Followers

Saturday, 8 May 2021

What are the Qualities of Ram? ராமபிரானின் குணங்களை அறிந்த பிறகு, யார் தான் இவரை வழிபட மாட்டேன் என்பார்கள்? ராமபிரானின் குணங்களை அறிவோம்.. வால்மீகி ராமாயணம்.

ராமபிரானின் குணங்களை அறிந்த பிறகு, யார் தான் இவரை வழிபட மாட்டேன் என்பார்கள்?

ராமபிரானின் குணங்களை அறிவோம்.. வால்மீகி ராமாயணம்.


स हि रूपोपपन्नश्च वीर्यवाननसूयकः |

भूमावनुपमः सूनुर्गुणैर्दशरथोपमः ||


ச ஹி ரூபோபபன்னஸ் ச

வீர்யவான் அனசூயக: |

பூமாமௌ அனுபம:

ஸூனு: குணை: தசரதோபம: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


ராமபிரான் பேரழுகு உடையவர். அதே சமயம் மஹாவீரனுமாக இருக்கிறார். பேரழகும், மஹாவீரமும் கொண்ட இவருக்கு யாரிடமும் பொறாமையே கிடையாது. இவருடைய கல்யாண குணங்களை கண்டால், தசரதன் போல இருக்கிறார்.

இது போன்ற ஒரு பிள்ளை, தசரதரை தவிர, எந்த ஒரு தகப்பனுக்கும் இல்லை.


Rama was beautiful in form, a hero of valor and without envy. By virtues, he was like Dasaratha. In this way, he was an incomparable son on earth.




स च नित्यं प्रशान्तात्मा मृदुपूर्वं तु भाषते |

उच्यमानोऽपि परुषं नोत्तरं प्रतिपद्यते ||


ச ச நித்யம் ப்ரஸாந்த ஆத்மா

ம்ருது பூர்வம் து பாஷாதே |

உச்யமானோ அபி புருஷம்

ந உத்தரம் ப்ரதி பத்யதே ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


பேரழகுடையவர், மஹாவீரர், பொறாமையே இல்லாதவர் என்பது மட்டுமல்ல, எந்த சமயத்திலும் புன்சிரிப்புடனேயே ஸ்வபாவமாகவே இருக்கிறார். இவர் பேசினால் அத்தனை மிருதுவாக பேசுவார். ராமபிரானை யாராவது கடுமையான வார்த்தைகள் கொண்டு பேசினாலும், மஹாவீரனாக இருந்தும், பதிலுக்கு பதில் பேசாமல், எதிர்வாதம் செய்யாமல் இருப்பார்.


That Rama was always peaceful in mind and spoke softly. He did not react even to the hard words spoken by others


कथञ्चिदुपकारेण कृतेनैकेन तुष्यति |

न स्मरत्यपकाराणां शतमप्यात्मवत्तया ||


கதஸ்சித் உபகாரேன

க்ருதேன ஏகேன துஷ்யதி |

ந ஸ்மரதி அபகாரானாம்

சதம் அபி ஆத்மவத்தயா ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


தனக்கு ஒருவன் எதிர்பாராவிதமாக அறியாமலேயே ஒரே ஒரு சிறு உபகாரம் செய்தாலும், அந்த உபகாரத்தையே நினைத்து பார்ப்பார் ராமபிரான். அவன் தனக்கு எத்தனை கெடுதல் செய்து இருந்தாலும் அதை நினைத்து கூட பார்க்க மாட்டார் ராமபிரான்.


That Rama, because of his good bent of mind, feels glad even by whatever way a good thing is done to him. He does not remember any number of bad things done to him.

शीलवृद्धैर्ज्ञानवृद्धैर्वयोवृद्धैश्च सज्जनैः |

कथयन्नास्त वै नित्यमस्त्रयोग्यान्तरेष्वपि ||


ஷீல வ்ருத்தை: ஞான வ்ருத்தை:

வயோ வ்ருத்தை: ச சஜ்-ஜனை: |

கதயன் ஆஸ்த வை நித்யம்

அஸ்த்ர யோக்ய அந்தரேஷு அபி ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


க்ஷத்ரிய குலத்தில் அவதரித்த ராமபிரான், அஸ்த்ர பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தாலும், எப்பொழுதெல்லாம் நேரம் கிடைக்குமோ, அப்பொழுதெல்லாம், தன்னை விட ஒழுக்கத்தில் உயர்ந்தவர்களிடமோ, தன்னை விட ஞானத்தில் உயர்ந்தவர்களிடமோ, தன்னை விட வயதில் உயர்ந்தவர்களிடமோ, தன்னை விட குணத்தில் உயர்ந்தவர்களிடமோ, ஆசையோடு சகஜமாக பேசி பழகுவார். (அதாவது கீழ்த்தரமான சிந்தனை, கீழ்த்தரமான ஒழுக்கம், அறிவு உடையவர்களிடம் பேசி, தன்னுடைய நேரத்தை வீண் செய்யவே மாட்டார் ராமபிரான்)


Whenever he finds some time even while practising archery, Rama used to converse with elderly people, elder by way of conduct or wisdom or age or with good- natured people.





बुद्धिमान्मधुराभाषी पूर्वभाषी प्रियंवदः |

वीर्यवान्न च वीर्येण महता स्वेन विस्मितः || 


புத்திமான் மதுரா பாஷீ

பூர்வ பாஷீ ப்ரியம் வத: |

வீர்யவான் ச வீர்யேன

மஹதா ஸ்வேன விஸ்மித: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


பேரழகு உடையவர், மகாவீரர், ம்ருதுவாக பழகுபவர் என்பது மட்டுமல்ல, மஹாபுத்திசாலியாகவும் இருப்பவர். ராமபிரானின் பேச்சு தேன் போல இனிக்கும். இப்படிப்பட்ட ராமபிரானை பார்ப்பவர்கள் பேச ஆசை இருந்தாலும் பிரமித்து போய் நின்று விடுவார்கள். ஆதலால், தன்னை பார்க்க யார் வந்தாலும், ராமபிரானே கர்வமில்லாமல் தானே முன் வந்து பேசி, மற்றவர் தயக்கத்தை போக்கி உரையாடுவார். மஹாவீரர்களுக்குள் மஹாவீரன் ராமபிரான். இத்தனை பெருமை இருந்தாலும் துளி கூட கர்வமே இல்லாதவர்.


Rama was a wise man. He used to speak sweetly. He was the first man to initiate a talk. His speech was compassionate. He was valorous. But he was not arrogant of his mighty valor


न चानृतकथो विद्वान् वृद्धानां प्रतिपूजकः |

अनुरक्तः प्रजाभिश्च प्रजाश्चाप्यनुरज्यते ||


ந ச அந்ருத கதோ வித்வான்

வ்ருத்தானாம் ப்ரதி பூஜக: |

அனுரக்த: ப்ரஜாபி: ச

ப்ரஜா: ச அபி அனுரஜ்யதே ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


ராமபிரான் உண்மைக்கு புறம்பாக பேசியதே இல்லை. நன்கு கற்று அறிந்தவர். தன்னை விட மூத்தவர்களை எத்தனை முறை பார்த்தாலும் பூஜித்து மரியாதை செய்பவர். தன்னுடைய மக்களிடம் பேரன்பு கொண்டவர். மக்களும் ராமபிரானை பெரிதும் நேசித்தனர்.


He did not speak untruth. He was all knowing. He used to be receptive and worshipful to the elders. People used to love him and he used to love the people.

सानुक्रोशो जितक्रोधो ब्राह्मणप्रतिपूजकः |

दीनानुकम्पी धर्मज्ञो नित्यं प्रग्रहवाञ्शुचिः ||


சானுக்ரோஸ: ஜிதக்ரோதோ

ப்ராஹ்மண ப்ரதி-பூஜக: |

தீனானுகம்பி தர்மஞோ

நித்யம் ப்ரக்ரஹவான் ஸுசி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


ராமபிரான் யாரை பார்த்தாலும் தன்னால் ஏதாவது உதவ முடியுமா? என்று பார்ப்பார். யாரிடத்திலும் பரிவு உடையவர். கோபத்தை ஜெயித்தவர். இவர் அனுமதி இல்லாமல் கோபம் இவரை நெருங்கவே முடியாது. ப்ராம்மணர்களை எப்பொழுது பார்த்தாலும், எத்தனை முறை பார்த்தாலும் பூஜித்து மரியாதை செய்வார்.  எந்த நிலையில் இருந்தாலும் தன்னையே நம்பி ஒருவன் வந்து விட்டால், அவர்களுக்கு கருணையை வர்ஷிப்பவர். தர்மம் தெரிந்தவர். சுய கட்டுப்பாடு என்றுமே உடையவர். எப்பொழுதும் எந்த நிலையிலும் தன் ஒழுக்கத்தை மீறாதவர் ராமபிரான்.


He had compassion. He conquered anger. He used to be receptive and worshipful to the wise. He had mercy towards the meek. He knew what was to be done. He had always self-control. He was clean (in conduct).


कुलोचितमतिः क्षात्रं धर्मं स्वं बहुमन्यते |

मन्यते परया कीर्त्या महत्स्वर्गफलं ततः ||


குலோ சித்தமதி: க்ஷாத்ரம்

தர்மம் ஸ்வம் பஹு மன்யதே |

மன்யதே பரயா கீர்த்யா

மஹத் ஸ்வர்க பலம் தத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


க்ஷத்ரிய குலத்தில் அவதரித்த ராமபிரான், 'தர்மத்தை மீறாமல், தன் வாழ்க்கையை நடத்தி காட்ட வேண்டும். இந்த வாழ்க்கை நெறியே தனக்கு அழியா புகழையும், புண்ணியத்தையும் தந்து விடும்' என்று உறுதி கொண்டவர். இதனாலேயே, ராமபிரானை தர்மத்தில் வாழ விரும்பும் மற்ற அரசர்களுக்கும் பிடிக்கும். க்ஷத்ரியர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டார் ராமபிரான்.


That Rama, having an attitude suitable for his social rank, giving due respect to righteousness of warrior-class, believed that by following the righteousness he would attain great fame and through it the fruit of heaven





नाश्रेयसि रतो विद्वान्न विरुद्धकथारुचिः |

उत्तरोत्तरयुक्तीनां वक्ता वाचस्पतिर्यथा ||


ந அஸ்ரேயசி ரதோ வித்வான்

ந விருத்த கதா ருசி: |

உத்தரோத்தர யுக்தீனாம்

வக்தா வாசஸ்பதி: யதா ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


அனாவசியமான காரியங்கள், அசைவுகள் கூட ராமபிரானிடம் காண முடியாது. அதாவது காரணம் இல்லாமல் கைகளால் தாளம் போடுவது, கால் ஆட்டுவது என்று கூட செய்ய மாட்டார். காரணம் இல்லாமல் எந்த காரியமும் அனாவசியமாக செய்யவே மாட்டார். மஹா பண்டிதன். ஒழுக்கத்தை மீறும் வீண் பேச்சு கதைகளில் ராமபிரானுக்கு விருப்பமே கிடையாது. வாசஸ்பதி போல, ராமபிரான் பேசினால், அந்த பேச்சில் அடுத்தடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்? என்று தெளிவாக செய்ய வேண்டிய காரியங்கள் என்னென்ன? என்று புரியும்.


Rama was not interested in actions, which were not beneficial. He was a scholar. He had no taste in tales opposing righteousness. Like vachaspathi, his eloquent speech contained a series of strategies for action.

अरोगस्तरुणो वाग्मी वपुष्मान्देशकालवित् |

लोके पुरुषसारज्ञस्साधुरेको विनिर्मितः ||


அ-ரோக: தருணோ வாக்மீ

வபுஷ்மான் தேச காலவித் |

லோகே புருஷ சாரஞ

சாது: ஏகோ விநிர்மித: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


ராமபிரான் ஒரு நோய் கூட இல்லாமல் ஆரோக்யமாக இருக்கிறார். பெரிய கூட்டத்திலும் அழகாக பேசக்கூடிய பேச்சாளர். அருமையான உடல் அமைப்பு உடையவர். காலம் எப்படி இருக்கிறது? நேரம் எப்படிப்பட்டது? என்று நன்கு உணர்ந்து செயல்பட கூடியவர். ஆண்களை பற்றி நன்கு அறிந்தவர். இந்த உலகத்தில் அவதரித்த ஒரே சாத்வீகர், நல்லவர்.


Rama was a young man without any disease. He was a good speaker. He had a good body. He knew both time and place. He could grasp the essence of men. He was the one gentleman born on earth.


स तु श्रेष्ठैर्गुणैर्युक्तः प्रजानां पार्थिवात्मजः |

बहिश्चर इव प्राणो बभूव गुणतः प्रियः ||


ச து ஸ்ரேஷ்டை: குணை: யுக்த:

ப்ரஜானாம் பார்திவ ஆத்மஜ: |

பஹிஸ்சர: இவ ப்ராணோ

பபூவ குணத: ப்ரிய: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த குணங்களை உடைய ராமபிரானை மக்கள் பெரிதும் விரும்பினர். ராமபிரானை தன் உயிராகவே மதித்தனர்.


People loved the virtuous prince Rama and treated him as their spirit moving outside.


सम्यग्विद्याव्रतस्नातो यथावत्साङ्गवेदवित् |

इष्वस्त्रे च पितुः श्रेष्ठो बभूव भरताग्रजः ||


சமயக் வித்யா வ்ரத: நாதோ

யதாவத்ஸ அங்க வேதவித் |

இஷ்வஸ்த்ரே ச பிது: ஸ்ரேஷ்ட

பபூவ பரதா க்ரஜ: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


வேதமும், வேதத்தின் அங்கங்களையும் நன்கு கற்று அறிந்து, கல்வியை முடித்த ராமபிரான், அவர் தந்தை தசரதரை விட வில்லையும், அம்பையும் பயன்படுத்துவதில் தேர்ச்சி பெற்று இருந்தார்.


After completing his education properly, Rama, after knowing the veda along with vedanga-s as prescribed, became better than his father in the use of bow and arrows.




कल्याणाभिजनः साधुरदीनः सत्यवागृजुः |

वृद्धैरभिविनीतश्च द्विजैर्धर्मार्थदर्शिभिः ||


கல்யாணபி ஜன: சாது:

அதீன: சத்ய வாக்ருஜூ: |

வ்ருத்தை: அபி விநீத: ச

த்விஜை: தர்மார்த தர்ஸிபி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


உயர்ந்த கல்யாண குணங்கள் நிரம்ப பெற்று இருந்த ராமபிரான் சாதுவாகவே இருக்கிறார். எந்த நிலையிலும் யாரிடமும் அடைக்கலம் கேட்காதவர். உண்மையே பேசுபவர். உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசாமல் நேரடியாக பேசுபவர். வயதானவர்களிடம் கடிந்து பேசவே மாட்டார். வயதானவர்களிடம் விநயத்தோடு பழகுவார் ராமபிரான். வேதம் அறிந்த ராமபிரான் 'தர்மம் எது?' என்று நன்கு அறிந்தவர்.


Rama, having born in a good clan, was gentle minded. He was not feeble. He spoke truth. He was straightforward. He was properly trained by elderly brahmana-s those who knew righteousness.

धर्मकामार्थतत्त्वज्ञः स्मृतिमान्प्रतिभानवान् |

लौकिके समयाचारे कृतकल्पो विशारदः || 


தர்ம காமார்த தத்வஞ:

ஸ்ம்ருதிமான் ப்ரதி பானவான் |

லௌகிகே சமயாசாரே

க்ருத கல்போ விசாரத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


அறம், பொருள், இன்பம் என்பதின் உண்மையான  தத்துவத்தை நன்கு உணர்ந்தவர் ராமபிரான். எதையும் மறக்காமல் நினைவில் வைத்து இருப்பவர். எந்த சமயத்திலும் இவருடைய பேச்சில் தெளிவு இருக்கும். இவருடைய செயல்பாடுகள், அந்தந்த காலத்துக்கு, சூழ்நிலைக்கு, சமுதாயத்துக்கு ஏற்றதாகவே இருக்கும். அடடா! அவர்களிடம் இப்படி செய்து இருக்கலாமே! அந்த சமயத்தில் அப்படி செய்து இருக்கலாமே! என்று பிறகு வருந்தும் படியாக இவர் செயல்கள் இருந்ததே இல்லை.


Rama knew the real form of desire, wealth and righteousness. He had a good memory power. He had a spontaneous wisdom. He had skills in arranging customs useful to society prevalent at that time.





निभृतः संवृताकारो गुप्तमन्त्रः सहायवान् |

अमोघक्रोधहर्षश्च त्यागसंयमकालवित् || 


நிப்ருத: சம்வ்ருதாகாரோ

குப்தமந்த்ர: சஹாயவான் |

அமோக க்ரோத ஹர்ஷ: ச

த்யாக ஸம்யம காலவித் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


யாரிடமும் பணிவாகவே இருப்பார் ராமபிரான். தன்னுடைய உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்டி கொள்ளவே மாட்டார். தன்னுடைய எண்ணங்களை, விருப்பத்தை தனக்குள்ளேயே வைத்து இருப்பார் ராமபிரான். எப்பொழுதும் எந்த நிலையிலும் மற்றவருக்கு உதவி செய்வார் ராமபிரான். அவர் கோபமும், மகிழ்ச்சியும் அமோகமானது. வீண் கோபம், வீண் சிரிப்பு, மகிழ்ச்சி இவரிடம் கிடையவே கிடையாது. ராமபிரானுக்கு ஒன்றை எப்பொழுது கொடுக்க வேண்டும்? எப்பொழுது கொடுக்க கூடாது? என்று நன்றாக தெரியும்.


Rama was humble. He did not let his feelings appear outwardly. He kept his thoughts to himself. He helped others. His anger and pleasure were not wasteful. He knew when to give and when not to give.


दृढभक्तिः स्थिरप्रज्ञो नासद्ग्राही न दुर्वचाः |

निस्तन्द्रिरप्रमत्तश्च स्वदोषपरदोषवित् ||


த்ருட பக்தி: ஸ்திர ப்ரஞோ

ந அஸத் க்ராஹீ ந துர்வசா: |

நிஸ்தந்த்ரி: அப்ரமத்த: ச

ஸ்வ-தோஷ பர-தோஷ வித் |

 - வால்மீகி ராமாயணம்


தர்மத்தை காப்பதில் உறுதி கொண்டவர். அதர்மம் செய்தால், நடு காட்டில் தனியாக இருந்தாலும் எதிர்த்து காட்டுவார். ஒன்று சொன்னால் பிறகு அதிலிருந்து மாறவே மாறாதவர். நிச்சய புத்தி கொண்டவர். தனக்கு  தர்மம் தெரியும், வீண்பிடிவாத குணமே இல்லாதவர் ராமபிரான். யாரை பற்றியும் குறையே சொல்ல மாட்டார். எந்த சமயத்திலும் காரியமே இல்லாமல் சும்மா உட்கார்ந்து இருக்கவே மாட்டார் ராமபிரான். எந்த காலத்திலும், எந்த நிலையிலும் விழிப்புடனேயே இருப்பார் ராமபிரான். தன்னுடைய தவறுகளையும் தெரிந்தவர், பிறருடைய தவறையும் நன்கு அறிந்து இருப்பவர் ராமபிரான். 


Rama had a firm devotion and steadfast mind. He was not stubborn nor did he speak evil words. He was free from idleness and was ever alert. He recognized his own errors and those of others.


शास्त्रज्ञश्च कृतज्ञश्च पुरुषान्तरकोविदः |

यः प्रग्रहानुग्रहयोर्यथान्यायं विचक्षणः || 


சாஸ்த்ரஞ க்ருதஞ: ச

புருஷாந்தர கோவித: |

ய: ப்ரக்ர: அனுக்ரஹயோ:

யதான்யாயம் விசக்ஷண: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


பல சாஸ்திரத்தை படித்து ஞாபகத்தில் வைத்து மற்றவர் வியக்க பேசுபவர் மட்டுமல்ல, தானே சாஸ்திரம் சொன்னது போல நடந்து காட்டுபவர் ராமபிரான். பலர் கூடி விவாதங்கள் செய்யும் போது, ஒவ்வொருத்தரும் என்ன நினைக்கிறார்கள்? என்று தெளிவாக அறிந்து கொள்பவர் ராமபிரான். தர்மப்படி யாரை காக்க வேண்டும்? தர்மப்படி யாரை தண்டிக்க வேண்டும்? என்று தெளிவாக அறிந்தவர் ராமபிரான்.


Rama knew the theory and practice of sciences. He understood the differences among men. He could judiciously discriminate whom to protect and whom to punish.


सत्संग्रहप्रग्रहणे स्थानविन्निग्रहस्य च |

आयकर्मण्युपायज्ञः संदृष्टव्ययकर्मवित् || 


சத்சங் க்ரஹ ப்ரக்ரஹனே

ஸ்தானவித் நிக்ரஹஸ்ய ச |

ஆயகர்மணி உபாயஞ:

சம்-த்ருஷ்டவ்யய கர்மவித் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


நல்லவர்களோடு அதிகம் பழகியவர் யார்? என்று கண்டுபிடிப்பதில் வல்லவர். அப்படிப்பட்டவர்களை காப்பதில் பெரும் விருப்பம் உடையவர் ராமபிரான். யார் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்? என்று தெளிவாக அறிந்தவர் ராமபிரான். எப்படி சம்பாத்தியம் செய்ய வேண்டும்? எப்படி செலவு செய்ய வேண்டும்? என்கிற அரசியல் அறிவு உடையவர் ராமபிரான்.


He identified good men and protected them. He knew the people worthy of reprimand. He knew the ways and means of getting income as well as the system of spending, as perceived by economic sciences.

श्रैष्ठ्यं शास्त्रसमूहेषु प्राप्तो व्यामिश्रकेषु च |

अर्थधर्मौ च संगृह्य सुखतन्त्रो न चालसः ||


ஸ்ரைஷ்டயம் சாஸ்த்ர சமூஹேஷு

ப்ராப்தோ வ்யாமிஸ்ரகேஷு ச |

அர்த தர்மௌ ச சம்க்ருஹ்ய

சுக தந்த்ரோ ந ச ஆலஸ: ||

- வால்மீகி ராமாயணம்


மஹா அறிவாளிகள் கூடும் சமூகத்தில், தன்னுடைய உயர்ந்த ஞானத்தை (மெய் அறிவு) வெளிபடுத்துபவர் ராமபிரான். சுகமாக இருப்பதற்காக அறத்தை மீறி, எந்த பொருளையும் ஏற்க மாட்டார் ராமபிரான். அறம், பொருள் காரணம் அறிந்தால் மட்டுமே, அதில் கிடைக்கும் சுகத்தை ஏற்பார். சோம்பேறியாக உட்கார்ந்து இருக்கவே மாட்டார்.


Rama could obtain great skill in the groups of sciences along with their subsidiaries. He was interested in enjoying comforts only after understanding the economy and virtues. He never remained inactive.




वैहारिकाणां शिल्पानां विज्ञातार्थविभागवित् |

आरोहे विनये चैव युक्तो वारणवाजिनाम् || 


வைஹாரிகாணாம் ஷில்பானாம்

விஞாத அர்த விபாகவித் |

ஆ-ரோஹே வினயே ச ஏவ

யுக்தோ வாரண வாஜினாம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


பலவித கலைகள் (பலவிதமாக பூ தொடுப்பது, பலவிதமாக கேசத்தை அலங்காரம் செய்வது...)  தெரிந்த ராமபிரான் பிறரை மகிழ்ச்சி குறையாமல் பார்த்து கொள்வதில் சாமர்த்தியம் கொண்டவர். தன்னுடைய சொத்தை எப்படி பகிர வேண்டும்? என்று நன்கு அறிந்தவர். க்ஷத்ரியனாக குதிரை சவாரி செய்வதில் வல்லவர். எந்த மிருகமானாலும் அதை பழக்குவதில் வல்லவர் ராமபிரான். 


Rama was acquainted with the fine arts useful for entertainment. He knew how to distribute the wealth. He was efficient in riding and also taming of elephants and horses.

धनुर्वेदविदां श्रेष्ठो लोकेऽतिरथसम्मतः |

अभियाता प्रहर्ता च सेनानयविशारदः || 


தனுர் வேத விதாம் ஸ்ரேஷ்டோ

லோகே அதிரத சம்மத: |

அபியாதா ப்ரஹர்தா ச

சேனாநய விசாரத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


உலகத்திலேயே இவரை போல வில்லை பயன்படுத்தும் சிறந்தவர்கள் கிடையாது. அம்பு எய்வதில் வல்லவர்கள் யாவரும் ராமபிரானை மதிப்பார்கள். தன்னுடைய பெரும் சேனையை வழிநடத்தி செல்வதில் வல்லவர். எதிரிகளை போர் களத்தில் நேருக்கு நேர் சந்தித்து வதம் செய்வதில் வல்லவர் ராமபிரான்.


Rama was the best of persons knowing the science of archery in the world; and was well appreciated by the champions of archery. He attained skills in marshalling the army. He faced and killed the enemies in battle.


अप्रधृष्यश्च संग्रामे क्रुद्धैरपि सुरासुरैः |

अनसूयो जितक्रोधो न दृप्तो न च मत्सरी |

न चावमन्ता भूतानां न च कालवशानुगः || 


அப்ர-த்ருஷ்ய: ச சங்க்ராமே

க்ருத்தை: அபி சுர: அசுரை: |

அனசூயோ ஜித-க்ரோதோ

ந த்ருப்தோ ந ச மத்சரீ |

ந ச அவமந்தா பூதானாம்

ந ச கால வசானுக: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


தேவர்களும், அசுரர்களும் கூட ராமபிரானை போரில் தோற்கடிக்கவே முடியாது. ராமபிரானுக்கு யாரை பார்த்தாலும் பொறாமை ஏற்படுவதே கிடையாது. கோபத்தை ஜெயித்தவர். இத்தனை தகுதி இருந்தும், ராமபிரானுக்கு துளி கூட திமிரும் கிடையாது, மற்றவரை கண்டு எரிச்சலும் கிடையாது. மனிதனை மட்டுமல்ல, எந்த உயிரையும் அலட்சியம் செய்ய மாட்டார் ராமபிரான். அது சிறு அணிலாக இருந்தாலும் சரி, குதிரையாக இருந்தாலும் சரி.. அலட்சியம் செய்யவே மாட்டார். விதிக்கு கட்டுப்படாதவர் ராமபிரான். அதாவது தான் விரும்பியதை செயல்படுத்துவதில் வல்லவர். 


Even enraged celestials and demons could not defeat Rama in battle. He had no jealousy. He conquered anger. He had no arrogance and envy. He had not even humiliated any living being. He had not surrendered to time.


एवं श्रेष्ठगुणैर्युक्तः प्रजानां पार्थिवात्मजः |

सम्मतस्त्रिषु लोकेषु वसुधायाः क्षमागुणैः |

बुद्ध्या बृहस्पतेस्तुल्यो वीर्येणापि शचीपतेः ||


ஏவம் ஸ்ரேஷ்ட குணை: யுக்த:

ப்ரஜானாம் பார்திவ ஆத்மஜ: |

சம்மத: த்ரிஷு லோகேஷு

வசுதாயா: க்ஷமா குணை: |

புத்த்யா ப்ருஹஸ்பதே: துல்யோ

வீர்யேன் அபி ஸசி பதே: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


இப்படி அபரிமிதமான குண கடலாக இருக்கும் ராமபிரான் மக்களிடம் நியாயமாக நடந்து கொண்டார். மூன்று உலகத்துக்கும் சம்மதமாக தர்மத்தை மீறாமல் இருக்கிறார் ராமபிரான். பூமாதேவிக்கு நிகரான பொறுமையை தன் ஒழுக்கத்தால் கடைபிடித்தார் ராமபிரான். ப்ருஹஸ்பதிக்கு நிகரான புத்திமானாக இருக்கிறார் ராமபிரான். வீரத்தில் இந்திரனை போல இருக்கிறார் ராமபிரான்.


That Prince Rama, with these good virtues, was fair to the people. He was agreeable to the three worlds. By patience and the related virtues, he was equal to earth, by wisdom to Brihaspathi and by valor to Devendra.





तथा सर्वप्रजाकान्तैः प्रीतिसञ्जननैः पितुः |

गुणैर्विरुरुचे रामो दीप्तः सूर्य इवांशुभिः ||


ததா சர்வ ப்ரஜா காந்தை:

ப்ரீதி சஜ்ஜனனை: பிது: |

குணை: விரு-ருசே ராமோ

தீப்த: சூர்ய இவாம் ஸுபி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


இவருடைய ஒழுக்கத்தால், அனைத்து மக்களும் இவரிடம் ஈர்க்கப்பட்டு இருக்கின்றனர். ராமபிரானை கண்டு பேரானந்தம் அடையும் மக்களை பார்த்து தசரதர் ஆனந்தப்பட்டார். சூரியன் தன் கிரணங்களை சிதறடித்து ப்ரகாசிப்பது போல, ராமபிரான் தன்னுடைய கடல் போன்ற கல்யாண குணங்களால் பிராகாசிக்கிறார்.


Rama, by his virtues, was a source of happiness to all the people and a spring of joy to his father. As the sun shines with his rays, Rama was shining, thus, with his virtues.


तमेवं व्रत्तसंपन्नमप्रधृष्यपराक्रमम् |

लोकपालोपमं नाथमकामयत मेदिनी ||


தமேவம் வ்ரக்த சம்பன்னம்

அப்ரத்ருஷ்ய பராக்ரமம் |

லோக-பாலோபமம் நாதம்

அகாமயத மேதிநீ ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


'சுய ஒழுக்கம், தர்மத்தை மீறாத செயல்பாடுகள், எதிர்க்க முடியாத பராக்ரமம் கொண்ட ராமபிரானே அரசாள வேண்டும்' என்று உலக மக்கள் ஆசைப்பட்டனர். 

 

The earth wished Rama to be her Lord as he was adorned with self -control and norms of behavior bearing undefeatable valor equal to that of universal lords like Indra.


एतैस्तु बहुभिर्युक्तं गुणैरनुपमैः सुतम् |

दृष्ट्वा दशरथो राजा चक्रे चिन्तां परन्तपः ||



ஏதை: து பஹுபி: யுக்தம்

குணை: அனுபமை: சுதம் |

த்ருஷ்ட்வா தசரதோ ராஜா

சக்ரே சிந்தாம் பரம் தப: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


தன்னுடைய புத்திரனான ராமபிரானின் ஒப்பில்லா ஒழுக்கங்களையும், செயல்பாடுகளையும் கவனித்த தசரதர் தனக்குள் சிந்திக்கலானார்..


Dasaratha, who annihilates enemies, started thinking as follows after observing his son with his many incomparable virtues.


अथ राज्ञो बभूवैवं वृद्धस्य चिरजीविनः |

प्रीतिरेषा कथं रामो राजा स्यान्मयि जीवति ||


அத ராஞோ பபூவைவம்

வ்ருத்தஸ்ய சிர ஜீவின: |

ப்ரீதி: ஏஷா கதம் ராமோ

ராஜா ஸ்யான் மயி ஜீவதி ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


நீண்ட ஆயுளுடைய தசரதர் "நான் இருக்கும் போதே, ராமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து விடலாமா? அந்த காட்சியை தான் இருக்கும் போதே பார்த்து ஆனந்தம் அடையலாமா?" என்று சிந்திக்கலானார்.


The long living and aged Dasaratha thought: "Will Rama become king while I am still alive? Shall I enjoy that happiness?"


एषा ह्यस्य परा प्रीतिर्हृदि सम्परिवर्तते |

कदा नाम सुतं द्रक्ष्याम्यभिषिक्तमहं प्रियम् ||


ஏஷா ஹி அஸ்ய பரா ப்ரீதி:

ஹ்ருதி சம்-பரிவர்ததே |

கதா நாம சுதம் த்ரக்ஷ்யாமி

அபிஷிக்தம் அஹம் ப்ரியம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


"எப்பொழுது தன் மகனை அரசனாக பார்க்கலாம்?" என்ற எண்ணம் தசரதர் மனதில் தோன்றி கொண்டே இருந்தது.


A great loving thought was ringing in his mind that when he would be able to see his beloved son Rama crowned as a king.


वृद्धिकामो हि लोकस्य सर्वभूतानुकम्पनः |

मत्तः प्रियतरो लोके पर्जन्य इव वृष्टिमान् ||


வ்ருத்த காமோ ஹி லோகஸ்ய

சர்வ பூத அனுகம்பன: |

மத்த: ப்ரியதரோ லோகே

பர்ஜன்ய இவ வ்ருஷ்டிமான் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


மேகங்கள் தான் வைத்திருக்கும் மழைநீரை கொட்டி, உலகத்தை குளிர்விப்பது போல, என்னை காட்டிலும் ராமனை பார்த்து மக்கள் குளிர்ந்து இருக்கிறார்கள். இந்த உலக மக்களின் வளர்ச்சியில் பெரிதும் விருப்பம் கொண்டுள்ளான் என் ராமன். அனைத்து உயிரிடத்திலும் பரிவு கொண்டு இருக்கிறான், என் ராமன்" என்று பார்த்தார் தசரதர்.


"Is not Rama, as a raining cloud to the earth, better liked by people than me, as he desires the development of the world and has compassion towards all living beings."


यमशक्रसमो वीर्ये बृहस्पतिसमो मतौ |

महीधरसमो धृत्यां मत्तश्च गुणवत्तरः ||


யம சக்ர சமோ வீர்யே

ப்ருஹஸ்பதி சமோ மதொள |

மஹீதர சமோ த்ருத்யாம்

மத்த: ச குணவத்தர: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


"எதிரிகளுக்கு யமனாக இருக்கிறான், என் ராமன். வீரத்தில் இந்திரனுக்கு நிகராக இருக்கிறான், என் ராமன். புத்தியில் ப்ருஹஸ்பதிக்கு நிகராக இருக்கிறான், என் ராமன். மலை போல தன் முடிவில் உறுதியாக இருக்கிறான், என் ராமன். என்னை விட குணத்தில் உயர்ந்து இருக்கிறான், என் ராமன்." என்று பார்த்தார் தசரதர்.


"Rama is equal to Yama and Devendra in valor, to Brihaspati in wisdom and to a mountain in courage. He is more virtuous also than me."




महीमहमिमां कृत्स्नामधितिष्ठन्तमात्मजम् |

अनेन वयसा दृष्ट्वा यथा स्वर्गमवाप्नुयाम् ||


மஹீமஹம் இமாம் க்ருத்ஸ்னாம்

அதி திஷ்டந்தம் ஆத்மஜம் |

அநேந வயசா த்ருஷ்ட்வா

யதா ஸ்வர்கம் அவாப்னுயாம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


"என் ராமன், இந்த உலகை ஆள்வதை பார்த்த பிறகு நாம் சொர்க்கம் சென்று விடலாமா?" என்று நினைத்தார் தசரதர்.


"Shall I attain heaven, after seeing in this age, my son ruling the entire earth?"



इत्येतैर्विविधैस्तैस्तैरन्यपार्थिवदुर्लभैः |

शिष्टैरपरिमेयैश्च लोके लोकोत्तरैर्गुणैः ||

तं समीक्ष्य महाराजो युक्तं समुदितैः शुभैः |

निश्चित्य सचिवैः सार्धं युवराजममन्यत ||


இத்யேதை: விவிதை: தை தை

அன்ய பார்திவ துர்லபை: |

சிஷ்டை: அபரிமேயை: ச

லோகே லோகோத்தரை: குணை: ||

தம் சமீக்ஷ்ய மஹாராஜோ

யுக்தம் சமுதிதை: சுபை: |

நிஸ்சித்ய ஸசிவை: சார்தம்

யுவராஜம் அமன்யத ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்


இது வரை சொன்ன கல்யாண குணங்கள் மட்டும் தான் ராமபிரானிடம் இருந்தது என்றில்லாமல், இன்னும் யாரும் பார்க்காத இதையும் விட பல கல்யாண குணங்களை கொண்டிருந்தார் ராமபிரான். 

ராமருடைய கல்யாண குணங்களை கணக்கிடவே முடியாது. அவரிடம் உள்ள கல்யாண குணங்களே உலகில் சிறந்தவை. 

இப்படிப்பட்ட தன் மைந்தன் ராமனை அரியணை ஏற்ற தசரதரும் அவரது மந்திரிகளும் முடிவு செய்தனர்.


Rama had many other virtues beyond hitherto stated virtues not to be seen in other kings. His virtues cannot be counted and they are the best in the world. Seeing that type of virtuous Rama, Dasaratha along with his ministers, decided to make Rama the prince.


'தனி மனித ஒழுக்கமற்றவன்' மட்டுமே ராமரின் குணத்தை அறிந்த பிறகும், ராமபிரானை வெறுப்பான். 

ராமபிரானை வெறுப்பவர்களை, மனிதனாக மதிக்க கூடாது.


ஜெய் ஸ்ரீ ராம்...

Jai Sri Ram.

Thursday, 6 May 2021

சீதாதேவியும், ராமபிரானும் எப்படி பேசிக்கொள்வார்கள்? அன்யோன்ய திவ்ய தம்பதிகள்... தெரிந்து கொள்வோம்..

சீதாதேவியும், ராமபிரானும் எப்படி பேசிக்கொள்வார்கள்? 

அன்யோன்ய திவ்ய தம்பதிகள்...

'உத்தமம், மத்யமம், அதமம்' என்று மூன்று ரகம் சொல்வார்கள்.

'சொல்லியும் செய்யாமல் இருப்பது' ஒரு ரகம்..

'சொன்னால் மட்டுமே செய்வது' ஒரு ரகம்.

'வாய் திறந்து சொல்லாமல், மனதில் நினைத்தால் கூட, தெரிந்து கொண்டு செய்வது' உத்தம ரகம்.

'ராமபிரான் என்ன நினைக்கிறாரோ! அதை சீதாதேவி அப்படியே தெரிந்து கொண்டு நடக்கிறாள்" என்று, வால்மீகி, சீதா தேவியை பற்றி சொல்கிறார்.





प्रिया तु सीता रामस्य दाराः पितृकृता इति |

गुणाद्रूपगुणाच्चापि प्रीतिर्भूयोऽभिवर्धते ||

- वाल्मीकि रामायण


ப்ரியா து சீதா ராமஸ்ய

தாரா: பித்ரு க்ருதா இதி|

குணாத் ரூப குணா ச அபி

ப்ரீதி பூயோ அபிவர்ததே ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

பெற்றோர்கள் சம்மதத்துடன் ஏற்பட்ட திருமணம் என்பதால், ராமபிரானின் அன்புக்கு பாத்திரமானாள் சீதாதேவி.

சீதாதேவியின் சுய நல்லொழுக்கங்களாலும், அழகினாலும் சீதாதேவியின் மீது ராமபிரானின் அன்பு வளர்ந்தது.

Seetha has become the beloved of Rama as she is wedded with the assent of parents. Further Rama's love for Seetha burgeoned by virtue of Seetha's own virtues and loveliness


तस्याश्च भर्ता द्विगुणं हृदये परिवर्तते |

अन्तर्गतमपि व्यक्तमाख्याति हृदयं हृदा ||

- वाल्मीकि रामायण


தஸ்யா ச பர்தா த்விகுணம்

ஹ்ருதயே பரிவர்ததே |

அந்தர்கதம் அபி வ்யக்தம்

ஆக்யாதி ஹ்ருதயம் ஹ்ருதா ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

கணவனான ராமபிரானின் அன்பினால், சீதாதேவியின் இதயத்தில் ராமபிரான் இரு மடங்கு அளவிற்கு குடிக்கொண்டிருந்தார்.

ராமபிரான் என்ன நினைக்கிறார்? என்று சீதாதேவியும், சீதாதேவி என்ன நினைக்கிறாள்? என்று ராமபிரானும் வெளிப்படையாக பேசி கொள்ள கூட அவசியமில்லாத படி, இதயத்தோடு இதயம் தங்கள் எண்ணங்களைப் தெளிவாக அறிந்து பழகினர்.

(இருவரும் என்ன நினைத்தார்கள், சீதை அக்னி பிரவேசம் செய்கிறேன் என்று ஏன் சொன்னாள் என்ற காரணம் வெளிப்படையாக நமக்கு தெரியாததற்கு காரணம் இதுவே.  மனதில் என்ன நினைத்தார்கள் என்று அறிய..  https://www.proudhindudharma.com/2020/10/story-of-getting-crowned.html




Even Rama as her husband made his mark in Seetha's heart twice as good. They both used to clearly converse about their thoughts in their heart of hearts, just by their hearts

(Due to this reason, why ram spoke harsh words and why sita asked for agni pravesh is unclear when some one read that incident without knowing characteristics of ram and sita.. http://www.proudhindudharma.com/2020/04/agni-pariksha-reason.html)


तस्य भूयो विशेषेण मैथिली जनकात्मजा |

देवताभिः समा रूपे सीता श्रीरिव रूपिणी ||

- वाल्मीकि रामायण


தஸ்ய பூயோ விஷேசேன

மைதிலீ ஜனகாத்மஜா |

தேவதாபி: சமா ரூபே

சீதா ஸ்ரீ: இவ ரூபிணீ ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

அதோடு மட்டுமல்ல, விசேஷமாக சீதாதேவி தேவதை போல ரூபத்தில் காட்சி கொடுத்தாள். ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியே சீதாதேவியாக காட்சி கொடுக்கிறாள்.

In addition, Seetha is identical with goddesses, and she is like personified Goddess Lakshmi. She with all these heaps of natural traits and characteristics, Seetha is rejoicing the heart of Rama


तया स राजर्षिसुतोऽभिकामया

समेयिवानुत्तमराजकन्यया |

अतीव रामः शुशुभे मुदान्वितो

विभुः श्रिया विष्णुरिवामरेश्वरः ||

- वाल्मीकि रामायण


தயா ச ராஜர்ஷி சுதோ அபிகாமயா

சமேயிவான் உத்தம ராஜ கன்யயா |

அதீவ ராம: சுசுபே முதான்விதோ

விபூ: ஸ்ரீயா விஷ்ணு இவ அமரேஸ்வர: ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

பரமபொருளான விஷ்ணுவே ராமபிரானாக, மஹாலக்ஷ்மியே ராஜரிஷியான ஜனகரின் உத்தம ராஜ புத்ரியான சீதாதேவியாக, காட்சி தருகிறார்கள்.

When passionately conjugated with such a princess from the irreproachable king Janaka, Rama, the son of sagely king Dasharatha, has enthusiastically shone forth like the God of Gods and the Efficient Cause, namely Vishnu, when He is together with Goddess Lakshmi

Monday, 3 May 2021

சிவ தனுஸை எத்தனை பேர் இழுத்து வந்தனர்?

சிவதனுஸை எத்தனை பேர் இழுத்து வந்தனர்?

"நிமி சக்கரவர்த்தியின் 6வது தலைமுறையில் வந்த தேவவ்ரதனிடம் சிவதனுஷை சாக்ஷாத் சிவபெருமான் கொடுத்து வைத்தார்.

நான் யாகசாலையில் உழுத போது, பூமியிலிருந்து தானாக கிடைத்த பெண் சீதை.

அவளை என் பெண்ணாக பாவித்து வளர்த்து வருகிறேன்.




அவள் வளர்ந்து மணம் செய்து கொள்ள வேண்டிய பருவம் வந்தவுடனேயே, அவளை மணக்க அரசர்கள் அனைவரும் மிதிலையை முற்றுகை இட்டு விட்டனர்.

'எனக்கு வரதக்ஷிணையாக யார் இந்த சிவதனுஸை எடுத்து நாண் ஏற்றுகிறார்களோ! அவர்களே சீதையை மணம் செய்து தகுதி படைத்தவர்" என்று க்ஷத்ரியர்களான இவர்களுக்கு சொல்ல, அனைவரும் முயற்சி செய்தனர்.

சிவதனுஸை தூக்க முடியாமல், பலர் அசைக்க கூட முடியாமல் தோற்றனர்.

அவமானம் அடைந்த இவர்கள், மிதிலையை முற்றுகை இட்டனர். ஒரு வருடம் இவர்களால் மிதிலாபுரி அவதிப்பட்டது.

என்னுடைய பிரார்த்தனையை ஏற்று, தேவகணங்கள் மிதிலையை நாற்புறமும் சுற்றி கொண்டு, அனைவரையும் அடக்கி விரட்டினர்.

அந்த தனுஸை நான் உங்களுக்கும், கூடவே நின்று கொண்டிருக்கும் ராம, லக்ஷ்மணருக்கும் காட்டுகிறேன்"

என்று சொல்லி, தன் அமைச்சர்களிடம் எடுத்து வர சொன்னார் ஜனகர்.


ஜனகேன சமாதிஷ்டா:

ஸசிவா: ப்ராவிஸன் புரம் |

தத் தனு: புரத: க்ருத்வா

நிர்ஜக்மு அமிதொளஜச: ||

ந்ருனாம் சதானி பஞ்சாஸத்

வ்யாயதானாம் மஹாத்மநாம் |

மஞ்சுஷாம் அஷ்ட சக்ராம்

தாம் சமுஹு: தே கதன்சன ||

- வால்மீகி ராமாயணம்


जनकेन समादिष्ठाः सचिवाः प्राविशन् पुरम् |

तद् धनुः पुरतः कृत्वा निर्जग्मु अमितौजसः ||

नृणां शतानि पंचाशद् व्यायतानां महात्मनाम् |

मंजूषाम् अष्ट चक्रां तां समूहुस्ते कथंचन ||

- वाल्मीकि रामायण

ஜனகரின் ஆணைக்கு இணங்கி, அவருடைய அமைச்சர்கள் சென்று, சிவதனுஸை எட்டு சக்கரங்கள் பூட்டிய பெரிய தேரில் வைத்து, அரச மஹாமண்டபத்துக்குள் வந்தனர்.

பலம் பொருந்திய உயரமான ஆண்கள் 5000 பேர் சேர்ந்து கொண்டு, சிரமப்பட்டு சிவதனுஸை இழுத்து கொண்டு வந்தனர்.

As clearly instructed by Janaka those high souled ministers have gone out and entered the palace-chambers, and they came out with an eight-wheeled coffer in which the bow of Shiva is ensconced, and those ministers got it tugged by five thousand (शतानि पंचाशद्) tall men of illimitable energy who somehow tugged it very difficultly, and thus the ministers have re-entered there keeping that bow afore of them





சிவ தனுஸை காண்பித்த ஜனகர், 

"இதோ இந்த சிவதனுஸை மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், மஹோரகர்கள், யக்ஷர்கள் போன்ற பலம் பொருந்தியவர்கள் கூட முயற்சி செய்தும், அசைக்க கூட முடியாமல் திரும்பினர்." என்று காண்பித்தார்.


விஸ்வாமித்திரர், 16 வயது கூட நிரம்பாத ராமபிரானை பார்த்து, "அந்த தனுஸை சென்று பார்" என்றார்.


அருகில் சென்று பார்த்த ராமர், விஸ்வாமித்ரரிடம் "ப்ரம்ம ரிஷி! நான் இந்த தனுஸை தொட்டு பார்க்கலாமா? இந்த அழகான தனுஸை எடுத்து நாண் ஏற்றி பார்க்க ஆசைப்படுகிறேன்" என்றார்.

பாடம் இத்யேவ தம் ராஜா

முனி: ச சம பாஷத |

லீலயா ச தனுர் மத்யே

ஜக்ராஹ வசனான் முனே ||

- வால்மீகி ராமாயணம்


बाढमित्येव तं राजा मुनिश्च समभाषत |

लीलया स धनुर्मध्ये जग्राह वचनान्मुनेः ||

- वाल्मीकि रामायण

ஜனகரும், விச்வாமித்ரரும் சம்மதம் தெரிவிக்க, சிவதனுஸின் நடுவே கை வைத்து தூக்கி, விளையாட்டாக எடுத்து விட்டார்.

ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் இந்த காட்சியை பார்க்க, ராமர் சர்வ சாதாரணமாக சிவதனுஸை நாண் ஏற்ற ஆரம்பித்தார்.

நாண் ஏற்றுவதற்கு ஒரு முடிச்சை இழுத்து மேலே கட்ட ராமர் முயற்சிக்க, சிவதனுஸ் முறிந்து விழுந்தது.

மலை சுக்கு நூறாக வெடிக்கும் போது ஏற்படும் சத்தத்தை, முறிந்த சிவதனுஸ் ஏற்படுத்தியது.


விஸ்வாமித்திரர், ஜனகர், ராம லக்ஷ்மணர்களை தவிர, நொடி பொழுதில் நடந்து விட்ட இந்த நிகழ்வை பார்த்த அனைவரும், திகைத்து நின்றனர்.

भगवन् दृष्टवीर्यो मे रामो दशरथात्मजः |

अत्यद्भुतमचिन्त्यं चातर्कितमिदं मया ||

- वाल्मीकि रामायण


பகவன் த்ருஷ்ட வீர்யோ

மே ராமோ தசரதாத்மஜ: |

அதி அத்புதம் அசிந்த்யம்

ச அதர்கிதம் இதம் மயா ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

ஜனகர் விஸ்வாமித்ரரை பார்த்து, "ப்ரம்ம ரிஷி!  தசரத மைந்தன் ராமரின் வீரம் இன்று கண்கூடாக கண்டேன்.

ஆச்சரியத்துக்கும் ஆச்சர்யம் இது.  அனுமானம் செய்து பார்க்க முடியாத நிகழ்வு. இது நடக்கவே நடக்காது என்றே நான் நினைத்திருந்தேன்.

என் மகள் சீதை, தசரத மைந்தன் ராமனை கணவனாக அடைவதால், ஜனக குலம் பெரும் பெருமை அடைய போகிறது என்று அறிகிறேன்.."

என்று கூறி ஆனந்தப்பட்டார் ஜனக மஹாராஜன்.

Sunday, 25 April 2021

முருக பக்தி செய்பவர்களுக்கு என்ன கிடைக்கும்? விஸ்வாமித்திரர் ராமபிரானிடம் சொல்கிறார். தெரிந்து கொள்வோமே வால்மீகி ராமாயணம்

'முருக பக்தி' செய்பவர்களுக்கு என்ன கிடைக்கும்? - விஸ்வாமித்திரர் ராமபிரானிடம் சொல்கிறார்.

இக்ஷ்வாகு குலத்தில் தோன்றிய 'பகீரதன்' தேவலோகத்தில் இருந்த கங்கையை பூமிக்கு கொண்டு வந்தார்.

பகீரதனின் மகன் காகுத்ஸன்.

இந்த குலத்தில் பரவாசுதேவன் நாராயணனே ராமபிரானாக அவதரித்தார்.

தேவர்களுக்கு சேனாதிபதியாக, சிவபெருமான் அம்சத்துடன் கூடிய ஒரு குழந்தை அவதரிக்க செய்ய, கங்கையிடம் தேவர்கள் பிரார்தித்தனர். 

அக்னி தேவனே சிவபெருமானின் அம்சத்தை கங்கையிடம் செலுத்த, கங்காதேவி கர்ப்பம் தரித்தாள்.

தெய்வாம்சம் கொண்ட இந்த புத்ரன் (ஸ்கந்தன்) கங்கையில் குழந்தையாக தோன்றினான்.




இந்த குழந்தையை, 6 கார்த்திகை நக்ஷத்திர தேவதைகள் தாயாக இருந்து வளர்க்க ஆசைப்பட்டனர். 

உடனேயே, அவர்கள் மார்பில் பால் ஊறியது. 

6 தலைகளால் (ஆறுமுகம்) ஆறு தேவதைகள் கொடுத்த பாலை குடித்தது அந்த குழந்தை.

கார்த்திகையின் பிள்ளையாக இருந்த இந்த பிள்ளை (கார்த்திகேயன்), மறுநாளே வாலிபனாக வளர்ந்து, தேவர்களுக்கு படை தளபதியாக ஆகி விட்டார்.

भक्तश्च यः कार्तिकेये 

काकुत्स्थ भुवि मानवः |

आयुष्मान् पुत्र पौत्रश्च 

स्कन्दसा लोक्यतां व्रजेत् || 

- वाल्मीकि रामायण


பக்தஸ்ச ய: கார்த்திகேய

காகுத்ஸ்த புவி மானவ: |

ஆயுஷமான் புத்ர பௌத்ரஸ்ச

ஸ்கந்தஸா லோக்யதாம் வ்ரஜேத் ||

- வால்மீகி ராமாயணம்




ராமபிரானை பார்த்து, விஸ்வாமித்திரர்,

"காகுத்ஸன் வம்சத்தில் உதித்தவனே! கார்த்திகேயனிடம் யார் பக்தி செய்கிறார்களோ! அவர்களுக்கு நீண்ட ஆயுளும், அவர் பிள்ளைக்கும், கொள்ளுப்பேரனுக்கும் சேர்த்து நீண்ட ஆயுளும் கிடைக்கும். உலக வாழ்வு முடிந்த பிறகு, இவர்கள் ஸ்கந்தன் வழி சென்று ஸ்கந்த லோகம் அடைவார்கள்."

என்று ராமபிரானிடம் சொன்னார்.


Viswamithra said

"Rama of Kakutstha! He who is a devotee of Kartikeyaa, he thrives with longevity, also with sons, grandsons on this humanly earth in his mortal life, and on its conclusion he becomes one with Skanda on journeying to Skanda's abode"

Thursday, 1 April 2021

திருவேங்கடமுடையானை தரிசிப்பதால், நம் அனைவருக்கும் ஏற்படும் பாக்கியம் என்ன? பாசுரம் (அர்த்தம்) - "உளன் கண்டாய் நன்நெஞ்சே". திருப்பதி பெருமாளை தொழும் பாசுரம். திருமழிசை ஆழ்வார் தன் நெஞ்சையே கேட்கிறார். அர்த்தம் தெரிந்து கொள்வோமே !

திருவேங்கடமுடையானை தரிசிப்பதால், நம் அனைவருக்கும் ஏற்படும் பாக்கியம் என்ன? 

திருமழிசை ஆழ்வார் "உள்ளுவார் உள்ளத்து" என்ற பதத்தின் மூலம், நமக்கு பதில் சொல்கிறார்...

"உள்ளுவார் உள்ளத்து" என்ற பதத்திற்கு அர்த்தத்தை பெரியவாச்சான் பிள்ளை சொல்லும் போது, 

திருவேங்கடமுடையானை தரிசித்த பாக்கியம் பெற்ற பிறகு, நாம் தனியாக முயற்சி செய்து பகவானை நம் நெஞ்சில் புகுத்தி கொள்ள வேண்டிய அவசியமே இல்லையாம்.


திருவேங்கடமுடையானை நாம் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, எம்பெருமானே ஆசையோடு நம் உள்ளத்தில் வலிய வந்து  புகுந்து அமர்ந்து கொள்ள ஓடி வருவாராம் ("உள்ளுவார் உள்ளத்து")





அத்தனை ஆசையோடு நம் நெஞ்சில் புக வரும் எம்பெருமானை, "நான்" என்ற அகம்பாவத்தோடு, நாம் எம்பெருமானை தடுக்காமல் இருந்தாலேயே போதுமாம்.

"நான்" என்ற இந்த அகம்பாவம் தானே, நம் நெஞ்சில் எம்பெருமானை அமர விடாமல் செய்கிறது!

இந்த அகம்பாவத்தை நாம் விட்டொழித்து, அவரை நம் உள்ளத்தில் அமர அனுமதித்தாலேயே போதுமாம். எம்பெருமான் தானாகவே நம் நெஞ்சில் அமர்ந்து விடுவாராம்.

"அகம்பாவம் இல்லாமல் ஸ்ரீனிவாச பெருமாளை பார்த்த என் நல்-நெஞ்சே ! உள்ளத்தில் புகுந்து கொண்டு இருக்கும் எம்பெருமானை பார் (உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்)" 

என்று பாடுகிறார் திருமழிசை ஆழ்வார்.


திருமழிசை ஆழ்வார் (நான்முகன் திருவந்தாதி) பாடுகிறார்...

உளன் கண்டாய் நன்நெஞ்சே!

உத்தமன் என்றும் உளன்கண்டாய்!

உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்!

தன் ஒப்பான் தானாய் உளன் காண் தமியேற்கும்,

என் ஒப்பார்க்கு ஈசன் இமை


குருநாதர் துணை

Saturday, 27 March 2021

நமோ என்றால் என்ன? தெரிந்து கொள்வோமே!

"நமோ" என்றால் என்ன? 

'நம:' என்பதே நமோ என்று சொல்கிறோம். 

நம: என்ற சொல், "நான்(ம) எனக்கு இல்லை (ந)" என்று அர்த்தத்தை கொடுக்கிறது.

நம: என்ற சொல், "நான் எனக்கு சொந்தம் இல்லை. நான் பரமாத்மாவுக்கே சொந்தமானவன்" என்ற சரணாகதி புத்தியை கொடுக்கும்.

நம: என்ற சொல் "நான் வாகனம் மட்டுமே. என்னை சாரதியாக இருந்து ஓட்டுபவன் அந்த பார்த்தசாரதியே" என்ற சரணாகதி புத்தியை கொடுக்கும். 




நம: என்ற அக்ஷரத்தின் அர்த்தம் புரிந்து, உணர்ந்து கொள்ளும் போது தான், 

'இனி நாமாக எந்த முயற்சியும் செய்யாமல்.. என்னை சேர்த்து கொள்ள வேண்டிய முயற்சியை பரமாத்மாவே செய்யட்டும். 

என்னை ரக்ஷிக்கும் பொறுப்பு அவர் கையில் இருக்கும் போது, நானும் தனியாக அவரை அடைவதற்கு எதற்காக முயற்சி செய்ய வேண்டும்? 

அவர் எப்போது வருவார் என்று எதிர்பார்த்து காத்து கொண்டே இருப்பதே என் வேலை

என்று சரணாகதியின் உண்மையான நிலை ஏற்பட்டு விடும்.


சரணாகதி லக்ஷணத்தை காட்டும் "நம:" என்ற சொல்லுக்கு நிரூபணம் காட்டினாள் சீதாதேவி. 

ராவணன், ராமபிரான் இல்லாத சமயம் பார்த்து, சீதாதேவியை கடத்தி, இலங்கைக்கு தூக்கி சென்று  விட்டான். அசோக வனத்தில் கடுங்காவல் வைத்து, நரமாமிசம் உண்ணும் ராக்ஷஸிகள் மத்தியில் சிறைப்படுத்தி விட்டான்

தினமும் சீதாதேவியிடம், ஆசைவார்த்தை சொல்லி, ராமபிரானை அவமானப்படுத்தி தன் பெருமையை மெச்சி பேசி, மிரட்டி, கெஞ்சி எப்படியாவது சம்மதிக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தான்.

தன் "கற்பு என்ற அக்னியாலேயே" ராவணனை பொசுக்கி விடும் சக்தி இருந்தும், சீதாதேவி பொறுமை காத்தாள்.

தானே தப்பிக்க, சிறு முயற்சியும் செய்யாமல், சீதா தேவி "ராமபிரான் வருவார்" என்று காத்து இருந்தாள்.


ஹனுமான் இலங்கை வந்து போது, சீதாதேவியிடம் "இப்பொழுதே தூக்கி சென்று ராமபிரான் முன் நிறுத்தி விடுகிறேன்" என்று சொல்லியும், பிறர் உதவி வேண்டாம் என்று மறுத்தாள். 

இதுவே சரணாகதி தத்துவம். 





"பகவான் காப்பாற்றுவார்" என்று நிச்சய புத்தி உள்ளவனுக்கு, 'பகவான் காப்பாற்றுவாரோ?' என்ற சந்தேகம் ஏற்படாது. 

'எதற்கும் நாமும் ஒரு சில முயற்சி செய்து வைப்போமே!', "எதற்கும் இன்னொரு கோவிலுக்கும் சென்று பிரார்த்தனை செய்து வைப்போமே!" என்ற சபல புத்தி ஏற்படாது.  


சீதாதேவியை ராவணன் தூக்கி சென்ற போது, ராமபிரானுக்கு சீதாதேவி எங்கு சென்றாள்? என்று கூட தெரியாது.


சரணாகதி செய்த சீதாதேவி, "ராமபிரான் எப்படியும் தான் எங்கு இருக்கிறோம் என்று கண்டுபிடித்து விடுவார், நம்மை காப்பாற்றி விடுவார்" என்று திடநம்பிக்கையுடன் இருந்தாள். 


நம: என்ற சொல்லுக்கு நிரூபணமாக இருந்தாள் சீதாதேவி.


சீதாதேவி சரணாகதி என்றால் என்ன? என்று நமக்கு காட்டினாள்.

குருநாதர் துணை

Tuesday, 9 March 2021

இக்ஷ்வாகு பரம்பரை... ராமபிரானின் மூதாதையர்கள்.. ராம பரம்பரை தெரிந்து கொள்வோமே! - வால்மீகி ராமாயணம்

 'அப்பாவுக்கு கொடுத்த வாக்கை மீற முடியாது' என்று உறுதியாக இருந்தார் ராமபிரான்.

கைகேயீ மாதாவுக்கு பரிந்து கொண்டு, ராமபிரான், பரதனை பார்த்து பேசலானார், 


पुरा भ्रातः पिता नः 

स मातरम् ते समुद्वहन् |

मातामहे समाश्रौषीद्

राज्य शुल्कम् अनुत्तमम् ||

- वालमीकि रामायण


புரா ப்ராத: பிதா ந: 

ச மாதரம் தே சமுத்வஹன் |

மாதாமஹே சமாஸ்ரௌஷீத்

ராஜ்ய சுல்கம் அனுத்தமம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

பரதா! வெகு வருடங்களுக்கு முன், நம் தந்தை தசரத மஹாராஜன், உன்னுடைய தாயார் கைகேயீயை மணக்கும் போது, "வரதட்சிணையாக" அவருடைய மாமனாருக்கு தன் அரசாங்கத்தை கொடுப்பதாக சொல்லி இருந்தார்"

O, My brother! Long ago, when our father married your mother, he promised your maternal grandfather that he would confer his kingdom as an exceptional marriage-dowry"




'ஆண்கள் வரதட்சிணை கொடுக்கும் வழக்கம் பாரத தேசத்தில் இருந்தது' என்று தெரிகிறது. 

947ல் நுழைந்த இஸ்லாமியர்களாலும், 1498ல் நுழைந்த வாஸ்கோ-ட-காமா என்ற கிறிஸ்தவர்களாலும், பாரத மக்கள் சூறையாடப்பட்டனர். செல்வங்கள் கொள்ளை அடிக்கப்பட்டது. பெண்கள் கற்பை காக்க பெரும் அபாயம் ஏற்பட்டது. 

ஆண்கள் வரதட்சிணை கேட்கும் நிலை வந்ததும், கணவன் இறந்தால் பெண் உடன்கட்டை ஏறுவதும், பிராம்மணர்கள் தங்கள் வேதத்தை விட்டதும், ஹிந்துக்கள் நம் கலாச்சாரத்தை புரிந்து கொள்ளாமல் போனதற்கும், 1000 வருட அந்நிய ஆக்ரமிப்பினால் ஏற்பட்ட கலாசார சீரழிவே காரணம்.

देव असुरे च सम्ग्रामे

जनन्यै तव पार्थिवः |

सम्प्रहृष्टो ददौ राजा

वरम् आराधितः प्रभुः ||

- वालमीकि रामायण


தேவ அசுரே ச சம்க்ராமே

ஜனன்யே தவ பார்திவ: |

சம்ப்ரஹ்ருஷ்டோ ததொள ராஜா

வரம் ஆராதித: ப்ரபு: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

"அதற்கு பிறகு தேவாசுர போர் நடக்கும் சமயத்தில், தசரத மஹாராஜா உன் தாயாருக்கு இரண்டு வரங்களை, தக்க சமயத்தில் உதவி செய்ததற்கு நன்றியாகவும், ஆசையாகவும் கொடுத்தார்."

Thereafter, in a conflict between Gods and demons, your mother received the promise of two boons from the efficient lord of the earth, King Dasartha, as a token of his joy and gratitude.


ततः सा सम्प्रतिश्राव्य

तव माता यशस्विनी |

अयाचत नर श्रेष्ठम्

द्वौ वरौ वर वर्णिनी ||

तव राज्यम् नर व्याघ्र

मम प्रव्राजनम् तथा |

तच् च राजा तथा तस्यै

नियुक्तः प्रददौ वरौ ||

- वालमीकि रामायण


தத: ஸா சம்ப்ரதிஸ்ராவ்ய

தவ மாதா யஷஸ்வினி |

அயாசத் நர ஸ்ரேஷ்டம்

த்வௌ வரௌ வர வர்ணிநீ ||

தவ ராஜ்யம் நர வ்யாக்ர

மம ப்ரவ்ராஜனம் ததா |

தச் ச ராஜா ததா தஸ்யை

நியுக்த: ப்ரததொள வரௌ ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

"மஹா வீரனே! புகழ் கொண்ட உனது தாயார், அந்த இரண்டு வரங்களை தான் இப்பொழுது கேட்டு கொண்டு இருக்கிறாள். அதில் ஒன்று உனக்கு நகர ராஜ்யம், எனக்கு வனவாசம்".

O, Tiger among men! Your illustrious mother of beautiful complexion consequently demanded these two boons from that chief of men, for you the throne and for me the exile to the forest.


'கைகேயீ மாதா தனக்கு உரிய சொத்தை தான் கேட்டு இருக்கிறாள்' என்று பரதனை சமாதானம் செய்தார் ராமபிரான்.

'எப்படியாவது ராமபிரானை அயோத்திக்கு வரவழைக்க வேண்டும்' என்று நினைத்த ஜாபாலி 

"ராமா! தசரதரோ இறந்து விட்டார். யாருக்கும் யாரும் உறவு கிடையாது. தனியாக பிறக்கிறார்கள். தனியாக இறக்கிறார்கள். ஆட்சி உன் வருகைக்காக காத்து இருக்கிறது. தர்மமாவது சத்யமாவது… இகலோகமாவது! பரலோகமாவது! இறந்தவனுக்கு திதி அன்று, இங்கு உணவு கொடுத்தால், இறந்தவன் சாப்பிட போகிறானா? கைக்கு வரும் ஆட்சியை பிடித்து கொள்" என்று பேசினார். 


இந்த நாஸ்தீக பேச்சுக்கு பதில் கொடுத்த ராமபிரான், கடைசியாக ஜாபாலியை பார்த்து, 'எப்படி உங்களை போன்ற ஒருவரை, அயோத்தி அரச சபையில் என் தகப்பனார் அனுமதித்தார்?" என்று கேட்டார். 

ஜாபாலியின் பேச்சு ராமபிரானை கோபப்படுத்தியது.

வசிஷ்டர், 'ராமபிரானின் குல தர்மத்தை காட்டியாவது, வனம் செல்ல விடாமல் தடுக்கலாம்' என்று நினைத்தார்.


क्रुद्धम् आज्ञाय राम: तु

वसिष्ठः प्रत्युवाच ह।

जाबालिः अपि जानीते 

लोकस्य अस्य गत आगतिम्॥

- वालमीकि रामायण


க்ருத்தம் ஆஞாய ராம:து 

வசிஷ்ட ப்ரத்யுவாச ஹ |

ஜாபாலி: அபி ஜாநீதே

லோகஸ்ய அஸ்ய கத ஆகதிம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ராமபிரானுக்கு ஏற்பட்ட கோபத்தை கவனித்த வசிஷ்டர், பேச தொடங்கினார்..  

"ராமா! ஆத்மாக்கள் இந்த உலகத்துக்கு எப்படி வருகிறது, போகிறது என்ற உண்மையை அறிந்தவர் தான் ஜாபாலி"

Recognizing that Rama has become angry, Vashishta spoke as follows: "Even Jabali is aware of the going and coming of this world."


निवर्तयितु कामः तु त्वाम् 

एतद् वाक्यम् अब्रवीत् |

इमाम् लोक समुत्पत्तिम् 

लोक नाथ निबोध मे ||

- वालमीकि रामायण


நிவர்தயிது காம: து த்வாம்

ஏதத் வாக்யம் அப்ரவீத் |

இமாம் லோக சமுத்பத்திம்

லோக நாத நிபோத மே ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

"எப்படியாவது உங்களை அயோத்திக்கு திருப்பி அழைத்து சென்று விட வேண்டும் என்ற ஆசையால் தான், ஜாபாலி இப்படியெல்லாம் பேசிவிட்டார். 

லோகத்திற்கு தலைவனே! நான் உமக்கு உம்முடைய வம்ச வரலாற்றை சொல்கிறேன்.."

"He spoke in this manner, on account of his desire that you should return. O, Lord of the people! Learn from me of the creation of the world!"


सर्वम् सलिलम् एव आसीत् 

पृथिवी यत्र निर्मिता |

ततः समभवद् ब्रह्मा 

स्वयम्भूर् दैवतैः सह ||

- वालमीकि रामायण


சர்வம் சலிலம் ஏவ ஆஸீத்

ப்ருத்வீ யத்ர நிர்மிதா |

தத: சமபவத் ப்ரஹ்மா

ஸ்வயம்பு: தைவதை: சஹ ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

முதலில் எங்கும் காரனோதகம் என்ற பிரளய ஜலமே எங்கும் இருந்தது. ஜலத்திலிருந்து இந்த உலகம் (மண்) உண்டானது. பிரம்ம தேவன் வெளிப்பட்டார்.

"All was water only in the beginning" from which element the earth was formed. After that, the self-existent Brahma with all the gods came into existence."


स वराहः ततो भूत्वा

प्रोज्जहार वसुंधराम् |

असृजच् च जगत् सर्वम्

सह पुत्रैः कृत आत्मभिः ||

- वालमीकि रामायण


ச வராஹ: ததோ பூத்வா

ப்ரோஜ்ஹார வசுந்தராம் |

அஸ்ருஜச் ச ஜகத் சர்வம்

சஹ புத்ரை: க்ருத ஆத்மபி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

பிரளய ஜலத்தில் மூழ்கி இருந்த பூமியை வராஹ ரூபத்துடன் பகவான் வெளிக்கொணர்ந்தார். ப்ரம்ம தேவன் தன் மானஸ புத்ரர்களை கொண்டு, கோடிக்கணக்கான மோக்ஷமடையாத ஜீவன்களுக்காக உலகத்தில் பசு, பக்ஷி, மனிதன், ஈ, எறும்பு உட்பட பல வித உடல்களை ஸ்ருஷ்டி செய்தார். 

"Thereafter, that baghavan, assuming the form of boar, caused the earth to rise from water and with his sons of pure soul, created the entire world."




आकाश प्रभवो ब्रह्मा

शाश्वतो नित्य अव्ययः |

तस्मान् मरीचिः सम्जज्ने

मरीचेः कश्यपः सुतः ||

- वालमीकि रामायण


ஆகாச ப்ரபவோ ப்ரஹ்ம

சாஸ்வதோ நித்ய அவ்யய: |

தஸ்மான் மரீசி: சம்ஜஜ்னே

மரீசே: கஸ்யப: சுத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ப்ரம்ம தேவன் மரீசி என்ற ரிஷியை படைத்தார். 

மரீசியின் மானஸ புத்ரனாக கஷ்யபர் வெளிப்பட்டார்.

From Brahma was born Marichi. Marichi's son was kashyapa.


विवस्वान् कश्यपाज् जज्ने

मनुर् वैवस्तवः स्मृतः |

स तु प्रजापतिः पूर्वम्

इक्ष्वाकुः तु मनोः सुतः ||

- वालमीकि रामायण


விவஸ்வான் கஷ்யபாஜ் ஜஜ்னே

மனு: வைவஸ்தவ: ஸ்ம்ருத: |

ச து ப்ரஜாபதி: பூர்வம்

இக்ஷ்வாகு: து மனோ: சுத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

கஷ்யபரின் மானஸ புத்ரனாக விவஸ்வான் (சூரிய தேவன்) வெளிப்பட்டார். விவஸ்வானின் மானஸ புத்ரனாக ஸ்வாயம்பு மனு வெளிப்பட்டார்.

From Kashyapa, Vivasvan(sun-god) was born. manu was the son of Vivasvan. Manu for his part, was formerly the lord of creation. Ikshvaku was Manu' s son.


यस्य इयम् प्रथमम् दत्ता

समृद्धा मनुना मही |

तम् इक्ष्वाकुम् अयोध्यायाम्

राजानम् विद्धि पूर्वकम् ||

- वालमीकि रामायण


யஸ்ய இயம் ப்ரத்மம் தத்தா

சம்ருத்தா மனுனா மஹீ |

தம் இக்ஷ்வாகும் அயோத்யாயாம்

ராஜானம் வித்தி பூர்வகம் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ஸ்வாயம்பு மனு இந்த பூலோகத்தை இக்ஷ்வாகுவுக்கு கொடுத்தார். அயோத்தி ஆண்ட முதல் அரசர் இவரே.

The entire fertile earth was given by Manu to Ikshvaku and know that Ikshvaku was thus the first king of Ayodhya!


इक्ष्वाकोः तु सुतः श्रीमान् 

कुक्षिर् एव इति विश्रुतः |

कुक्षेर् अथ आत्मजो

वीरो विकुक्षिर् उदपद्यत ||

- वालमीकि रामायण


இக்ஷ்வாகோ: து சுத: ஸ்ரீமான்

குக்ஷி: ஏவ இதி விஸ்ருத: |

குக்ஷேர் அத ஆத்மஜோ

வீரோ விகுக்ஷி: உதபத்யத ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

இக்ஷ்வாகுவின் மூத்த மகன் குக்ஷி.

குக்ஷியின் மூத்த மகன் விகுக்ஷி.

Ikshvaku's son was known as Kukshi, the illustrious king. Then, Kukshi's son was the valiant Vikukshi.


विकुक्षेः तु महा तेजा

बाणः पुत्रः प्रतापवान् |

बाणस्य तु महा बाहु:

अनरण्यो महा यशाः ||

- वालमीकि रामायण


விகுக்ஷே: து மஹா தேஜா

பான: புத்ர: ப்ரதாபவான் |

பானஸ்ய து மஹா பாஹு

அநரண்யோ மஹா யஷா: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

விகுக்ஷியின் மூத்த மகன் பானன்.

பானனின் மூத்த மகன் அநரண்யன்.

To Vikukshi was born the most splendid and powerful son, Bana. To Bana was born Anaranya the mighty armed and the most illustrious son.


नाना वृष्टिर् बभूव अस्मिन्

न दुर्भिक्षम् सताम् वरे |

अनरण्ये महा राजे

तस्करो वा अपि कश्चन ||

- वालमीकि रामायण


நாநா வ்ருஷ்டி: பபுவ அஸ்மின்

ந துர்பிக்ஷம் சதாம் வரே |

அநரண்யே மஹா ராஜே

தஸ்கரோ வா அபி கஸ்சன ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

அநரண்யன் ஆட்சி காலத்தில் மழைக்கு குறை இல்லாமல் இருந்தது. வறட்சி இல்லாமல் இருந்தது. திருடர்கள் இல்லாத காலமாக இருந்தது.

While this King Anaranya, the most excellent among beings was reigning, there was neither dearth of rain nor a drought. No one was a thief.


अनरण्यान् महा बाहुः

पृथू राजा बभूव ह |

तस्मात् पृथो: महा राजः

त्रिशन्कु: उदपद्यत ||

स सत्य वचनाद् वीरः

सशरीरो दिवम् गतः |

- वालमीकि रामायण


அநரண்யான் மஹா பாஹு:

ப்ருதூ ராஜா பபூவ ஹ |

தஸ்மாத் ப்ருதோ: மஹா ராஜ:

த்ரிசங்கு உதபத்யத ||

ச சத்ய வசநாத் வீர:

ஸ-சரீரோ திவம் கத: |

 - வால்மீகி ராமாயணம்

அநரண்யனின் மூத்த மகன் ப்ருது. 

ப்ருதுவுக்கு மூத்த மகனாக திரிசங்கு பிறந்தார்.

சத்யமே பேசும் திரிசங்கு தன் மனித சரீரத்தோடு சொர்க்க லோகம் சென்றார்.

Anaranya elder son is Prutu. Prutu son is Trisanku. Trisanku due to his truthness was able to reach swarg loka with his human body.


त्रिशन्को: अभवत् सूनुर्

धुन्धुमारो महा यशाः |

धुन्धुमारान् महा तेजा

युवन अश्वो व्यजायत ||

- वालमीकि रामायण


த்ரிசங்ஜோ: அபவத் சூனு:

துந்துமாரோ மஹா யஷா: |

துந்துமாரன் மஹா தேஜா

யுவனஸ்வோ வ்யஜாயத ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

திரிசங்குவுக்கு மூத்த மகனாக துந்துமாரன் பிறந்தார்.

துந்துமாரனுக்கு மூத்த மகனாக யுவனஸ்வன் பிறந்தார்.

To Trishanku was born a son, the highly illustrious Dundhumara. From Dundhumara was born the hero, Yuvanasva.


युवन अश्व सुतः श्रीमान्

मान्धाता समपद्यत |

मान्धातुः तु महा तेजाः

सुसंधि: उदपद्यत ||

- वालमीकि रामायण


யுவனஸ்வ சுத: ஸ்ரீமான்

மான்தாதா சமபத்யத |

மான்தாது: து மஹா தேஜா:

சுசந்தி: உதபத்யத ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

யுவனஸ்வனுக்கு மூத்த மகனாக மான்தாதா பிறந்தார்.

மான்தாதாவுக்கு மூத்த மகனாக சுசந்தி பிறந்தார்.

The illustrious Mandhata was born as a son to Yuvanasva. To Mandhata was born the hero, Susandhi.


सुसंधेर् अपि पुत्रौ द्वौ

ध्रुव संधिः प्रसेनजित् |

यशस्वी ध्रुव संधेः 

तु भरतो रिपु सूदनः ||

- वालमीकि रामायण


சுசந்தே அபி புத்ரௌ த்வௌ 

த்ருவசந்தி: ப்ரசேனஜித் |

யஷஸ்வீ த்ருவ சந்தே:

து பரதோ ரிபு சூதன: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

சுசந்திக்கு, 'த்ருவசந்தி பிறகு ப்ரசேனஜித்' என்ற இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்.

த்ருவசந்திக்கு மூத்த மகனாக அழியா புகழ் பெற்ற பரதன் பிறந்தார்.

There were two sons Dhruvasandhi and prasenajit to Susandhi. From Dhruvasandhi was born the illustrious Bharata, the annihilator of enemies."


भरतात् तु महा बाहो:

असितो नाम जायत |

यस्य एते प्रतिराजान

उदपद्यन्त शत्रवः |

हैहयाः ताल जन्घाः च 

शूराः च शश बिन्दवः ||

- वालमीकि रामायण


பரதாத்: து மஹா பாஹோ

அசிதோ நாம ஜாயத |

யஸ்ய ஏதே ப்ரதிராஜான்

உதபத்யன்த சத்ரவ: |

ஹைஹயா: தாளஜன்கா: ச 

சூரா: ச ஸஸ பிந்தவ: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

மஹா வீரரான பரதருக்கு மூத்த மகனாக அசிதர் பிறந்தார்.

அசிதரின் சபையில் ராஜ மந்திரிகளாக இருந்த ஹைஹயன், தாளஜன்கன், ஸஸபிந்தவன் ஆகியோர் அரசனுக்கு எதிராக திரும்பினர்.

"From the mighty armed Bharata was born a son named Asita, for whom his royal adversaries, Haihayas, Talajanghas and the valiant Shashibindavas became the enemies.





तामः तु सर्वान् प्रतिव्यूह्य

युद्धे राजा प्रवासितः |

स च शैल वरे रम्ये

बभूव अभिरतो मुनिः ||

- वालमीकि रामायण


தாம: து சர்வான் ப்ரதி வ்யூஹ்ய

யுத்தே ராஜா ப்ரவாசித: |

ஸ ச சைல வரே ரம்யே

பபூவ அபிரதோ முனி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

மற்ற அரசர்களோடு போர் செய்யும் போது, சமயத்தில் இவருடைய போர் படையே இவர் மீது திரும்ப, காட்டுக்குள் தப்பித்தார் அசிதர். 

அங்கேயே அசிதர் ராஜ ரிஷியாக மலைகளில் வசித்து வந்தார். 

Having drawn out his battle-array against all those kings in a combat, the king Asita was driven away. Asita then became a devoted sage taking asylum in an excellent and charming mountain.


द्वे च अस्य भार्ये गर्भिण्यौ

बभूवतुर् इति श्रुतिः |

एका गर्भविनाशाय

सपत्न्यै गरळं ददौ ||

- वालमीकि रामायण


த்வே ச அஸ்ய பார்யே கர்பின்யௌ

பபூ-வது: இதி ஸ்ருதி: |

ஏகா கர்ப விநாசாய

ச-பத்ன்யை கரலம் ததொள ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

அசிதருடைய 2 மனைவிகள் கர்ப்பமாக இருந்தனர். ஒருவள், பொறாமையினால் மூத்த மனைவியின் (காளிந்தீ) கர்ப்பத்தை கலைக்க விஷம் கொடுத்து விட்டாள்.

Asita's two wives became pregnant. It is a hearsay that one of his wives gave poison to the other co-wife in order to destroy her foetus.



भार्गवः च्यवनो नाम

हिमवन्तम् उपाश्रितः |

तम् ऋषिम् समुपागम्य

कालिन्दी तु अभ्यवादयत् |

स ताम् अभ्यवदद् विप्रो

वर ईप्सुम् पुत्र जन्मनि ||

- वालमीकि रामायण


பார்கவ: ச்யவனோ நாம

ஹிமவந்தம் உபாஸ்ரித: |

தம் ரிஷிம் சமுபாகம்ய

காளிந்தீ து அப்யவாதயத் |

ச தாம் அப்யவதத் விப்ரோ

வர ஈப்சும் புத்ர ஜன்மனி ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ப்ருகு வம்சத்தில் உதித்த ச்யவன ரிஷி, ஹிமாலயத்தில் இருந்து வந்தார்.

கற்பவதியான காளிந்தீ ச்யவன ரிஷியிடம் சரண் புகுந்தாள். குழந்தை நன்றாக பிறக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தாள்.

A sage called Chyavana, belonging to Bhrigu race was staying in a Himalayan mountain. Kalindi (Asita's wife) approached that sage and offered her salutation. That brahmna spoke the following words to her, who wanted to obtain a boon for the birth of a son.


पुत्रस्ते भविता देवि

महात्मा लोकविश्रुतः |

धार्मिकश्च सुशीलश्च

वंशकर्तारिसूदनः ||

- वालमीकि रामायण


புத்ர: தே பவிதா தேவி

மஹாத்மா லோக விஸ்ருத: |

தார்மிக: ச சுசீல: ச

வம்ச கர்தாரி சூதன: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ச்யவன ரிஷி, கற்பவதியான காளிந்தீயை பார்த்து, "அரசியே! உலகம் புகழும் பிள்ளை மஹாத்மாவாக பிறப்பான். தர்மம் தெரிந்தவனாகவும், நன்நடத்தை உள்ளவனாகவும், உங்கள் வம்சத்தை வளர்ப்பவனாகவும், எதிரிகளை ஒழிப்பவனாகவும் ஒரு மகன் பிறப்பான்" என்று ஆசி கூறினார்.

Queen! A high-souled son, who will be world-famous, righteous, of a good conduct, a perpetuator of the race and an annihilator of enemies will be born to you.


कृत्वा प्रदक्षिणं हृष्टा

मुनिं तमनुमान्य च |

पद्मपत्र समानाक्षं

पद्मगर्भ समप्रभम् |

ततः सा गृहम् आगम्य

देवी पुत्रम् व्यजायत ||

- वालमीकि रामायण


க்ருத்வா ப்ரதக்ஷிணம் ஹ்ருஷ்டா

முனிம் தம் அனுமான்ய ச |

பத்ம பத்ர சமானாக்ஷம்

பத்ம கர்ப சமப்ரபம் |

தத: ஸா க்ருஹம் ஆகம்ய

தேவீ புத்ரம் வ்யஜாயத ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

பெருமகிழ்ச்சி அடைந்த அரசி, ச்யவன ரிஷியை வலம் வந்து நமஸ்கரித்து விட்டு, தன் இருப்பிடம் திரும்பினாள். அவளுக்கு தாமரை போன்ற கண்களுடைய, தாமரை இலையில் மலர்ந்த பிரம்மாவை போன்ற ப்ரகாசத்துடன் ஒரு மகன் பிறந்தான்.

The delighted Queen Kalindi circumambulated that sage, took permission from him to leave and thereafter on reaching home, had delivered a son, having eyes resembling lotus-leaves and having a radiance like that of Brahma the Lord of creation.


सपत्न्या तु गरः तस्यै

दत्तो गर्भ जिघांसया |

गरेण सह तेन एव

जातः स सगरो अभवत् ||

- वालमीकि रामायण


ஸ-பத்ன்யா து கர: தஸ்யை

தத்தோ கர்ப ஜிகாம்சயா |

கரேன சஹ தேன ஏவ

ஜாத: ஸ சகரோ அபவத் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

கர்ப்பத்தை கலைக்க விஷம் (கர) கொடுத்து அசிதரின் மற்றொரு மனைவி கொல்ல பார்த்தும், இந்த பிள்ளை பிறந்தான். விஷம் குடித்தும், விஷத்தோடு பிறந்த பிள்ளை என்பதால், இவனுக்கு "சகரன்' என்று பெயர்.

Poison was given earlier by her co-wife with an intention to kill her foetus. Born with that poison itself, he became Sagara (a man with poison).


स राजा सगरो नाम यः

समुद्रम् अखानयत् |

इष्ट्वा पर्वणि वेगेन

त्रासयन्तम् इमाः प्रजाः ||

- वालमीकि रामायण


ச ராஜா சகரோ நாம ய:

சமுத்ரம் அகானயத் |

இஷ்ட்வா பர்வனி வேகேன

த்ராசயந்தம் இமா: ப்ரஜா: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

கடலை முழுக்க அகற்றி ஆராய்ச்சி செய்தவர், இந்த சகர சக்கரவர்த்தி. (குறிப்பு: எகிப்த் அருகே உள்ள சஹாரா என்ற கடற்பரப்பு இன்று பாலைவனமாக உள்ளது)

அவர் சக்தியை கண்டும், இவர் பௌர்ணமி அன்று செய்யும் யாகங்களை கண்டும் உலகமே ஆச்சர்யப்பட்டது. தேவர்கள் தங்கள் பதவி பறிபோய் விடுமோ என்று பயந்தனர்.

It was king SAgara who excavated the ocean and who, by his sacrifice, on the day of the full moon, by his energy, frightened the people here by the speed of his digging.


असमन्जः तु पुत्रो अभूत्

सगरस्य इति नः श्रुतम् |

जीवन्न् एव स पित्रा तु

निरस्तः पाप कर्म कृत् ||

- वालमीकि रामायण


அசமஞ்ச: து புத்ரோ அபூத்

சகரஸ்ய பாப கர்ம க்ருத் |

ஜீவன்ந ஏவ ஸ பித்ரா து

நிரஸ்த: பாப கர்ம க்ருத் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

சகர சக்கரவர்த்திக்கு அசமஞ்சன் என்ற மகன் பிறந்தான். அவனுடைய அதர்மம் மீறிய செயல்களை கண்டு, சகர சக்கரவர்த்தி நாடு கடத்தினார். 

Asamanja was Sagara's son. There was a hearsay that on account of his wicked deeds, Asamanja was banished by his father even during his life time.


अंशुमान् इति पुत्रो अभूद्

असमन्जस्य वीर्यवान् |

दिलीपो अंशुमतः पुत्रो

दिलीपस्य भगीरथः ||

- वालमीकि रामायण


அம்சுமான் இதி புத்ரோ அபூத்

அசமஞ்ச: ய வீர்யாவான் |

திலீபோ அம்சுமத: புத்ரோ

திலீபஸ்ய பகீரத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

அதன் பிறகு, அஸமஞ்சனின் மகன் மகா வீரனான 'அம்சுமான்' சகர சக்கரவர்த்திக்கு ஆட்சி செய்தார். 

(குறிப்புசகர சக்ரவர்த்திக்கு இரண்டு மனைவிகள். மூத்தவள் பெயர் 'கேஷினி' விதர்ப தேசத்து பெண். இளையவள் பெயர் சுமதி. அரிஷ்டநேமி என்று அழைக்கப்படும் காஷ்யபரின் மகள் இவள். கருடனின் சகோதரி. சகர மன்னன் தன் இரு மனைவிகளுடன் 100 வருடங்கள் இமாலய பர்வதத்தில் தவம் செய்தார். ப்ருகு ரிஷி காட்சி கொடுத்து, ஒருவளுக்கு ஒரே ஒரு புத்ரன் குலத்தை விருத்தி செய்ய பிறப்பான். மற்றொருவளுக்கு 60000 புத்ரர்கள் மகாபலத்துடன், புகழுடன், உற்சாகம் குறையாமல் பிறப்பார்கள் என்று வரம் கொடுத்தார். கேஷினி தனக்கு குலத்தை வளர செய்யும் ஒரு புத்ரன் வேண்டும் என்று கேட்டாள். அவளுக்கு "அசமஞ்சன்" என்ற புத்ரன் பிறந்தார். சுமதி 60,000 புத்ரர்களை பெற்றாள். மூத்தவன் அசமஞ்சன், தன் சகோதரர்களை கங்கையில் மூழ்கடித்து விளையாடினான். இதை தொடர்ந்து செய்ய, ஜனங்களை காக்க இவன் தகுதி அற்றவன் என்று இவனை நாடு கடத்தினார் சகர மன்னன். அசமஞ்சனின் பிள்ளை அம்ஷுமான் பொறுப்பாக இருந்தான். இவன் மூலம் குலம் விருத்தி ஆனது.

தான் சகல சுகங்களுடன் பிறந்ததற்கு காரணம், முந்தைய ஜென்மத்தில் ப்ராம்மணனாக பிறந்து கன்னிகா தானம் செய்த பலனே என்று அறிந்தார். ஒரு கன்னிகா தானம் செய்ததற்கே இத்தனை பலன் கிடைக்குமென்றால், இந்த பிறவியில் 60000 பெண் குழந்தைகளை கன்னிகா தானம் செய்து மேலும் புண்ணியங்கள் செய்ய வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். சகர சக்கரவர்த்திக்கு ஏற்படும் புண்ணியத்தை தடுக்க, தேவேந்திரன், வரம் கேட்கும் போது "60000 புத்ரி" என்று வேண்டும் சொல்லும் போது, "60000 புத்ர' என்று கேட்டு விட்டார். 

மற்றொரு முறை, அஸ்வமேத யாகம் செய்த போது, யாக குதிரையை மறைத்து, கபில ரிஷி இருக்கும் ஆசிரமத்துக்கு அருகில் (While Horse Island is in Riverside county, CA) கட்டி விட்டு மறைந்து விட்டார் இந்திரன்.

60000 புத்திரர்களும், யாக குதிரை இருக்குமிடத்தை கண்டுபிடித்தனர். பல ஆயிரம் தூரம் கடந்து, கபிலர் ஆசிரமம் (california) வந்து, 'இவர் தான் திருடிவிட்டார்' என்று விஜாரிக்காமல் தாக்க நினைத்தனர். கபிலர் கண் திறந்து கோபமாக பார்க்க, அந்த பார்வையிலிருந்து வெளிப்பட்ட அக்னியால் 60000 மகன்களும் அங்கேயே (Ash Island is in Oregon) பொசுங்கி சாம்பலாகினர். 60000 பேரும் திதி கொடுப்போர் இல்லாமல், அபர காரியம் செய்யப்படாமல் இறந்ததால், பசி தாகத்துடன் ஆவியாக அலைந்து கொண்டிருந்தனர்)

அம்சுமானுக்கு திலீபன் பிறந்தார்.

திலீபனுக்கு பகீரதன் பிறந்தார்.

(குறிப்பு: தன் மூதாதையர்களான 60000 பேரும் புண்ணிய லோகங்கள் செல்லாமல் இருப்பதை அறிந்து கொண்டான் பகீரதன். ப்ரம்ம தேவனை பிரார்த்தனை செய்தார். த்ரிவிக்ரம அவதாரம் செய்த போது, ப்ரம்ம தேவன் தன் கமண்டல ஜலத்தால் பெருமாளின் திருவடிக்கு பாத பூஜை செய்த ஜலம், சத்ய லோகம் தாண்டி சொர்க்க லோகம் வரை வந்து தங்கி இருந்தாள். அந்த புண்ணியமான கங்கை ஜலத்தை பூமிக்கு கொண்டு வந்து அந்த சாமபலில் தெளித்தால், அனைவரும் புண்ணிய லோகங்களுக்கு செல்வார்கள் என்று ப்ரம்ம தேவன் தெரிவித்தார். பகீரதன் மீண்டும் கங்கையை நோக்கி தவம் செய்து, கங்கா தேவியை சொர்க்கத்தில் இருந்து பூமிக்கு கொண்டு வந்தார். கங்கையின் வேகத்தை தானே தாங்குவதாக சிவபெருமான் ஹிமாலயத்தில் கைலாயத்தில் இருந்து தாங்க சம்மதித்தார். கங்கை பூமிக்கு வந்தாள். 60000 பெரும் புண்ணிய லோகங்களுக்கு சென்றனர்)

"A valiant son called amshuman was born to Asamanja. Dilipa was Amshuman's son. Bhagiratha was Dilipa's son.





भगीरथात् ककुत्स्थः तु

काकुत्स्था येन तु स्मृताः |

ककुत्स्थस्य तु पुत्रो अभूद्

रघु: येन तु राघवः ||

- वालमीकि रामायण


பகீரதாத் ககுத்ஸ்த: து

காகுத்ஸ்தா ஏன து ஸ்ம்ருதா: |

ககுத்ஸ்தஸ்ய து புத்ரோ அபூத்

ரகு: ஏன து ராகவ: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

பகீரதனுக்கு ககுத்ஸ்தன் பிறந்தார்.

காகுஸ்தன் என்று உங்கள் வம்சத்தில் உள்ளவர்களை அழைக்கும் முறை இவரால் ஏற்பட்டது.

ககுத்ஸ்தனுக்கு ரகு பிறந்தார். ராகவா என்று உங்கள் வம்சத்தில் உள்ளவர்களை அழைக்கும் முறை இவரால் ஏற்பட்டது.

Of Bhagiratha was born kakutstha, from whom the Kakutsthas take their name. To Kakutsthas was born a son called Raghu, from whence spring Raghavas.


रघोः तु पुत्रः तेजस्वी

प्रवृद्धः पुरुषदकः |

कल्माषपादः सौदास

इत्य् एवम् प्रथितो भुवि ||

- वालमीकि रामायण


ரகோ: து புத்ர: தேஜஸ்வீ

ப்ரவ்ருத்த: புருஷதக: |

கல்மாஷபாத: சௌதாஸ

இத்யேவம் ப்ரதிதோ புவி ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ரகுவுக்கு ப்ரவ்ருத்தன் பிறந்தார்.

இவர் புருஷதக என்றும், கல்மாஷபாதர் என்றும், சௌதாஸர் என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.

From Raghu was born a renowned son named Pravriddha, known in the world under the names Purushadaka, Kalmashapada and Soudasa.


कल्माषपाद पुत्रो अभूत्

शन्खणः तु इति विश्रुतः |

यः तु तद् वीर्यम् आसाद्य

सह सेनो व्यनीनशत् ||

- वालमीकि रामायण


கல்மாஷபாத புத்ரோ அபூத்

சங்கண: து இதி விஸ்ருத: |

ய: து தத் வீர்யம் ஆஸாத்ய

சஹ சேனோ வ்யநீனஸத் ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

கல்மாஷபாதனுக்கு சங்கணன் பிறந்தார். சங்கணன் போரில் வீர மரணம் எய்தார்.

Kalmashapada's son was renowned as Shankhana, who, even on attaining his father's valour, perished (in a battle) along with his army.


शन्खणस्य तु पुत्रो अभूत्

शूरः श्रीमान् सुदर्शनः |

सुदर्शनस्य अग्नि वर्ण

अग्नि वर्षस्य शीघ्रगः ||

- वालमीकि रामायण


சங்கநஸ்ய து புத்ரோ அபூத்

சூர: ஸ்ரீமான் சுதர்சன: |

சுதர்சனஸ்ய  அக்னிவர்ண

அக்னி வர்ஷஸ்ய சீக்ரக: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

சங்கணனுக்கு சுதர்சனன் பிறந்தார்.

சுதர்சனனுக்கு அக்னிவர்ணன் பிறந்தார்.

அக்னிவர்ணனுக்கு சீக்ரகன் பிறந்தார்.

The fortunate Sudarshana was the son of Shankhana. Sudarshana's son was Agnivarna; and of Agnivarna was born Sheeghraga.


शीघ्रगस्य मरुः पुत्रो

मरोः पुत्रः प्रशुश्रुकः |

प्रशुश्रुकस्य पुत्रो अभूद्

अम्बरीषो महा द्युतिः ||

- वालमीकि रामायण


சீக்ரகஸ்ய மரு: புத்ரோ

மரோ: புத்ர: ப்ரசுஸ்ருக: |

ப்ரசுஸ்ருகஸ்ய புத்ரோ அபூத்

அம்பரீஷோ மகா த்யுதி: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

சீக்ரகனுக்கு மரு மகனாக பிறந்தார். 

மருவுக்கு ப்ரசுஸ்ருகன் பிறந்தார்.

ப்ரசுஸ்ருகனுக்கு அம்பரீஷன் பிறந்தார்.

Shighraga son was Maru and Maru's son was Prashushruga from Prashushruga was born Ambarisha of that great radiance


अम्बरीषस्य पुत्रो अभून्

नहुषः सत्य विक्रमः |

नहुषस्य च नाभागः

पुत्रः परम धार्मिकः ||

* नहुषस्य ययातिस्तु नाभागस्तु ययातिजः |

- वालमीकि रामायण


அம்பரீஷஸ்ய புத்ரோ அபூன்

நஹுஷ: சத்ய விக்ரம: |

நஹுஷஸ்ய ச நாபாக:

புத்ர பரம தார்மிக: ||

* நஹுஷஸ்ய யயாதி: து 

  நாபாக: து யயாதிஜ: |

 - வால்மீகி ராமாயணம்

அம்பரீஷனுக்கு நஹுஷன் மகனாக பிறந்தார். 

நஹுஷனுக்கு நாபாகன் என்ற தர்மாத்மா பிறந்தார்.

* வசிஷ்டர் ஜனகரிடம் இக்ஷ்வாகு பரம்பரை சொல்லும் போது, கொஞ்சம் விரிவாக சொல்கிறார். 

நஹுஷனுக்கு யயாதி பிறந்தார். யயாதிக்கு நாபாகன் பிறந்தார்.

To Ambarisha was born a son named Nahusha who was full of valor. Nahusha's son was Naabhaga of outstanding virtue.

* At marriage vashishta narrates ikshvaku lineage. There he elaborates little more to janaka.

Nahusha's son was Yayati.Yayati's son was Naabhaga of outstanding virtue.


अजः च सुव्रतः चैव

नाभागस्य सुताउ उभौ |

अजस्य चैव धर्मात्मा

राजा दशरथः सुतः ||

- वालमीकि रामायण


அஜ: ச சுவ்ரத: சைவ

நாபாகஸ்ய சுதாஉ உபௌ |

அஜஸ்ய சைவ தர்மாத்மா

ராஜா தசரத: சுத: ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

நாபாகனுக்கு, அஜன் சுவ்ரதன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தனர்.

அஜனுக்கு தசரத ராஜன் பிறந்தார்.

Aja and Suvrata were the two sons of Naabhaga and it was Aja who begot the virtuous King Dasartha.

तस्य ज्येष्ठो असि दायादो

राम इत्य् अभिविश्रुतः |

तद् गृहाण स्वकम् राज्यम्

अवेक्षस्व जगन् नृप ||

- वालमीकि रामायण


தஸ்ய ஜ்யேஷ்டோ அசி தாயாதோ

ராம இதி அபிவிஸ்ருத: |

தத் க்ருஹான ஸ்வகம் ராஜ்யம்

அவேக்ஷஸ்வ ஜகன் ந்ருப ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

ராமா! தசரதற்கு மூத்த பிள்ளையான நீ, வம்ச வழக்கப்படி ராஜ்யத்தை பெற்று கொள்ளலாம். ஆதலால், ராஜ்யத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, மக்களை வழி நடத்துவாயாக !"

You are the eldest son of that Dasaratha, very well-known as Rama, the heir who can claim over the inheritance. O, King! Hence, take over your kingdom and look after your people there.

इक्ष्वाकूणाम् हि सर्वेषाम्

राजा भवति पूर्वजः |

पूर्वजेन अवरः पुत्रो

ज्येष्ठो राज्ये अभिषिच्यते ||

- वालमीकि रामायण


இக்ஷ்வாகூனாம் ஹி சர்வேஷாம்

ராஜா பவதி பூர்வஜ: |

பூர்வஜேன அவர: புத்ரோ

ஜ்யேஷ்டோ ராஜ்யே அபிஷிச்யதே ||

 - வால்மீகி ராமாயணம்

மூத்த பிள்ளையே அரசனாகும் வழக்கம் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் கடைபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.

மூத்த மகன் இருக்கும் போது, இளையவன் அரசனாக முடியாது. மூத்த பிள்ளையே முடி சூட்டிக்கொள்ள வேண்டியவன்.

The eldest son only becomes the king in the entire Ikshvaku race. When the eldest son exists, the younger son will not become a king. The eldest son only is anointed to the crown.





स राघवाणाम्

कुल धर्मम् आत्मनः |

सनातनम् न अद्य

विहातुम् अर्हसि ||

प्रभूत रत्नाम् अनुशाधि मेदिनीम् |

प्रभूत राष्ट्राम् पितृवन् महा यशाः ||

- वालमीकि रामायण


ச ராகவானாம்

குல தர்மம் ஆத்மன: |

சனாதனம் ந அத்ய

விஹாதும் அர்ஹசி ||

ப்ரபூத ரத்னாம்

அனுசாதி மேதிநீம் |

ப்ரபூத ராஷ்ட்ராம்

பித்ருவன் மஹா யஷா ||

- வால்மீகி ராமாயணம்

குல தர்மம் அறிந்தவனே! ரகு குலத்தில் உள்ள வழக்கம் இது. இந்த வழக்கம் உன்னால் மீறப்பட கூடாது. இந்த பூமியை, பெரிய ராஜ்யத்தை உன் தந்தை ஆண்டு காத்தது போல, நீயும் காக்க வேண்டும்." என்று வசிஷ்டர் ராமபிரானை பார்த்து சொல்லி, ராஜ்யத்தை ஏற்க வைக்க முயற்சித்தார். 

"O, the celebrated one! This is the eternal tradition of your race, those born in Raghu dynasty and ought not to be violated by you. Rule over the earth, this vast kingdom abudant with precious metals, as did your father."

Thus Vashishta also tried to convince Shri Rama to come back and take up Throne in his kingdom based on ikshvagu tradition.


ஜெய் ஸ்ரீராம்

Jai Shri Ram