விட்டு தான் சாப்பிட்டார்கள் நம் முன்னோர்கள்.

வெளியில் நாம் விக்ரஹ ரூபமாக வழிபடும் பரவாசுதேவனே, நம் ஒவ்வொரு உடலிலும் கூடவே இருக்கிறார்.

வெளியில் உள்ள தெய்வ விக்ரஹங்களுக்கு நாம் நெய்வேத்யம் செய்யும் போது,
நம் கைகளை கொண்டு பூஜிக்கிறோம்.
மனதால் நன்றி சொல்கிறோம்.
கண்ணால் காண்கிறோம்.
காலால் கோவிலுக்கு நடந்து செல்கிறோம்.
தான் சமைத்ததை அவருக்கு காட்டி நன்றி காட்டுகிறோம்.

உணவு சாப்பிடும் போதும், உள்ளிருக்கும் பரமாத்மாவுக்கு நெய்வேத்தியம் செய்து விட்டு சாப்பிடுகிறோம். சாப்பிட வேண்டும்.

  1. ப்ராணாய ஸ்வாஹா
  2. அபானாய ஸ்வாஹா
  3. வ்யானாய ஸ்வாஹா
  4. உதானாய ஸ்வாஹா
  5. சமானாய ஸ்வாஹா
  6. ப்ரம்மனே ஸ்வாஹா

என்று சொல்லிக்கொண்டே, 6 முறை ஒவ்வொரு பருக்கையாக சாதத்தை பல்லில் படாமல், வாயில் போட்டு கொண்டு விழுங்கும் போது, ஜீவனாகிய நாம், இந்த 5 வாயுவில் ஜீவனோடு கூடவே சஞ்சரிக்கும் அந்தர்யாமியாக உள்ள பரப்ரம்மத்துக்கு முதலில் நெய்வேத்யம் செய்து விட்டு சாப்பிடுகிறோம்.
மற்ற போலி மதங்களில், தனக்கு கிடைத்த உணவுக்கு நன்றியை சொல்கிறார்கள். 
ஹிந்துக்களோ, வெறும் நன்றியை மட்டும் காட்டுவதில்லை.. கொடுத்த உணவும் அவருடையது தான் என்று அவருக்கு காட்டி நன்றியை சொல்லி, கிடைத்த சாதத்தை கூட பிரசாதமாக சாப்பிடுகிறோம்.



இப்படி, உள்ளும் புறமும் தெய்வ சிந்தனையுடன் வாழ்ந்த ஹிந்துக்கள் அல்லவா நாம்... 
நம்மை கண்டு நாம் பெருமை கொள்ள வேண்டாமா!!

உலகில் உள்ள விலங்குகள், பறவைகள் எல்லாம் நாம் சாப்பிட தான் என்று பேசும் போலி மதங்கள் உண்டு..
உள்ளும் புறமும் தெய்வம் எங்கும் இருப்பதை உணரும் ஹிந்துக்கள் எத்தனை அற்புதமானவர்கள்...

ஹிந்துவாக வாழ்வதே புண்ணியம் அல்லவா..

சாப்பிடும் முன், அனைவரும் நம் உடம்பில் உள்ள 5 வாயுவில் சஞ்சரிக்கும் ப்ரம்மத்துக்கு நெய்வேத்யம் செய்து விட்டு, பிறகு சாப்பிடும் பழக்கத்தை கடைபிடிப்போம்..

வெறும் சாதமாக உண்ணாமல், இறைவனுக்கு படைத்த பிரசாதமாக மாற்றி கொண்டு உண்போம். நோய்நொடி இல்லாமல் வாழ்வோம்.

தெய்வ சிந்தனையுடன் வாழ்வோம்.

சாப்பிடும் போது, சொல்ல வேண்டிய,
பரிஷேஷன மந்திரம்...
Morning


Evening