ततः ते राक्षस-इन्द्रेण चोदिताः मन्त्रिणः सुताः ।
निर्ययुः भवनात् तस्मात् सप्त सप्त-अर्चिः-वर्चसः ॥ 1 ॥
महा-बल-परिवाराः धनुष्मन्तः महा-बलाः ।
कृत-अस्त्राः अस्त्र-विदां श्रेष्ठाः परस्पर-जय-एषिणः ॥ 2 ॥
हेम-जाल-परिक्षिप्तैः ध्वजवत्भिः पताकिभिः ।
तोयद-स्वन-निर्घोषैः वाजि-युक्तैः महा-रथैः ॥ 3 ॥
तप्त-काञ्चन-चित्राणि चापानि अमित-विक्रमाः ।
विस्फारयन्तः संहृष्टाः तटित्-वन्तः इव अम्बुदाः ॥ 4 ॥
जनन्यः तु ततः तेषां विदित्वा किंकरान् हतान् ।
बभूवुः शोक-संभ्रान्ताः स-बान्धव-सुहृत्-जनाः ॥ 5 ॥
ते परस्पर-संघर्षात् तप्त-काञ्चन-भूषणाः ।
अभिपेतुः हनूमन्तं तोरण-स्थम् अवस्थितम् ॥ 6 ॥
सृजन्तः बाण-वृष्टिं ते रथ-गर्जित-निःस्वनाः ।
वृष्टिमन्तः इव अम्भोदाः विचेरुः नैऋत-अम्बुदाः ॥ 7 ॥
अवकीर्णः ततः ताभिः हनुमान् शर-वृष्टिभिः ।
अभवत् संवृत-आकारः शैल-राट् इव वृष्टिभिः ॥ 8 ॥
सः शरान् मोघयामास तेषाम् आशु-चरः कपिः ।
रथ-वेगं च वीराणां विचरन् विमले अम्बरे ॥ 9 ॥
सः तैः क्रीडन् धनुष्मद्भिः व्योम्नि वीरः प्रकाशते ।
धनुष्मद्भिः यथा मेघैः मारुतः प्रभुः अम्बरे ॥ 10 ॥
सः कृत्वा निनदं घोरं त्रासयन् तां महा-चमूम् ।
चकार हनुमान् वेगं तेषु रक्षःसु वीर्यवान् ॥ 11 ॥
तलेन अभ्यहनत् कांश्चित् पादैः कांश्चित् परंतपः ।
मुष्टिना अभ्यहनत् कांश्चित् नखैः कांश्चित् व्यदारयत् ॥ 12 ॥
प्रममाथ उरसा कांश्चित् ऊरुभ्याम् अपरान् कपिः ।
केचित् तस्य निनादेन तत्र एव पतिताः भुवि ॥ 13 ॥
ततः तेषु अवसन्नेषु भूमौ निपतितेषु च ।
तत् सैन्यम् अगमत् सर्वं दिशः दश भय-अर्दितम् ॥ 14 ॥
विनेदुः विस्वरं नागाः निपेतुः भुवि वाजिनः ।
भग्न-नीड-ध्वज-छत्रैः भूः च कीर्णा अभवत् रथैः ॥ 15 ॥
स्रवता रुधिरेण अथ स्रवन्त्यः दर्शिताः पथि ।
विविधैः च स्वरैः लङ्का ननाद विकृतं तदा ॥ 16 ॥
सः तान् प्रवृद्धान् विनिहत्य राक्षसान् महा-बलः चण्ड-पराक्रमः कपिः ।
युयुत्सुः अन्यैः पुनः एव राक्षसैः तम् एव वीरः अभिजगाम तोरणम् ॥ 17 ॥
इति आर्षे श्रीमद्-रामायणे वाल्मीकीय-आदि-काव्ये सुन्दर-काण्डे पञ्च-चत्वारिंशः सर्गः ॥
No comments:
Post a Comment