Followers

Showing posts with label திருமங்கையாழ்வார். Show all posts
Showing posts with label திருமங்கையாழ்வார். Show all posts

Monday, 15 November 2021

திருக்கோவிலூர் த்ரிவிக்ரம பெருமாளை தரிசிக்கலாம்... வாருங்கள் என்று ஆழ்வார் அழைக்கும் பாசுரம். அலம்புரிந்த நெடுந்தடக்கை.. அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோம்.

திருமங்கையாழ்வார், இதற்கு முந்திய பாசுரத்தில், த்ரிவிக்ரம அவதாரத்தை நினைத்து பாட, உடனே அவருக்கு, திருக்கோவிலூர் சென்று. பெருமாளை  பார்க்க ஆசை வந்து விட்டது.  உடனே பாடுகிறார்..

அலம்புரிந்த நெடுந்தடக்கை 

அமரர் வேந்தன் !

அஞ்சிறை புள் தனிப்பாகன் !

அவுணர்க்கு என்றும் சலம் புரிந்து

அங்கு ருளில்லாத் தன்மையாளன் !

தான் உகந்த ஊரெல்லாம் தன் தாள் பாடி

நிலம் பரந்து வரும் கலுழி பெண்ணை 

ஈர்த்த நெடுவேய்கள் படு முத்தம் உந்த உந்தி,

புலம் பரந்த பொன் விளைக்கும் பொய்கை வேலி

பூங்கோவலூர் தொழுதும்!  போது நெஞ்சே!

- திருநெடுந்தாண்டகம் (திருமங்கையாழ்வார்)

தன் நெஞ்சை பார்த்து, "திருக்கோவலூர் (பூங்கோவலூர்) த்ரிவிக்ரம பெருமாளை தொழுவதற்கு (தொழுதும்) செல்லலாமா என் நெஞ்சே? (போது நெஞ்சே!)" என்று கேட்கிறார் ஆழ்வார்.


அலம்புரிந்த நெடுந்தடக்கை அமரர் வேந்தன்

"அலம்" என்ற சமஸ்க்ரித சொல்லை அப்படியே பயன்படுத்துகிறார். 

அலம் என்றால் "போதும்" என்று அர்த்தம்.

பெருமாளின் நீண்ட கையை பார்க்கிறார் ஆழ்வார். 

பகவான், பலி சக்கரவர்த்தியிடம் கை நீட்டி வாங்கினாரே! பலி சக்கரவர்த்தியிடம் கை நீட்டி தானம் வாங்குவதற்காக இத்தனை பெரிய கை உள்ளதோ பெருமாளுக்கு? என்றால் இல்லையாம். 


'பகவானுக்கு நீண்ட புஜம் வாங்குவதற்காக இல்லை, கொடுப்பதற்காக' என்கிறார் ஆழ்வார்.

பலி சக்கரவர்த்தி, மூன்று அடி மண் கொடுத்தேன் என்ற போது, இரண்டே அடியில் ப்ரம்ம லோகம் வரை அளந்து விட, மூன்றாவது அடி தானம் கொடுக்க முடியாமல் தவித்தான். 

"தானம் கொடுக்கிறேன்" என்று சொன்னவன், கொடுக்க முடியாமல் திணறினான்.

பகவானோ, ப்ரம்ம லோகம் வரை, தான் வாங்கிய தானத்தை அப்படியே இந்திரனுக்கு தானம் கொடுத்து விட்டார். 

தானம் கொடுத்த பலி, இவருக்கு மூன்றாவது அடி கொடுக்க முடியாமல் தவிக்க, பகவானோ, "போதும் போதும்" என்று இந்திரன் சொல்லும் அளவுக்கு தானம் செய்து விட்டார். 

வாங்குபவன் (இந்திரன்) போதும் போதும் (அலம்புரிந்த) என்று சொல்லும் அளவிற்கு அள்ளி அள்ளி கொடுக்கும் நீண்ட கைகள் (நெடுந்தடக்கை) உடைய இந்திரனுக்கும் தலைவன் (அமரர் வேந்தன்) அல்லவா இவர்! என்று திருக்கோவிலூர் த்ரிவிக்ரம பெருமாளை நினைக்கிறார் ஆழ்வார்.

"எனக்கு பகவான் கருணை செய்ய மாட்டாரா?" என்று தாபத்தோடு வருபவன், இவரை பார்த்து விட்டால், "எனக்கு பகவான் செய்யும் கருணை தாங்கவில்லையே ! தாங்கவில்லையே!" என்று கதறும் படி, கருணையை பொழிந்து விடுவாரே த்ரிவிக்ரம பெருமாள்! 

என்று கருணையை நினைத்து பார்க்கிறார்.


அஞ்சிறை புள் தனிப்பாகன்

யானையை தனக்கு வாகனமாக வைத்து இருப்பார் சிலர். 

குதிரையை தனக்கு வாகனமாக வைத்து இருப்பார்கள் சிலர். 

யானையை, குதிரையை பழக்கி பாகனாகி விடலாம்.  

இவரோ தனி சிறப்பு கொண்ட பாகனாக இருக்கிறாரே! என்று பெருமாளை பார்க்கிறார். 

பெருமாள் அழகிய சிறகுகள் (அஞ்சிறை) உடைய கருடனை தனக்கு வாகனமாக வைத்து, கருடனை (புள்) பழக்கி, தனக்கு வாகனமாக வைத்து இருக்கிறார் என்கிறார். 

அதையே "அஞ்சிறை புள் தனி பாகன்" என்று சொல்கிறார்.


அவுணர்க்கு என்றும் சலம் புரிந்து அங்கு அருளில்லா தன்மையாளன்

வஞ்சகம் செய்பவர்களை கோபத்துடன் தண்டிப்பவர் இவர். வஞ்சகனுக்கு வஞ்சகனாக இருக்கும் பெருமாள் இவர் என்று த்ரிவிக்ரம பெருமாளை பார்த்து கொண்டாடுகிறார். 

இந்திர லோகத்தை கைப்பற்றி, இந்திரனை வாழ விடாமல் செய்து விட்டான், பலி சக்கரவர்த்தி. 

அடுத்தவன் சொத்தை அபகரித்த பலி சக்கரவர்த்தியை, வாமன மூர்த்தியாக வந்து, மூன்று அடி மண் கேட்டு, வஞ்சகனை, வஞ்சகத்தால் ஒடுக்கி,  த்ரிவிக்ரம பெருமாளாக நின்று விட்டார், 

வஞ்சகனை வஞ்சத்தால் ஒழிப்பவர் என்று த்ரிவிக்ரம பெருமாளுக்கு மங்களாசாசனம் செய்கிறார் ஆழ்வார்.


தான் உகந்த ஊரெல்லாம் தன் தாள் பாடி

த்ரிவிக்ரம பெருமாளை நினைத்து இப்படி பாடி கொண்டிருந்த ஆழ்வாருக்கு, ஊர் ஊராக சென்று, ஒவ்வொரு பெருமாளையும்  (தான் உகந்த ஊரெல்லாம்) சென்று, தான் பாட ( தன் தாள் பாடி) ஆசை ஏற்பட்டதாம். 

அதையே "தான் உகந்த ஊரெல்லாம் தன் தாள் பாடி" என்று தன் ஆசையை சொல்லிக்கொள்கிறார்.

இப்படி ஒரு ஆசையில், த்ரிவிக்ரம பெருமாளை சேவிக்க, திருக்கோவிலூரே வந்து விட்டார் திருமங்கையாழ்வார். 

த்ரிவிக்ரம பெருமாள் இருப்பதால், அவர் சாநித்யத்தால், திருக்கோவிலூர் பச்சை பசேல் என்று காட்சி கொடுக்க, திருக்கோவிலூரையே வர்ணிக்கிறார் ஆழ்வார்.

நிலம் பரந்து வரும் கலுழி பெண்ணை ஈர்த்த நெடுவேய்கள் படு முத்தம் உந்த உந்தி புலம் பரந்த பொன் விளைக்கும் பொய்கை வேலி பூங்கோவலூர் தொழுதும்!  போது நெஞ்சே!

பெண்ணை ஆறு, இந்த திவ்ய தேசத்தில் ஓடுகிறது. 

அந்த நதி ஓடும் அழகை பார்த்து வர்ணிக்கிறார். 

பெண்ணையாற்றில் ஓடும் தண்ணீரானது, வெள்ளம் (கலுழி) போல ஓடி வர, அதன் கரைகளில்  உயர்ந்து வளர்ந்த மூங்கில் மரங்களில் (நெடுவேய்கள்) பூத்த முத்து போன்ற வெண் பூக்களை (படு முத்தம்) ஈர்த்து கொண்டு, கழனிகள் எங்கும் பரவி (புலம் பரந்த) உந்தி தள்ள (உந்த உந்தி), முள் வேலிக்கு பதிலாக எங்கும் நீரால் சூழ்ந்திருக்கும் (பொய்கை வேலி) வயல்களில் இந்த மூங்கில் பூக்களே உரமாகி, பொன் போன்ற அரிசியை விளைவிக்கிறது

இப்படி திருக்கோவிலூர் என்ற இந்த திவ்ய தேசம் இருப்பதற்கு காரணம், த்ரிவிக்ரம பெருமாள் உகந்து இருப்பதால் தானே என்று நினைக்க, "நெஞ்சே! த்ரிவிக்ரம பெருமாளை தொழுவதற்கு வா போகலாம்." என்று பாடுகிறார்.

Sunday, 7 November 2021

பல ரூபத்தில், பல வண்ணத்தில் பகவான் வந்தாலும், அவரை நிஜத்தில் அறிந்து விட முடியுமா? என்று பாடுகிறார் திருமங்கையாழ்வார். பாசுரம் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோம்... "திருவடிவில் கருநெடுமால்..."

பல ரூபத்தில், பல வண்ணத்தில் பகவான் வந்தாலும், அவரை நிஜத்தில் அறிந்து விட முடியுமா? என்று பாடுகிறார் திருமங்கையாழ்வார். பாசுரம் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோம்  

திருவடிவில் கருநெடுமால் 

சேயன் என்றும் 

திரேதை கண் வளை உருவாய் திகழ்ந்தான் என்றும்,

பெரு வடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம்

பெருமானை கருநீல வண்ணன் றன்னை (என்றும்)

ஒரு வடிவத்தோர் ஓர் உரு என்று உணரல் ஆகா

ஊழி தோறு ஊழி நின்ற ஏத்தல் அல்லால்

கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் தன்னை

கட்டுரையே யார் ஒருவர் காண் நிற்பாரே?

திருநெடுந்தாண்டகம் (திருமங்கையாழ்வார்)

ஆழ்வாரின் மீதுள்ள கருணையினால் பல வண்ணங்களில் எம்பெருமான் காட்சி கொடுக்க, தான் கண்ட காட்சியை, அநுபவித்து நமக்கும் சொல்கிறார் திருமங்கையாழ்வார்.





திருவடிவில் கருநெடுமால் :

பகவான் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் ஒரு குறிப்பிட்ட வண்ணத்தில் பெரும்பாலும் அவதரிக்கிறார் என்று பாகவதம் சொல்கிறது.

 

க்ருதே சுக்ல சதுர் பாஹு: (कृते शुक्ल: चतुर्बाहु: जटिल:)

த்ரேதாயாம் ரக்த வர்ண: அசௌ (त्रेतायां रक्त वर्णो असौ)

த்வாபரே பகவான் ச்யாம: (द्वापरे भगवाण्  श्याम:)

க்ருஷ்ண வர்ண த்விஷா அக்ருஷ்ணம் (कृष्णवर्णं त्विषा अकृष्णं)

பாகவதம் 

'சத்வ குணம் அதிகமாக இருந்த க்ருத யுகத்தில் வெண்மையாக பகவான் காட்சி கொடுத்தார்.

ரஜோ குணம் அதிகமாக இருந்த த்ரேதா யுகத்தில் சிவப்பாக பகவான் காட்சி கொடுத்தார்.

சத்வ குணமும், ரஜோ குணமும் கலந்து இருந்த துவாபர யுகத்தில் நீல வர்ணமாக பகவான் காட்சி கொடுத்தார்.

தமோ குணம் பூரணமாக இருந்த கலி யுகத்தில் நீருண்ட கருமேக வர்ணமாக பகவான் காட்சி தருகிறார்'

என்று பாகவதம் சொல்கிறது.

பெருமாள் எந்த வண்ணத்தில் வந்தாலும் அழகாக தான் இருக்கிறார். 

இருந்தாலும், 

பக்கத்திலேயே இருக்கும் தாயாருக்கு மிகவும் பிடித்தமான வண்ணம் எது? என்று முதலில் கவனிக்கிறார் ஆழ்வார்.

பல விபவ அவதாரங்கள் பெருமாள் செய்தார். தாயார் கூடவே அவதரித்தாள்.

திருமலையில் கருமையான வண்ணம் எடுத்து அர்ச்சா திருமேனியுடன் வந்ததும், தாயார் அவர் கருமையான வண்ணத்தை பார்த்து, அந்த வண்ணத்தோடு கலந்து விடும் ஆசையில் வக்ஷஸ்தலத்திலேயே வந்து அமர்ந்து விட்டாள்.


திரு என்ற லக்ஷ்மிக்கு பிடித்தமான கருநீல வண்ணத்தில் பெருமாளை பார்த்து  'திருவடிவில் கருநெடுமால்' என்று பாடுகிறார்.


அரச்சா திருமேனியுடன் இருந்த பெருமாள், ஆழ்வாருக்கு பாகவதத்தில் சொன்னபடி, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தான் கொண்டிருந்த வண்ணத்தில் காட்சி கொடுக்க, ஆழ்வார் பாகவத்தை அப்படியே நமக்கு தமிழில் கொடுக்கிறார்.


பெரு வடிவில் கடல் அமுதம் கொண்ட காலம் வளை உருவாய் திகழ்ந்தான் என்றும்

க்ருத யுகத்தில் பாற்கடலில் அமுதம் கடையும் போது, வளைந்த வெண்சங்கு போன்ற பெரிய வடிவம் எடுத்த பெருமாள், இங்கு ஆழ்வாருக்கும் காட்சி கொடுக்க, 'வளை உருவாய் திகழ்ந்தான் என்றும்' என்று பாடுகிறார்.


சேயன் என்றும் திரேதை கண்:

த்ரேதா யுகத்தில் சிவப்பு (சேயன்) வண்ணத்தில் காட்சி கொடுத்ததை, இங்கு ஆழ்வாருக்கும் பெருமாள் காட்ட, 'சேயன் என்றும் திரேதை கண்' என்று பாடுகிறார்.


பெருமானை கருநீல வண்ணன் றன்னை: 

த்வாபர யுகத்தில் தோன்றிய படி, ஆழ்வாருக்கு பெருமாள் "கருநீல வண்ணனாக" காட்சி கொடுக்க, 'பெருமானை கருநீல வண்ணன் றன்னை' என்று பாடுகிறார்.


'லோஹித சுக்ல க்ருஷ்ணாம்..' என்று வேதம் சொல்கிறது. 

அதாவது 'சிவப்பு வெளுப்பு கறுப்பு' என்கிற வரிசையில் சொல்வதால், ஆழ்வார் அந்த அமைப்பிலேயே இந்த பாடலை பாடி இருப்பதால், இந்த பாசுரத்தை யுகத்திற்கு சரியாக வரிசைப்படுத்தி புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

ஒரு வடிவதோர் ஓர் உரு என்று உணரல் ஆகா :

பெருமாளுக்கு '4 வர்ணம் தான், இந்த ரூபம் தான்' என்று இதை வைத்து சொல்லி விட முடியுமா? 

பல ரூபங்களில் (வாமனன், பரசுராமர், நரசிம்மர், ராம, கிருஷ்ணர்), பல வண்ணங்களில் (சிவப்பு வெளுப்பு கறுப்பு) எம்பெருமான் வந்தார் என்பது நிஜம் என்றாலும், பெருமாளுக்கு இந்த ரூபம் தான், இந்த வண்ணம் தான் என்று சொல்லிவிட முடியுமா? 

இவையெல்லாம் பெருமாள் இஷ்டப்பட்டு ஏற்று  கொண்டவை என்று உணர வேண்டுமே தவிர, அவருடைய ரூபத்தின் எல்லையை, வண்ணத்தின் எல்லையை ஓருவன் உணர்ந்து விட முடியுமா? என்று எம்பெருமானின் பரத்துவதை நினைத்து பிரமிக்கிறார் ஆழ்வார். 


ஊழி தோறு ஊழி நின்று ஏத்தல் அல்லால் :

ஒரு வண்ணத்தில், ஒரு ரூபத்தில் அடக்க முடியாத எம்பெருமான், இப்படி ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இருந்தார் என்று ஸ்தோத்ரம் செய்யலாமே தவிர, வேறு என்ன நாம் அவருக்கு செய்து விட முடியும்? (ஏத்தல் அல்லால்).


கரு வடிவின் செம்வண்ணம் கண்ணன் தன்னை பெருமானை

கட்டுரையே யாரொருவர் காண் நிற்பாரே?

இப்படி பெருமாள் பல வண்ணத்தில் காட்சி கொடுக்க, பெருமாளின் ரூபம், வண்ணம் எல்லை கடந்தது என்று தோன்றியதும், ஏதோ பார்த்தது வரை வெறுங்கட்டுரை போல பேசினாயே தவிர, ஓ நெஞ்சே! உண்மையை சொல்.. கருமையான திருமேனியையும் சிவந்த திருக்கண்களையும் உடைய எம்பெருமானின் கருணை இல்லாமல், யார் தான் அவரை காண முடியும்? சொல் நெஞ்சே !

என்று தன் நெஞ்சை கேட்கிறார். 

Monday, 9 March 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - முன்னோர் தூது வானரத்தின் - திருமங்கையாழ்வார் எவ்வுள் (திருவள்ளூர்) வீர ராகவ பெருமாளை பார்த்து பாடிய அழகான பாசுரம். தமிழன் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

எவ்வுள்” (திருவள்ளூர்) என்ற இந்த திவ்ய தேசத்தில்,
"வீர ராகவ பெருமாளுக்கு", மங்களாசாசனம் செய்து பாடுகிறார் திருமங்கையாழ்வார்.




எவ்வுள் என்ற இந்த திவ்ய தேசம் வந்து, "எம்பெருமானை பார்த்த" திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு,
ராம அவதாரத்தில் ஹனுமார் செய்த தூதும்,
கிருஷ்ணா அவதாரத்தில் கிருஷ்ணர் செய்த தூதும்,
நினைவுக்கு வர, இந்த இரண்டு அவதாரமும் செய்த எவ்வுள் பெருமாளிடமே தன் அனுபவத்தை சொல்கிறார்.

முன்னோர் 
தூது வானரத்தின் வாயில் மொழிந்து,
அரக்கன் மன்னூர் தன்னை 
வாளியினால் மாள முனிந்து
அவனே!!
பின்னோர் 
தூதன் ஆதிமன்னர்க்கு ஆகிப் 
பெருநிலத்தார் இன்னார் தூதன் என 
'நின்றான்' 
எவ்வுள் கிடந்தானே!!
-- பெரிய திருமொழி 

எவ்வுள் என்ற இந்த திவ்ய தேசத்தில் இருக்கும் இதே பெருமாள் தான்,
முன்னொரு காலத்தில் (த்ரேதா யுகத்தில்),
ராமபிரானாக அவதரித்த போது,
தனக்கும் சீதைக்கும் மட்டுமே தெரிந்த சம்பவங்களையும்,
சீதையின் அடையாளங்களையும்,
தன் நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமான "ஹனுமான்" என்ற வானரத்திடம் சொல்லி தூது அனுப்பினராம்.

இதையே
"முன்னோர் 
தூது வானரத்தின் வாயில் மொழிந்து" 
என்று சொல்லி எவ்வுள் பெருமாளிடமே அவருடைய ராம அவதாரத்தை பற்றி சொல்லி,

"கண்டேன் சீதையை" என்று தூது சென்ற ஹனுமான் நல்ல சேதி சொல்ல, "அந்த அரக்கன் ராவணனை வாளெடுத்து தன் விபவ அவதாரத்தின் போது ஒழித்தாராம், எவ்வுள் என்ற திவ்ய தேசத்தில் இருக்கும் அர்ச்சா அவதார பெருமாள்..

இதையே
அரக்கன் மன்னூர் தன்னை 
வாளியினால் மாள முனிந்து, 
என்று சொல்கிறார்.


தூது சென்று, சீதை இருக்குமிடத்தை கண்டுபிடித்து, வெற்றியுடன் திரும்பிய ஹனுமான், ராமபிரானின் தாபத்தை, தீர்த்தார்.
ஹனுமானுக்கு பதில் செய்ய முடியாமலேயே அந்த அவதாரம் முடிந்து விட, அதே ராமபிரானே (அவனே!!),
அடுத்த அவதாரமான கிருஷ்ண அவதாரத்தில்,
"இந்த முறை ஹனுமனை போல தான் தூது போக வேண்டும்... அவருக்கு இந்த அவதாரத்தில் பதில் செய்து விடவேண்டும்"
என்று நினைத்தாராம்.




வாயு புத்ர ஹனுமானே, இங்கு பீமனாக அவதரிக்க,
"தான் தூது போகிறேன்!!" என்று யுதிஷ்டிரரிடம் யாசித்து "ஹனுமானுக்கு பதில் செய்து விட நினைத்தாராம்" இந்த எவ்வுள் பெருமாள்...

ஆழ்வாருக்கு கண்ணன் மாடு மேய்க்கும் சிறு பாலகனாக தெரிய, கண்ணபிரானை சிறு பாலகனாகவே ரசிக்கிறார்.

"ஹனுமானுக்கு இந்த அவதாரத்தில் பதில் செய்து விடலாம்" 
என்று ஏதோ ஒரு ஆசையில் கிளம்பி விட்டாலும், 
இந்த கண்ணனோ, சிறு பாலகனாம். 

"வெண்ணை கொடுத்தால் சாப்பிடும்" இந்த பாலகண்ணன்,
ஹனுமானுக்கு பதில் செய்து விடலாம் என்ற ஆசையில், த்ருத ராஷ்டிரன் சபைக்கு வந்து விட்டானாம்.

ஹனுமானை போல சாமர்த்தியமாக குடும்ப விவகாரம் பேச தெரியாத சிறு பாலகன்,
"பகவத் கீதை சொல்" என்று ஞானத்துக்கு வழி கேட்டால், ஒரு மணி நேரம் பேசுவானாம்.
இதுவோ!! "குடும்ப பிரச்சனை. சொத்து பிரச்சனை".

குழந்தைக்கு, குடும்ப பிரச்சனையை எப்படி பேச தெரியும்?
"மாட்டை பற்றி கேட்டால் கூட" ஒரு மணி நேரம் பேசுவானாம்.
அல்லது,
"உலக படைப்பை பற்றி கேட்டால்", அதை பற்றியும் கூட பேசுவானாம் இந்த கண்ணன்.

"குடும்ப விவகாரமே தெரியாத இந்த பால கிருஷ்ணன்"
ஏதோ ஆசையில் தூதுவனாக சபைக்கு வந்து விட, ஹனுமானை போல சாமர்த்தியமாக பேச தெரியாமல், கையை பிசைந்து கொண்டு "நின்றானே" என்று கொஞ்சி மகிழ்கிறார்.

பால கிருஷ்ணனாக இருந்தால் தான், ஹநுமானை போல தூதில் சாமர்த்தியமாக பேச தெரியாமல், சமாதான பேச போய், 
"ஒரு குண்டூசி நிலம் கூட தர முடியாது" என்று துரியோதனன் சொல்ல, 
"நீங்களெல்லாம் அயோக்கியன்" என்று சொல்லி மிரட்டி விட்டு, 
தகுதி இல்லாதவர்களுக்கு போய் இந்த கண்ணன் "விஸ்வ ரூபமும்" காண்பித்து விட்டு
ஹநுமானுக்கு பதில் செய்ய முடியாத வருத்தத்துடன் திரும்பி சென்று விட்டானாம்.

அதையே
பின்னோர் 
தூதன் ஆதிமன்னர்க்கு ஆகிப் 
பெருநிலத்தார் இன்னார் தூதன் என, 
'நின்றான்'
என்று பாடுகிறார்.

ராமனாகவும், கிருஷ்ணனாகவும் விபவ அவதாரம் செய்த அதே எம்பெருமான் தான்,  எவ்வுள் என்ற திவ்ய தேசத்தில் அர்ச்சா திருமேனியுடன் காட்சி கொடுத்துக்கொண்டு சயன கோலத்தில் இருக்கிறார் (எவ்வுள் கிடந்தானே!!)  
என்று என்று நாம் எல்லோரையும் வீர ராகவ பெருமாளை பார்க்க அழைக்கிறார் திருமங்கையாழ்வார்.

"எவ்வுள்" என்று அழைக்கப்படும் இந்த திவ்ய தேசத்துக்கு "திருவள்ளூர்" என்று இன்று பெயர்.
அவசியம் பார்க்க வேண்டிய திவ்ய தேசம்சென்னைக்கு அருகில் உள்ளது.


 

Monday, 17 February 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - கல்லெடுத்துக் கல்மாரி காத்தாய் என்றும் - திருமங்கையாழ்வார் காஞ்சி உலகளந்த பெருமாளை பார்த்து பாடிய அழகான பாசுரம். தமிழன் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

திருமங்கை ஆழ்வார் "அர்ச்சா திருமேனியையே" பெருமாளின் அவதாரமாக அனுபவித்தார்.

பாசுரம் : (ஊரகம் உலகளந்த பெருமாளுக்கு மங்களாசாசனம்)




கல்லெடுத்துக் கல்மாரி காத்தாய் என்றும் !
காமரு பூங்கச்சி ஊரகத்தாய் என்றும்!
வில் அறுத்து மெல்லியல்தோள் தோய்ந்தாய் என்றும்!
வெஃகாவில் துயிலமர்ந்த வேந்தே என்றும்!
மல்லடர்த்து மல்லரையன்று அட்டாய் என்றும்!
மாகீண்ட கை தலத்து என் மைந்தா என்றும்!
சொல்லெடுத்துத் தன் கிளியை சொல்லே என்று
துணைமுலைமேல் துளிசோரச் சோர்கின்றாளே
-- திருநெடுந்தாண்டகம் (திருமங்கையாழ்வார்)
திருமங்கையாழ்வார், தன்னை ஒரு பெண்ணாக (பரகால நாயகியாக) பாவித்து, 'உலகளந்த பெருமாளை' தன்னுடைய பிரியனாக (நாயகனாக) பார்க்கிறார்.

தன் நாயகனின் பெருமைகளை, குணங்களை, 
தன் நாயகன் இருக்கும் திவ்ய தேசங்களை பற்றி, யாரிடமாவது சொல்லி கொண்டே இருக்க வேண்டும், 
பிறர் தன் நாயகனை பற்றி சொல்ல கேட்க வேண்டும் 
என்று சத்சங்கத்திற்கு ஆசைப்பட்ட இந்த பரகால நாயகி, 
"ஒரு கிளியை வளர்த்து விட்டால், அதற்கு பெருமாளை பற்றி சொல்லி தரலாமே" என்று நினைத்தாளாம்.
இந்த பரகால நாயகி, ஒரு அறிவில்லா கிளி ஒன்றை வளர்த்து வந்தாளாம்.

'தன்னுடைய ப்ரியனுடைய பெயரையெல்லாம் இந்த கிளிக்கு சொல்லி தந்து, தான் கேட்க வேண்டும்' என்று ஆசைப்பட்டாளாம் இந்த பரகால நாயகி.
தன் கிளியையே தன் சத்சங்கமாக ஆக்கி கொண்டாளாம்.




அந்த ஆசையில், தான் வளர்த்த கிளிக்கு தன் ப்ரியனை பற்றி சொல்லி தருகிறாள்.

இந்த உலகளந்த பெருமாள், விபவ அவதாரம் செய்த போது, 'பிருந்தாவனத்தையே அழிக்கிறேன்' என்று ஒரு சமயம் இந்திர தேவன் கோபப்பட்டு, பிரளய காலத்தில் பொழியக்கூடிய கல் போன்ற மழையை (கல்மாரி) கொட்டியும்,
தன் சுண்டு விரலில் கோவர்த்தனம் என்ற மலையை 7 வயதில் எடுத்து (கல்லெடுத்து) பிருந்தாவனத்தையும், யாதவ ஜனங்களையும் காத்த கிருஷ்ண பரமாத்மா இவர் என்று பலத்தை சொல்லி தர,
(கல்லெடுத்துக் கல்மாரி காத்தாய் என்றும்)
அனைவரும் விரும்பும் அழகிய கச்சியில் (காஞ்சீபுரத்தில்), அமைந்துள்ள திருவூரகத்தில் வீற்று இருக்கும் உலகளந்த பெருமாள், அகில உலகுக்கே அதிபதி என்று சொல்லி தர,
(காமரு பூங்கச்சி ஊரகத்தாய் என்றும்)
விபவ அவதாரம் செய்த போது, யாரும் அசைக்க முடியாத சிவ தனுஷை முறித்து (வில்லிறுத்து), மஹாலக்ஷ்மியான சீதையை கைபிடித்து மணந்து கொண்ட ராமபிரான் இவர் என்று பராக்ரமத்தை சொல்லி தர,
(வில்லிறுத்து மெல்லியல்தோள் தோய்ந்தாய் என்றும்)
இதே காஞ்சியில் உள்ள வெஃகாவில், சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாளாக சயனித்து இருக்கும் பெருமாள் இவர் என்று திவ்ய தேச பெருமையை சொல்லி தர,!
(வெஃகாவில் துயிலமர்ந்த வேந்தே என்றும்)
முஷ்டீகன், சாணூரன் என்ற இரு மல்லர்களின் வலிமையை அடக்கி, ஒழித்த கண்ணனும் இவர் தான், என்று சொல்லி தர!
(மல்லடர்த்து மல்லரையன்று அட்டாய் என்றும்)



குதிரை போன்ற வடிவத்தில் வந்த கேசி என்ற அரக்கனை, தன் கையால் கிழித்து ஒழித்த என் மைந்தன் இவர் தான், என்று யசோதையாக தன்னை நினைத்து சொல்லி தர!
(மாகீண்ட கை தலத்து என் மைந்தா என்றும்)

இவையனைத்தையும் கவனமாக கேட்டு கொண்ட இவளுடைய கிளி, அப்படியே மனதில் வாங்கி கொண்டு விட்டதாம்..

அடுத்த நாள்,
பரகால நாயகியாக இருக்கும், திருமங்கையாழ்வார், அந்த கிளியை பார்த்து "கல்லெடுத்து..."
என்று முதல் சொல்லெடுத்து கொடுத்தவுடனேயே, கற்றுக்கொண்ட அவள் கிளி தானாகவே
"கல்லெடுத்துக் கல்மாரி காத்தாய் என்றும் !..."
என்று திரும்ப சொல்வதை கேட்டு,
(சொல்லெடுத்துத் தன் கிளியை சொல்லே என்று)

பரகால நாயகி தன் நாயகனை நினைவில், ஆனந்தத்தில் கண்ணீர் பெருக்கி (துளிசோரச்), அவள் மார்பை நனைக்க, பெருமாளின் நினைவுடனேயே கண் அயர்ந்து நின்றாளாம்.
(துணைமுலைமேல் துளிசோரச் சோர்கின்றாளே)
இப்படி பரகால நாயகியாக இருக்கும் திருமங்கை ஆழ்வார், பெருமாளின் நினைவில் தன்னை மறந்து நின்றார்.

'காதல் கொண்டு பெருமாளுடன் உறவு கொள்வது, பக்தியின் உச்சம்' என்று சொல்லப்படுகிறது.

சாமானிய ஜனங்கள் இது போன்ற ஆழ்வார்களின் அனுபவத்தை, தாங்கள் அனுபவிக்கும் உலக காமத்துடன் ஒப்பிட்டு விடுவார்கள் என்பதாலேயே, பக்தியில் தகுதி இல்லாதவர்களுக்கு பாசுரங்களின் அர்த்தங்களை சொல்ல பயந்தனர்.

மூன்று பக்தி நிலைகள் என்ன? என்று தெரிந்து கொள்ள...
இங்கே படிக்கவும்.




Wednesday, 5 February 2020

பாசுரம் (அர்த்தம்) - தாயே தந்தை என்றும் - திருமங்கையாழ்வார் திருப்பதி பெருமாளை பார்த்து பாடிய அழகான பாசுரம். தமிழன் அர்த்தம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டாமா?

திருப்பதியில் ஸ்ரீனிவாசபெருமாள், 'நமக்காகவே எப்பொழுதும் நின்று கொண்டே காத்துக்கொண்டிருக்க',

நாமோ, "நேரம் கிடைக்கவில்லை, தலை போகிற காரியம் இருக்கிறது" என்று திருமலை போகாமல் இருப்பதற்கு, காரணங்கள் சொல்லி கொண்டு இருக்கிறோம்.




திருமலையப்பனிடம் கொஞ்சம் தலையை காண்பித்து விட்டு வந்தாலும், தலை போகும் காரியத்தையும் சாதிக்க வைத்துவிடுவாரே!!
தலையும் போகாமலும் காப்பாற்றி விடுவாரே பெருமாள் !!

அல்ப பலன் முதல் மோக்ஷம் வரை தர, சங்கல்பம் செய்து, அர்ச்ச அவதாரம் எடுத்த திருமலையப்பனை காண்பதை விட, வேறு என்ன சாதனை நாம் செய்ய வேண்டும்?

"வாழ்நாள் முழுவதும், ஏதேதோ காரணத்தை சொல்லிக்கொண்டே, கோவிலுக்கு போகாமல், பெருமாளை சரணம் அடையாமல் இருக்கும் நம்மை போன்றவர்கள்,
எதிர்பாராவிதமாக ஒரு நாள் திருமலையப்பனை தரிசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்து விட்டால், பெருமாளிடம் என்ன சொல்லி சரணாகதி செய்ய வேண்டும்?"
என்று திருமங்கையாழ்வாரே, பாசுரம் மூலமாக, நமக்கு சொல்லி தருகிறார்.

தாயே தந்தை என்றும்,
தாரமே, கிளை மக்கள் என்றும்,
நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் !!
நுன்னை காண்பது ஓர் ஆசையினால்,
வேயேய் பூம்பொழில் சூழ்,
விரையார் திருவேங்கடவா
நாயேன் வந்து அடைந்தேன்,
நல்கி ஆள் என்னை கொண்டருளே !!
-- பெரிய திருமொழி (திருமங்கையாழ்வார்)

நாம் பிறந்தநாளாக, நம்மை காண்பதற்கு, திருமலையில் அரச்சா திருமேனியுடன் ஸ்ரீனிவாச பெருமாள் காத்து கொண்டு இருக்கிறார்.

பல காரணங்கள் சொல்லி, வராமல் இருக்கும் நாம், ஒருநாள் திடீரென்று திருமலைக்கு வருமாறு நேர்ந்து விட,
பக்தன், 'ஏன் இத்தனை தாமதமாக வந்தேன் என்று பெருமாளிடம் பேசுவது போல' இந்த பாசுரத்தை திருமங்கையாழ்வார் பாடுகிறார்.

பெருமாள், பக்தனிடம்,
"நல்ல இளமையான பால்ய வயதிலேயே, உடம்பில் தெம்பு இருக்கும் போதே, திருமலை ஏறி வந்து இருக்கலாமே?"
என்று கேட்க,
பக்தன் உண்மையை சொன்னான்..
'பாசம் என்ற நோய் (மாயை) தன்னை தொற்றியதால், பெருமாளை பார்க்க இத்தனை வருடங்கள் ஆகி விட்டது' என்று சொல்லும்படியாக பாசுரம் அமைந்துள்ளது.

பெருமாளை பார்த்து,
"வாஸ்தவம் தான். இளமையான வயதிலேயே வந்திருக்கலாம்!!.
ஆனால்,
 எனக்கு வயதான அப்பா அம்மா.
நான் தான் அவர்களை பார்த்து கொள்ள வேண்டும்.
என் மனைவி ஒழுங்காக பார்த்து கொள்ள மாட்டாள்.




ஒரு சமயம், என் அப்பாவுக்கு உடம்பு முடியாமல் போய் விடும்.
ஒரு சமயம், என் அம்மாவுக்கு உடம்பு முடியாமல் போய் விடும்.
இப்படியே அந்த சமயங்களில், 
நான் திருப்பதி வர முடியாமல் போய் விட்டது.
பிறகு, 
பெற்றோர்கள் பரமபதம் அடைந்த பின், திருப்பதி கிளம்பலாம் என்றால், 'குடும்ப பொறுப்பு' வந்துவிட்டது.
குழந்தைகள், அம்மாவிடம் கூட போகாமல், "அப்பா.. அப்பா..." என்று எப்பொழுதும் என்னையே சுற்றி சுற்றி வருகின்றனர்.




நான் குழந்தைகளை பார்த்து கொள்ளவில்லையென்றால், என் மனைவி 'உங்களை கட்டிக்கொண்டு இப்படி மாரடிக்கிறேனே' என்று என்னை திட்டுகிறாள்.
இப்படிப்பட்ட நிலையில் நான் எப்படி திருப்பதி வருவது?

உங்களுக்கு நேரம் ஒதுக்கி உங்களை தரிசிக்க முடியாமல், எனக்கு ஏதாவது வியாதி வந்துகொண்டே இருக்கிறது.

அப்படி என்ன வியாதி உனக்கு என்று கேட்கிறீர்களா?? 
பிறந்தது முதல், 
அப்பா என்ற ஒரு வியாதி, 
அம்மா என்ற ஒரு வியாதி, 
மனைவி என்ற ஒரு வியாதி, 
பிள்ளைகள் என்று ஒரு வியாதி.
இப்படி பலவிதமான 'பாசம் என்ற வியாதிகளை' காரணம் சொல்லி சொல்லி, இப்பொழுது எனக்கு வயதும் ஆகிவிட்டது.
'திருமலை போகவேண்டும்' என்ற நினைவு மட்டும் எப்பொழுதும் இருக்கிறது.

'கடமையை செய்து முடிக்க வேண்டும்.
கடமையை செய்து முடிக்க வேண்டும்'
என்று சொல்லிக்கொண்டே இவ்வளவு நாள் காரணங்கள் சொல்லி உங்களிடமிருந்து தப்பித்தேன்.

உண்மையில் கடமை காரணமா?
என் பக்தி குறைவு காரணமா?
ஸ்ரீனிவாசா, உங்களுக்கு உண்மை தெரியுமே!!

'கடமை கடமை' என்ற போர்வை போர்த்திக்கொண்டு நான் உங்களை இது நாள் வரை ஏமாற்றினேன்.

இன்று, 
எல்லாவற்றையும் எப்படியோ விட்டு விட்டு, உங்களை பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையால், ஒரு வழியாக ஓடி வந்து விட்டேன்.
இங்கு வந்து, இந்த திருமலையை பார்த்தால், 
எத்தனை குளிர்ச்சியாக இருக்கிறது?
ஏழு மலைகளும் எத்தனை அழகாக இருக்கிறது?
இத்தனை ஆச்சர்யமான திருமலையில், ஒரு நாய் புகுந்து விட்டதே?

'நாய் புகுந்து விட்டதே!! சீ சீ.. ஓடு' 
என்று சொல்லி துரத்தி விடாமல், அந்த நாய்க்கும் கொஞ்சம் எச்சில் இலையை போடுவது போல, எப்படியோ திருமலைக்குள் புகுந்து விட்ட என்னையும், ஸ்ரீனிவாச பெருமாளே!! நீங்கள் அழைத்து அருள் செய்ய வேண்டும்."
என்கிறார் திருமங்கையாழ்வார்.

இதையே
திருவேங்கடவா
நாயேன் வந்து அடைந்தேன்,
நல்கி ஆள் என்னை கொண்டருளே !!
என்கிறார்.

பிறந்தது முதல் பெருமாள் பக்கமே போகாமல்,
தாய், தந்தை, மனைவி, மக்கள் என்று பலரிடம் பாசம் வைத்து,
ஒரு நாள் கூட,
நாராயணன் மீது பாசம் வைக்காமல்,
பெருமாள் கோவிலில் கூட கால் வைக்காமல் இருந்து விட்டு,
திடீரென்று ஒரு நாள்,
திருமலைக்கு வந்து 
"நாராயணா அருள் செய்ய வேண்டும் (நல்கி ஆள் என்னை கொண்டருளே)" என்று கேட்டால்,
"இது என்ன நியாயம்?!!
கொஞ்சம் கூட மதிக்காத இவனுக்கு ஏன் பெருமாள் அருள் செய்ய வேண்டும்?"




பெரியவாச்சான் பிள்ளை போன்ற ஆச்சாரியர்கள் இதற்கு விளக்கம் கொடுக்கும் போது,
"நமக்கு தாய் தந்தை மனைவி மக்கள் மேல் பாசம் என்ற நோய் உள்ளது போல,
பெருமாளுக்கு தன் அம்சமான 'ஜீவனிடம் அளவுகடந்த பாசம்' என்ற நோய் எப்பொழுதும் உண்டு.
பரமபதத்தை விட்டு, நாராயணன் திருமலைக்கு வந்து நிற்பதே, நம்மை எல்லாம் எப்படியாவது திருமலைக்கு வரச்செய்து, தன் தரிசனத்தை கொடுத்து, மோக்ஷம்  கொடுத்து அருள வேண்டும் என்பதற்காக தான்.

ஜீவனுக்கும் பரமாத்மாவுக்கும் உள்ள சம்பந்தத்தை காட்டி, பல காரணங்கள் சொல்லி பெருமாளிடம் வராத ஜீவனையும், பெருமாள் உகப்புடன் ஏற்று அருள் செய்வார் என்று காட்டுகிறார்.

திருமலைக்கு சென்று பெருமாளை தரிசிப்போம்.