Showing posts with label முகிலை. Show all posts
Showing posts with label முகிலை. Show all posts

Thursday, 9 January 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - முளைக்கதிரைக் குறுங்குடியுள் முகிலை - திருமங்கை ஆழ்வார் விளக்கொளி பெருமாளை பார்த்து பாடிய அழகான பாசுரம். தமிழன் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

திருமங்கை ஆழ்வார் "அர்ச்சா திருமேனியையே" பெருமாளின் அவதாரமாக அனுபவிப்பதால், பெருமாளின் திவ்ய காட்சியை பார்க்க கூட இவர் ஆசைப்படவில்லை..
பாசுரம் (விளக்கொளி பெருமாளுக்கு மங்களாசாசனம்)

முளைக்கதிரைக்
குறுங்குடியுள் முகிலை
மூவா மூவுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற அளப்பரிய ஆர் அமுதை
அரங்கம் மேய அந்தணனை
அந்தணர்தம் சிந்தையானை விளக்கொளியை
மரகதத்தை
திருத்தண்காவில்
வெஃகாவில்
திருமாலைப் பாடக் கேட்டு
வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன் "வருக" என்று
மடக்கிளியைக்
கைகூப்பி வணங்கினாளே!
- திருநெடுந்தாண்டகம் (திருமங்கை ஆழ்வார்)

திருமங்கையாழ்வார், தன்னை ஒரு பெண்ணாக (பரகால நாயகியாக) பாவித்து, 'விளக்கொளி பெருமாளை' தன்னுடைய பிரியனாக (நாயகனாகபார்க்கிறார்.
இந்த பரகால நாயகி, ஒரு அறிவில்லா கிளி ஒன்றை வளர்த்து வந்தாளாம்.




'தன்னுடைய ப்ரியனுடைய பெயரையெல்லாம் இந்த கிளிக்கு சொல்லி தந்து, தான் கேட்க வேண்டும்' என்று ஆசைப்பட்டாளாம் இந்த பரகால நாயகி.

அந்த ஆசையில், தான் வளர்த்த கிளிக்கு தன் ப்ரியனை பற்றி சொல்லி தருகிறாள்.
முதலில்,
"முளைக்கதிரை" என்று இந்த நாயகி சொல்ல,
அந்த கிளியும் "முளைக்கதிரை" என்று தன் கீச்சு குரலில் திரும்ப சொல்ல,
ஆச்சரியப்பட்டு, மேலும்,
"குறுங்குடியுள் முகிலை" என்று திருக்குறுங்குடியில் உள்ள எம்பெருமானை சொல்ல,
கிளியும் "குறுங்குடியுள் முகிலை" என்று திரும்ப சொல்ல,
ஆர்வம் பொங்கி,
"மூவா மூவுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற அளப்பரிய ஆர் அமுதை" என்று சொல்ல,
கிளியும் அப்படியே "..ஆர் அமுதை" என்று சொல்ல,


மேலும்,
"அரங்கம் மேய அந்தணனை" என்று சொல்ல,
கிளியும் "... அந்தணனை" என்று சொல்ல,
மேலும்,
"அந்தணர்தம் சிந்தையானை, விளக்கொளியை" என்று சொல்லித்தர,
கிளியும், "... விளக்கொளியை" என்று சொல்ல,
விளக்கொளி பெருமாளுடன் வீற்று இருக்கும் தாயாரின் நாமத்தை "மரகதத்தை.." என்று சொல்ல,
கிளியும் அப்படியே "மரகதத்தை..." என்று திரும்ப சொல்ல,
விளக்கொளி பெருமாளும், மரகத தாயாரும் வீற்று இருக்கும் க்ஷேத்ரமான "திருத்தண்காவில்" என்று சொல்லி தர,
கிளியும் "திருத்தண்காவில்" என்று சொல்ல,
அருகிலேயே சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் இருக்கும் "வெஃகாவில்" என்று சொல்ல,
கிளியும்  "வெஃகாவில்" என்று திரும்ப அப்படியே சொல்ல,
"உள்ளது உள்ளபடி சொல்கிறதே ! ஐயோ! இவன் மடக்கிளி இல்லையே... இவன் ஒரு பாகவதன் ஆயிற்றே.." என்று உடனே, அந்த மடக்கிளியை பார்த்து "கைகூப்பி வணங்கி னாளாம்" அந்த பரகால நாயகி (திருமங்கை ஆழ்வார்).

"பகவன் நாமாவை ஒருவன் சொல்லிவிட்டால், அவன் திருவடியில் நாம் விழுந்து சேவிக்கலாம்" என்று நமக்கு காட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.
பரகால நாயகி சொல்லி தந்து தானே கிளி பகவன் நாமத்தை சொல்லியது!! சிஷ்யனாக உள்ள கிளியை போய், பரகால நாயகி கைகூப்பி வணங்கலாமா?
பகவன் நாமத்தை சொல்லிவிட்டால், சிஷ்யனானாலும் அவன் திருவடியில் விழுந்து விடலாம் என்று காட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்.

பகவன் நாமத்தை சொல்லிய பிறகு, குரு-சிஷ்ய உறவுக்கும் மேல், ஆத்ம உறவு ஏற்பட்டு விடுகிறது என்று காட்டுகிறார் திருமங்கை ஆழ்வார்..

இப்படி குரு ஸ்தானத்தில் இருந்த பரகால நாயகி, தான் வளர்த்த, தன் சிஷ்யையான கிளி, பகவன் நாமத்தை (திருமாலை) பாடக் கேட்டு, இந்த கிளியை "வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன்" என்று பூரிப்பு அடைந்தாளாம்.

ராமானுஜரின் சிஷ்யர், கூரத்தாழ்வாருக்கும், ஆண்டாள் அம்மையாருக்கும் பிறந்தவர் "பராசர பட்டர்".
இவரை ராமானுஜர், வைஷ்ணவ ஆச்சார்ய பீடத்தில் அமர்த்தினார்.
ஒரு சமயம் ஆண்டாள் அம்மையார், ஆச்சார்யனுக்கு பாத சேவை செய்து, அந்த பாத தீர்த்தத்தை எடுத்து கொண்டாள்.
தாயான ஆண்டாள், தன் மகன் பாத தீர்த்தத்தை எடுத்து கொள்ளலாமோ? என்று கேட்ட பொழுது,
"தாய் மகன் என்ற சரீர சம்பந்ததை பார்க்கும் போது, இது தகாது..
ஆனால், ஆச்சார்யன் என்ற ஆத்ம சம்பந்ததை பார்க்கும் போது, பாத தீர்த்தம் எடுத்து கொள்ளலாமே" என்றாள் அந்த அம்மையார்.

திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவத்தில் இருந்த உணர்வை, ஆண்டாள் அம்மையார் நமக்கு காட்டினாள்.
உத்தம குரு, தன் சிஷ்யனுக்கு சாதம் போட்டு,
அவ்வப்போது அவன் உடம்பையும் கவனித்து,
ஆத்மாவையும் கவனித்து,
வாக்கையும் கவனித்து,
ஆத்ம ஞானம் பூரணமாக கிடைக்க பெற்றவனாகவும் அவனை ஆக்கி,
உடம்பையும் பகவத் குணம் சொல்லும் அளவுக்கு தெம்பும் உண்டாக்கி,
பகவத் குணம் சொல்லும் அளவுக்கு வாக்கு திறனும் கொடுத்து,
"பகவத் குணம் சொல்" என்று கேட்க,
"இவன் என் சிஷ்யன்!!" என்று மார்பு தட்டிக்கொள்ள மாட்டாராம்.
மாறாக பகவத் குணம் சொல்லும் தன் சிஷ்யனை "வளர்த்ததனால் பயன்பெற்றேன்" என்று குரு பூரிப்பு அடைந்து.
"அவன் ஒரு பாகவதன்" என்று நினைப்பாராம் உத்தம குரு. 




பகவத் குணத்தை சொல்லிவிட்டால்,
'குழந்தை' என்று பார்க்க மாட்டோம்,
'சிஷ்யன்' என்றும் பார்க்க மாட்டோம்,
'என் பிள்ளை' என்றும் பார்க்க மாட்டோம்
என்று சொல்கிறார்.

ஆழ்வார் உகக்கும் படி நாமும் வாழ வேண்டும்.

"பறவை ஏறும் பரம புருஷா" - பாசுரத்தின் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோமே.. திருமலை வெங்கடாத்ரி பெருமை சொல்லும் பாசுரமாயிற்றே

காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள விளக்கொளி பெருமாள் என்ற தீப ப்ராகாசரை அவசியம் நாம் சென்று தரிசிக்க வேண்டும்.